Το εσπέρας της Μεγάλης Δευτέρας, 6 Απριλίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, χοροστάτησε στον Όρθρο της Μεγάλης Τρίτης στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος, στο προάστιο της Γαρίτσας στην πόλη της Κέρκυρας. Στον ως άνω ιερό ναό διακονεί με κατά Θεόν αγάπη και αφοσίωση ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Θεολόγος Σκορδίλης.
Κατά την ομιλία του, απευθυνόμενος προς το ευλαβές εκκλησίασμα, ο κ. Νεκτάριος έλαβε αφορμή από την ευαγγελική περικοπή της ημέρας. Αρχικά, αναφέρθηκε στους πονηρούς λογισμούς των μοχθηρών γραμματέων, των Φαρισαίων, των Ηρωδιανών και των Σαδδουκαίων, οι οποίοι επιχείρησαν να παγιδεύσουν το Χριστό με το λόγο τους. Επισήμανε ότι η παγίδα γεννιέται πάντοτε από την εμπάθεια και την άρνηση της αλήθειας, διότι ο άνθρωπος που δεν αντέχει το φως, προσπαθεί να το σβήσει. Όμως ο Χριστός, ως αληθινός Θεός, αποκάλυψε την πλάνη τους και έδειξε ότι εκείνοι που δεν γνωρίζουν τις Γραφές και το θέλημα του Θεού εύκολα οδηγούνται στη σύγχυση και στην πνευματική παραπλάνηση.
Ιδιαιτέρως στάθηκε στο γεγονός ότι και σήμερα ο άνθρωπος κινδυνεύει να πλανηθεί, όταν απομακρύνεται από την πίστη της Εκκλησίας και όταν δεν έχει γνώση της αλήθειας. Τόνισε ότι η άγνοια της πίστεως καθιστά τον άνθρωπο ευάλωτο σε κάθε λογής πλάνη, όπως σε ψευδοδιδασκάλους και αιρετικές διδασκαλίες ξένες προς την εκκλησιαστική παράδοση, οι οποίες αλλοιώνουν το φρόνημα του λαού του Θεού και προκαλούν σύγχυση. Υπενθύμισε δε ότι η Βασιλεία του Θεού δεν είναι συνέχεια των συγγενικών και κοσμικών δεσμών της παρούσας ζωής, αλλά κατάσταση κοινωνίας με το Θεό, όπου οι άνθρωποι θα ζουν ως τέκνα Του, μέσα στο φως, την αλήθεια και την αιώνια χαρά της παρουσίας Του.
Αναφερόμενος στην απάντηση του Κυρίου «Απόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ» (Ματθ. 22, 21), ο κ. Νεκτάριος τόνισε ότι ο Χριστός ξεκαθαρίζει με θεϊκή σοφία τα όρια ανάμεσα στην εγκόσμια εξουσία και στην απόλυτη κυριαρχία του Θεού στη ζωή του ανθρώπου. Επεσήμανε ότι στον Θεό οφείλονται η πίστη, η ευλάβεια, ο σεβασμός, η υπακοή στην αλήθεια και η καρδιακή αφοσίωση, ενώ ο άνθρωπος δεν μπορεί να παραδίδει την ψυχή του στα σχήματα αυτού του κόσμου και στις επιδιώξεις των ισχυρών.
Επιπλέον, ο Σεβασμιώτατος συνέδεσε τα γεγονότα του Ευαγγελίου με τη σύγχρονη εποχή, τονίζοντας ότι ο Χριστός συνεχίζει να διώκεται μέσα στην ιστορία, είτε με απειλές, είτε με νόμους, είτε με οργανωμένες προσπάθειες αποχριστιανοποίησης της ζωής. Όπως είπε, πίσω από αυτή τη διαρκή πολεμική κατά του Χριστού και της Εκκλησίας κρύβεται ένα παγκόσμιο πνεύμα εξουσίας, ένα πνεύμα παγκοσμιοποίησης, το οποίο επιδιώκει να κυριαρχήσει πάνω στους λαούς μέσω του φόβου, του χρήματος, της οικονομικής ασφυξίας και της πνευματικής σύγχυσης. Μίλησε ακόμη για τις παγίδες που στήνονται στον σύγχρονο άνθρωπο, ώστε να απομακρυνθεί από το μέτρο του Θεού και να υποταχθεί σε αλλότριες προς το Ευαγγέλιο επιδιώξεις. Επισήμανε δε ότι η κρίση αυτή οφείλεται κυρίως στην έλλειψη ενότητας και στην απουσία της «ενότητας της πίστεως και της κοινωνίας του Αγίου Πνεύματος», που αποτελούν το θεμέλιο της ζωής της Εκκλησίας.
Ιδιαίτερη ήταν η έμφαση που έδωσε στο θάρρος και στην υπομονή που οφείλουν να έχουν οι Χριστιανοί. Υπενθύμισε τον λόγο του Κυρίου «Θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον» (Ιω. 16, 33), λέγοντας ότι ο Χριστός έχει ήδη νικήσει το κοσμικό φρόνημα, την αμαρτία και τον θάνατο. Η θυσία του Κυρίου μας επάνω στο Σταυρό ήταν εκούσια και σωτήρια, προκειμένου να ελευθερώσει τον άνθρωπο από τα δεσμά της αμαρτίας και να του ανοίξει τον δρόμο της αιωνίου ζωής. Γι’ αυτό και οι πιστοί δεν πρέπει να απελπίζονται μπροστά στις δοκιμασίες, στις πιέσεις και στις αντιξοότητες των καιρών, αλλά να οπλίζονται με πνευματική αντοχή, με υπομονή και με εμπιστοσύνη στη νίκη του Αναστάντος Κυρίου μας.
Στη συνέχεια, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο μυστήριο του θανάτου, τονίζοντας ότι, κατά τους Πατέρες, αποτελεί ευεργεσία του Θεού «ἵνα μὴ τὸ κακὸν ἀθάνατον γένηται». Όπως εξήγησε, όσο ο άνθρωπος ζει στη φθαρτή σάρκα, υπόκειται στον πειρασμό και την αμαρτία, ενώ, κατά τον Απόστολο Παύλο, «ὁ γὰρ ἀποθανὼν δεδικαίωται ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας» (Ρμ 6, 7). Υπογράμμισε δε ότι ο άνθρωπος καλείται να μετάσχει στη νέα ζωή της Αναστάσεως, λαμβάνοντας πνευματικό σώμα κατά το πρότυπο του αναστημένου Χριστού, απαλλαγμένο από τις ανάγκες και τους περιορισμούς της φθοράς.
Κλείνοντας, ο Σεβασμιώτατος εξέφρασε τη χαρά του για την παρουσία των πιστών, ιδιαιτέρως δε των νέων ανθρώπων στον Ιερό Ναό, επαινώντας το έργο που επιτελείται στην ενορία από τον π. Θεολόγο. Ευχήθηκε ο Θεός να χαρίζει σε όλους δύναμη, αντοχή, πνευματική εγρήγορση και ενότητα πίστεως, ώστε να αντιμετωπίζουν με φρόνημα χριστιανικό τους πειρασμούς και τις δοκιμασίες της ζωής. Τέλος, ευχήθηκε σε όλους χρόνια πολλά και ευλογημένα, καλή δύναμη για τις άγιες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος προκειμένου να εορτάσουμε και την Ανάσταση του Κυρίου μας.
