Στον εορτάζοντα ιερό Ναό Αγ. Δημητρίου Τερπνής, όπου από της παρελθούσης Παρασκευής 23 Οκτωβρίου 2026, ευρίσκεται προς προσκύνηση και κοινό συνεορτασμό μετά της ιεράς μνήμης του Αγ. μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του μυροβλύτου, η σεβασμία και θαυματουργός εικόνα της Αγ. Τριάδος, από την ομώνυμο Μονή της κωμοπόλεως Τούμπα της Ιεράς Μητροπόλεως Ζιχνών και Νευροκοπίου, χοροστάτησε την Κυριακή 25 Οκτωβρίου, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος. Του ιεροψαλτικού καλλικελάδου χορού προΐστατο ιεροπρεπώς, ο άρχων Πρωτοψάλτης του ιερού Ναού Παναγίας «Δεξιάς» Θεσσαλονίκης κ. Χρήστος Χαλκιάς.
Προ της απολύσεως της ιεράς Ακολουθίας του πανηγυρικού Εσπερινού, στην οποία συμμετείχαν μεταξύ άλλων και ο Σερραίος Υφυπουργός Εξωτερικών κ. Αναστάσιος Χατζηβασιλείου, οι Βουλευτές του Νομού Σερρών κ. κ. Φωτεινή Αραμπατζή, Θεόφιλος Λεονταρίδης και Κων/νος Μπούμπας, η Δήμαρχος Βισαλτίας κ. Ευανθία Πλιάκου, ο πρώην Δήμαρχος κ. Αθανάσιος Μασλαρινός, Δημοτικοί και Περιφερειακοί Σύμβουλοι και μέγα πλήθος φιλέορτων πιστών, ο Σεβασμιώτατος εσημείωσε, στο χριστοκεντρικό και εποικοδομητικό κήρυγμά του και τα εξής:
«Μας αξίωσε, αγαπητοί μου αδελφοί, το έλεος του αγίου Θεού, να συναχθούμε και πάλιν στον Πανάγιο Οίκο Του, στην προσευχητική αυτή εσπερινή Σύναξη της Εκκλησίας μας, προκειμένου να τιμήσουμε την ιερά μνήμη του Αγ. ενδόξου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του μυροβλύτου.
Με την συμμετοχή μας σε κάθε λειτουργική Σύναξη, που έχει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της ευχαριστίας, της δοξολογίας και της θερμουργού ικεσίας προς τον μόνον, αληθινό Θεό, αποκτούμε εμπειρία παραδείσιας θεοκοινωνίας, για την οποία, ηγωνίσθησαν έως αίματος, με ταπεινό, αλλά και σταθερό βηματισμό οι μάρτυρες της Εκκλησίας μας, ως ο από απόψε και αύριο, λαμπρώς εορταζόμενος μεγαλομάρτυς Δημήτριος, ο διδάσκαλος της αρετής, ο κατηχητής και μυσταγωγικός κήρυξ και αριστέας της αμωμήτου πίστεώς μας, ο οποίος αποτελεί πρότυπο ζωής για όλους μας.
Η ακλόνητος και ζέουσα πίστις στον ένα και μοναδικό Θεό, Παντοκράτορα, Δημιουργό και Πατέρα, η απόλυτος υπακοή στον Ευαγγελικό λόγο, ο συνεχής πνευματικός αγώνας, παρά τις εξωτερικές αντίξοες συνθήκες και το αντίθεο περιβάλλον στο οποίο ζούσαν, το φιλάνθρωπο και εκκλησιαστικό ήθος και χαρακτήρας, αποτελούσαν τον κανόνα της ζωής των αγίων της Εκκλησίας μας. Οι άγιοι, ως πνευματικές οχυρώσεις, αφενός μεν, μας προφυλάσσουν από τις επιθέσεις του διαβόλου, αφετέρου δε, μας δείχνουν με σαφήνεια τον δρόμο προς την σωτηρία μας.
