Τοῦ Σεβ/του Μητροπολίτου Αὐλῶνος ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Mr. Th.
ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ
Πράξ. 2, 1-11
ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ: Η ΔΩΡΕΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
«Καί ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τήν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδόν ἐπί τό αὐτό» (Πράξ. 2, 1).
Ἡ σημερινή Κυριακή εἶναι ἀφιερωμένη ἀπό τήν Ἐκκλησία μας σέ μιά ἀπό τίς ἀρχαιότερες γιορτές της, σέ ἐκείνη τῆς Πεντηκοστῆς[1]. Πενήντα μέρες μετά τό Πάσχα γιορτάζουμε τήν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στούς Μαθητές καί τήν καθιέρωση τῆς Ἐκκλησίας ὡς πνευματικοῦ θεσμοῦ στήν Ἱστορία.
Ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς στίς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων ὡς ἑξῆς μιλάει γιά τήν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος: «Ὅταν ἔφτασε ἡ ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, ἦταν ὅλοι μαζί συγκεντρωμένοι μέ ὁμοψυχία στό ἴδιο μέρος. Ξαφνικά ἦρθε ἀπό τόν οὐρανό μιά βουή σάν νά φυσοῦσε δυνατός ἄνεμος, καί γέμισε ὅλο τό σπίτι ὅπου ἔμεναν οἱ Ἀπόστολοι. Τότε τούς παρουσιάστηκαν γλῶσσες σάν φλόγες φωτιᾶς, πού μοιράστηκαν καί κάθισαν ἀπό μία στόν καθένα ἀπ’ αὐτούς. Ὅλοι τότε πλημμύρισαν ἀπό Πνεῦμα Ἅγιο καί ἄρχισαν νά μιλοῦν σέ ἄλλες γλῶσσες, ἀνάλογα μέ τήν ἱκανότητα πού τούς ἔδινε τό Ἅγιο Πνεῦμα».
Ἔτσι, ἀκριβῶς, περιγράφεται στή σημερινή ἀποστολική περικοπή ὁ ἐρχομός καί ἡ ἐπιφοίτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Θά πρέπει, ὅμως, νά προσέξουμε δύο σημεῖα τῆς περικοπῆς πού θέλουν νά μᾶς ποῦν τό ἴδιο πρᾶγμα: Τό ἕνα εἶναι ἡ ξαφνική βουή πού ἦρθε ἀπό τόν οὐρανό καί τό ἄλλο πού παρουσιάστηκαν γλῶσσες σάν φλόγες φωτιᾶς καί μοιράστηκαν ἀπό μία στόν καθένα ἀπό τούς Ἀποστόλους.
Οἱ δυό λέξεις, «ὥσπερ» καί «ὡσεί», «σάν νά» στή μετάφραση, δηλώνουν πώς ἡ παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος συνοδεύτηκε μέ κάποια περιστατικά, γιά νά μποροῦν οἱ ἄνθρωποι νά τά ἀκούσουν μέ τά αὐτιά τους καί νά τά δοῦν μέ τά μάτια τους.
Ὁ πρῶτος καρπός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί τῶν χαρισμάτων πού δέχτηκαν οἱ Ἀπόστολοι ἦταν ἡ προσέλευση στήν πίστη τοῦ Χριστοῦ τριῶν χιλιάδων ἀνθρώπων ἀπό κάθε φυλή καί ἀπό κάθε γλώσσα καί ἡ οὐσιαστική συγκρότηση τῆς πρώτης χριστιανικῆς κοινότητας τῶν Ἱεροσολύμων. Κατά τήν Πεντηκοστή, ἐπίσης, ἔχουμε καί τή φανέρωση τῶν λειτουργιῶν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πού ἐκδηλώνεται στήν κοινωνία ἀγάπης ὅλων τῶν ἀνθρώπων καί σέ ὅλες τίς γλῶσσες τοῦ κόσμου. Στή σημερινή περικοπή βλέπουμε αὐτή τήν ἑνοποιητική λειτουργία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, ἐκπληρώθηκε ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ (Ἰωάν. 14, 16. 14, 26. 15, 26. 16, 7). Σάν φωτιά ἦρθε στούς Ἀποστόλους τό Ἅγιο Πνεῦμα καί σάν ποτάμι ξεχύθηκε ἀπό τό στόμα τους ὁ θεῖος λόγος, κηρύττοντας «τά θαυμαστά ἔργα τοῦ Θεοῦ».
Ὁ χριστιανός μέ τά μυστήρια τοῦ Βαπτίσματος καί τοῦ Χρίσματος βιώνει τήν προσωπική του Πεντηκοστή, γι’ αὐτό ἀπό τόν καθένα ζητάει ὁ Κύριος νά εἶναι πνευματικός ἄνθρωπος, ἄνθρωπος, δηλαδή, πού θά ἐμφορεῖται ἀπό τίς ἐννιά ἀρετές πού γεννάει μέσα του τό Ἅγιο Πνεῦμα (Γαλ. 5, 22-23). Μακάρι, τό ἀνθρώπινο πνεῦμα νά εἶναι, ἐσαεί, ἀνοιχτό, ὥστε νά δέχεται τό Πανάγιο Πνεῦμα, τό Ὁποῖο θά τόν ἁγιάζει καί θά τόν θεώνει.
«Παράκλητε… ἐλθέ καί σκήνωσον ἐν ἡμῖν καί καθάρισον ἡμᾶς ἀπό πάσης κηλῖδος καί σῶσον, Ἀγαθέ, τάς ψυχάς ἡμῶν».[2]
*******
[1] Πεντηκοστή: Ἦταν ἡ δεύτερη μεγάλη γιορτή τῶν Ἰουδαίων, ἀρχικά γιορτή τῆς συγκομιδῆς τῶν δημητριακῶν, καί μετά ἀνάμνηση τῆς νομοδοσίας στό Σινᾶ. Γιορταζόταν πενήντα μέρες ἀπό τό Πάσχα, τό ὁποῖο γιορταζόταν σέ ἀνάμνηση τῆς ἐξόδου τῶν Ἑβραίων ἀπό τήν Αἴγυπτο.
[2] Στιχηρόν Ἰδιόμελον Ἀποστίχων Ἑσπερινοῦ Σαββάτου Πεντηκοστῆς, ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΑΡΙΟΝ, ὅ.π. σ. 493.
