Μέ ἱεροπρέπεια καί μέσα σέ κλίμα κατάνυξης, σήμερα Σάββατο, 27 Μαΐου, στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς τελέσθηκε ἀπό τόν Σεβασμ. Μητροπολίτη μας κ. Συμεών ἡ εἰς Πρεσβύτερον χειροτονία τοῦ Ἱερολογιωτάτου Διακόνου π. Ἐμμανουήλ Σιάφη, ὁ ὁποῖος μέχρι σήμερα ὑπηρέτησε ὡς Διάκονος τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς, στήν ὁποία καί θά συνεχίσει νά ὑπηρετεῖ καί ὡς πρεσβύτερος.
Στή θεία Λειτουργία, πέρα ἀπό τήν οἰκογένειά του, ἀπό νωρίς προσῆλθαν πολλοί ἐνορίτες, πνευματικοί ἀδελφοί καί φίλοι του, καθώς καί πολλοί κληρικοί τόσο τῆς Μητροπόλεώς μας ὅσο καί ἀπ᾽ ἀλλοῦ.
Στήν ὁμιλία του ὁ π. Ἐμμανουήλ εὐχαρίστησε τόν Σεβασμιώτατο γιά τήν ἀγάπη καί τήν ἐμπιστοσύνη πού ἐπέδειξε στό πρόσωπό του ἀπό τή στιγμή πού χειροτονήθηκε Διάκονος. Ἐπίσης εὐχαρίστησε καί ὅλους ὅσοι τοῦ συμπαραστάθηκαν στή ζωή του μέ ποικίλους τρόπους μέχρι τήν ὥρα αὐτή. Στήν ἀντιφώνησή του ὁ Σεβασμ. Μητροπολίτης μας ἐπισήμανε τά ἀναγκαῖα γνωρίσματα τοῦ καλοῦ πρεσβυτέρου ἰδιαιτέρως στήν σημερινή ἐποχή καί ἐξέφρασε τίς θερμές εὐχές ὅλων ὁ π. Ἐμμανουήλ νά ἀναδειχθεῖ ἄξιος «τῆς μεγάλης ἱερατικῆς τιμῆς» πού ὁ Κύριος τοῦ ἐμπιστεύεται.
Ἀκολουθεῖ ἡ ὁμιλία τοῦ Σεβασμιωτάτου.
«Ἀγαπητέ μου Διάκονε π. Ἐμμανουήλ,
Ἐπέστη ἡ στιγμή, χάριτι Κυρίου, γιά νά λάβεις τόν δεύτερο βαθμό τῆς ἱερωσύνης. Νά καταστεῖς ἱερεύς τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου. Πρεσβύτερος τῆς Ἐκκλησίας. Λειτουργός τῶν ἁγίων μυστηρίων. Πνευματικός ποιμένας τῶν ἀδελφῶν μας χριστιανῶν.
Ἀπροσμέτρητη, παιδί μου, ἡ τιμή πού σοῦ γίνεται. Παράλληλα ὅμως καί μεγάλη ἡ εὐθύνη πού ἐπωμίζεσαι. Μεγαλύτερο χάρισμα ἀπό τήν ἱερωσύνη δέν ὑπάρχει μέσα στήν Ἐκκλησία μας. Καί τήν ἄσκηση, τή διακονία αὐτοῦ τοῦ χαρίσματος ὁ φιλάνθρωπος Κύριος ἐμπιστεύεται σ᾽ ἐμᾶς τούς ἀτελεῖς καί ἀδύναμους ἀνθρώπους. Ἔτσι θέλησε. Κι ἐμεῖς δοξάζουμε τό ὄνομά Του καί ὑποτασσόμαστε στό ἅγιο θέλημά Του. Ἀναδεχόμαστε τό χάρισμα μέ φόβο Θεοῦ καί ἀγωνιζόμαστε μέ τή δική Του δύναμη νά διακονήσουμε τήν Ἐκκλησία Του καί νά μοχθήσουμε γιά τήν πνευματική προκοπή τῶν ἀδελφῶν μας.
