Την Δευτέρα της Διακαινησίμου 29 Απριλίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Βεροίας.
«Δεῦτε εὐφρανθῶμεν· ἡ τοῦ Ἀθλοφόρου μνήμη τούς πιστούς φαιδρύνουσα ἀνεδείχθη».
Ἄν ἡ χθεσινή λαμπροφόρος ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ κατ᾽ ἐξοχήν ἡμέρα τῆς χαρᾶς καί τῆς εὐφροσύνης γιά ὅλους τούς πιστούς, καθώς ἡ Ἀνάσταση εἶναι ὁ θρίαμβος τοῦ Σταυρωθέντος Χριστοῦ ἐπί τοῦ διαβόλου καί τῆς ἁμαρτίας καί ἡ λύτρωση τῶν ἀνθρώπων ἀπό τά δεσμά τοῦ Ἅδου καί τοῦ θανάτου, ἡ σημερινή ἡμέρα, Δευτέρα τοῦ Πάσχα, ἡμέρα κατά τήν ὁποία ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τή μνήμη τοῦ ἁγίου ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ τροπαιοφόρου, ἀποτελεῖ συνέχεια αὐτοῦ τοῦ θριάμβου, ἀποτελεῖ συνέχεια τῆς χαρᾶς καί τῆς εὐφροσύνης τῆς Ἀναστάσεως, διότι ἀποδεικνύει καί ἐπιβεβαιώνει τήν ἀλήθεια τοῦ θαύματος τῆς Ἀναστάσεως.
Καί τό θαῦμα τῆς Ἀναστάσεως εἶναι τό μεγαλύτερο θαῦμα τῆς πίστεώς μας, εἶναι ἡ ἀπόδειξη τῆς ἀληθείας ὅσων δίδαξε ὁ Χριστός καί συγχρόνως ἡ ἐλπίδα ὅτι ὅσα μᾶς ὑποσχέθηκε θά πραγματοποιηθοῦν. Γι᾽ αὐτό καί ἡ Ἀνάσταση ἀποτελεῖ τή βάση καί τό θεμέλιο τῆς πίστεως μας. Γι᾽ αὐτό καί ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος διακηρύσσει μεγαλόφωνα ὅτι «εἰ Χριστός οὐκ ἐγήγερται κενόν ἄρα τό κήρυγμα ἡμῶν, κενή καί ἡ πίστις ὑμῶν»· ἐάν, δηλαδή, ὁ Χριστός δέν ἀναστήθηκε, τότε εἶναι χωρίς περιεχόμενο τό κήρυγμα τῶν ἀποστόλων καί εἶναι μάταιη ἡ πίστη μας.
Μέ τόν λόγο του αὐτό ὅμως ὁ ἀπόστολος Παῦλος δέν ἐκφράζει τήν ἀμφιβολία του, ἀλλά τή βαθειά πίστη του στή σημασία τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας, ὅπως τήν ζεῖ καί τή βιώνει σέ ὅλη της τήν ἱστορική διαδρομή της ἡ Ἐκκλησίας μας, ὅπως τήν ἔζησαν καί τήν βίωσαν οἱ ἅγιοι της καί πρωτίστως οἱ μάρτυρές της, οἱ ὁποῖοι θυσίασαν τή ζωή τους γιά τόν Χριστό. Γι᾽ αὐτό καί τό μαρτύριό τους ἀποτελεῖ συνέχεια τοῦ θριάμβου τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου. Γι᾽αὐτό καί ἡ μνήμη τους ἀποτελεῖ αἰτία χαρᾶς καί εὐφροσύνης γιά τήν Ἐκκλησία μας καί γιά ὅλους ἐμᾶς πού τούς τιμοῦμε, χαρᾶς καί εὐφροσύνης ἀνάλογης μέ αὐτή τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ.
