Στον Γοργοπόταμο και στην Λαμία ιερούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών για την εορτή της Ζωοδόχου Πηγής παρουσία πλήθους πιστών και επισήμων.
Ο κ. Συμεών χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Αναστάσιμο Αρχιερατικό Εσπερινό στον Ιερό Ναό της Ζωοδόχου Πηγής στον γραφικό Γοργοπόταμο και προηξήρχε και της πάνδημης Ιεράς Λιτανείας στους δρόμους του χωριού, της οποίας προπορευόταν νέοι και παιδιά του Πολιτιστικού Συλλόγου Γοργοποτάμου ντυμένα με παραδοσιακές στολές.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος μεταξύ άλλων χαρακτηριστικά σημείωσε:
«Η Ανάσταση του Χριστού δεν υπήρξε μόνο Ανάσταση του ανθρώπου, αλλά και συγχρόνως Ανάσταση όλης της Δημιουργίας. Ανακαινίζεται όλη η φύση, ανακαινίζεται όλος ο κόσμος «Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός». Όλα γίνονται καινούργια, αυτό σημαίνει Ανάσταση. Αναστάσιμη προσέγγιση της δημιουργίας μεταξύ άλλων σημαίνει ότι σέβομαι τη Δημιουργία, σημαίνει ότι σέβομαι αυτό το δώρο που μου έδωσε ο Θεός, όχι απλώς με τη σκέψη ότι μπορεί κάποιοι να μη το έχουν και μπορεί να βρεθώ στη θέση τους. Αυτό είναι λίγο μία φοβική και αμυντική και ενοχική προσέγγιση. Προσεγγίζουμε την δημιουργία με μία ευγνωμοσύνη και αγάπη, διότι είναι ένα μεγάλο δώρο του Θεού, το οποίο καλούμαστε να το σεβόμαστε, να το διαχειριζόμαστε σωστά και να το προσφέρουμε μέσα στη ζωή, για να ανθίζει ο τόπος, για να αυξάνονται οι καλλιέργειες, για να χαιρόμαστε τη ζωή, για να χαιρόμαστε όλα αυτά τα οποία μας έχει δώσει η αγάπη του Θεού.
Αυτό το θαύμα, το οποίο μεν ιστορικά μας μεταφέρει στη Βασιλίδα των Πόλεων την Κωνσταντινούπολη, αλλά οντολογικά μας μεταφέρει στη σχέση μας με την Παναγία και με τη σχέση μας με τη ζωή την ίδια, αυτό ζούμε σε αυτή την εορτή, την Ζωοδόχο Πηγή, διότι η Παναγία μας, για εμας, όπως η μάνα μας είναι η πηγή της φυσικής μας ζωής, της σαρκικής μας ζωής, αισθανόμεθα ευγνωμοσύνη για αυτό, έτσι και η Παναγία μας είναι η Μήτηρ της ζωής, είναι η Μήτηρ του Κυρίου και η Μητέρα όλων ημών και η Μητέρα και της φύσης και της δημιουργίας».
Κλείνοντας το κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε:
«Αν είμαστε πραγματικοί χριστιανοί δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά μόνο την αισιοδοξία, παρά μόνο την ελπίδα, παρά μόνο το Φως. Η παραίτηση είναι για αυτούς που δεν πιστεύουν. Δεν πιστεύουν στο Θεό, δεν πιστεύουν στον εαυτό τους, δεν πιστεύουν πουθενά. Εμείς λοιπόν πιστεύουμε στο Χριστό, πιστεύουμε στην Παναγία και εφόσον πιστεύουμε στην Ανάσταση, δεν είναι δυνατόν να μην πιστεύουμε στην Ανάσταση των πάντων, στην Ανάσταση των μεταξύ μας σχέσεων, στην Ανάσταση των οραματισμών και των ονείρων μας, στην Ανάσταση όλων αυτών των θεμάτων, τα οποία μας έχουν κρατήσει καθηλωμένους, αλλά μπορούμε να τα ξεπεράσουμε. Για αυτό λοιπόν το «Χριστός Ανέστη» να μην είναι ένας λόγος απλώς ευχετικός, να μπει μέσα στην καρδούλα μας πολύ δυνατά, πολύ γερά, να δώσει παρηγοριά στους θλιμμένους, γιατί στη ζωή μας έχουμε θλίψεις, έχουμε στεναχώριες και να θυμάστε ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει στεναχώρια. Κάθε άνθρωπος έχει το δικό του σταυρό, έχει τη δική του στεναχώρια, τα δικά του βάσανα, μην το ξεχνάμε ποτέ αυτό για κανέναν άνθρωπο απολύτως κι όλοι έχουμε ανάγκη ζωής και περισσόν ζωής όπως λέει η Αγία Γραφή. Να δίνουμε δύναμη και ζωή και αγάπη ο ένας στον άλλον».
