Με την ευκαιρία της ελεύσεως της Ιεράς Εικόνας της Παναγίας Σουμελά και Ιερών Λειψάνων του Αγίου Δημητρίου
Το πρωί της Κυριακής, 25ης Οκτωβρίου 2026, τελέσθηκε, στον Ιερό Ναό των Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων της πόλεως Ρεθύμνης, Πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία, με την ευκαιρία της ευλογητής ελεύσεως της Ιεράς και Θαυματουργού Εικόνας της Παναγίας Σουμελά και αποτμημάτων Ιερών Λειψάνων του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου, προκειμένου να συμπανηγυρίσουν με τους Αγίους Τέσσερις Μάρτυρες.
Κατά τον Όρθρο χοροστάτησε, της Πολυαρχιερατικής Θείας Λειτουργίας προεξήρχε και τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, συλλειτουργούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλοχίου, Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτου και του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Προδρόμου.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Πρόδρομος ευχαρίστησε τους Σεβασμιωτάτους Αγίους Αρχιερείς για τη συμμετοχή τους στο Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο και ιδιαιτέρως τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Βεροίας κ. Παντελεήμονα, ο οποίος κόμισε την Ιερά Εικόνα της Παναγίας Σουμελά και τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Δημητρίου και προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας.
Ο Σεβασμιώτατος κ. Πρόδρομος ευχαρίστησε ακόμη τον Σεβασμιώτατο κ. Παντελεήμονα για τη μέριμνα που είχε επιδείξει κατά τη δεκαετία του 1980, όταν, ως Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, κατά τη θλιβερή ημέρα της αιφνιδίου κοιμήσεως του μακαριστού Μητροπολίτου Ρεθύμνης κυρού Τίτου στη Θεσσαλονίκη, καθ’ οδόν προς το Άγιον Όρος, φρόντισε το σκήνωμά του και τα της μεταφοράς του στην Κρήτη.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων προσέφερε σε καθέναν από τους συλλειτουργήσαντες Αρχιερείς από μία Εικόνα της Παναγίας Σουμελά.
Κατά το κήρυγμά του, με αφορμή την ομολογία του Αποστόλου Παύλου «Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός», ο Σεβασμιώτατος κ. Παντελεήμων αναφέρθηκε στη ζωή του Αποστόλου των Εθνών και στην ολόψυχη αφοσίωση της Υπεραγίας Θεοτόκου στον Υιό Της, υπογραμμίζοντας ότι η προσκύνηση της Ιεράς Εικόνας είναι έκφραση πίστεως και εμπιστοσύνης προς την Παναγία. Προέτρεψε τους πιστούς να ζουν εν Χριστώ και ευχήθηκε η χάρη και η ευλογία της Παναγίας Σουμελά να ενισχύουν τον Ποιμενάρχη μας στη διακονία του και να σκέπουν το ευσεβές ποίμνιο της τοπικής μας Εκκλησίας.
Ομιλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος
«Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός».
Ἡ ὁμολογία τοῦ πρωτοκορυφαίου ἀποστόλου Παύλου πού ἀκούσαμε σήμερα στό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα ὅτι, δηλαδή, ἔχει συσταυρωθεῖ μέ τόν Χριστό καί δέν ζεῖ πλέον αὐτός, ἀλλά ζεῖ μέσα του ὁ Χριστός, ἠχεῖ ἴσως κάπως παράδοξα γιά ὅσους δέν γνωρίζουν τή σχέση τοῦ μεγάλου ἀποστόλου μέ τόν Χριστό καί τόν τρόπο πού σκέπτεται.
Ἡ συνάντηση τοῦ ζηλωτοῦ τῶν πατρικῶν παραδόσεων καί διώκτου τῶν χριστιανῶν Παύλου μέ τόν Χριστό στόν δρόμο πρός τή Δαμασκό ἔφερε μία συγκλονιστική ἀνατροπή στή ζωή του. Ὅ,τι ἦταν μέχρι τότε, ὅ,τι ἔκανε μέχρι τότε, τελείωσε. Καί ἄρχισε μία νέα ζωή, μέ μία νέα πίστη καί μία νέα ἀποστολή.
