Μητροπολίτης Βεροίας: O Κατσίφας σκοτώθηκε άδικα αλλά ηρωι­κά

Την Κυριακή 18 Νοεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου, Ελένης και Οσίου Νικοδήμου του Βεροιέως στην Βέροια, στο πλαίσιο της πανηγύρεως του Οσίου Νικοδήμου, του οποίου η μνήμη τιμάται στις 23 Νοεμβρίου.

Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος τέλεσε μνημόσυνο στην μνήνη του μακαριστού Κωνσταντίνου Κατσίφα.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου :

«Σπουδάζοντες τηρεῖν τήν ἑνό­τη­­τα τοῦΠνεύματος ἐν τῷσυν­δέ­σμῳτῆς εἰρήνης».

Δέσμιοςὁἀπόστολος Παῦλος γρά­φει πρός τούς προσφιλεῖς του χριστιανούς τῆς Ἐφέσου καί τούς ζητᾶνά πορεύονται στή ζωή τους ἀντάξια μέ τήν χριστιανική τους κλήση. Καί γιά νά ὑπάρχουνἀμ­φιβολίες καί ἐρωτηματικά σχε­τικά μέ τό πῶς μποροῦν νά βαδίσουν «ἀξίως τῆς κλήσεως», τούς τό ἐπεξηγεῖ. Τούς λέει πώς πρέπει νά ζοῦν μέ ταπεινοφρο­σύ­νη, μέ πραό­τητα, μέ μακροθυμία, δείχνοντας ἀνοχή ὁἕνας πρός τόν ἄλλον, ἀνο­χή πού εἶναι ἀποτέλε­σμα τῆς ἀγάπης πρός τόν ἀδελφό, καί βε­βαίως φροντίζοντας νά δια­τηροῦν τήν πνευματική ἑνότητα χωρίς νά διαταράσσουν τή μεταξύ τους εἰ­ρήνη.

«Σπουδάζοντες τηρεῖν τήν ἑνό­τη­­­­τα τοῦΠνεύματος ἐν τῷσυν­δέ­σμῳτῆς εἰρήνης».

Οἱλόγοι αὐτοί τοῦπρωτοκορυ­φαίου ἀποστόλου πρός τούς Ἐφε­σίους μᾶς θυμίζουν τούς λόγους τοῦΧριστοῦπρός τούς μαθητές του λίγο πρίν ἀπό τό Πάθος του, ὅταν τούς συνέστηνε νά μείνουν ἑνωμένοι καί παρακαλοῦσε γι᾽αὐ­τό τόν Πατέρα του, ἀλλά καί ὅταν τούς ἔλεγε ὅτι ὁκόσμος θά κα­τα­λαβαίνει ὅτι εἶστε μαθητές μου ἀπό τή μεταξύ σας ἀγάπη.

Αὐτή τήν ἀμοιβαία ἀγάπη συστή­νει τώ­ρα καί ὁἀπόστολος Παῦλος. Ὅλα τά ἄλλα εἶναι καρποί τῆς ἀγάπης, εἶναι συνέπειες καί ἀπο­τε­­­­λέσματά της. Διότι ἡἀγάπη δέν εἶναι μία ἀφηρημένη ἔννοια ἤμία ἀρετή χωρίς πρακτικό περιε­χό­με­νο,ὅπως πολλοί νομίζουν, θεω­ρώ­­­νταςὅτι εἶναι ἁπλῶς ἕνα συ­ναί­­­σθημα.

Ἡἀγάπη εἶναι ἡπροϋ­πό­θεση καί τῆς ταπεινοφροσύνης καί τῆς μα­κρο­θυμίας καί τῆς ἀνο­χῆς καί τῆς ἑνότητος καί τῆς εἰρή­νης, καί εἶ­ναι πάνω ἀπό ὅλα τό χαρα­κτη­ριστικό γνώρισμα τοῦχρι­­­στια­νοῦ. Διότι δέν νοεῖται χρι­στι­ανός καί δέν μπορεῖκάποιος νά φέρει τό ὄνομα τοῦΧριστοῦ, ὁὁποῖος εἶναι ὁΘεός τῆς ἀγάπης, ἐάν δέν ἔχει ἀγάπη.