Σήμερα ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών τέλεσε την Αναστάσιμη Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό της Παναγίας Δεσποίνης Λαμίας. Στον ιστορικό Ναό, όπου είναι ο πρώτος από τις πολλές Εκκλησίες που στολίζουν τον λόφο του γραφικού Κάστρου Λαμίας. Στο Ναό, όπου πλησίον διέμενε ο Άγιος Νεκτάριος τον καιρό, όπου διετέλεσε Ιεροκήρυξ στην Μητρόπολη Φθιώτιδος, στο Ναό όπου και λειτούργησε πολλές φορές και κήρυξε τον Λόγο του Θεού στους πιστούς.
Οι Ιερές Ακολουθίες μεταδόθηκαν απευθείας από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Μητροπόλεως (89,4 Fm) ενώ έψαλλε ο Διευθυντής του Ωδείου της Ιεράς Μητροπόλεως «Γερμανός ο Μελωδός» Δρ. κ. Ανδρέας Ιωακείμ, συμπαραστατούμενος από τον Πρωτοψάλτη του Ναού και Πτυχιούχο του Ωδείου κ. Δημήτριο Λιακόπουλο.
Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμά του αναφερόμενος στην περικοπή της ημέρας από το Βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων και χαρακτηριστικά σημείωσε:
«Ο Ευαγγελιστής Λουκάς μας περιγράφει πώς η πρώτη Αποστολική κοινότητα, η πρώτη χριστιανική κοινότητα ζει αμέσως μετά την Ανάσταση την Ανάσταση του Χριστού. Μας παρουσιάζει τις συνέπειες της Αναστάσεως του Χριστού στο επίπεδο της καθημερινότητας, στο επίπεδο της ζωής, στο πως οι Απόστολοι διαδίδουν το μήνυμα της Αναστάσεως, πως δημιουργούνται οι πρώτοι πυρήνες χριστιανών.
Οι Πράξεις λοιπόν των Αποστόλων μας περιγράφουν αυτή τη ζωή, τα χαρακτηριστικά μιας λατρεύουσας κοινότητας όπου είχαν τα πάντα κοινά, είχαν τις κοινές τράπεζες, το κοινό τραπέζι της αγάπης, και πως πήγαιναν σε κάθε περιοχή και ίδρυαν μία τοπική Εκκλησία.
Οι Απόστολοι συναντούν στο δρόμο τους κάποιους ταλαιπωρημένους ανθρώπους, μία εικόνα όχι ασυνήθιστη και στη δική μας ζωή, κάποιους επαίτες, κάποιους ζητιάνους οι οποίοι ζητούν και εκλιπαρούν για ελεημοσύνη. Απ’ ότι φαίνεται εκτός από την ένδεια και τη φτώχεια είχαν και άλλα προβλήματα, προβλήματα υγείας, προβλήματα κοινωνικής συμπεριφοράς, προβλήματα επικοινωνίας και σχέσεων και βλέπουμε τον Απόστολο Πέτρο να δίνει μία απάντηση σε αυτό το διάλογο με αυτούς τους ανθρώπους, η οποία θα μπορούσε να θεωρηθεί αρκετά επαναστατική και αρκετά τολμηρή. Λέει: «ἀργύριον καὶ χρυσίον οὐχ μοι ὑπάρχει». Δεν έχω να σου δώσω αργύριον και χρυσίο. Αυτό που έχω θα σου δώσω! «ὃ δὲ ἔχω τοῦτό σοι δίδωμι».
