Μητροπολίτου Φαναρίου Ἀγαθαγγέλου,
Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ἀποστολικῆς Διακονίας
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Τό γενέσιον τοῦ τιμίου ἐνδόξου προφήτου, Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου.

Ἡ Ἐκκλησα τρα μνο Γενθλια τιμᾶ κα ἑορτζει: α. τοῦ Δε-σπτου καί Κυρου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, β. τῆς Ὑπεραγίας Θεοτό-κου, καί γ. 3) τοῦ Τιμίου Προδρόμου.

Τά γεγοντα τῆς γεννήσεως τοῦ Τιμίου Προδρόμου ἀναφέρει ὁ Εὐαγγελιστς Λουκᾶς στό α΄ κεφλαιο τοῦ Εὐαγγελου του.

Γράφει, λοιπν, ὅτι στίς ἡμρες τοῦ βασιλέως Ἡρδη ἐζοῦσε στήν Ἰουδαα κποιος ἱερας πού λεγταν Ζαχαρας. Εἶχε σζυγ του τήν Ἐλισβετ, ἡ ὁποία ἦταν ἀπόγονος τοῦ Προφήτου Ἀαρν. Ἦσαν καί οἱ δύο ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ καί ἐζοῦσαν μέ δικαιοσύνη, φβο Θεοῦ, εὐλβεια, σωφροσνη, καί ἐτηροῦσαν τίς θεῖες ἐντολς. Γιά πολλά χρνια ἱκέτευαν τόν Κύριο νά τούς εὐλογήσει μέ τή χαρά τῆς τεκνογονίας, ἀλλά δέν εἶχαν ἀποκτήσει, παρά τή θερμή προσευ-χή τους, παιδί. Ὁ Ζαχαρας καί ἡ στεῖρα σζυγς του Ἐλισβετ εἶ-χαν φθάσει σέ βαθύ γῆρας καί δέν εἶχαν πλον ἐλπδα νά τεκνοποι-σουν.

Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΕΙ ΣΤΟΝ ΖΑΧΑΡΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ

Ἐνῶ ὁ ἱερέας Ζαχαρας εὑρισκόταν μία ἡμέρα στό να καί ἐθυμαζε στό ἱερ Βῆμα1, ἐφανερθηκε σ’ αὐτν Ἄγγελος Κυρου, γιά νά προμυνσει τή γννηση τοῦ ἐπίγειου καί ἔνσαρκου ἄγγελου, τοῦ Βαπτιστο Ἰωννου. Βλέἐποντς τον ὁ Ζαχαρας ἐταρχθηκε καί ἐφοβθηκε τσο πολ ὥστε ἔμεινε ἐκστατικς. Ττε ὁ Ἄγγελος Κυρίου τοῦ εἶπε: «Μ φοβᾶσαι, Ζαχαρα. Γιατί ὁ Θες ἐδχθηκε τήν προσευχ σου καί ἡ γυνακα σου, ἡ Ἐλισβετ, θά γεννσει υἱό. Καί θά τόν ὀνομσεις Ἰωννη. Καί θά δοκιμσεις μεγλη χαρ καί ἀγαλλαση. Πολλο θά χαροῦν γιά τή γννησή του, γιατί θά εἶναι μεγλος καί περιφανς ἐνπιον τοῦ Θεοῦ. Θά λβει ὅλο τό πλρω-μα τῆς Θεας Χριτος καί θά γεμσει ἀπ τά χαρσματα τοῦ Ἁγου Πνεματος, ὅταν ἀκόμη θά κυοφορεῖται στήν κοιλία τῆς μητρας του Ἐλισβετ. Καί μέ τό κρυγμ του θά ἐπιστρέψουν πολλοί Ἰσραηλτες στή γνση τοῦ Ἀληθινοῦ Θεοῦ, τοῦ Κυρου αὐτῶν».