Ὅποιος ὅμως ἔχει ἀγάπη πρός τόν ἀδελφό του μπορεῖεὔκολα νά ὑποχωρεῖ, νά ἀνέχεται, νά δείχνει ὑπομονή σέ ὅ,τι καί ἐάν λέει ἤκά­νει ὁἀδελφός του, ἀκόμη καί ὅταν αἰσθάνεται ὅτι δέν ἔχει δί­καιο. Καί αὐτό, γιατί ἡἀγάπη δέν συμ­βα­δί­ζει μέ τίς συγκρούσεις, μέ τίς ἔρι­δες, μέ τίς διασπάσεις καί τίς διχο­στασίες, καί γιατί δέν μπορεῖνά εἶ­ναι χριστιανός αὐτός πού τίς δη­μιουργεῖ, καταστρέφοντας τήν ἑνό­τητα.

Εἶναι βεβαίως φυσικό νά ὑπάρ­χουν καί διαφορετικές ἀπόψεις καί γνῶμες, καί διαφορετικές συμ­πε­ριφορές μεταξύ τῶν ἀνθρώπων καί μεταξύ τῶν χριστιανῶν· ἀλλά ὅταν ὑπάρχει ἡἀγάπη, ὅπως τήν περιγράφει ὁἀπόστολος Παῦλος, τότε ἡταπεινοφροσύνη, ἡμακρο­θυ­μία καί ἡἀνοχή πού τήν συνο­δεύουν μαζί μέ τήν προσπάθεια νά διατηρηθεῖἡἑνότητα, ἀποτρέ­πουν τίς διασπάσεις, ἀποτρέπουν τίς ἀντιπαραθέσεις, οἱὁποῖες καί δέν ὠφελοῦν ὅσους ἐμπλέκονται σέ αὐτές καί δέν μεταδίδουν τό μή­­νυ­μα τοῦἸησοῦΧριστοῦ, ἀλλά ἀποτελοῦν μᾶλλον ἀφορμή γιά νά δυσφημεῖται τό ὄνομά του καί νά ἀπομακρύνονται οἱἄνθρωποι ἀπό τήν Ἐκκλησία του.

Ἀδελφοί μου, ζώντας σέ ἕναν κόσμο στόν ὁποῖο οἱσυγκρούσεις καί ἀντιπαραθέσεις ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους ἀποτελοῦν δυ­στυ­χῶς κα­θη­με­ρινό φαινόμενο· ζώντας σέ μία κοινωνία στήν ὁποία οἱἄν­θρωποι ἀντί νά βρί­σκουν τήν κοι­νή συνισταμένη τῆς ἑνότητος, ὥστε νά ἀγωνίζονται μαζί καί νά προοδεύσουν, ἐπιλέ­γουν τίς δια­φο­ροποιήσεις καί τίς ἀντιπαρα­θέ­σεις μέ σκοπό τό ἐφή­με­ρο προσωπικό ὄφελος, τό μή­νυ­μα τοῦἀποστόλου Παύλου πρός τούς Ἐφεσίους ἔχει ἰδιαίτερη καί βαρύνουσα σημασία γιά ἐμᾶς τούς πιστούς. Γιατί μᾶς ὑπενθυμίζει αὐ­τό πού πολλές φορές ξεχνοῦμε, ὅτι δηλαδή, ἐάν θέλουμε νά βαδί­ζουμε ἀντάξια πρός τήν κλήση μας ὡς χριστιανῶν ἀλλά καί πρός τό ὄνομα τοῦχριστιανοῦπού φέ­ρου­με, θά πρέπει νά σπουδάζουμε «τη­ρεῖν τήν ἑνότητα τοῦπνεύμα­τος», εἴτε αὐτή ἡἑνότητα ἀφορᾶτόν κοι­νωνικό μας περίγυρο, εἴτε ἀφορᾶτήν Ἐκκλησία μας, εἴτε ἀκό­μη καί τήν πατρίδα μας, διότι χωρίς ἑνότητα τίποτε δέν μπο­ροῦ­με νάἐπιτύχουμε εἴτε ὡς ἄτομα εἴτε ὡς σύνολο· διότι στήν πραγ­μα­τικότητα δέν εἴμεθα διατεθει­μέ­νοι νά βάλουμε κατά μέ­ρος τό προ­σωπικό μας συμ­­­φέ­ρον καί τόν ἐγωισμό μας καί νά δείξουμε ἔμ­πρα­κτα τήν ἀγάπη μας πρός τούς ἀδελφούς μας.

