Πρώτη Κυριακή των Νηστειών της αγίας και μεγάλης Τεσσαρακοστής, γνωστή και ως της «Ορθοδοξίας», σήμερα 1 Μαρτίου 2026, η κατά Σέρρας και Νιγρίτα συνεκλεκτή τίμησε ιεροπρεπώς τους ιερούς αγώνες των σεπτών και αγίων υπερασπιστών της Ορθοδόξου πίστεως και την νίκη της Εκκλησίας μας κατά των αιρετικών εικονομάχων, η οποία επισφραγίσθηκε λαμπρώς με την αναστήλωση των ιερών εικόνων (843 μ.Χ.), διά των οποίων διδάσκεται και φανερώνεται το μυστήριο της θ. Ενανθρωπήσεως.
Στο πλαίσιο της λειτουργικής και ευχαριστιακής Συνάξεως στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχών Σερρών, εδώ και μία δεκαετία, με Πράξη του Σεβ. Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγου, καθιερώθηκε, κατά την «Κυριακή της Ορθοδοξίας» εκάστου έτους, η τέλεση ιερού Αρχιερατικού μνημοσύνου υπέρ μακαρίας αναπαύσεως των ψυχών των 102 ιστορικώς μεμαρτυρημένων αοιδίμων Ιεραρχών, που από τους πρώτους ακόμη χριστιανικούς αιώνες (4ος μ.Χ. αιών) εκοπίασαν για την σπορά του Ευαγγελικού λόγου, αγίασαν Αρχιερατικώς τον λαό του Θεού, διεποίμαναν ευαγγελικώς και αποστολομιμήτως την Σερραϊκή Εκκλησία.
Ο Σεβ. Ποιμενάρχης της Εκκλησίας των Σερρών και της Νιγρίτης κ. Θεολόγος, ομίλησε εμπνευσμένως και με θεολογικό βάθος στο πυκνό εκκλησίασμα, τονίζοντας μεταξύ άλλων και τα εξής: «Ιερόν χρέος επιτελέσαμε σήμερον, πρώτη Κυριακή της αγίας και μεγάλης Τεσσαρακοστής, κατά την τέλεση της αναιμάκτου Μυσταγωγίας, του κορυφαίου αυτού μυστηρίου της πίστεώς μας, δια του οποίου, ως Σώμα Χριστού λαμβάνουμε πείρα της χρηστότητος και της αγάπης του Κυρίου μας. Εμνημονεύσαμε, ενθυμηθήκαμε λειτουργικώς και ευγνωμόνως τους αειμνήστους 102 συνολικώς πατέρες και προκατόχους μας Αρχιερείς, οι οποίοι, από του 4ου μ.Χ. αιώνος εποίμαναν την Εκκλησία των Σερρών, αποτελούσα καρπόν της αμέσου ή εμμέσου Ευαγγελικής δράσεως του μεγάλων Αποστόλων Παύλου και Ανδρέου.
Η Εκκλησία των Σερρών μετρά 19 ολόκληρους αιώνες χριστιανικής ζωής, κατά τους οποίους, οι αοίδιμοι προκάτοχοί μας Επίσκοποι, Αρχιεπίσκοποι και Μητροπολίτες των Σερρών, ως ολόφωτοι λύχνοι πίστεως και ζωής εφώτισαν αρχιερατικώς με το φως του Χριστού και εποίμαναν χριστομιμήτως μυριάδες ευλαβών Σερραίων. Η αγία Μητέρα μας Εκκλησία καλεί όλους μας να έχουμε πάντοτε προ οφθαλμών μας την ευθύνη της ευγνώμονος μνημοσύνης και της φιλοπόνου μιμήσεως των καλών και αγίων έργων των πνευματικών μας πατέρων, όπως και ο Απόστολος Παύλος παροτρύνει, ‘’Ἀδελφοί, μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν’’ (Εβρ. ιγ’, 7). Χρέος ιερόν, που παραμένει ενεργό έναντι αυτών, που υπήρξαν τα πάγχρυσα στόματα του Χριστού στην στρατευομένη Εκκλησία Του, τα ευλογημένα χέρια Του, που ειρήνευσαν, εγχρίστωσαν και ηγίασαν τον φιλόχριστο λαό Του.
Πρώτη Κυριακή της αγίας και μεγάλης Τεσσαρακοστής, σήμερον και η Εκκλησία μας, όρισε να τιμούμε λειτουργικώς και ευχαριστιακώς την μεγάλη εορτή της αναστηλώσεως των ιερών εικόνων, η οποία έχει πολλά και ωφέλιμα να μας διδάξει για το χθες, αλλά και το σήμερα της ζωής μας.
