H είδηση της παραίτησης του Μητροπολίτου Κατάγκας κ. Μελετίου, από την Μητρόπολή του και τα ποιμαντικά και διοικητικά καθήκοντά του, μας γεμίζει θλίψη και υπερηφάνεια. Θλίψη για την ολοκλήρωση μιας ιεραποστολικής πορείας θυσιαστικής προσφοράς και ανεπιτήδευτης καλοσύνης, αλλά και υπερηφάνειας, γιατί ένας δικός μας άνθρωπος ανέλαβε με τόσο μεγάλη επιτυχία μια διακονία την οποία τώρα «πληροφορεί», δηλαδή φέρει πλήρη, ολοκληρώνει, και για λόγους υγείας, αναγκάζεται να καταθέσει την εντολή.
Γεννημένος στο Μεγάλο Μοναστήρι Λαρίσης το 1948, ο ευρύτερα γνωστός στην περιοχή μας ως πατήρ Μελέτιος, προσκολλήθηκε από νωρίς στον μακαριστό και Όσιο Γέροντα π. Γεώργιο Καψάνη, Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους. Ως φοιτητής ζούσε στο ίδρυμα για φοιτητές που είχε δημιουργήσει ο μακαριστός Γέροντας, με την ονομασία «Παντοκράτωρ» στο Παλαιό Φάληρο. Μετά την αποφοίτηση του από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ακολούθησε τον μακαριστό Γέροντα πρώτα στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Αρμά Ευβοίας και μετά στο Άγιο Όρος όπου μετείχε της Αδελφότητας, η οποία μετέτρεψε σε κοινοβιακή την Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου. Αφού χειροτονήθηκε Διάκονος (1974) και Ιερομόναχος (1976), έλαβε ευλογία να διακονήσει στο Κολουέζι του Κονγκό, μετά τον αιφνίδιο θάνατο σε τροχαίο δυστύχημα του πρώτου Ιεραπόστολου, αδελφού της Μονής, μακαριστού Κοσμά Γρηγοριάτη. Μετά από 18 χρόνια έμπονης και ουσιαστικής ιεραποστολικής εργασίας, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας τον εξέλεξε την 1η Νοεμβρίου 2006, πρώτον Επίσκοπο Κολουέζι, η δε χειροτονία του ετελέσθη από την Α.Θ.Μ. τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ.κ. Θεόδωρο Β´ την 25η Νοεμβρίου στον Ιερό Πατριαρχικό Ναό του Οσίου Σάββα Αλεξανδρείας. Το 2009 η Επισκοπή Κολουέζι μετονομάσθη Επισκοπή Κατάγκας, λόγω δε του πλήθους των πιστών και των ιεραποστολικών υποδομών που με μέριμνα του ανήγειρε ο π. Μελέτιος, γρήγορα ανυψώθηκε σε Μητρόπολη, με έδρα της το Λουμπουμπάσι της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κογκό.
Ποια λόγια μπορούν να περιγράψουν τους κόπους, τους μόχθους, τις αγωνίες, τα οράματα, τις δυσκολίες και τον διαρκή αγώνα του συμπατριώτη μας Ιεραποστόλου Μητροπολίτη; Παρά την ανύψωσή του σε τέτοιο αξίωμα, ο ίδιος δεν ξέχασε ποτέ την Ιερά Μάνδρα της Γρηγορίου, ούτε έπαψε ποτέ να ζει ως Μοναχός. Η προσήλωσή του στα μοναχικά θέσμια και τον αντίστοιχο τρόπο ζωής ήταν το καλύτερο κήρυγμα στην αφρικανική ήπειρο και ο λόγος που τόσοι πολλοί τον εμπιστεύτηκαν και εναπέθεσαν τις ψυχές τους στο Ωμόφορό του. Βεβαίως, και η Ιερά Μονή Γρηγορίου, παρά τις περιορισμένες δυνατότητές της, δεν έπαψε ποτέ να τον ενισχύει ποικιλοτρόπως στο ιεραποστολικό έργο, τόσο με χρήματα, όσο και με εφόδια, αλλά κυρίως με αδελφούς, τους οποίους εκ περιτροπής έστελνε δίπλα στον Ιεραπόστολο αδελφό, προκειμένου να τον ενισχύσουν, αλλά και να διδαχθούν.
