Την Ε’ Κυριακή των Νηστειών, 21η Απριλίου 2024, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κεγχρεών κ. Αγάπιος, σύμφωνα με τον Πρόγραμμα της Ι. Μητροπόλεως μας, λειτούργησε μαζί με τον Αιδεσ. π. Αθανάσιο Κοντογιάννη και τον Διάκονο π. Χρήστο Χίλια στο Ι. Μετόχιο του Ι. Ησυχαστηρίου «ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» Γελληνίου «ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ» Γελινιατίκων Κορινθίας.
Με αφορμή το Ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας ομίλησε για τον δρόμο της ταπεινώσεως και της θυσίας, αφού σύμφωνα με τους Κυριακούς λόγους ο «μέγας … ἔστω ὑμῶν διάκονος» και ο «πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος» (Μαρκ. ι’, 43 & 44), τονίζοντας ότι η ένοχος εγωπάθεια και η εγωλατρεία χωρίζει τους ανθρώπους, σπαράσσει τους αδελφούς, κατακερματίζει τα Έθνη!
Η επιθυμίας του ανθρώπου να γίνει «μέγας» είναι θείο δώρο και ιδιαίτερο προνόμιο του, που επιδιώκει από καλός να γίνει καλύτερος μέσα στην έφεση που τον διακατέχει για την πρόοδο και την καλυτέρευση. Ο δρόμος γι᾿ αυτήν την καλυτέρευση είναι ο δρόμος της θυσίας, της διακονίας, της ταπεινώσεως. Τα «όπλα» που ο Χριστός συνιστά στους Μαθητές Του για να πετύχουν την πρόοδο και την αύξηση είναι η αυτοθυσία και η αγάπη!
Αν ο κόσμος, που σήμερα σφαδάζει μέσα στις πολυποίκιλες συμφορές και τους πολέμους ζει την ακαταστασία, τον φόβο, τον τρόμο, την ανασφάλεια της άδηλης αύριον ημέρας με τις «κρίσεις» που η μία διαδέχεται την άλλη και η επόμενη είναι χειρότερη της προηγούμενης, αφορμή έχουν τον εγωϊσμό, τις ακόρεστες ανθρώπινες φιλοδοξίες. Οι άρχοντες των εθνών συμπεριφέρονται τυραννικά προς τους λαούς και εκείνοι που κατέχουν ανάμεσα στους ανθρώπους μεγάλα αξιώματα κάνουν κακή χρήση της εξουσίας τους και καταδυναστέυουν τους άλλους έχοντας την αίσθηση ότι αυτοί είναι δούλοι τους! «Οὐχ οὕτω δὲ ἔσται ἐν ὑ(ἡ)μῖν» (Μαρκ. ι’, 43) μας λέγει ο Κύριος, την αγάπη Του, που «μείζονα ταύτης ἀγάπην οὐδεὶς ἔχει, ἵνα τις τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θῇ ὑπὲρ τῶν φίλων αὐτοῦ» (Ιω. ιε’, 13), ας εμποτισθούμε. Και τότε την δόξα, τα πρωτεία τα καταλαμβάνουν οι επιθυμούντες με την εργασία τους, με τους κόπους τους, με το αίμα τους και τις θυσίες τους. Κερδίζουν τις διακρίσεις «εν ουρανώ», όταν από αυτή την ζωή εφαρμόζουν το· «ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἔσται (πάντων) διάκονος (καί) δοῦλος» (πρβλ. Μαρκ. ι’, 43-44)!
Από την εορτή της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, κατά την Κυριακή αυτή, ανέφερε ότι, ενώ η Μ. Τεσσαρακοστή οδεύει προς το τέλος της, η φιλόστοργος μητέρα μας Αγία Εκκλησία προβάλλει την σώζουσα Μετάνοια, ώστε και ο πλέον ράθυμος να μην απελπίζεται άλλα δι᾿ αυτής ν᾿ αξιοποιήσει και τον λίγο χρόνο που απέμεινε, ώστε να επιτύχει την διόρθωση του και δι᾿ αυτής την σωτηρία του.
Από δε τους ύμνους του Όρθρου, που αναφέρονται στον «Πλούσιο» και τον «πτωχό Λάζαρο» παρότρυνε τους πιστούς σε έργα φιλαδελφίας, αποφεύγοντας το του πλουσίου «απηνές και μισάνθρωπον» αλλά «νηστεύοντες (ημείς) χρηστότητα ποιήσωμεν», αποθέτοντας «εν χερσί πενήτων» ό,τι ο καθένας δύναται, «ὃπως δώη ἡμῑν Κύριος ἀντί τῶν επιγείων τά ἐπουράνια».
Τέλος, μετέφερε προς τον πολιό Γέροντα Κτίτορα και ιδρυτή του Ι. Ησυχαστηρίου π. Χρύσανθο (Μαχαιριώτη), την Οσιωτάτη αγία Ηγουμένη Ευδοκίμη Μοναχή και την περί αυτήν Ι. Αδελφότητα ως και στο φιλόθρησκο ευσεβές εκκλησίασμα, που αθρόον προσήλθε σε συμπροσευχή, τις ευχές και τις ευλογίες του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Διονυσίου για καλή Αγία Μεγάλη Εβδομάδα και καλό Πάσχα.
