Του π. Ηλία Μάκου
Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε στον Πύργο (Α Συνεδρία) και στην Αμαλιάδα (Β΄ Συνεδρία) από τη Μητρόπολη Ηλείας και το Παράρτημα της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων Ηλείας θεολογικό συνέδριο αφιερωμένο στη μνήμη μακαριστού Μητροπολίτου Ηλείας και Ωλένης Γερμανού του Β’, ο οποίος με την πνευματικότητά του και τη δημιουργικότητά του και το αρχιερατικό ήθος του άφησε ανεξίτηλα τα ίχνη του.
Με βάση το κεντρικό θέμα «Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Ηλείας και Ωλένης κυρός ΓΕΡΜΑΝΟΣ Β΄- Ο Ακούραστος Εργάτης στον Ηλειακό Αμπελώνα Του Κυρίου. Βίος και η προσφορά του για την Δόξα Του Χριστού και την αγάπη του προς τους ανθρώπους», αποκαλύφθηκαν από διαλεχτούς ομιλητές πτυχές της προσωπικότητας, της ζωής και της δράσης του αλησμόνητου κυρού Γερμανού.
Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος αναφέρθηκε στις αναζητήσεις του μακαριστοῦ Μητροπολίτου Ηλείας κυροῦ Γερμανοῦ Β΄ για την πορεία τῶν θεολογικών θεμάτων.
Για τη διπλή τοποτηρητεία του στην Κεφαλλονιά μίλησε ο Μητροπολίτης Κεφαλληνίας κ. Δημήτριος
Ο αρχιμ. Δαμασκηνός Πετράκος Α΄ Γραμματέως της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και πνευματικό τέκνο από τα εφηβικά του χρόνια του αείμνηστου Γερμανού με πολλές εμπειρίες δίπλα του, τον σκιαγράφησε ως Συνοδικό Ιεράρχη.
Το εκκλησιαστικό φρόνημα του Γερμανού περιέγραψε ο Μητροπολίτης Κορίνθου κ. Διονύσιος.
Ο Ηρακλής Ρεράκης, ομότιμος Καθηγητής της Χριστιανικής Παιδαγωγικής στο ΑΠΘ και Πρόεδρος της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων παρουσίασε στοιχεία από τη συμβολή του στο να μην καταργηθεί το μάθημα των θρησκευτικών από τα σχολεία.
Το πλούσιο συγγραφικό του έργο ανέδειξε η Αθηνά Κονταλή, Δρ. Θεολογίας, Διδασκούσης ΕΚΠΑ και ΕΑΠ.
Στην παρέμβασή του ο στενός συνεργάτης του και διάδοχός του Μητροπολίτης Ηλείας και Ωλένης κ. Αθανάσιος Β΄ στάθηκε σε πτυχές του πολύπλευρου έργου του προκατόχου του και μίλησε συναισθηματικά για εκείνον.
Διέθετε ο αείμνηστος Γερμανός όλες τις προϋποθέσεις για να επιτελέσει το έργο του και την αποστολή του, γι’ αυτό τα αποτελέσματα της 40χρονης και πλέον ποιμαντορίας του ήταν ουσιαστικά και δημιουργικά.
Η καλή γνώση του εαυτού του, η περισυλλογή και η άσκηση στην ορθόδοξη ζωή, η παιδεία, η γνήσια διακονία, ο ορθός σχεδιασμός, η ευθυκρισία του (ό,τι ήταν να πει το έλεγε στα ίσα) ήταν ο αναγκαίος εξοπλισμός με τον οποίο μπόρεσε να αγωνιστεί τον αγώνα του τον καλό.
Είχε διαλέξει την οδό της μαρτυρίας της πίστης. Κανένας δεν έφευγε από κοντά του με απελπισία, ούτε με θλίψη. Έφευγε από κοντά του παρηγηορημένος, μ’ ένα ακτινοβόλο και ξανανοιωμένο πρόσωπο.
Δεν ήταν μόνο η σοφία του , που επιδρούσε, αλλά και η δύναμη της θετικής και άμεσης αγάπης του, ακόμη και όταν ήταν αυστηρό το ύφος του, που γινόταν αισθητή αμέσως από τον καθένα, γι’ αυτό οι άνθρωποι τού έδειχναν εμπιστοσύνη και η ανάμνησή του, που γίνεται μια απαίτηση και ένα κάλεσμα, δεν θα σβήσει.