Ὁ διώκτης τοῦ Ἐσταυρωμένου σταυρώθηκε μαζί του καί γιά χάρη του, γιατί ἡ ζωή τήν ὁποία τόν κάλεσε ὁ Χριστός νά ζήσει δέν ἦταν ζωή ἀνέσεως καί ἀναπαύσεως, ἦταν ζωή καί πορεία σταυρική. Ἦταν μία ζωή γεμάτη συκοφαντίες, ταλαιπωρίες, διωγμούς, φυλακίσεις καί μαρτύρια. Ἦταν ὅμως καί μία ζωή γεμάτη ἀπό τή χάρη τοῦ Χριστοῦ, τό ὄνομα καί τό Εὐαγγέλιο τοῦ ὁποίου κήρυττε στούς ἀνθρώπους, μέ τή δύναμη πού Ἐκεῖνος τοῦ ἔδιδε καί ἡ ὁποία, ὅπως ὁ ἴδιος ὁ Χριστός τόν εἶχε διαβεβαιώσει, «ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται». Ἦταν ἑπομένως μία ζωή ἐν Χριστῷ καί γιά τόν Χριστό, γι᾽ αὐτό καί τό τέλος της δέν ἦταν ὁ θάνατος ἀλλά ἡ ζωή, ἐφόσον ὁ Χριστός εἶναι ἡ Ζωή.
Ἡ ὁμολογία ὅμως αὐτή τοῦ πρωτοκορυφαίου ἀποστόλου Παύλου δέν ἀποτελεῖ πραγματικότητα μόνο γιά τή δική του ζωή. Ἀποτελεῖ πραγματικότητα καί γιά τή ζωή τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἡ ἱστορική καί θαυματουργός εἰκόνα τῆς ὁποίας, προερχόμενη ἀπό τήν παλαίφατο Μονή τῆς Παναγίας Σουμελᾶ τοῦ Πόντου καί φυλασσομένη στή νέα Ἱερά Μονή της στό Βέρμιο τῆς Ἠμαθίας, εὑρίσκεται ἀπό χθές στόν ἱερό αὐτόν ναό τῶν ἁγίων τεσσάρων Μαρτύρων.
Ἀποτελεῖ πραγματικότητα, γιατί καί ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος ἀπό τήν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ της καί ἀπό τή στιγμή πού «εὑρέθη ἐν γαστρί ἔχουσα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου» συσταυρώθηκε μέ τόν Υἱό της. Ἡ ζωή της ταυτίσθηκε μέ τή δική του ἐπίγεια ζωή. Οἱ πόνοι του ἔγιναν πόνοι της καί ὁ Σταυρός του καί δικός της σταυρός.
Ἔζησε ὅμως ἔχοντας ὄχι μόνο στά σπλάγχνα της ἀλλά καί στήν ψυχή της καί σέ ὅλη τήν ὕπαρξή της τόν Χριστό, γι᾽ αὐτό καί θά μποροῦσε καί Ἐκείνη νά ἐπαναλάβει τούς λόγους τοῦ ἀποστόλου Παύλου: «ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός».
Γι᾽ αὐτό καί ἡ παρουσία της εἶναι πάντοτε ζῶσα μεταξύ τῶν ἀνθρώπων.
Γι᾽ αὐτό καί «ἐν τῇ κοιμήσει τόν κόσμον οὐ κατέλιπε» ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, ἀλλά εἶναι ζῶσα καί ἀνάμεσά μας, γιά νά μᾶς εὐλογεῖ καί νά μᾶς προστατεύει. Εἶναι ὅμως ζῶσα καί στόν οὐρανό ἀπολαμβάνοντας τή δόξα τοῦ Υἱοῦ της στήν οὐράνια βασιλεία του.