Με την δύναμη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που ενεργούσε μέσα τους, καταθέτουν στον κόσμο αυθεντικώς και χθες και σήμερον και έως της συντελείας του κόσμου, την μαρτυρία της πίστεως, όχι ως ιδεολόγημα, αλλά ως βίωμα, μαρτυρία και ζωή, που ζωογονεί, φωτίζει, αγιάζει και ισχυροποιεί τον άνθρωπο. Με την δύναμη αυτής της πίστεως στον Σωτήρα Ιησού Χριστό, αψήφησαν και τον ίδιο τον θάνατο. Εστάθησαν αγέρωχοι ενώπιον των τυράννων, άφοβοι και ατρόμητοι ενώπιον του μαρτυρίου, διά του οποίου, ενώθησαν αιωνίως με τον γλυκύτατο Νυμφίο τους Ιησού Χριστό.
Οι άγιοι της Εκκλησίας μας ηγάπησαν με φλογερή καρδιά τον Θεόν, αλλά και τον συνάνθρωπο, θυσιάσαντες ελευθέρως και εκ θείας αγάπης κινούμενοι, πρωτίστως τις ανθρώπινες ατέλειές τους για χάριν της θεώσεώς τους. Αυτή η αγάπη, αγκάλιαζε τους πάντες, ακόμη και αυτούς τους διώκτες τους, υπέρ των οποίων εκτενώς προσευχόταν. Η αμετάπτωτη αγάπη των αγίων για τον πλησίον τους, κατ’ εφαρμογή της Ευαγγελικής εντολής, φανερώνεται και πιστοποιείται και μέσα από τις συνεχείς θαυματουργίες τους και όσο ζούσαν, αλλά και μετά την μακαρία κοίμησή τους.
Δοξάζουμε το υπερύμνητο όνομα του αγίου Θεού, με ευγνώμονα διάθεση και βαθιά ευλάβεια, τιμούμε και σεβόμεθα υπερβαλλόντως τους αγίους μας, ως φανερώσεις του ιδίου του Κυρίου μας, ως πολυτίμητα δώρα του Θεού, ως διδασκάλους της αρετής και της θεογνωσίας, ως απλανείς οδηγούς στην χριστοζωή, ως φιλοστόργους ευεργέτας και φύλακας της ζωής μας, ως ομολογητάς της σωζούσης πίστεως, ως υφηγητάς της Ευαγγελικής ζωής, ως νοητό νέφος προστασίας και ασφαλείας.
Οι άγιοι της πίστεώς μας, χωρίς να χάσουν τον οικουμενικό τους χαρακτήρα, ως γεννήματα της κοινής Μητέρας μας Εκκλησίας, είναι και φιλοπόλιδες και φιλοπάτριδες, σκεπάζουν και προστατεύουν τους τόπους καταγωγής τους και δέονται αενάως προς τον Κύριον. Έχοντες λοιπόν ένα τέτοιο πάμφωτο νέφος μαρτύρων, ας τρέχωμε με υπομονή στον αγώνα μας έχοντες καρδιά και νου πάντοτε στραμμένα στον Σωτήρα μας Χριστό».
Ο Σεβασμιώτατος, τέλος, επαίνεσε τον φιλότιμο και εργατικό εφημέριο της ενορίας Αγ. Δημητρίου Τερπνής, αιδεσιμολ. Σταυρ. Οικονόμο π. Δημήτριο Μεργιανιώτη, ο οποίος, μαζί με τους καλούς του συνεργάτες, εργάζεται φιλοπόνως και αποδοτικώς, προς δόξαν Θεού, χαρά της Εκκλησίας μας και πνευματική προκοπή των πιστών της ως είρηται φιλοπροόδου ενορίας, επικαλέσθηκε δε πατρικώς την κραταιά προστασία και σκέπη του Αγ. Δημητρίου και πάντων των αγίων στον ευλαβή λαό του Θεού για την ιδιαιτέρως συγκινητική και πάνδημη συμμετοχή του και στην εφετεινή πανήγυρη.
