-Γέροντα, δεν αντέχω άλλο. Γιατί ο «άλλος» δεν κάνει τίποτα ή «κάνει την ζωή του», ενώ εγώ δεν προλαβαίνω να καθίσω, κουράζομαι συνεχώς. Δεν είναι αδικία;
-Παιδάκι μου, κατ’ αρχάς πρέπει να ξεκαθαρίσεις μέσα σου τι θέλεις.
-Δηλαδή;
-Να ξεκαθαρίσεις με τον εαυτό σου αν ο κόπος και η προσπάθεια, που καταβάλλεις, γίνεται γιατί το θέλεις ή γιατί «πρέπει». Αν γίνεται γιατί «πρέπει», είναι σίγουρο ότι σύντομα η κόπωση θα σε καταβάλει και θα τα παρατήσεις. Αν, όμως, κοπιάζεις γιατί το θέλεις, τότε δεν πρόκειται να τα παρατήσεις μέχρι τέλους. Το «πρέπει» είναι για τον τύπο, ενώ το «θέλω» βγαίνει από την καρδιά.
-Ωραία. Αν το ξεκαθαρίσω μέσα μου, μετά τι θα γίνει;
-Μετά θα ασχολείσαι με τα του εαυτού σου και όχι με τον «άλλον», δηλαδή τον συνάνθρωπό σου. Δούλεψε για ό,τι είσαι υπεύθυνος και για ό,τι έχεις επιφορτισθεί και μην ασχολείσαι με τον άλλο. Χάνεις χρόνο! Στο ταμείο ένας-ένας πηγαίνει και όχι όλοι μαζί. Όταν έρθει η ώρα του ταμείου, θα εισπράξεις κατά τον κόπο σου, το ίδιο και ο άλλος, που υποτίθεται πως καλοπερνά και «κάνει την ζωή του». Για να μην μειωθεί, λοιπόν, ο μισθός σου, μην ασχολείσαι με τον άλλον, παρά μόνο με τα του εαυτού σου.
Η παραβολή των Δέκα Παρθένων είναι κλασικό παράδειγμα και ταιριάζει απόλυτα με αυτό το πρόβλημα, που βασανίζει τους ανθρώπους, δηλαδή να ασχολούμαστε πάντα με τον άλλον, αφήνοντας στην άκρη τον εαυτό μας.
Οι πέντε δούλευαν, κοπίαζαν, ήταν σε εγρήγορση. Οι άλλες πέντε όμως «καλοπερνούσαν» στα μάτια τα δικά μας, δεν έκαναν τίποτα… Ήρθε η ώρα του «ταμείου», όμως, και άρχισαν μία-μία να εισέρχονται. Οι πέντε όμως δεν είχαν να εισπράξουν κάτι και έμειναν απ’ έξω.
Βλέπεις, λοιπόν, παιδάκι μου, πόσο σημαντικό είναι για τον πνευματικό αγώνα καθενός μας το να μην ασχολούμαστε με τον άλλο; Αυτή η παραβολή του Χριστού δεν έμεινε σαν ένα απλό κείμενο στην ιστορία, αλλά έγινε ευαγγέλιο να το προσκυνάμε.
+Αρχ. Βαρθολομαίος Καθηγούμενος Ι. Μ. Εσφιγμένου