Η Ορθόδοξος Εκκλησία μας, της Οποίας χάριτι Θεού είμεθα μέλη, η μία και μόνη Εκκλησία του Χριστού, φανερώνει στον κόσμο το υπέρλογο και φιλανθρωπότατο μυστήριο του Χριστού, το οποίο βιούται ησυχαστικώς, ευχαριστιακώς, λειτουργικώς μέσα στο αγιασμένο χώρο της Εκκλησίας μας. Αυτή η Εκκλησία, το διδασκαλείο της αγιότητος και το αγνευτήριο των ανθρωπίνων ψυχών διασώζει την πραγματική αξία του ανθρωπίνου προσώπου ως εικόνος του Θεού. Η δυναμική αυτή πορεία του ανθρώπου μαζί με τον Χριστό και με προορισμό τον Ίδιο τον Χριστό κρύβει μέσα της ένα πλούτο, ένα σωτήριο κάλλος, το μεγαλείο των οποίων ίσως στον παρόντα αιώνα ποτέ δεν θα αντιληφθούμε στο σύνολό του.
Η αγία Μητέρα μας Ορθόδοξος Εκκλησία, ως το θεανθρώπινο Σώμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, πορεύεται δύο χιλιάδες χρόνια στην ανθρώπινη ιστορία, παραμένουσα όρθια, υπηρετούσα το μυστήριο του Χριστού, δεικνύουσα τον δρόμο για τον ουρανό και αναπαύουσα τις ανάγκες του λαού μας. Κατέκτησε τις πνευματικές της περγαμηνές με βαρύ κάθε φορά φόρο αίματος και αγώνων. Η οφειλομένη τιμή προς Αυτήν είναι συγχρόνως ευλογία και ευθύνη.
Όλες αυτές οι υπερούσιες αλήθειες, που περιγράφουν το κάλλος και την ποιότητα της αγίας Ορθοδοξίας εκφράζονται μέσα στις ιερές παραδόσεις της Πατρίδος μας, η οποία έχει μπολιαστεί ζωηφόρα, από την ευλογημένη διακονία της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Κάνουν λάθος εκείνοι, οι οποίοι θεωρούν, ότι η Εκκλησία είναι ένα εγκόσμιο μέγεθος. Πολλές φορές οι άνθρωποι, εγκλωβισμένοι στον μικρόκοσμο της αυτάρκειάς τους αγωνίζονται να περιορίσουν, να απομειώσουν, να θαμπώσουν και να περιθωριοποιήσουν τον Χριστό. Μάταιος και επιβλαβής κόπος. Το μαρτυρούν οι αιώνες, το επιβεβαιώνει η σταυροαναστάσιμη εμπειρία της Εκκλησίας μας. Το αγιώτατο μυστήριο της Εκκλησίας μας έχει την αρχή του στον υπέρφωτο γνόφο του μυστηρίου της Παναγίας Τριάδος.
Οι Πατέρες μας μέσα από την ευσέβειά τους με έναν απλό, ανεπιτήδευτο, αλλά και ουσιαστικό τρόπο διέσωσαν την ομορφιά της πίστεώς μας και της Ορθοδοξίας μας ως πορεία, εμπειρία, θεοκοινωνία. Η Ορθοδοξία είναι εμπειρία πίστεως και ζωής, θεωρία και πράξις, λόγος και ήθος, αλήθεια και ελευθερία, κλήσις και κοινωνία, αποστολή και διακονία, μαρτυρία και μαρτύριο, φως και ανάστασις. Η πολύτιμη Ορθοδοξία μας, ο πνευματικός και εθνικός μας πλούτος, δεν είναι θεωρητικό αφήγημα, ούτε μουσειακό είδος, αλλά αποτελεί δύναμη, τρόπο και ποιότητα ζωής. Ό,τι πιστεύουμε αυτό και αγωνιζόμεθα να ζούμε. Η ορθόδοξη πίστις μας είναι η βάσις και το θεμέλιο ολόκληρης της ζωής μας!».
Τέλος, μετά την απόλυση της πανηγυρικής θ. Λειτουργίας, στην οποία παρέστησαν μεταξύ άλλων και οι Βουλευτές Ν. Σερρών κ. κ. Φωτεινή Αραμπατζή και Θεόφιλος Λεονταρίδης, ο Αντιπεριφερειάρχης Σερρών κ. Παναγιώτης Σπυρόπουλος, ο Διοικητής της 10ης Μηχανοποιημένης Ταξιαρχίας κ. Φίλιππος Γιαλαμάς, εκπρόσωποι της Αστυνομικής Διευθύνσεως και της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Σερρών, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Σερρών κ. Αθανάσιος Παπαδόπουλος, Δημοτικοί και Περιφερειακοί Σύμβουλοι και ο πιστός λαός του Θεού, πραγματοποιήθηκε, υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής της Αστυνομικής Διευθύνσεως Θεσσαλονίκης, η πέριξ του ιερού Μητροπολιτικού Ναού, λιτάνευση των πανσεβασμίων εικόνων, κατά την οποία ανεγνώσθησαν υπό του Σεβασμιωτάτου το «Σύμβολο της Πίστεως» και το «Συνοδικό της Ορθοδοξίας», συμφώνως προς την εκκλησιαστική τάξη και παράδοση.