Ἀκογοντας ἔκπληκτος ὁ Ζαχαρας τό μνυμα τοῦ Ἀγγλου, κατεπλγη καί τόν ἐρτησε γεμᾶτος ἀπορα: «Πῶς εἶναι δυνατόν νά γνει αὐτό; καί μέ ποιό τρπο θά τό γνωρσω καί θά τό πιστέψω, ὅταν εἶμαι γέροντας στήν ἡλικία και ἡ γυναίκα μου ὑπέργηρη καί στεῖρα;». Ττε ὁ Ἄγγελος τοῦ εἶπε: «Ἐγ εἶμαι ὁ Γαβριλ, πού παρουσιάζομαι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί μέ ἀπέστειλε ὁ Θες νά σοῦ φέρω αὐτή τή χαρμσυνη ἀγγελία. Καί ἰδού, ἐπειδή δέν ἐπίστεψες στά λόγια μου, θά μενεις ἄλαλος μχρι τήν ημρα πού θά ἐκπληρωθον ὅσα σοῦ προανγγειλα, δηλαδ μχρι νά γεννηθεῖ ὁ Ἰωννης».

Πργματι ἀπό ἐκείνη τήν ἡμέρα ὁ Ζαχαρας ἔμεινε βουβς καί ἄλαλος, ἕως ὅτου ἡ Ἐλισβετ ἔτεκε τν Πρδρομο.

Τήν ὄγδοη ἡμέρα οἱ συγγενεῖς ἦλθαν γιά νά ἐκτελέσουν τήν περιτομή τοῦ παιδιοῦ καί ἤθελαν νά τό ὀνομάσουν μέ τό ὄνομα τοῦ πατέρα του, Ζαχαρία. Ἀλλά ἡ Ἐλισάβετ τούς εἶπε ὅτι θά ὀνομασθεῖ Ἰωάννης. Στήν ἀπορία τους, πῶς θά λάβει τό ὄνομα αὐτό, ἐπειδή κανένας ἀπό τούς συγγενεῖς δέν εἶχε τό ὄνομα αὐτό, ὁ Ζαχαρίας ἐζήτησε μία μικρή πλάκα ἐπί τῆς ὁποίας ἔγραψε τά ἀκόλουθα: «Ἰωάννης εἶναι τό ὄνομά του». Καί ἐξεπλάγησαν ὅλοι. Ὁ Ζαχαρίας δέ ἄνοιξε ἀμέσως τό στόμα του καί εὐλογοῦσε τόν Θεό μέσα ἀπό τήν καρδιά του. Ὁ δέ Ἰωάννης καθημερινά ἀναδεικνυόταν ὡς ἔμψυχο ὄργανο τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ, πλήρης τῶν χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, στήλη κάθε ἀρετῆς καί εὐσέβειας.

Κατά τούς τελευταίους βυζαντινους χρόνους, ἡ προέλευση τοῦ αὐτοκράτορος κατά τήν ἑορτή αὐτή ἐτελεῖτο στό ναό τοῦ Προδρόμου τῆς Πέτρας2.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ σύναξις τῶν δικαίων Ζαχαρίου καί Ἐλισάβετ, γονέων Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Νικήτα, ἐπισκόπου Ρεμεσιάνας τῆς Ρουμανίας.

Ὁ Ἅγιος Νικήτας, Ἐπίσκοπος Ρεμεσιάνας3, ἔζησε τόν 4ο καί 5ο μ.Χ. αἰώνα καί ἐγεννήθηκε στήν Δεκία, το 338 μ.Χ. Στοιχεῖα γιά τή δράση του σώζονται στό ἔργο τοῦ Παυλίνου († 431 μ.Χ.), Ἐπι-σκόπου Νόλλης4, τόν Γεννάδιο τῆς Μασσαλίας († 492-505 μ.Χ.)5, τόν Κασσιόδωρο († 575 μ.Χ)6, καί τόν Ὅσιο Ἱερώνυμο7.

Ὁ Ἅγιος Νικήτας συμμετεῖχε ὡς πρεσβύτερος στή Σύνοδο τῆς Ρώμης, πού συγκλήθηκε τό 369 μ.Χ., κατά τοῦ Ἀρειανισμοῦ καί ἀναδείχθηκε ὑπέρμαχος τῆς ὀρθοδόξου πίστεως. Μεταξύ τῶν ἐτῶν 370-371 μ.Χ. ἐξελέγη Ἐπίσκοπος Ρεμεσιάνας καί ἔγραψε τό πρῶτο του ἔργο «Περί πίστεως». Διακρινόμενος γιά τούς ἀγῶνες του κατά τῶν αἱρετικῶν ἔλαβε μέρος στή Σύνοδο τῆς Ἀντιόχειας, τό 378 μ.Χ., ὡς καί σέ ἄλλες. Διέπρεψε στό κήρυγμα, τήν ἱεραποστολική ἐργα-σία, τή συγγραφική δύναμη καί τήν ποιμαντική δράση, γι’ αὐτό καί ἀποκαλέσθηκε «Ἀπόστολος τῶν Δακο-Ρουμάνων».

