«Ο όσιος Στυλιανός αγιάστηκε ήδη από τη μήτρα της μητέρας του και έγινε κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος. Έδωσε μάλιστα ό,τι περιουσία  είχε στους πτωχούς και ακολούθησε τον μοναχικό βίο, ξεπερνώντας όλους στην επίπονη άσκηση και τη σκληραγωγία. Έπειτα πήγε στην έρημο, κι αφού βρήκε ένα σπήλαιο ως τόπο κατοικίας, δεχόταν τροφή από θείο άγγελο κι έγινε θεραπευτής ποικίλων ανιάτων παθών. Όταν κάποτε ο φθοροποιός θάνατος, προσβάλλοντας  νεογνά, έκανε άτεκνες αυτές που είχαν γεννήσει, οι μητέρες επικαλούνταν το όνομα του αγίου και φτιάχνοντας το τίμιο εικόνισμά του ξαναγίνονταν και πάλι ικανές προς τεκνοποιία. Όταν πέθανε, το σώμα του κατατέθηκε στη χώρα των Παφλαγόνων, επιτελώντας πολλές ιάσεις και θαυματουργίες».
Ο όσιος Στυλιανός είναι γνωστός ως προστάτης, κυρίως, των παιδιών: των νηπίων, των βρεφών, των νεογνών. «Εξαιρέτως νεογνών και νηπίων και βρεφών προστάτης εδείχθης θερμότατος». Το ιδιαίτερο αυτό χάρισμά του ως προς τα παιδιά, όπως σημειώνει το συναξάρι του,  δεν του δόθηκε αυθαίρετα. Ο ίδιος ο Θεός φανέρωσε τη θέλησή Του να θεραπεύονται τα παιδιά μέσω αυτού: η επίκληση του ονόματός του γινόταν ίαμα σ’ αυτά και στις μητέρες τους. «Ο Χριστός σε εμεγάλυνε, χάριτι πολλή, και θείοις θαύμασι, και νεογνών και νηπίων ακέστορα (=θεραπευτή, σωτήρα), Πάτερ, τω κόσμω σε έδειξε». Ποια η αιτία που πρέπει να εννοήσουμε για το χάρισμα αυτό; Γιατί κατεξοχήν αυτός να θεωρείται ο ευεργέτης των παιδιών; Η απάντηση μάλλον σχετίζεται με αυτό που κατά κόρον θίγει ο υμνογράφος της ακολουθίας του, εν προκειμένω ο μακαριστός γέροντας π. Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης: ότι αγιάστηκε ήδη από την κοιλιά της μητέρας του. «Θεώ από παιδός ανετέθη»∙ «ηγίασε, Πάτερ,  σε ο Θεός μητρός εκ κοιλίας»∙ «αγιασθείς από μητρώας νηδύος». Και τούτο διότι ο Θεός προείδε, μέσα στα πλαίσια της παγγνωσίας Του, τη θετική προς Αυτόν στάση του, οπότε τον χαρίτωσε με πλούσια χαρίσματα και σημεία. «Απαλών εξ ονύχων σε ο Θεός προσελάβετο, προειδώς του βίου σου την χρηστότητα». Η από τόσο νωρίς κλήση του από τον Θεό μάλιστα κάνει τον υμνογράφο να τον παραλληλίζει με γιγάντια από το παρελθόν αναστήματα, που και αυτά είχαν κληθεί με αντίστοιχο τρόπο: τον προφήτη Σαμουήλ, τον προφήτη Ιερεμία, τον προφήτη και Πρόδρομο του Κυρίου, Ιωάννη τον Βαπτιστή («Σαμουήλ ως ένθεος», «ως ο κλεινός Ιερεμίας», «ώσπερ ο μέγας Βαπτιστής»).
Ο περιορισμός όμως των χαρισμάτων του μεγάλου Στυλιανού μόνο στον κόσμο των παιδιών θα ήταν μία συρρίκνωση μη αληθινή της θαυμαστής παρουσίας του στην Εκκλησία. Και τούτο διότι η Εκκλησία μας τον προβάλλει, πέρα από προστάτη των παιδιών, και ευρύτερα ως έναν από τους στύλους της, ως ένα από τα στηρίγματά της: «στύλος άσειστος της Εκκλησίας, Στυλιανέ, ανεδείχθης, μακάριε», κατά το γνωστό απολυτίκιό του. Χρειάζεται να το εξηγήσουμε. Η Εκκλησία μας βεβαίως στηρίζεται στον Κύριο Ιησού Χριστό, ο Οποίος αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της, γι’  αυτό και ως θεοΐδρυτη «πύλαι Άδου ου κατισχύσουσιν αυτής», όμως ο ίδιος ο Χριστός θέλησε να μαρτυρείται στον κόσμο και να στερεώνονται οι άνθρωποι και μέσω των πιστών Του. Εκείνος ήταν που είπε ότι οι μαθητές Του θα αποτελούν τους μάρτυρές Του στον κόσμο όλο, όπως και ότι το όνομά Του θα βλασφημείται ή όχι εξαιτίας τους. Από την άποψη αυτή, ο πιστός που με συνέπεια ακολουθεί τον Κύριο, σαν τον όσιο Στυλιανό – «τω Χριστώ ηκολούθησας τελείω φρονήματι» – γίνεται και αυτός ένας στύλος της Εκκλησίας, κατά το θέλημα του ίδιου του Χριστού: οι άνθρωποι μπορούν να στηρίζονται επάνω του, βλέποντας σαν σε διαφάνεια την παρουσία Εκείνου.