Ἄς ἀκούσουμε, λοιπόν, καί ἐμεῖς σήμερα τήν πατρική παράκληση τοῦἀποστόλου Παύλου, πού ἀπευ­θύνεται καί σέ μᾶς, καί ἄς φρο­ντί­σουμε νά καλλιεργήσουμε τήν ἑνό­τητα καί στήν Ἐκκλησία μας καί στήν πατρίδα μας καί γιά νά δίνουμε μέ τήν ἑνότητά μας τή μαρτυρία τοῦἸησοῦΧριστοῦστούς ἐγγύς καί τούς μακράν, ἀλ­λά καί γιά νά ἀποφεύγουμε ὅλοι μαζί ἑνωμένοι τούς κινδύ­νους οἱὁποῖοι ἐλλοχεύουν καί οἱὁποῖοι ἐπιβουλεύονται καί τήν Ἐκκλησία μας καί τήν πατρίδα μας, ὥστε ἡχάρη τοῦΘεοῦ, ὁὁποῖος εὐλογεῖτήν ἑνότητα, νά μᾶς ἐνισχύει πά­ντοτε, καί ἰδιαιτέρως στήν κρίσιμη ἐποχή τήν ὁποία διερχόμεθα ὡς Ἕλληνες, ὥστε νά εἴμεθα ἑνωμέ­νοι καί νά μήν δι­χα­ζό­μεθα,ἰδιαι­­τέρως σέ περι­πτώ­σεις θλιβερές καί περιστατικά λυ­πηρά, ὅπως ὁτρα­γικός θάνατος τοῦὁμογενοῦς ἀδελ­φοῦμας Κων­σταντίνου στούς Βουλιαράτες, ὁὁποῖος ἀγωνιζόταν γιά τά ἰδανικά του, γιά τήν ἑλ­λη­νική του ταυ­τό­τητα, γιά τήν ἱστο­ρία του, γιά τούς ἥρωες πού ἔπε­σαν ἐκεῖ, πολεμώντας γιά τήν Ἑλ­λάδα καί τήν ἐλευθερία της τό 1940, καί τούςὁποίους τιμοῦσε κά­θε χρόνο στίς 28 Ὀκτωβρίου.

Ὅ­μως ὅλα αὐτά ἐνοχλοῦσαν κά­ποι­­ους πού δέν ἤθελαν νά βλέ­πουν στόν τόπο αὐτό τήν ἑλλη­νι­κή ση­μαία, πού δέν θέλουν νά μήν ὑπάρ­­χουνἐκεῖοὔτε ἡἑλληνική μει­ονότητα καί γι᾽αὐτό τόν σκό­τωσαν. Σκοτώθηκε ἄδικα ἀλλά ἡρωι­κά, γιατί ἡρωικός εἶναι ὁθά­νατος, ὅταν εἶναι γιά τά ἰδανικά μας, γιά ἰδανικά ὑψη­λά, ὅταν εἶναι γιά τό δίκαιο καί τήν ἀλή­θεια.

Γι᾽αὐτό καί ἐμεῖς προσευχόμεθα σήμε­ρα ὁΘεός νά ἀναπαύσει τήν ψυχή του καί νά τοῦχαρίσει τήν αἰ­ώνια ζωή ἀντί τῆς προσκαίρου πού τόσο γρήγορα καί ἄδικα στερήθηκε.