Με τη χάρη του Θεού και την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Νικηφόρου, πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 30 Οκτωβρίου στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Ελληνικού Γορτυνίας η τακτική Ιερατική Σύναξη της Ιεράς Μητροπόλεως με κεντρικό θέμα: «Αναταράξεις στην ιερατική οικογένεια. Ο ιερέας ποιμένας, πατέρας και σύζυγος».
Κεντρικός ομιλητής ήταν ο εκλεκτός και λόγιος Πρωτοπρεσβύτερος π. Σπυρίδων Βασιλάκος, Εφημέριος του Προσκυνηματικού Ιερού Ναού Αγίου Λουκά του Ευαγγελιστού Θηβών, ο οποίος ανέπτυξε με θεολογική σαφήνεια, ποιμαντική διάκριση και πατρική ευαισθησία τα κρίσιμα θέματα που αφορούν την ιερατική οικογένεια στη σύγχρονη εποχή.
Ο ομιλητής αναφέρθηκε στην ιδιαίτερη αποστολή του ιερέως μέσα στην οικογένειά του, ως πατέρα, συζύγου και πνευματικού καθοδηγητή, υπογραμμίζοντας την ανάγκη της συνεχούς πνευματικής εγρήγορσης, της ειλικρινούς σχέσης με τη σύζυγο και τα παιδιά, και της ταπείνωσης και προσευχής ως θεμελιωδών προϋποθέσεων για την ειρήνη και την ενότητα του ιερατικού σπιτιού.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις σύγχρονες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ιερατική οικογένεια, αλλά και στο ανησυχητικό φαινόμενο της αυξανόμενης εμφάνισης διαζυγίων μεταξύ κληρικών, το οποίο – όπως τονίσθηκε – απαιτεί ποιμαντική μέριμνα, αλληλοστήριξη, διάλογο και ενίσχυση του θεσμού της οικογένειας εκ μέρους της Εκκλησίας.
Ακολούθησε γόνιμος διάλογος με τη συμμετοχή των Ιερέων της Μητροπόλεως, όπου αναδείχθηκαν προβληματισμοί, εμπειρίες και προτάσεις για ουσιαστική στήριξη της ιερατικής οικογένειας, την ενίσχυση της ενότητας στον κλήρο, καθώς και την ανάγκη τακτικής ποιμαντικής επιμόρφωσης και συνοδοιπορίας των πρεσβυτερών.
Στη συνέχεια, ο Μητροπολίτης έδωσε οδηγίες προς τους Κληρικούς σε διάφορα τρέχοντα θέματα, ενώ έκαμε και αρκετές καίριες διοικητικές και λειτουργικές επισημάνσεις. Επακολούθησε και πάλι γόνιμη συζήτηση, ιδιαιτέρως για προβλήματα που απασχολούν τη λειτουργία των μικρών Ενοριών της Μητροπόλεως.
Κλείνοντας τη Σύναξη, ο Σεβασμιώτατος κ. Νικηφόρος έκαμε μια σύνοψη των όσων ειπώθηκαν, τονίζοντας ότι η ποιμαντική μέριμνα της Εκκλησίας αρχίζει από τον ίδιο τον κλήρο της, και πως «η ιερατική οικογένεια αποτελεί το πρώτο και σημαντικότερο κύτταρο της ποιμαντικής μας διακονίας. Αν μέσα στο σπίτι του ο ιερέας δεν υπάρχει ως ειρηνικός πατέρας, προσευχόμενος σύζυγος και ταπεινός άνθρωπος του Θεού, δύσκολα μπορεί να μεταδώσει ειρήνη, ελπίδα και αγάπη στο ποίμνιό του. Η ιερωσύνη δεν είναι απλώς λειτουργικό καθήκον· είναι τρόπος ύπαρξης, είναι καθημερινή σταύρωση και ανάσταση μέσα στην οικογένεια, μέσα στην Ενορία, μέσα στην καρδιά του κάθε ανθρώπου που μας πλησιάζει….. Η Εκκλησία μάς θέλει ποιμένες με ζεστή καρδιά, πατέρες με κατανόηση και συζύγους με αγάπη· ανθρώπους που ζουν το Ευαγγέλιο όχι μόνο στον άμβωνα, αλλά και μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Η πνευματική υγεία της Εκκλησίας ξεκινά από τη σωτηρία του ίδιου του ιερέα και της οικογένειάς του. Αν μέσα στο σπίτι του βασιλεύει η ειρήνη του Χριστού, τότε και στο ποίμνιο Του θα καρποφορεί η χάρη».
Εξέφρασε τις ευχαριστίες και την ευγνωμοσύνη του προς τον π. Σπυρίδωνα Βασιλάκο για την εμπνευσμένη παρουσία του και τον ποιμαντικό, παρηγορητικό, βιωματικό και εποικοδομητικό του λόγο, καθώς και ευχαριστίες προς όλους τους ιερείς για την ενεργό συμμετοχή τους και το πνεύμα ενότητας. Ιδιαίτερες ευχαριστίες απηύθυνε προς τον Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο Αρχιμ. Ιωσήφ Αγγελίδη, τον Εφημέριο της Ενορίας Ελληνικού Πρωτοπρ. Γεώργιο Κοκοσιούλη, με το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο και τους συνεργάτες του, καθώς και τον Πρωτοδιάκονό του π. Δημήτριο Πολυχρονόπουλο, για την άρτια και υποδειγματική διοργάνωση και φιλοξενία της φετινής Συνάξεως.
Ευχήθηκε, τέλος, ο Κύριος να ενισχύει, φωτίζει και αγιάζει κάθε ιερατική οικογένεια, ώστε να αποτελεί ζωντανή μαρτυρία πίστεως και αγάπης, οι δε καρποί της Συνάξεως να καρποφορήσουν στην καθημερινή ζωή και διακονία των κληρικών, «για να παραμένει η ιερατική οικογένεια μικρή Εκκλησία και φως Χριστού μέσα στον κόσμο».
