Του π. Ηλία Μάκου
Ενθρονίζεται το Σάββατο 29 Μαρτίου 2025 στα Τίρανα ο νέος Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Ιωάννης στον καθεδρικό ναό Τιράνων “Ανάσταση” και είναι ο δεύτερος Αρχιεπίσκοπος της Ορθόδοξης Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της χώρας, μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος και ο πρώτος Αλβανός Αρχιεπίσκοπος από το 1967 και μετά, δηλαδή εδώ και 58 χρόνια, όταν είχαν απαγορευτεί οι θρησκείες.
Αναμένεται να συνεχίσει στα βήματα του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, με τον τρόπο το δικό του βέβαια, γιατί οι προσωπικότητες των ανθρώπων δεν είναι αντίγραφα η μία της άλλης, όχι μόνο γιατί είναι πνευματικό του παιδί και ανάστημά του, αλλά και γιατί η Εκκλησία της Αλβανίας, παρ’ ότι μικρή, είναι καταξιωμένη διεθνώς, λόγω των δομών, που έχουν δημιουργηθεί από τον προκάτοχό του.
Βέβαια, αν κρίνει και αξιολογήσει εκείνος, ότι σε κάποια ζητήματα, με βάση τις διαμορφούμενες ανάγκες, πρέπει να χαράξει τη δική του γραμμή, καθώς έχει πλέον αυτός την ευθύνη, σαφώς και θα το πράξει.
Θα διεκδικηθεί η περιουσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που ακόμη δεν της έχει αποδοθεί, αν και στα δικαστήρια έχει υπάρξει δικαίωση.
Στο επίπεδο των διαχριστιανικών επαφών θα συνεχιστούν οι καλές σχέσεις με τις άλλες Εκκλησίες, ενώ θα εκφράζεται, όπου κρίνεται σκόπιμο, και η γόνιμη διαφωνία με σκοπό την καλύτερη συνεργασία.
Βέβαια η μορφή και το πνεύμα του Αναστασίου, που παρέλαβε μια Εκκλησία σε ιδιαίτερα δεινή θέση, και την αναμόρφωσε, θα είναι πάντα παρών.
Ωστόσο ο νέος Αρχιεπίσκοπος έχει τη δυνατότητα να αφήσει και αυτός το δικό του αποτύπωμα, έχοντας ως αφετηρία την παρακαταθήκη του Αναστασίου.
Επιπλέον τον στηρίζει, όπως φαίνεται, στη δεδομένη στιγμή, η πολιτική ηγεσία της χώρας, και γιατί είναι αλβανικής καταγωγής και γιατί είναι έτοιμος να συμβάλλει στην ειρηνική συνύπαρξη του λαού, σε συνεργασία με τα άλλα θρησκεύματα.
Θα κινηθεί, ο νέος Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας, σε ρυθμούς “Ανάστασης”, γιατί έχει καταλάβει από τον προκάτοχό του πόσο θεϊκό και υπερφυσικό, μα και πόσο ανθρώπινο είναι ταυτόχρονα το ιστορικό και ηθικό γεγονός της Ανάστασης.
Σημαίνει την υπερνίκηση του κόσμου, την κατάφαση στην ελευθερία, την κατάκτηση της ανθρωπιάς. Είναι η εγγύηση της νίκης, ο θρίαμβος της ελπίδας.
Η Ανάσταση λειτουργεί σαν αρραβώνας του παρόντος με το μέλλον, σαν απαρχή κατάλυσης του σκοταδιού και ανατολής μιας νέας ημέρας. Και αυτά δεν τα σκέφται ως θεωρίες ο Αρχιεπσ, αλλά τα ζει ως πραγματικότητα.
