Την Δευτέρα 15 Μαΐου το πρωί πραγματοποιήθηκε στο Λιμάνι του Πειραιά λαμπρή υποδοχή της ιεράς ιστορικής και θαυματουργού Εικόνος της Παναγίας Σουμελά και ιερών λειψάνων του Αγίου Λουκά Συμφερουπόλεως, που μετέφερε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων στον ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Πειραιά.
Η ιερά εικόνα και τα λείψανα κατέπλευσαν στο Λιμάνι με το Πλοίο Ανοιχτής Θαλάσσης 080 «Ο Άγιος Ευστράτιος» του Λιμενικού Σώματος και τα υπεδέχθη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ο τοπικός κλήρος, εκπρόσωποι των πολιτικών και στρατιωτικών αρχών και πλήθος κόσμου. Κατά την είσοδο του πλοίου στο Λιμάνι ήχησαν χαρμόσυνα οι σειρήνες των αγκυροβολημένων πλοίων και κτύπησαν οι καμπάνες των ιερών ναών.
Ύστερα από σύντομη δέηση στην προβλήτα της πύλης 8 ακολούθησε λιτανευτική πομπή προς τον ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, όπου εψάλλη Δοξολογία κατά την οποία χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος απηύθυνε χαιρετισμό. Νωρίτερα τον προσεφώνησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ.
Η Ιερά Εικόνα και τα Λείψανα θα παραμείνουν στον Πειραιά μέχρι την Κυριακή 21 Μαΐου.
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΒΕΡΟΙΑΣ κ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ
Ἀνταποκρινόμενοι μετά πολλῆς χαρᾶς εἰς τήν ἀδελφικήν πρόσκλησιν καί παράκλησιν τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου σας καί προσφιλοῦς ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ, Μητροπολίτου Πειραιῶς κυρίου Σεραφείμ, τοῦ ἀνυστάκτως μεριμνῶντος διά τήν πνευματικήν προκοπήν τοῦ παρά τοῦ ἀρχιποίμενος Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας ἐμπεπιστευμένου αὐτῷ ποιμνίου, τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς, ἤλθoμεν σήμερoν ἐνταῦθα ἐκ τῆς ἀποστολικῆς τῶν Βεροιέων Ἐκκλησίας κομίζοντες διπλοῦν καί πολύτιμον θησαυρόν, διπλῆν καί οὐράνιον χάριν.
Ἤλθομεν κομίζοντες εἰς προσκύνησιν καί εὐλογίαν τήν ἱστορικήν καί θαυματουργόν ἱεράν εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Σουμελιωτίσσης, τοῦ ἀγλαΐσματος τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ, καί τό σεπτόν καί χαριτόβρυτον λείψανον τοῦ ἁγίου Λουκᾶ, ἀρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως, τοῦ ἰατροῦ καί θαυματουργοῦ.
Ἤλθομεν ἐνταῦθα ἔχοντες ἀκράδαντον τήν πεποίθησιν καί τήν βεβαιότητα ὅτι εὑρισκόμενοι σήμερον ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν, εἰς τόν περικαλλῆ καί ἱστορικόν αὐτόν ναόν τῶν θεοστέπτων καί ἰσαποστόλων βασιλέων, τῶν ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης, δέν ἀνταποκρινόμεθα ἁπλῶς εἰς τήν εὐγενῆ καί φιλόφρονα πρόσκλησιν τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου σας, ἀλλά στοιχοῦμεν καί εἰς τήν βούλησιν καί ἐπιθυμίαν τῆς Παναχράντου Μητρός τοῦ Κυρίου μας νά ἐπισκεφθῇ τήν Ἱεράν ταύτην Μητρόπολιν καί νά εὐλογήσῃ τόν εὐαγῆ κλῆρον καί τόν εὐσεβῆ λαόν της, τόν πανδήμως καί μετά πολλῆς κατανύξεως καί ἀφάτου χαρᾶς ὑποδεξαμένους αὐτήν σήμερον ἐνταῦθα.
