Στον ιερό Ναό Αγ. Γεωργίου Ασπροβάλτας, ιερούργησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, σήμερα, Κυριακή των Βαΐων, 5 Απριλίου 2026, ημέρα κατά την οποία, επιτελείται λειτουργικώς η λαμπρά και ένδοξος πανήγυρις της εισόδου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στην αγία πόλη των Ιεροσολύμων. Παρόντες στην θ. Λειτουργία, μεταξύ άλλων, ήταν ο Δήμαρχος Βόλβης κ. Διαμαντής Λιάμας, ο Διοικητής της 1ης Ταξιαρχίας Καταδρομών Αλεξιπτωτιστών Ρεντίνης κ. Αλέξανδρος Γκρέμος, εκπρόσωποι των στρατιωτικών, αστυνομικών και λοιπών Αρχών της τοπικής αυτοδιοικήσεως και πλήθος ευλαβών πιστών.
Προ της απολύσεως της θ. Ιερουργίας, ο Σεβασμιώτατος ομίλησε εμπνεσμένως και επιστηρικτικώς προς το ευσεβές εκκλησίασμα, τονίζοντας μεταξύ άλλων και τα εξής: «Ευρισκόμενοι, ήδη, με την χάριν του Κυρίου μας προ των θυρών της αγίας και μεγάλης Εβδομάδος της αμωμήτου πίστεώς μας και αφού διαπλεύσαμε ασφαλώς το μέγα πέλαγος της αγίας και μεγάλης Τεσσαρακοστής πορευόμεθα προς το λυτρωτικό και εκούσιο Πάθος και την λαμπροφόρο Ανάστασή Του, μέσα από μία βιωματική οδό πνευματικής συνοδοιπορίας με τον Χριστόν, που υποδεικνύει στον άνθρωπο την εθελούσια και λυτρωτική έξοδο από την χώρα της αμαρτίας και την είσοδό του στην χώρα της χάριτος και της ζωής.
Η αγία και μεγάλη Εβδομάδα, η καρδιά του εκκλησιαστικού μας έτους, προσφέρεται ως μία πνευματική ευκαιρία πρώτου μεγέθους πνευματικής αφυπνίσεως και αναβαπτισμού, προβάλλει ενώπιόν μας, ως ένα σωτήριο και αφυπνιστικό κάλεσμα του ιδίου του Κυρίου μας να συνοδοιπορήσουμε μαζί Του.
Ο Κύριός μας, πορεύεται στο συνεχές ιστορικό ‘’σήμερον’’, προς το εκούσιο Πάθος Του για να ελευθερώσει το ανθρώπινο γένος από την σκλαβιά της αμαρτίας και του επακόλουθου αυτής θανάτου ελκύοντας κι εμάς προς τα άνω σε ουράνιες διαδρομές σωτηρίας και ζωής. Σήμερον, ο Κύριός μας εισερχόμενος στην αγία πόλη των Ιεροσολύμων και γνωρίζοντας σαφώς, ως καρδιογνώστης Θεός, το ευμετάβλητο και ασταθές της διαθέσεως των ανθρώπων, που σήμερον κρατούν τα βάϊα των φοινίκων της δόξης και μετά από ολίγας ημέρας τα ξύλα και τα ξίφη της αποδοκιμασίας και του θανάτου, πορεύεται αποφασισμένος, πραῢς και νηφάλιος, ως Πατέρας φιλόστοργος, ως καλός Σαμαρείτης, ως Φίλος και Αδελφός των ανθρώπων, προς την τελική αναμέτρηση με την αμαρτία, που γεννά φθορά και θάνατο, που αποτελεί το κεντρί του διαβόλου.
Η κάθοδος του Χριστού στον Άδη σηματοδοτεί και την δική μας άνοδο και ανάσταση στην χώρα των ζώντων, στην τρισευδαίμονα πατρίδα της εν Χριστώ αειζωΐας, την ελευθερία, από τα απαράκλητα δεσμά του θανάτου και της αμαρτίας. Ο θάνατος διά του φυσίζωου θανάτου του Σωτήρος Χριστού νικάται οριστικά! Μετά τον εθελούσιο θάνατο και την Ανάσταση του Κυρίου μας, ο θάνατος μετεβλήθη σε ύπνο, απέβαλλε την πικρία του και έγινε γέφυρα, πέρασμα, Πάσχα, διάβαση στην αιωνιότητα, οδός για την πορεία μας στον ουρανό, αρχή μιας καινούργιας ατελεύτητης ζωής. Κατά τον Άγ. Ιωάννη τον Χρυσόστομο ο ποτέ ανίκητος εχθρός έγινε από τον Χριστό υπάκουος υπηρέτης του ανθρώπου για την αθανασία και την πληρότητα της ζωής.
Μέσα σ’ αυτήν την ευλογημένη συμπόρευση με τον Κύριό μας καλούμεθα να μαθητεύσουμε ελευθέρως στον πλούτο της αγάπης Του, αξιοποιούντες τις θεϊκές εκείνες δωρεές, που δώρισε στο γένος των ανθρώπων με την Ενανθρώπιση, τον Σταυρό, τον θάνατο και την Ανάστασή Του και έχοντες το τεκμήριο της δικής Του αγάπης μπορούμε να ελευθερωθούμε από τα δεσμά της αμαρτίας. Η εν Χριστώ σωτηρία μας αποτελεί θεία δωρεά, φανέρωση της πατρικής Του μέριμνας για τα παιδιά Του, εκδήλωση της παντοδυναμίας, σοφίας, δικαιοσύνης και άμετρης αγάπης Του.