Ἐπίτρεψέ μου, λοιπόν, αὐτή τήν ξεχωριστή στιγμή τῆς ζωῆς σου ὁρισμένες ἐπισημάνσεις γιά τό ποιός πρέπει νά εἶναι ὁ ἱερεύς τοῦ σήμερα· ὁ λειτουργός τῆς Ἐκκλησίας στήν τόσο δύσκολη καί ἀπαιτητική ἐποχή μας. Οἱ ἐπισημάνσεις αὐτές δέν εἶναι χρήσιμες μόνο γιά σένα τόν χειροτονούμενο· εἶναι ὠφέλιμες καί γιά μᾶς τούς συλλειτουργούς σου —τόν ἐπίσκοπό σου πού ἀναλαμβάνει κατενώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων τήν εὐθύνη τῆς χειροτονίας σου καί γιά τούς ἀδελφούς μας πρεσβυτέρους καί διακόνους πού κυκλώνουν τό θυσιαστήριο καί συμμετέχουν στήν προσωπική Πεντηκοστή σου.
* * *
Ι. Ὁ ἱερεύς, ἐν πρώτοις, εἶναι ὕπαρξη ἀφιερωμένη στόν Θεό. Ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ. Χωρίς ἀγάπη, ἀγάπη γιά τόν Χριστό πού θά φλέγει τήν καρδιά του, ὁ κληρικός ἀποτελεῖ μιά τραγική φιγούρα. Ἄδειος ἐσωτερικά, χωρίς ἕρμα —τό ἕρμα τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ— καταντᾶ ἕνας ἐπαγγελματίας τοῦ ἐπιτραχηλίου. Ψυχρός καί ἀδιάφορος, δέν ἔχει νά δώσει κάτι. Καί οἱ χριστιανοί πού τόν πλησιάζουν, φεύγουν ἀνικανοποίητοι καί ἀπογοητευμένοι.
ΙΙ. Πάντοτε, μά πολύ περισσότερο σήμερα, ὁ ζῆλος, ἡ αὐταπάρνηση καί τό πνεῦμα τῆς θυσίας θά ἔδει νά διακρίνουν τόν λειτουργό τῆς Ἐκκλησίας. Δέν εἴμαστε, ἀγαπητέ Ἐμμανουήλ, δημόσιοι ὑπάλληλοι. Δέν ἔχουμε ὡράρια. Δέν κάνουμε τήν ἐφημερία μας καί στή συνέχεια ἐξαφανιζόμαστε. Ὁ ἱερεύς εἶναι ἱερεύς κάθε ὥρα καί κάθε στιγμή. Ἱερατεύει μέ ζῆλο. Ἐργάζεται μέ ἀφοσίωση. Θυσιάζεται γιά τήν ἀποστολή του. Δυστυχῶς, πολλοί εἴμαστε ἀδιάφοροι καί ἀσυνεπεῖς ἀκόμη καί γιά τίς στοιχειώδεις ὑποχρεώσεις μας.
ΙΙΙ. Γράφοντας ὁ ἀπόστολος Παῦλος στόν μαθητή του Τιμόθεο, ἐπισημαίνει, κοντά στά ἄλλα, ὅτι ὁ κληρικός ὀφείλει νά εἶναι καί «ἀφιλάργυρος» (Α’ Τιμ. 3,3). Ἀφιλάργυρος σημαίνει ἀφιλοχρήματος.
Εἶναι θλιβερό ὅτι πολλοί συμπεριφερόμαστε σάν νά ἐμπορευόμαστε τή χάρη τοῦ Θεοῦ. Ὁ νοῦς μας εὔκολα αἰχμαλωτίζεται ἀπό τό τί θά μᾶς δώσουν οἱ χριστιανοί. Τί ἔβγαλε τό κουτί τῆς προθέσεως. Τί εἰσπράττουμε ἀπό τό μπλόκ τῶν μυστηρίων. Πόσα βγάλαμε ἀπό τήν ἑβδομάδα στό Κοιμητήριο.
