Του Αρχιμ. Ρωμανού Αναστασιάδη – Από την Ιερά Μητρόπολη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου
Ετσι λειτουργεί ο Πνευματικός Νόμος· είτε τους αρέσει είτε όχι, είτε το αποδέχονται είτε όχι…
Κατά το 18ο και 19ο αιώνα οι ανίεροι πατραλοίες Μοσχοβίτες εξεστράτευσαν εναντίον της Μητρός τους Εκκλησίας, του Οικουμενικού Πατριαρχείου, υποδαυλίζοντας εθνικισμούς και εθνοφυλετισμούς στα Βαλκάνια, με σκοπό να αποψιλώσουν τον Οικουμενικό Θρόνο από τις δικαιοδοσίες του. Το Βουλγαρικό Σχίσμα και η «Βουλγαρική Εξαρχία» είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική και αποκρουστική περίπτωση ρωσικού εθνοφυλετικού επεμβατισμού σε βάρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με την πρόθυμη μάλιστα συνέργεια των Οθωμανών… Αλλά και σε όλους τους λαούς των Βαλκανίων, οι οποίοι δέχθηκαν το φωτισμό του Ευαγγελίου και το Βάπτισμα από την Κωνσταντινούπολη, οι αδίστακτοι Μοσχοβίτες ενέσπειραν το δηλητήριο του μίσους κατά της Μητρός αυτών Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως.
Το Πάνσεπτο Οικουμενικό Πατριαρχείο, ως αληθινή Μητέρα και όχι «μητριά», από αγάπη για τα πνευματικά του τέκνα παντός έθνους, φυλής και γλώσσης, και διαφυλάσσοντας με αυτοθυσία την ενότητα της Ορθοδοξίας, τελικά αναγνώρισε και απένειμε το προνόμιο της Αυτοκεφαλίας σε όλους τους Βαλκανικούς Λαούς, είτε το ζήτησαν με ομαλό και κανονικό τρόπο είτε το απαίτησαν εκβιαστικά, αντικανονικά και μετά από σχίσματα και περιπέτειες… Γιατί έτσι πράττει πάντοτε μια αληθινή Μάνα. Αγαπά και φροντίζει τα παιδιά της, ακόμη και όταν αυτά με αγνωμοσύνη και ανοησία στρέφονται εναντίον της…
Αυτή όμως η μεγάλη αγαπώσα καρδία και η αδιάκριτη συγχωρητικότητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου ενεργοποίησε ακόμη πιο αυστηρά τον Πνευματικό Νόμο… Καθώς, από την αρχαιότητα ακόμη, αποτελεί κοινή βιωματική πεποίθηση ότι την ύβριν ακολουθεί πάντοτε η νέμεσις…
Σήμερα, με αφορμή την Αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Ουκρανίας, όλοι εκείνοι οι λαοί που στο παρελθόν έγιναν αντικείμενο εμπαιγμού, εκμετάλλευσης και χειραγώγησης των Ρώσων, έχοντας πλέον αφυπνισθεί, ζητούν την πλήρη ανεξαρτητοποίησή τους… Η υπόθεση της Ουκρανίας άνοιξε, με Εντολή και Επέμβαση του Θεού, τους «ασκούς του Αιόλου» για να λάβει επιτέλους ο ρωσικής εμπνεύσεως «Πανσλαβισμός» το «δίκαιον όφλημα», την τιμωρία και αποδοκιμασία του Ουρανού με τον πλέον ηχηρό και παραδειγματικό τρόπο. Και μαζί με εκείνους, όσοι άλλοι συνηγόρησαν και συνεργάστηκαν με τους ασεβείς Ρώσους Πανσλαβιστές σε αυτή τη συνωμοσία κατά του Οικουμενικού Θρόνου, με όχημα το εωσφορικό σχέδιο της «Τρίτης Ρώμης»…
Κρατήστε απλά αυτά τα ονόματα: Λευκορωσία, Μολδαβία, Λιθουανία, Μαυροβούνιο… Εκεί οι… πένθιμες καμπάνες για το Ρωσικό Πανσλαβισμό και τους πρόθυμους συνεργούς του άρχισαν ήδη να κτυπούν… Και κανείς δεν μπορεί να ανακόψει τον ρου της Ιστορίας. Ιδιαίτερα όταν τον καθοδηγεί και τον ορίζει, με την άπειρη και άφατη σοφία Του, ο Παντοκράτωρ Θεός.
Εφημερίδα «Κιβωτός της Ορθοδοξίας»