Η αγία μας Εκκλησία, μας δείχνει εμπειρικώς και με ασφάλεια τον δρόμο, αλλά και τον τρόπο της ζωής, που μας εδίδαξε ο ίδιος ο Κύριός μας, ως προϋπόθεση και κριτήριο της σωτηρίας μας. Έρχεται να μας διδάξει τις θείες αρετές της πίστεως, της μετανοίας, της συγχωρητικότητος, της αγάπης, της φιλανθρωπίας, της ευγνωμοσύνης, της ευχαριστίας, που μας οδηγούν με ασφάλεια στην ολόφωτη ημέρα της Αναστάσεώς Του. Γνωρίζουμε τον τρόπο και τον τόπο της σωτηρίας μας, την αγία Ορθόδοξο Εκκλησία μας, έχουμε το φάρμακο˙ την μετάνοια, που μας καθιστά τέκνα ευλογίας και χάριτος.
Στη πορεία μας, λοιπόν, αδελφοί για να συναντήσουμε τον Χριστό, ας κάνουμε την σωτήρια επιλογή να Τον αγαπήσουμε, ας αποφύγουμε την επιφάνεια της πρόσκαιρης συναισθηματικής φόρτισης των ημερών. Το ταπεινό φρόνημα, η ειλικρινής μετάνοια, η βαθιά πίστη και η φλογερή αγάπη μας στον ερασμιώτατο Νυμφίο Χριστό, ας είναι τα στοιχεία εκείνα, που θα πιστοποιούν και θα φανερώνουν την ποιότητα της πίστεως και του ήθους μας, σ’ έναν κόσμο ακατάστατο, όπου επλεόνασε η υποκρισία, η απιστία, η κακία. Ας αγαπήσουμε τον Κύριο και Λυτρωτή μας παραμένοντες αληθινοί, ειλικρινείς, ταπεινοί και αυθεντικοί φίλοι και μαθητές Του, συνοδοιπόροι Του στην οδό της απολυτρώσεως και της σωτηρίας, που μόνος Εκείνος χαρίζει. Ευλογημένη, αγία και μεγάλη Εβδομάδα! Καλή Ανάσταση!».
Ο Σεβασμιώτατος, καθ’ οδόν, στον δρόμο της επιστροφής προς τις Σέρρες, στο πλαίσιο της ποιμαντικής του φροντίδος και μερίμνης, ως ο οικείος Ποιμενάρχης του τόπου, επισκέφθηκε ποιμαντικώς, κατόπιν σχετικής θερμής παρακλήσεως, μέρος των εγκαταστάσεων της γυναικείας ιεραποστολικής Αδελφότητος «ΛΥΔΙΑ» στην Ασπροβάλτα.
Εκεί συναντήθηκε με τον πρώτο πυρήνα της αρχικής Αδελφότητος. Η υποδοχή υπήρξε εγκάρδια και πολύ συγκινητική, διανθισμένη με λόγους ευγνώμονος ευχαριστίας προς τον σεπτό τους Ποιμενάρχη για το ανύστακτο, διακριτικό και συνεχές ενδιαφέρον, που πατρικώς επιδεικνύει για ολόκληρη την Αδελφότητα, τόσο επί των ημερών του αειμνήστου γέροντός τους π. Θεοφίλου, όσο και κατά τα τελευταία χρόνια.
Ο Σεβασμιώτατος συνομίλησε πνευματικώς με τις αδελφές, τις εστήριξε με τον διδακτικό του λόγο, τις προέτρεψε να παραμείνουν ενωμένες με τον Χριστό και την αγία Εκκλησία Του, σταθερές στον πνευματικό και εκκλησιαστικό τους προσανατολισμό, που διδάχθηκαν από τον μακαριστό γέροντά τους, όρθιες στις πνευματικές επάλξεις με πλατυσμό καρδίας και περίσσεια μακροθυμίας, ανεξικακίας και συγχωρητικότητος προς πάντας.
Τέλος, ο Σεβασμιώτατος προσέφερε διάφορες ευλογίες στις αφιερωμένες στον Κύριο αδελφές, επ’ ευκαιρία των αγίων ημερών, ευχόμενος ψυχοσωτήριο κι ευλογημένη συμπόρευση με τον Κύριό μας προς την Ανάσταση. Διεπίστωσε δε και επαίνεσε για μία ακόμη φορά το σπουδαίο ιεραποστολικό έργο, που επιτελείται θυσιαστικώς και φιλοπόνως στην πνευματική αυτή έπαλξη και φιλοπρόοδο κυψέλη με φόβο Θεού, υπακοή και ειλικρινή σεβασμό στην Εκκλησία και στον Επίσκοπο και Ποιμενάρχη τους, τιμή και αφοσίωση στο ευλογημένο εκκλησιαστικό αποτύπωμα, που κατέλιπε με την ζωή και την διακονία του ο μακαριστός γέροντάς τους π. Θεόφιλος Ζησόπουλος.