Ὁ Ὅσιος Νικήτας ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη, τό 420 μ.Χ.8

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Γκερμοκίου, τοῦ ἐκ Κορνουάλλης.

Ὁ Ὅσιος Γκερμόκιος ἔζησε καί ἀσκήτεψε θεοφιλῶς κατά τόν 6ο αἰώνα μ.Χ. Ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη9.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας μάρτυρος Ἀλένης, τῆς ἐκ Βρυξελλῶν.

ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΛΕΝΗΣ

Ἡ Ἁγία Ἀλένη καταγόταν ἀπό τίς Βρυξέλλες καί ἔζησε τόν 7ο αἰώνα μ.Χ. Ἐβαπτίσθηκε Χριστιανή χωρίς νά τό γνωρίζουν οἱ ἐθνικοί γονεῖς της καί ἐμαρτύρησε, τό 640 μ.Χ.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἰβάν, τοῦ ἐκ Τσεχίας.

Ὁ Ὅσιος Ἰβάν, ἀφοῦ ἀσκήτεψε θεοφιλῶς, ἐκοιμήθηκε μέ εἰρή-νη, τό 903 μ.Χ.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἱλαρίωνος, τοῦ ἐκ Γεωργίας.

Ὁ Ὅσιος Ἱλαρίων (Τβαλοέλι) ἔζησε στήν Γεωργία κατά τόν 10ο καί 11ο αἰώνα μ.Χ. Ἀσκήτεψε στή μονή τοῦ Καχούλι τῆς περιοχῆς τοῦ Σάμζχε καί ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη, τό 1041.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἀντωνίου, τοῦ ἐκ Ρωσσίας.

Ὁ Ὅσιος Ἀντώνιος τοῦ Ντύμσκ ἐγεννήθηκε στο Νόβγκοροντ, περί τό 1157. Μία ἡμέρα, ἐνῶ ἦταν στό ναό καί προσευχόταν, ἄκου-σε τή φωνή τοῦ Κυρίου: «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνη-σάσθω ἑαυτόν, καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ, καί ἀκολουθείτω μοι»10. Τότε ὁ Ὅσιος ἐγκατέλειψε τά πάντα καί ἀκολούθησε τό μοναχικό βίο, ὑπατασσόμενος πνευματικά στόν Ὅσιο Βαρλαάμ τοῦ Χουτύν († 6 Νοεμβρίου), ὁ ὁποῖος τόν ὅρισε διάδοχό του μετά τήν κοίμησή του. Ὁ Ὅσιος δέν ἀποδέχθηκε τή θέση αὐτή, ἀλλά κατέ-φυγε στήν περιοχή τῆς λίμνης Ντύμα κοντά στό Τιχβίν, γιά μεγα-λύτερη ἄσκηση. Ἐκεῖ ἵδρυσε μοναστήρι στό ὁποῖο, μετά ἀπό πνευ-ματικούς ἀγῶνες, ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη, τό 1224.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς μετακομιδῆς τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Ἰωάννου τοῦ Νέου, τοῦ ἐκ Σουτσεάβας τῆς Ρουμανίας.

Βλ. † 2 Ἰουνίου.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Ἰακώβου καί Ἰωάννου τῶν αὐταδέλφων και Δικαίων, τῶν ἐν Μενούγκᾳ τῆς Ρωσσίας μαρτυρησάντων.

Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Ἰάκωβος καί Ἰωάννης κατάγονταν ἀπό εὐσεβή οἰκογένεια καί ἦσαν τέκνα τοῦ Ἰσιδώρου καί τῆς Βαρβά-ρας. Ἐμαρτύρησαν ἀπό ἐθνικούς, τό 1569, ὁ μέν Ἰάκωβος σέ ἡλικία 3 ἐτῶν, ὁ δέ Ἰωάννης σέ ἡλικία 3 ἐτῶν.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου νεομάρτυρος Παναγιώτου τοῦ Καισαρέως, ἐν Κωνσταντινουπόλει ἀθλήσαντος.

Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Παναγιώτης ὁ Καισαρεύς καταγόταν ἀπό τό Δελβινάκι τῆς Β. Ἠπείρου καί ἐμαρτύρησε στήν Κωνσταντι-νούπολη γιά τήν πίστη του στόν Χριστό σέ ἡλικία 20 ἐτῶν, τό 1765, ἐνῶ κατ’ ἄλλους τό μαρτύριό του ἔλαβε χώρα τό 1767. Τό τίμιο λείψανο του ἐνταφιάσθηκε μέ εὐλάβεια ἀπό τούς Χριστιανούς στό ναό τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς στήν Κωνσταντινούπολη.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Γερασίμου, τοῦ ἐν Ἀρχαγγέλσκ τῆς Σιβηρίας.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ Παρίου.

γιος θανάσιος Πάριος Κολυβς, ποτελε μία πό τίς μεγάλες ξέχουσες μορφές το μοναστικο φρονήματος το 18ου αἰῶνος, καθώς καί μία φωτισμένη μορφή το λληνικο γένους. Τό κατά κόσμον νομά του ταν θανάσιος Τούλιος καί καταγόταν πό τό νησί τς Πάρου. διος ξεχώρισε σέ μία δύσκολη ποχή γιά τό λληνικό γένος, γιά τή θεολογική κατάρτισή του, λλά καί γιά τήν θύραθεν παιδεία του, φο διετέλεσε διδάσκαλος καί σχο-λάρχης.

Ὁ Ὅσιος ἐγεννήθηκε τό 1722 1723, στό Κστο τς Πάρου καί ἔλαβε τό νομα θανάσιος. πατέρας του νομαζόταν πό-στολος Τούλιος μέ καταγωγή πό τήν Σίφνο, λλά ἐκατοίκησε στό Κστο φο ἐνυμφεύθηκε Κωστιανή. κε ἐδιδάχθηκε τά πρτα του γράμματα στά ποα δειξε διαίτερη κλίση, καί γι’ ατό πατέρας του τόν στειλε στή Σχολή τς Μονς γίου θανασίου Ναούσης Πάρου. Στή συνέχεια τόν πέστειλε στή Σχολή το Πανα-γίου Τάφου στήν Σίφνο καί κατόπιν μέ ξοδα τς Μονς γίου ντωνίου Κεφάλου στή Σχολή τς νδρου, ν καί ο βιογράφοι του δέν συμφωνον λοι μέ ατό. Τό 1745, σέ λικία 23 τν πο-χαιρετ τούς γονες του καί φθάνει στήν Σμύρνη, που γγράφεται στήν Εαγγελική Σχολή. Μιά σχολή πού ἐφοίτησαν δαμάντιος Κοραῆς καί Νικόλαος Καλλιβούρτσης, (δηλαδή μετέπειτα στε-νός του συνεργάτης γιος Νικόδημος γιορείτης), παραμένοντας κε γιά ξι τη. ταν πληροφορήθηκε τή λειτουργία τς θω-νιάδας Σχολς μέ Διευθυντή τόν Νεόφυτο Καυσοκαλυβίτη, πό τήν Πάτρα, γγράφεται μέσως (1751), τήν ποχή πού ναλαμβάνει Δι-ευθυντής Διάκονος τότε, Εγένιος Βούλγαρης. πό τόν Νεόφυτο κπαιδεύτηκε στά «Γραμματικά» καί στά «Περί Συντάξεως» το Θεοδώρου Γαζ, ν πό τόν Εγένιο στά φιλοσοφικά μαθήματα καί τίς πόλοιπες πιστμες τς ποχς. Κατόπιν κπαιδεύεται στή ρητορική καί τήν ποιμαντική, ν σταδιακά ρχίζει νά ξεχωρίζει γιά τίς κανότητές του. διαρκής νέλιξή του τόν καθιστά «δεξί χέρι» το Εγένιου Βούλγαρη καί σέ λικία 35 τν, ναλαμβάνει τή θέση το καθηγητοῦ τς Σχολς.