Γι᾽ αὐτό καί ὅλοι ἐσεῖς πού μέ εὐλάβεια ὑποδεχθήκατε χθές τήν ἱστορική καί χαριτόβρυτη εἰκόνα τῆς Παναγίας Σουμελᾶ, τό ἱερό αὐτό θησαύρισμα τῆς πίστεως καί τῆς εὐλαβείας τοῦ Ποντιακοῦ Ἐλληνισμοῦ, δέν ὑποδεχθήκατε ἁπλῶς ἕνα ἱστορικό κειμήλιο, δέν ὑποδεχθήκατε ἕνα ἔργο τέχνης. Ὑποδεχθήκατε τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, τήν Παναγία Μητέρα μας, τή μητέρα τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ, αὐτήν πού σταυρώθηκε μαζί του γιά νά τοῦ χαρίσει τή ζωή, τή ζωή πού ἔλαβε καί Ἐκείνη ἀπό τόν Υἱό της καί Κύριό μας.
Γι᾽ αὐτό καί ὅλοι ἐσεῖς πού μέ λαχτάρα καί πίστη περιμένετε ἀπό χθές ὑπομονετικά καί μέ δάκρυα στά μάτια γιά νά προσκυνήσετε τήν ἱερή εἰκόνα τῆς Σουμελιώτισσας Παναγίας καί νά ἀσπασθεῖτε τή σεπτή μορφή της, δέν προσκυνεῖτε ἕνα ἄψυχο ξύλο ἤ ἕνα ἔργο ἀνθρωπίνων χειρῶν, ἀλλά τήν Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου μας καί μαζί μέ αὐτή καί τόν Υἱό της, καί σέ αὐτήν ἐναποθέτετε μαζί μέ τόν ἀσπασμό σας καί τά μύχια αἰτήματα τῶν καρδιῶν σας.
Καθώς ὅμως ἀσπάζεσθε, καθώς ἀσπαζόμεθα τήν ἱστορική καί θαυματουργό εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Σουμελᾶ, ἄς ἀκούσουμε τή μητρική παρότρυνσή της. Ἄς τήν ἀκούσουμε νά μᾶς προτρέπει νά συσταυρωθοῦμε καί ἐμεῖς μέ τόν Χριστό, νεκρώνοντας μέ τή χάρη του τά λάθη, τά πάθη, τίς ἁμαρτίες καί τίς ἀδυναμίες μας. Καί ἄς ἀγωνισθοῦμε νά ταυτίσουμε τή ζωή μας μέ τή δική του καί τήν καθημερινότητά μας μέ τό θέλημά του, γιά νά ζοῦμε ἐν Χριστῷ καί νά ζοῦμε μέ τόν Χριστό, ὥστε μέ τή δύναμη καί τή χάρη του νά ὑπερνικοῦμε τά ἐμπόδια τῆς παρούσης ζωῆς μέχρις ὅτου νά φθάσουμε στήν ὄντως ζωή, γιά νά τήν ἀπολαύσουμε μαζί μέ τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, μαζί μέ τούς ἁγίους τέσσερις Μάρτυρες καί ὅλους τούς ἁγίους στόν οὐρανό.
Μέ αὐτές τίς ταπεινές σκέψεις θά ἤθελα νά ἐκφράσω τίς εὐχαριστίες μου πρός τόν Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη σας, τόν πολυφίλητο ἀδελφό Ἅγιο Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου κ. Πρόδρομο, τόσο γιά τήν ἐγκάρδια πρόσκλησή του καί τή θερμή του φιλοξενία, ὅσο καί γιά τή χαρά τῆς σημερινῆς μας συλλειτουργίας, καί νά εὐχηθῶ ταπεινά ἡ χάρη καί ἡ εὐλογία τῆς σεπτῆς εἰκόνος τῆς Παναγίας Σουμελᾶ νά τόν ἐνισχύει στή διακονία του καί νά σκέπει τό εὐσεβές ποίμνιό του.