Και τι είναι αυτό που έχω; Είναι η Ανάσταση του Χριστού, είναι το κήρυγμα της Αναστάσεως, αυτό πρώτιστα έχω να σου δώσω! Ανάσταση έχω, Ανάσταση σοι δίδωμι! Όχι ότι αρνήθηκε και ούτε αρνείται η Εκκλησία να συμβάλει στην επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων, το κάνει, το πράττει και θα το πράττει πάντα και μάλιστα σε αγαστή συνεργασία με την πολιτεία, με την τοπική αυτοδιοίκηση, με τους φορείς και έτσι πρέπει να πράττουμε, να συνεργαζόμαστε για να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα. Ο Απόστολος Πέτρος τονίζει ότι η πρώτιστη αποστολή μας είναι το κήρυγμα της Αναστάσεως, η πρώτιστη αποστολή μας απέναντι σε όλους τους ανθρώπους και σε αυτούς που έχουν οικονομική δυσκολία και σε αυτούς που δεν έχουν και σε αυτούς που έχουν προβλήματα υγείας και σε αυτούς που δεν έχουν και σε αυτούς που έχουν προβλήματα κοινωνικής ενσωμάτωσης και ένταξης και σε αυτούς που δεν παρουσιάζουν τέτοια προβλήματα.
Καλούμεθα σε όλους τους ανθρώπους να δώσουμε Ανάσταση, να δώσουμε ελπίδα δηλαδή, να δώσουμε ζωή, γιατί Ανάσταση αυτό σημαίνει. Ανάσταση σημαίνει ότι τελειώνει ο θάνατος, Ανάσταση σημαίνει ότι δεν κυβερνά ο θάνατος, Ανάσταση σημαίνει ότι τελείωσε το κράτος του θανάτου και ανακαινίζεται όλη η φύσις και ανακαινίζεται όλη η ζωή. Για αυτό λέει ο Απόστολος Πέτρος: Στο όνομα του Ναζωραίου έγερε και περπάτα! «ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου ἔγειρε καὶ περιπάτει».
Σήκω και περπάτα! Το «σήκω και περπάτα» έχει μία βαθύτερη έννοια. Δεν αναφέρεται μόνο στο θαύμα της σωματικής θεραπείας. Σημαίνει ότι: « Σταμάτα μόνο να ζητάς, σταμάτα να επαιτείς, σταμάτα να κλαίγεσαι. Σήκω και περπάτα, σήκω και αγωνίσου» και αυτό είναι το μήνυμα της Ανάστασης που έχουμε να στείλουμε σε όλη την κοινωνία , παντού. Σήκω από το καφενείο και περπάτα, πάρε τη τσάπα, πάρε το φτυάρι, πήγαινε στο χωράφι, πήγαινε να μαζέψεις ελιές, πάρε τη ζωή στα χέρια σου, κάνε πράγματα για σένα, κάνε πράγματα για το σπίτι σου. Μη σε καταλάβει η ραθυμία, η απογοήτευση, η τεμπελιά. Μη σε καταλάβει η παραίτηση. Αυτό σημαίνει Ανάσταση.
Η Ανάσταση είναι πρόσκληση στη ζωή και πρόκληση για τη ζωή και αυτό οφείλουμε να το κηρύξουμε, οφείλουμε να διατρανώσουμε και οφείλουμε να το διαδώσουμε και μέσα στο σπίτι μας, μέσα στην οικογένειά μας, μέσα στη γειτονιά μας. Πόσοι άνθρωποι δε μοιάζουν να είναι μαραμένοι, πόσες φορές οι μανούλες οι καλές δε στεναχωριούνται όταν βλέπουν τα παιδιά τους να μην έχουν διάθεση, να μην έχουν όρεξη, πόσο πονάει αυτό και πόσο θλίβει και προσπαθούν να βρουν τι να κάνουν, για να τα αναζωογονήσουν και να αναζωογονηθούν.
Αυτό είναι πρώτιστα που έχουμε ανάγκη όλοι μας και αυτό είναι το μήνυμα της αισιοδοξίας που δίνει η Εκκλησία μας, αυτό είναι το μήνυμα της Αναστάσεως που δίνει ο Χριστός σε όλους μας. Ένα μήνυμα το οποίο το έχουμε τόσο πολύ ανάγκη. Αν πραγματικά λοιπόν είμαστε παιδιά της Αναστάσεως και πιστεύουμε στην Ανάσταση αυτό καλούμαστε πρώτιστα, καλούμαστε πρώτιστα να δώσουμε μέσα στο σύγχρονο κόσμο.
«Έγειρε και περιπάτει». Σήκω και περπάτα. Σήκω και πορεύσου, σήκω και προσπάθησε και μη φοβάσαι, μία, δύο, τρείς, δέκα, είκοσι μπορεί να αποτύχεις, αλλά θα έρθει η απάντηση».
Φωτογραφίες: Δημήτριος Ανάγνου