Διότι ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, ἡ ὁποία ὡς φιλόστοργος Μήτηρ πάντων τῶν χριστιανῶν, σπεύδει ταχέως νά ἀνταποκριθῇ εἰς τά εὐλαβῆ αἰτήματα τῶν πιστῶν τέκνων τοῦ Υἱοῦ της καί εὐλογεῖ μετά πολλῆς ἀγάπης πάντας τούς πρός αὐτήν προστρέχοντας καί ἐμπιστευομένους τήν μητρικήν αὐτῆς παρρησίαν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τῆς Χάριτος, δέν ἦτο δυνατόν νά παρίδῃ καί τό αἴτημα τῶν ἐνταῦθα προσφιλῶν της τέκνων, ἐκφρασθέν διά τοῦ πνευματικοῦ αὐτῶν πατρός καί ποιμενάρχου, τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιῶς κυρίου Σεραφείμ· δέν ἦτο δυνατόν νά μήν κλίνῃ εὐήκοον οὖς εἰς τήν παράκλησιν τῶν εὐλαβῶν κατοίκων τοῦ Πειραιῶς νά λάβουν τήν χάριν τῆς ἱερᾶς της εἰκόνος, τῆς ἱστορηθείσης ὑπό τοῦ ἱερωτάτου εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ, τῆς ἱερᾶς εἰκόνος τῆς Παναγίας τοῦ Σουμελᾶ, ἡ ὁποία διά θαυμαστοῦ τρόπου μετέβη ἀπό τήν Ἀθήνα, ὅπου εὑρίσκετο κατά τόν τέταρτον αἰῶνα, εἰς τόν Πόντον, διά νά παραμείνῃ ἐκεῖ ἐπί αἰῶνας, ἀποτελοῦσα τήν καταφυγήν καί τό στήριγμα καί τήν οὐράνιον προστασίαν τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ εἰς στιγμάς χαρμοσύνους καί εἰς ὥρας θλίψεως καί ἀνάγκης, διά νά γίνῃ τό ὁρατόν σημεῖον τῆς ἑνότητος ὅλων τῶν Ποντίων, διά νά γίνῃ, Ὁδηγήτρια αὐτή, ὁδηγός καί συμπαραστάτης των εἰς τόν δρόμον τῆς προσφυγιᾶς καί τῆς μεγάλης ἀναγκαστικῆς φυγῆς ἀπό τάς πατρογονικάς ἑστίας των.
Δέν ἦτο δυνατόν νά μήν θελήσῃ ἡ Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου μας νά ἐπισκεφθῇ εὐλογητικῶς τήν πόλιν ταύτην, τήν ἀνοίξασαν μετά πολλῆς ἀγάπης τάς ἀγκάλας της διά νά δεχθῇ τόν ἐκριζωθέντα Μικρασιατικόν Ἑλληνισμόν, ὁ ὁποῖος ἔφθανε ἐνταῦθα ταλαιπωρημένος καί καθημαγμένος ἀλλ᾽ ἔχων ἀνά χεῖρας τήν ἱεράν εἰκόνα της.
Ὅμως ἡ Παναγία μας δέν ἠθέλησε νά ἔλθῃ μόνη. Γνωρίζουσα τήν ἀγάπην καί τήν εὐλάβειαν τῶν ἐνταῦθα τέκνων της πρός τόν ἀφοσιωμένον θεράποντα καί λάτρην της, τόν μαρτυρικόν ἀρχιεπίσκοπον Συμφερουπόλεως, ἅγιον Λουκᾶν, τόν ἰατρόν καί θαυματουργόν, τόν τιμώμενον εἰς τόν ἱερόν τοῦτον ναόν δι᾽ ἰδιαιτέρου παρεκκλησίου, ηὐδόκησεν ὅπως τήν συνοδεύσῃ καί αὐτός διά τοῦ σεπτοῦ του λειψάνου, τοῦ φυλασσομένου εἰς τήν Ἱεράν Μονήν τῆς Παναγίας Δοβρᾶ Βεροίας. Ηὐδόκησεν ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος ὅπως τήν συνοδεύῃ εἰς τήν ἐνταῦθα ἐπίσκεψιν τῆς ἱερᾶς εἰκόνος της ὁ ἅγιος ἰατρός Λουκᾶς, ὁ ὁποῖος τόσον πολύ τήν εὐλαβεῖτο, ὥστε οὐδέποτε ἤθελεν νά ἀποχωρισθῇ τήν ἱεράν της εἰκόνα ἀπό τό χειρουργεῖον. Καί ὅταν ἀκόμη οἱ ἐχθροί τῆς πίστεως ἀπεμάκρυνον τήν εἰκόνα αὐτῆς βιαίως, ὁ ἅγιος Λουκᾶς ἐπέμενεν σθεναρῶς ὅτι δέν ἐπρόκειτο νά ἐπιστρέψῃ εἰς τά καθήκοντά του καί εἰς τήν ἐγχείρησιν τῆς συζύγου ἑνός ἐκ τῶν ἀθέων στελεχῶν τοῦ κόμματος, ἐάν δέν ἐπανέλθῃ ἡ εἰκών τῆς Θεομήτορος εἰς τό χειρουργεῖον, ὥστε τελικῶς ἠναγκάσθησαν νά ὑποχωρήσουν προκειμένου νά συνεχισθῇ ἐπιτυχῶς ἡ ἐγχείρησις τῆς ἀσθενούσης.