Αλησμόνητη στιγμή η ενθρόνισή του στο Λουμπουμπάσι. Η αφρικανική παράδοση στο μεγαλείο της, με χορούς, τραγούδια και πολύχρωμες τοπικές ενδυμασίες, να συναντά την Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας μας, σε όλη τη λαμπρότητα, μεγαλοπρέπεια και δόξα της. Σχολεία, πηγάδια, ιερατικά σεμινάρια, Ναοί, ιατρεία και πόσα άλλα, υπάρχουν σήμερα στη διάθεση των πιστών της Ιεράς Μητροπόλεως Κατάγκα ως καρπός των προσπαθειών και του έργου του π. Μελετίου.
Όμως, ο πανδαμάτωρ χρόνος και η φθορά της ασθενικής μας φύσης, κατέβαλαν τον γίγαντα του Πνεύματος και ακαταπόνητο εργάτη του Ευαγγελίου. Τον είδαμε πριν δύο εβδομάδες να δυσκολεύεται να περπατήσει μετά από μια περιπέτεια που είχε με την υγεία του. Τα λόγια του: «περιμένω να γίνω λίγο καλύτερα για να πάω κάτω, έχω δουλειές». Δεν ζήτησε ποτέ τη βολή του, ούτε την ανάπαυσή του. Προσδοκούσε βελτίωση της υγείας του για να πάει πάλι «κάτω», παρά τα όσα του έλεγαν οι γιατροί. Βλέπετε, ο αφοσιωμένος εργάτης του Αμπελώνα του Χριστού, όταν βάλει το χέρι στο άροτρο, δεν το αφήνει. Πρέπει να πείστηκε ότι δεν γινόταν αλλοιώς, ότι δεν μπορούσε άλλο, ότι έπρεπε να καταπαύσει από το καύμα της ημέρας για να έχει τη χαρά να δει τον διάδοχό του και συνεχιστή στο έργο του.
Έχουμε υιική εμπιστοσύνη στην Α.Θ.Μ. τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρο Β´, ότι τιμώντας και αναγνωρίζοντας ένα τόσο σπουδαίο έργο, ενός τόσο μεγάλου Ιεραποστόλου Επισκόπου, θα κάμει την αρίστη επιλογή, ώστε να αναπαύσει πολλές καρδιές με πρώτην αυτήν του εφησυχάζοντας πλέον Μητροπολίτου Μελετίου.
Σε εμάς όμως, και εννοώ όχι μόνον το χωριό του το Μεγάλο Μοναστήρι, αλλά όλη την Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου, ακόμη και όλη τη Θεσσαλική γη, θα μας επιτρέψει το παλαίφατο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας να καυχόμεθα, να καμαρώνουμε, να σεμνυνόμεθα για τον σπουδαίο γόνο της περιοχής και της εποχής μας, που αφιερούμενος στην Εκκλησία του Χριστού, Την διακόνησε με όλες του τις δυνάμεις στην περιοχή που τον έταξε ο Θεός, μεταξύ αδύναμων και ανήμπορων ανθρώπων, για να τους κηρύξει το Ευαγγέλιο της Χάριτος, να σώσει ψυχές και να φωτίσει σκοτάδια. Ευχόμαστε στον πολυσέβαστό μας Μητροπολίτη Μελέτιο να ζει επί έτη πολλά, για να προσεύχεται για τον τόπο που γεννήθηκε και τον τόπο που διακόνησε, τη Θεσσαλία και την Αφρική.
Εις πολλά έτη Δέσποτα!