Ἱερωσύνη καί φιλοχρηματία δέν συμβιβάζονται. Ὁ φιλοχρήματος ἱερεύς γίνεται ἀφορμή σκανδαλισμοῦ τῶν πιστῶν. Ὁ καλός ἱερεύς εἶναι ὑπεράνω χρημάτων. Καί εἶναι βέβαιο ὅτι ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ δέν θά τόν ἀφήσει· οὔτε τόν ἴδιο οὔτε τήν οἰκογένειά του. Ἄλλωστε τό ψαλμικό πού ψάλλουμε κατά τήν ἀρτοκλασία —«οἱ δέ ἐκζητοῦντες τόν Κύριον οὐκ ἐλαττωθήσονται παντός ἀγαθοῦ» (Ψαλμ. 33,11)—, ὀφείλουμε καί νά τό πιστεύουμε.
ΙV. Οἱ ἀποστολικές ὑποθῆκες θέλουν τόν κληρικό νά προΐσταται, νά διευθύνει δηλαδή καλῶς τό σπίτι του· τήν οἰκογένειά του. Γιατί ἄν δέν ξέρει ἤ δέν μπορεῖ νά κυβερνήσει τό ἴδιο του τό σπίτι, πῶς θά φροντίσει τήν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ· πῶς θά σταθεῖ καί θά ποιμάνει τούς ἐνορίτες του (Α’ Τιμ. 3, 4-5).
Ἀνήκεις στήν τάξη τῶν ἐγγάμων κληρικῶν. Ὀφείλεις νά ἀνεύρεις τή χρυσή τομή ἀνάμεσα στή φροντίδα γιά τήν οἰκογένειά σου καί τήν ἱερατική διακονία σου χάριν τοῦ ποιμνίου τῆς Ἐκκλησίας. Δέν εἶναι εὔκολη ἡ ἰσορροπία τοῦ πράγματος. Αὐτό πάντως ἐπιδιώκει ὁ καλός κληρικός. Καί ἐπαγρυπνεῖ ὥστε ἡ συμπεριφορά τῆς οἰκογενείας του —τῆς πρεσβυτέρας, τῶν παιδιῶν του— νά μήν ἐπισύρουν ἀρνητικά σχόλια, κάτι πού θά δυσχεραίνει τήν ἱερατική του διακονία.
* * *
Ἀγαπητέ μου π. Ἐμμανουήλ,
Γνωρίζεις καλά —ὅπως καί ὅλοι μας— τήν φιλοκατήγορη διάθεση τῶν πολλῶν σήμερα. Ἀκόμη καί τήν πολεμική πού ἀσκεῖται σ᾽ ἐμᾶς τούς κληρικούς ἀπό διαφόρους ἀντιεκκλησιαστικούς κύκλους. Ὁ ἀντικληρικαλισμός εἶναι καί σήμερα τῆς μόδας. Καί μετέρχεται στό ἀνόσιο ἔργο του ὅλες τίς δυνατότητες πού προσφέρει ἡ τεχνολογία τῆς ἐπικοινωνίας. Νά γιατί σήμερα χρειάζεται νά ἐπιδείξουμε περισσότερη προσοχή καί νά συμπεριφερόμαστε μέ μεγαλύτερη συναίσθηση εὐθύνης.
Τρέφουμε τήν ἐλπίδα, ὅτι μέ τή χάρη τοῦ Παναγίου Πνεύματος πού σέ λίγο θά σέ ἐπισκιάσει καί μέ τά χαρίσματα πού σοῦ ἔδωσε ὁ Θεός, θά ἀναδειχθεῖς ἄξιος «τῆς μεγάλης ἱερατικῆς τιμῆς» πού λαμβάνεις καί τῆς ἱερῆς ἀποστολῆς πού ἀναδέχεσαι.
Σοῦ τό εὐχόμαστε ὅλοι ἀπό τά βάθη τῶν καρδιῶν μας».
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