Διά τοῦτο καί ἡμεῖς, Σεβασμιώτατε, μετά πολλῆς χαρᾶς ἤλθομεν εἰς τήν πόλιν σας, εἰς τό περίκλυτον τοῦτο ἐπίνειον οὐχί μόνον τῶν Ἀθηνῶν ἀλλά καί ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, φέροντες εἰς τόν φυσικόν τοῦτον λιμένα, τόν νοητόν λιμένα, «τόν λιμένα» πάντων «τῶν τοῦ βίου πλωτήρων», τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας Σουμελᾶ, τήν ὁποίαν ἀτρύτοις πόνοις καί κόποις μετέφερεν ὁ ἱερομόναχος Ἀμβρόσιος ἐκ τῆς παλαιφάτου ἱερᾶς Μονῆς της εἰς τό ὄρος Μελᾶ τῆς Τραπεζοῦντος καί ἡ ὁποία φυλάσσεται ἔκτοτε εἰς τό νέον κατοικητήριόν της, τό Ἱερόν Προσκύνημα τῆς Παναγίας Σουμελᾶ τοῦ Βερμίου τῆς Ἠμαθίας, ὅπου ὡς ἀφοσιωμένοι διάκονοί της τά μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Σωματείου τῆς Παναγίας Σουμελᾶ ἐργάζονται μετά ζήλου διά τήν ἐπίτευξιν τῶν σκοπῶν καί τῶν ὁραματισμῶν τοῦ Ἱεροῦ Προσκυνήματος «Παναγία Σουμελᾶ» καί τῶν ἱδρυτῶν του, διά τήν ἐνίσχυσιν τῆς ἑνότητος τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ ὅπου γῆς, τήν διατήρησιν καί μετάδοσιν εἰς τούς νεωτέρους τῆς ἱστορίας καί τοῦ πολιτισμοῦ τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου καί τήν προώθησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων του.
Εὐχαριστοῦντες διά τήν ἀδελφικήν πρόσκλησιν τῆς ὑμετέρας Σεβασμιότητος καί τήν θερμοτάτην ὑποδοχήν, τήν ὁποίαν ἐπεφυλάξατε καί εἰς ἡμᾶς, τούς συνοδεύοντας τήν ἱεράν εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Σουμελᾶ καί τά θαυματουργά ἱερά λείψανα τοῦ ἁγίου Λουκᾶ, ἀρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως, τοῦ ἰατροῦ καί θεραπευτοῦ, ἀνταποδίδομεν ἐγκαρδίως τήν ἀγάπην σας καί τήν τιμήν τοῦ εὐλαβοῦς ποιμνίου σας ἀναπέμποντες πρός τήν Παναγίαν Μητέρα τοῦ Κυρίου μας καί μητέρα πάντων τῶν ὀρθοδόξως εἰς Χριστόν πιστευόντων καί πρός τόν θαυματουργόν ἅγιον Λουκᾶν τήν ταπεινήν ἀλλά καρδιακήν ἡμῶν ἱκεσίαν καί δέησιν: «Περίεπε καί σκέπε Μήτηρ Θεοῦ, καί σύ ἱεράρχα καί ἰατρέ, σεπτέ Λουκᾶ, τόν τῆς πόλεως ταύτης ποιμένα καί δεσπότην, ἅμα τε τόν κλῆρον καί πάντας τούς τιμῶντας καί εὐλαβῶς ὑμῖν προσπίποντας».