φήμη του γιά τίς κανότητές του ἐμαθεύτηκε νάμεσα στήν πόδουλη ρθόδοξη κοινότητα γι’ ατό καί ο Θεσσαλονικες τόν ζητον γιά τή Διεύθυνση τς Σχολς τους. Μέ παρότρυνση λλά καί πίεση το Εγένιου Βούλγαρη δέχεται, ν καί ρχικά προέβαλλε κάποιες νστάσεις. τσι διευθύνει τή Σχολή πιτυχς γιά τέσσερα χρόνια (1758-1762), ταν καί τό 1762 Σχολή κλείνει λόγῳ πιδη-μίας πανώλης. τσι καταφεύγει σέ μία σχολή στήν Κέρκυρα, πού τή διευθύνει Νικηφόρος Θεοτόκης. κε τελικά λοκληρώνει τίς σπουδές του καί δηγεται στό Μεσολόγγι, μετά πό πρόσκληση, το συμμαθητοῦ του στήν θωνιάδα Παναγιώτη Παλαμᾶ, πού εχε δρύσει πό τό 1760 τήν Παλαμιαία Σχολή. Μετά τά ρλωφικά (1768-1774), Παλαμιαία Σχολή εὑρίσκεται σέ κμή μέ τόν θανά-σιο νά διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, μως τότε λαμβάνει τιμητική πρόσκληση πό τό Πατριαρχεο ναφέροντάς του: « μεγάλη τοῦ Χριστο κκλησία διά γραμμάτων Συνοδικν τόν παρακαλε ν’ πέλθει ες γιον ρος ς διδάσκαλος καί σχολάρχης τς θωνι-άδος Σχολς μετά τόν οίδιμον Εγένιον».

διος δέχεται μεσα καί παρεπιδημε στό γιον Ὄρος, που συναντ τόν γιο Μακάριο Νοταρᾶ, ποος τόν προτρέπει νά χειροτονηθε. θανάσιος πακούει καί χειροτονεται π’ τόν διο πρεσβύτερος. Τό 1777, πικραμένος πό τόν τρόπο πού ντιμε-τωπίσθηκαν ο Κολλυβάδες καί μετά πό κάλεσμα πιστρέφει ς Σχολάρχης στή Σχολή τς Θεσσαλονίκης. Διευθύνει τή Σχολή γιά 6 τη (1777-1783) γιά λλους 8 τη (1777-1785). Τό ποίμνιο τς Θεσσαλονίκης τόν γνωρίζει πλέον καί πό το μβωνος ς ερέα. Τώρα μέ νέα Πατριαρχική πιστολή καλεται νά ναλάβει τή διεύ-θυνση τς Σχολς τς Κωνσταντινουπόλεως. Το ζητον μάλιστα νά καθορίσει μόνος του τό ψος τς μοιβς του. διος μως θά παντήσει: «Τάς μέν ρχιερατείας τιμ καί προσκυν λλ’ γώ δέν εμαι ξιος. ν καταλάμβανα τι καμνα περισσότερον καρπόν ες τήν Βασιλεύουσαν πόλιν, θελα λθει ατόκλητος. πειδή μως, ς στοχάζομαι, ατο εναι κάποια μπόδια, διά τοτο, φετέ μέ, παρακαλ, δ ες τά πέριξ νά φελ σον δύναμαι τούς δελ-φούς μου καί τό Γένος μου». Καί τόν φησαν…».

ριστική του πόφαση εναι πιστροφή στήν πατρίδα του, τήν Πάρο. Καί ν τό πλοο κατευθύνεται πρός τό νότιο Αγαο, ξεσπάει Ρωσοτουρκικός πόλεμος καί τό πλοο ναγκάζεται νά προσορμισθε στήν Χίο (5-6 Νοεμβρίου 1786). ποσύρεται στό μονύδριο τς γίας Τριάδας. κε μελετ καί προσεύχεται. Ξεκιν τό Θεολογικό τοῦ γίου ωάννου το Δαμασκηνο καί τή Λογική τοῦ οιδίμου Εγένιου Βούλγαρη. ταν τελειώνει πόλε-μος, δέχεται νά παραμείνει στήν Χίο, στά χέρια τς βουλήσεως το Θεο. Τελικά θά παραμείνει κε τρες δεκαετίες. Σχολή πί τν μερν του γνωρίζει τεράστια κμή καί νάλογη φήμη, στή λεγόμενη «Φιλοσοφική Σχολή», πως τήν ποκαλοσαν. Τό 1812, 90 τν πλέον παραιτεται.