Δικαιολογημένα, λοιπόν, σήμερα, ὁ ἱερός ὑμνογράφος μᾶς καλεῖ νά εὐφρανθοῦμε μέ τή χαρά πού μᾶς προσφέρει ἡ ἑορτή τοῦ ἁγίου ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ τροπαιοφόρου, γιατί τό μαρτύριό του δέν εἶναι ἧττα, δέν εἶναι θάνατος, δέν εἶναι ἀπώλεια. Εἶναι θρίαμβος τῆς πίστεως τοῦ Χριστοῦ, ἔναντι ὅσων τήν ἀμφισβητοῦν καί τήν ἀρνοῦνται. Εἶναι θρίαμβος τῆς πίστεως τοῦ Χριστοῦ, ἔναντι ὅσων χλεύαζαν τόν Χριστό καί τούς μαθητές του. Γιατί θρίαμβος τῆς δυνάμεως τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ εἶναι ὅτι ὅσα βασανιστήρια καί ἄν χρησιμοποίησε ὁ εἰδωλολάτρης καί Χριστομάχος αὐτοκράτορας Διοκλητιανός γιά νά τόν κάνει νά ἀρνηθεῖ τόν Χριστό, ὅσες προσπάθειες καί ἄν ἔκαναν οἱ ἱερεῖς τῶν εἰδώλων καί οἱ μάγοι γιά νά τόν θανατώσουν καί νά τόν δηλητηριάσουν, ὁ ἅγιος μεγαλομάρτυς Γεώργιος παρέμενε σῶος καί ἀβλαβής, ἀποδεικνύοντας τήν ἀλήθεια τῆς πίστεώς του μέ τά πολλά θαύματα πού ἐπιτελοῦσε ἐπικαλούμενος τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ἀνιστώντας ἀκόμη καί ἕνα νεκρό.
Ὅλα αὐτά τά θαυμαστά γεγονότα πού συνδέονται μέ τό μαρτύριο τοῦ τιμωμένου σήμερα ἁγίου καί διά τῶν ὁποίων ὁ ἅγιος Γεώργιος εἵλκυσε στήν πίστη τοῦ Χριστοῦ ὄχι μόνο πολλούς ἀπό ἐκείνους πού παρακολουθοῦσαν τό μαρτύριό του, καί οἱ ὁποῖοι ἀνεφώνησαν ὅτι πιστεύουν καί αὐτοί στόν Χριστό, παρότι γνώριζαν ὅτι ἡ ὁμολογία τους θά εἶχε ὡς συνέπεια καί γι᾽ αὐτούς τό μαρτύριο, ἀλλά προσείλκυσε ἀκόμη καί τούς δημίους του καί αὐτήν τή σύζυγο τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ, ἡ ὁποία στή συνέχεια μαρτύρησε, ἀποδεικνύουν τή δύναμη τῆς Ἀναστάσεως.
Μάρτυς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, λοιπόν, ὁ ἅγιος Γεώργιος, μέ τήν ὁμολογία καί τό μαρτύριό του. Μάρτυρες τῆς Ἀναστάσεως ὅμως καί ὅλοι ἐμεῖς πού πιστεύουμε στόν Χριστό καί πού χθές ἑορτάσαμε πανηγυρικά τήν Ἀνάστασή του. Καί ἐάν ἐμεῖς δέν καλούμεθα νά μαρτυρήσουμε, θυσιάζοντας τή ζωή μας γιά τόν Χριστό, ἐπιβεβαιώνοντας τό θαῦμα τῆς Ἀναστάσεώς του, καλούμεθα νά δώσουμε τή μαρτυρία τῆς Ἀναστάσεως μέ τή ζωή μας. Καλούμεθα νά ζήσουμε τήν πραγματικότητα τῆς Ἀναστάσεως, ἀνακαινίζοντας τόν ἑαυτό μας πνευματικά, ζώντας σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ καί ἀγωνιζόμενοι νά νικήσουμε μέσα μας ἀπό ὅ,τι μᾶς συνδέει μέ τήν ἁμαρτία, ἀπό τήν ὁποία μᾶς ἐλευθέρωσε ὁ Χριστός μέ τή σταυρική θυσία καί τήν Ἀνάστασή του. Καλούμεθα νά ζοῦμε ἔχοντας τόν νοῦ μας στραμμένο πρός τόν Ἀναστάντα Κύριο, καί ὄχι προσκολλημένο διαρκῶς στά γήινα καί τά ἐγκόσμια. Καλούμεθα νά διατηρήσουμε στήν ψυχή μας τό φῶς τῆς Ἀναστάσεως πού κατηύγασε χθές τούς ναούς μας, καί νά μήν τό ἀφήσουμε νά σκοτεινιάσει ἀπό τίς σκιές τῶν ἀδυναμιῶν μας καί τῶν παθῶν μας, ὥστε νά φωτίζει καί τούς ἄλλους γύρω μας, καί ἔτσι νά γινόμαστε καί ἐμεῖς, διά πρεσβειῶν καί τοῦ ἁγίου Γεωργίου μάρτυρες τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καί νά ζοῦμε διαρκῶς μέσα στή χαρά πού μᾶς χάρισε μέ τήν Ἀνάστασή του ὁ Χριστός μας.