Ποιο το κύριο γνώρισμα της αγιασμένης ζωής του, κατά τους ύμνους της Εκκλησίας μας; Ο άγιος Στυλιανός «αξίως διέπρεψε ηθών καθαρότητι και αγώσιν ιεροίς αρετών τελειότητος, ώσπερ άγγελος». (Διέπρεψε στην καθαρότητα των ηθών και στους ιερούς αγώνες για να αποκτήσει την τελειότητα των αρετών ως άγγελος). Κι αυτό θα πει ότι αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του, ώστε να ζήσει την αγάπη του Θεού, ήταν η εγκράτεια. Επανειλημμένως η ακολουθία του αναφέρει ότι υπήρξε «στήλη έμψυχος της εγκρατείας», «της εγκρατείας αληθής υποτύπωσις». Δεν είναι τυχαίο ότι προβάλλεται «ως άσαρκος», «φθαρτών την αίσθησιν ολικώς βδελυξάμενος», ζώντας σε ένα σπήλαιο και τρεφόμενος από άγγελο του Θεού. Μιλώντας όμως για εγκράτεια δεν πρέπει να την εννοήσουμε με έννοια αιρετική: ως αποχή των αισθητών από μίσος προς αυτά ή ως μία άρνηση γενικότερα προς τη ζωή. Η εγκράτεια, κατά την πίστη μας, είναι η απομάκρυνση από τη γοητεία που ασκεί ο κόσμος  στον άνθρωπο μέσω των αισθήσεών του, διότι έχει προσανατολίσει εν αγάπη και θείω έρωτι τον νου και την καρδιά του προς τον Θεό. Η εγκράτεια δηλαδή είναι μία γενική αρετή, που χαρακτηρίζει όλη τη ζωή του ανθρώπου. «Ο πιστός πάντα εγκρατεύεται».
Που σημαίνει: δεν είναι δυνατόν να στραφεί κάποιος προς τον Θεό, αν ταυτοχρόνως δεν καταβάλλει προσπάθεια απεγκλωβισμού του από τον μαγνήτη των παθών. «Ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν». Δεν είναι δυνατόν, για παράδειγμα, να είναι κανείς με τον Θεό, να ακολουθεί τα ίχνη του Χριστού, χωρίς να θέλει να νηστεύει. Η νηστεία, ως στοιχείο εγκράτειας, δηλώνει το πού έχει ρίξει ο πιστός το κέντρο βάρους της ψυχής του. Αδυναμία νηστείας – εννοείται χωρίς να υπάρχει ιατρικός λόγος – σημαίνει ότι η ψυχή είναι «δεμένη» με τα πράγματα του κόσμου τούτου και όχι με τον Χριστό.  Έτσι η εγκράτεια κατανοείται πρωτίστως με θετική διάσταση. Για να χρησιμοποιήσουμε μία εικόνα: είναι σαν το ελατήριο εκείνο που συμπιεζόμενο, μπορεί να φαίνεται ότι μικραίνει, μαζεύει όμως τεράστια ενέργεια. Κι η ενέργεια αυτή μπορεί να δώσει μεγάλη ώθηση πετάγματος. Η εγκράτεια λοιπόν, ασκούμενη σωστά στην Εκκλησία, δίνει εκείνη την τεράστια ενέργεια, προκειμένου κανείς να «πετάξει», να ακολουθήσει δηλαδή τα χνάρια του Χριστού. Στην πραγματικότητα είναι το «απαρνησάσθω εαυτόν» που είπε ο Κύριος, για να γίνει κάποιος ακόλουθος και μαθητής Του. «Κατεπλάγησαν την σην ασκητικήν διαγωγήν οι ορώντες σε, σοφέ, άσαρκον βίον εν σαρκί πολιτευόμενον έρωτι τω αγίω» θα σημειώσει για τον άγιο Στυλιανό επί του θέματος ο υμνογράφος. Δηλαδή: Αυτοί που σε έβλεπαν, σοφέ, να ζεις από άγιο θεϊκό έρωτα άσαρκο βίο μέσα σε σάρκα, έμειναν έκπληκτοι για την ασκητική σου διαγωγή. Είθε, με τις πρεσβείες του οσίου μεγάλου Στυλιανού, η χάρη του Θεού να δώσει να ζούμε και εμείς με λίγη εγκράτεια, σ’  έναν κόσμο που ταλανίζεται μεν από όλων των ειδών τις κρίσεις, αλλά είναι βουτηγμένος κατά το πλείστον στις διάφορες εμπαθείς ηδονές.