γιος θανάσιος Πάριος, πρέπει νά ναφερθε, πώς ταν νας πό τούς διωκόμενους Κολλυβάδες μοναχούς (πως ποτιμη-τικά τούς ποκαλοσαν, λόγῳ τς θεολογικς διαμάχης γιά τή χρήση τν Κολλύβων), ο ποοι μέ σχυρά πιχειρήματα, προσπά-θησαν καί τελικά κατάφεραν, νά διατηρήσουν, πό τίς νοθεες το Προτεσταντισμο καί τς Ονίας, τήν ρθόδοξη πίστη. Γι’ ατό τό λόγο ἐδέχθηκε σφοδρό διωγμό στό Πατριαρχεο, μαζί μέ τόν γιο Νικόδημο τόν γιορείτη, τόν γιο Μακάριο Νοταρᾶ, τόν Νεόφυτο Καυσοκαλυβίτη, τόν γάπιο τόν Κύπριο, τόν άκωβο τόν Πελο-ποννήσιο καί τόν Χριστόφορο Προδρομίτη, γιά τόν γώνα τους πέρ τς ρθοδόξου Θεολογίας. διος καθαιρεται πό ερέας καί καταδικάζονται ο πόλοιποι. Διώκονται καί ξορίζονται πό τό γιον Ὄρος, ν θανάσιος δηγεται, πως προαναφέρθηκε στήν Θεσσαλονίκη. πίκρα μως τν διωγμν ατν, γινε τό νερό πού ἐπότισε μέ τούς διασκορπισμένους Κολλυβάδες τό ρθόδοξο Γένος σέ μία δύσκολη καί μεταβατική στορική ποχή.

Τό 1771 μως, Μεγάλη τοῦ Χριστο κκλησία διαπίστωσε τίς συκοφαντίες καί τούς θωώνει. Μεταξύ λλων θώωση ναφέρει:

«Δύναται πολλάκις καί συρραφεσα διαβολή ποκλέψαι τήν ληθ γνσιν τν πραγμάτων καί μμον προσάψαι τοῖς νεγκλήτοις καί ναιτίου καταδίκης ατία γενέσθαι πρός νδρας θώους καί με-τόχους τν κατ’ ατν λαληθέντων… πειδή τοιγαρον καί κύρ θανάσιος Πάριος, νήρ ν ο τν εκαταφρονήτων, σοφίας τε μετασχηκώς τς θύραθεν καί τς καθ’ μς καί καλς μεμνημένος τά θεῖα… θος πάρχει… χων καί τό νεργον τς ερωσύνης αὐ-το κωλύτως…».

Στό τέλος τς ζως του ποσύρθηκε σέ να πόμερο μέρος τς Χί-ου, τά Ρεστά, που πρχε μονύδριο το γίου Γεωργίου. κε μαζί του ἡσύχαζε καί μαθητής καί φίλος του Νικηφόρος καί ε-ροδιάκονος ωσήφ πό τά Φουρνά τν γράφων, ποος εχε χρηματίσει καί δάσκαλος στή Σχολή. δ συγγράφει τό πόνημά του «λεξίκακον πνευματικόν» κατά τν τότε «κσυγχρονιστν» πού ντέλεγαν καί φέρονταν καταφρονητικά σέ ζητήματα τν Θείων Γραφν. Πρός τό τέλος τς ζως του παθαίνει ποπληξία. διος προετοιμάσθηκε πνευματικά, μετέλαβε καί κοιμήθηκε μέ εἰρή-νη μιά ἡμέρα μετά, στίς 24 ουνίου 1813. Στά προπύλαια το ναο θαψαν τό σεπτό του σκήνωμα, ν ο συνασκητές στό κελλί του βρκαν μόνο μιά τριμμένη στολή, να μελανοδοχεο καί να λυχνά-ρι. Τά στᾶ του τοποθετήθηκαν στό στεοφυλάκιο το ναϋδρίου, λλά ποτεφρώθηκαν κατά τή μεγάλη πυρκαγιά, τό 1822.

Τό συγγραφικό ργο το γίου θανασίου εναι πλούσιο καί πολύ σημαντικό. φορ σχεδόν λους τούς τομες τς χριστιανικς δράσεως (βίοι γίων, δογματικά, κοινωνικά, λειτουργικά, παιδα-γωγικά, ποιμαντικά) καί ξιολογεται σήμερα γιά τή βιβλική, κοι-νωνική καί δογματική του κατάρτιση, ς να ξαιρετικό δεγμα ρθόδοξης ποιμαντικς διακονίας11.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἀνάμνησις θαύματος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Ὡραιοτάτης, ἐν Ἀκαρνανίᾳ.

Βλ. 23 Αὐγούστου.

Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν!

1 Ὁ Ζαχαρίας εἰσῆλθε στά Ἅγια τῶν Ἁγίων κατά τήν ἑορτή τῆς Σκηνοπηγίας. Ἦταν ἡ μοναδική περίπτωση εἰσόδου στά ἄδυτα τοῦ ναοῦ, τοῦτο δέ συνέβαινε κατά μῆνα Ὀκτώβριο (πρβλ. M. Jugie, «Homelies mariales byzantines», Patrologia Orientalis 16 (3), 1921, σελ. 436). Ὁ Ἀβράμιος Ἐφέσου (6ος αἰώνας) σημειώνει ὅτι, περί τά τέλη Σεπτεμβρίου ἐπραγματοποιεῖτο στό ναό τῶν Ἱεροσολύμων «ἐναλλαγή ἐφημερίας», γιά τό λόγο δέ αὐτό ὁ Ζαχαρίας εὑρισκόταν στα Ἅγια τῶν Ἁγίων (πρβλ. M. Jugie, «Home-lies mariales byzantines», σελ. 443-444).
2 Μανουήλ Γεδεών, Βυζαντινόν Ἑορτολόγιον, σελ. 117.
3 Πόλη τῆς Θράκης στήν Μοισία, κείμενη ἐπί τῆς ὁδοῦ ἀπό Νίσσας πρός Σόφια. Ταυ-τίζεται πρός τή σημερινή Παλάγκα.
4 Στό ἔργο του «Carmina» xxvii, xvii.
5 Στό ἔργο του «De viris illustribus» xxii.
6 Ρωμαῖος ἄρχοντας, ἱστορικός καί θεολόγος.
7 Ep. Ix, P.L., XXII, 592.
8 Πρβλ. τη μελέτη: A.E. Burn, Niceta of Remesianan, His Life and Works, Cambridge 1905.
9 A Calendar of British Saints, Orhtodox Synaxarion, σελ. 71.
10 Ματθ. 16,24.
11 Πρβλ. τήν ἀξιόλογη μελέτη περί τοῦ Ὁσίου: Ἀθ. Καραμπέτσου, Ἀθανάσιος ὁ Πά-ριος, Ἀθήνα 1974.

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Εορτή Καταθέσεως της Τιμίας Εσθήτος Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου στην Ι.Μ. Χαλκίδος

Με την συμμετοχή των πιστών και την τήρηση των υγειονομικών διατάξεων  εορτάσθηκε η Εορτή της Καταθέσεως της Εσθήτος της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας  Θεοτόκου...

Στην Ιστορική και Μαρτυρική πόλη της Υπάτης περιόδευσε ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος

Για φωτογραφικό υλικό πατήστε εδώ. Την Ιστορική και Μαρτυρική πόλη της Υπάτης, την Ιερά Καθέδρα της πάλαι ποτέ Επισκοπής Νέων Πατρών, της οποίας πρώτος Επίσκοπος...

Το Επαγγελματικό Επιμελητήριο στηρίζει το έργο της Αρχιεπισκοπής

Ρεπορτάζ: Μάκης Αδαμόπουλος Φωτογραφίες: Χρήστος Μπόνης Ο πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών κ. Ιωάννης Χατζηθεοδοσίου και οι Αντιπρόεδροι Νίκος Γρέντζελος και Ηλίας Μάνδρος επισκέφθηκαν σήμερα...