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Λουσμένος από τις ακτίνες του δύοντος ηλίου και τη Θάλασσα ο βράχος της Χρυσοπηγής υποδέχθηκε την ομώνυμη εικόνα της...

Η Αγία Εικόνα της Παναγίας «Χρυσοπηγής», αφού μεταφέρθηκε με αυτοκινητοπομπή από τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Εξαμπέλων Σίφνου, όπου φιλοξενήθηκε επί ένα έτος,...

Φθιώτιδος: Να μην ζούμε κλεισμένοι στον εαυτό μας, γιατί αυτή η ζωή είναι ζωή δυστυχίας και κόλασης

Στο ερημικό Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Θερμοπυλών, το οποίο είναι κτισμένο στην ορεινό όγκο της Ανάβρας Φθιώτιδος, μετέβη το πρωί του Σαββάτου...

Τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο μακαριστού πατρός Διονυσίου Πιτσικοπούλου

Το Σάββατο 4 Ιουλίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Αγίου...

Εστερήθημεν ενός ιεροπρεπούς κληρικού…

Το τεσσαρακονθήμερο Μνημόσυνο του μακαριστού ιερέως Γεωργίου Τσομπανίδη ετελέσθη στον Ιερό Ενοριακό Ναό Αγίου Δημητρίου Καναδά, του τέως Δήμου Τριγώνου, το Σάββατο 4 του...

Λαμπερά εγκαίνια του Ιερού Ναού Παναγίας Χιλιαδούς Διρφύων

Με την καθιερωμένη εκκλησιαστική τάξη και μεγάλη εκκλησιαστική μεγαλοπρέπεια, το Σάββατο 4 Ιουλίου 2020, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, τέλεσε την Ακολουθία των...

Moνή Γκούρας: Πάνω στα βράχια

Σε απόσταση 2 χλμ., δυτικά από το Αηδονοχώρι και πάνω σε μια χαρακτηριστική βραχώδη και οχυρή τοποθεσία, βρίσκεται η Μονή Ταξιαρχών Γκούρας,. Η Μονή...

Ὁ ἑκατόνταρχος ὑπόδειγμα πίστεως

Ὁ ἑκατόνταρχος ὑπόδειγμα πίστεως «Μόνον εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου» (Ματθ. 8,8) (Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου) Σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία...

Εν πληθούση εκκλησία ιερούργησε ο Μητρ. Σύρου στον Ι. Ναό Ζωοδόχου Πηγής Κάτω Πεταλιού Σίφνου

Με τη συμμετοχή των Εφημερίων της Σίφνου και την παρουσία της Βουλευτού Κυκλάδων κας Αικατερίνης Μονογιού, της Δημάρχου Σίφνου κας Μαρίας Ναδάλη, του Προέδρου...

Με επιτυχία οι εξετάσεις της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής στην Φθιώτιδα

Για φωτογραφικό υλικό πατήστε εδώ. Με την αυτοπρόσωπη παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Συμεών, Πρόεδρου της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεως «Γερμανός ο...

Ο Αρχιεπίσκοπος στο μνημόσυνο του αδελφού του Μητροπολίτου Σπάρτης

Από την Ιερά Μητρόπολη Μονεμβασίας και Σπάρτης ανακοινώνεται ότι την Κυριακή 5 Ιουλίου 2020, στον Ενοριακό Ι.Ν Αγίου Αθανασίου Βαλύρας Μεσσηνίας, θα τελεσθεί Αρχιερατικό...

Απάντηση της Μητρόπολης Βεροίας στην ανακοίνωση της ΕΛΜΕ για τα θρησκευτικά

Σε απάντηση δημοσιεύματος της τοπικής ΕΛΜΕ, από 1/7/2020 στα τοπικά ΜΜΕ, σχετικό με τη διδασκαλία των θρησκευτικών η Ιερά Μητρόπολις Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας τονίζει...

Καταδικάζεται η περιφορά επιταφίου, αλλά επιτρέπεται o… θαυμασμός σιντριβανιών!

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης Πήρε και πάλι μπρος η αμερόληπτη δικαιοσύνη. Καταδίκη τεσσάρων ατόμων σε ποινή φυλάκισης 6 μηνών στον καθένα και χρηματικό πρόστιμο 600 ευρώ...

Ποιμαντική επίσκεψη του Μητροπολίτου Σύρου στη Σίφνο

Τη Σίφνο επισκέπτεται από το πρωί ο Σεβασμιώτατος κ. Δωρόθεος Β’ , τον οποίο υπεδέχθησαν άμα τη αφίξει ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Βρύσης...

«Η υπακοή γεννά την ζωή. Η παρακοή γεννά τον θάνατο»

Αποστολικό Μήνυμα, Κυριακή Δ' Ματθαίου 5/7/2020 «Η υπακοή γεννά την ζωή. Η παρακοή γεννά τον θάνατο». Του Πρωτοσυγκέλλου της Ι.Μ. Φωκίδος, Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη Αγαπητοί μου αδελφοί. Η...

Εορτάστηκε η Σύναξη της Παναγίας Γαλακτοτροφούσης στην Χαλκίδα

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα εορτάστηκε η Σύναξη της Παναγίας Γαλακτοτροφούσης στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Χαλκίδος, στον οποίο και φυλάσσεται, ως πολύτιμος θησαυρός, η...