Προγραμματική σύμβαση μεταξύ Αρχιεπισκοπής και υπ. Υποδομών

Ρεπορτάζ, Μάκης Αδαμόπουλος, Φωτογραφίες: Χρήστος Μπόνης Προγραμματική σύμβαση μεταξύ της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών υπεγράφη σήμερα το πρωί στην Αρχιεπισκοπή...

Η εορτή των Αγίων Αναργύρων στην Μητρόπολη Κορίνθου

Με πλήθος κόσμου πραγματοποιήθηκε κι εφέτος η πανήγυρις της μνήμης των Αγίων Αναργύρων, Κοσμά και Δαμιανού, των καταγόμενων από την Ρώμη, στην Ι. Μητρόπολη...

Δύο περιστατικὰ σὲ κοιμητήρια

Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη Δύο περιστατικὰ εἶναι ἡ ἀφορμὴ τῶν ὅσων θὰ σημειώσουμε. Καὶ τὰ δύο συνέβησαν σὲ χῶρο κοιμητηρίου. Τὸ πρῶτο: Βρισκόμουν σ'ἕνα κοιμητήριο, ἀναμένοντας...

Η εορτή των Αγ. Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού στην Ι.Μ. Θεσσαλιώτιδος

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος, την Τρίτη 30 Ιουνίου 2020, παραμονή της εορτής των αγίων και ενδόξων αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, χοροστάτησε...

6 χρόνια από την εις Επίσκοπον χειροτονία

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος, την Τρίτη 30 Ιουνίου 2020, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και τέλεσε την Θεία Λειττουργία στον Ιερό...

Ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς {2 Ιουλίου}

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού Η ρωσική Ορθοδοξία έχει να παρουσιάσει ένα μεγάλο νέφος αγίων, το οποίο κοσμεί το αγιολογικό στερέωμα της Εκκλησίας...

Ο Γέρων Χριστόδουλος Οσιοσυμεωνίτης για τον Άγιο Καλλίνικο Εδέσσης

ΓΕΡΩΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ, ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΣΤΑΥΡΟΠΗΓΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΟΣΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ 24 Ἰουνίου 2020 Πλήρης πνευματικῆς εὐφροσύνης ἀπὸ βάθους ψυχῆς δοξολογῶ τὸν Ἅγιο τῶν ἁγίων Παντοκράτορα Τριαδικὸ...

Ο εορτασμός των Αγίων Αναργύρων στην Ι.Μ. Χαλκίδος

Το απόγευμα της Τρίτης 30 Ιουνίου 2020, Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος χοροστάτησε στον Εσπερινό του πανηγυρίζοντος Ι. Ναού Αγ. Αναργύρων Λουτρών Αιδηψού,...

Χειροτονία Πρεσβυτέρου από τον Μητροπολίτη Φθιώτιδος

Για φωτογραφικό υλικό πατήστε εδώ. Εορτάστηκε και εφέτος η εορτή των Αγίων Αναργύρων σε πολλά σημεία της Ιεράς Μητροπόλεως. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Συμεών,...

Χειροτονία Διακόνου στον πανηγυρίζοντα Μητροπολιτικό Ναό των Αγ. Αναργύρων Ν. Ιωνίας

Με λαμπρότητα εορτάσθηκε η σεπτή μνήμη των Αγίων ενδόξων θαυματουργών και ιαματικών Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού στον ομώνυμο πανηγυρίζοντα Μητροπολιτικό Ναό στη Νέα Ιωνία. Ανήμερα...

Λαμπρή πανήγυρη Ι. Μονής Αγίων Αναργύρων Μελισσοτόπου

Με την δέουσα εκκλησιαστική λαμπρότητα που αρμόζει στην μεγάλη αυτή εορτή, αλλά και την ησυχαστική μοναστική τάξη, τελέστηκε η Πανήγυρη της παλαιφάτου και ιστορικής...

Βίος καί πολιτεία τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Καλλινίκου Μητροπολίτου Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας

ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου Τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο τήν 23η Ἰουνίου 2020 μέ ἀπόφασή του κατέταξε τόν Μητροπολίτη Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας...