Μονίμως αμφισβητούνταν και αμφισβητείται ο Χριστός. Η ελευθερία, με την οποία προίκισε τον κόσμο, τόσο τον ουράνιο, όσο και τον επίγειο, δεν θα μπορούσε να έχει άλλο αποτέλεσμα, από τη στιγμή που το κτίσμα θέλει να εξυψωθεί ως τον Κτίστη και να Του δείξει ότι είναι ανώτερο από Αυτόν. Προαιώνια η αποστασία του διαβόλου και των δαιμόνων, η οποία έλαβε διάρκεια, παγιώθηκε και είναι μη αναστρέψιμη, γιατί είναι ο μοναδικός λόγος ύπαρξης αυτών των πνευμάτων. Οι άγγελοι υπάρχουν για να λατρεύουν το Θεό και να χαίρονται με την κοινωνία μαζί Του και τον κόσμο που Εκείνος δημιούργησε. Ο διάβολος και οι δαίμονες μισούν το Θεό και βάζουν τον εαυτό τους συνεχώς στη θέση Του, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να υπάρξουν διαφορετικά. Πυρ έχει ετοιμασθεί γι’ αυτούς, μετά τη Δευτέρα Παρουσία, το οποίο όμως το βιώνουν ήδη οντολογικά, από τη στιγμή που η αγάπη που έλαβαν από το Θεό μετεστράφη σε μίσος και κακία.

                Αλλά και οι άνθρωποι, αβούλητοι του συνιέναι, επιλέγουν τη δαιμονική οδό της άρνησης της αγάπης του Θεού. Δεν τους ενδιαφέρει ότι ο Θεός τους αγαπά. Δεν τους ενδιαφέρει η ευλογία να Τον αγαπούνε. Μόνη επιλογή το γκρέμισμα της παρουσίας Του. Γι’  αυτό, ευκαίρως – ακαίρως, τολμούν και αμφισβητούν ό,τι ο Θεός δίνει στον κόσμο , αλλά και σ’  εκείνους. Τη ζωή, αλλά και την δυνατότητα της χαράς και της πληρότητας. Την υπέρβαση του πόνου, της αρρώστιας και του θανάτου. Ενίοτε, αρνούνται και τα θαυμάσια του Θεού. Γεγονότα που υπερβαίνουν τις φυσικές μας δυνατότητες και που είναι ολοφάνερο ότι δεν ερμηνεύονται με τις πεπερασμένες δυνατότητες του λογικού μας.
                Αν περιμένουμε την αμφισβήτηση από εκείνους που δεν θέλουν να πιστεύουν στο Θεό, ιδιαίτερη εντύπωση μας κάνει όταν αυτή προέρχεται από τους ανθρώπους που θρησκεύουν, που έχουν δυνατότητες να αναγνωρίσουν το Θεό και που η ζωή τους δείχνει μία ιδιαίτερη επιμέλεια στην τήρηση των τυπικών, των εξωτερικών στοιχείων της πνευματικής ζωής. Και μπορεί τα ολοφάνερα να τα αποδέχονται, όμως υπάρχει μία σειρά στοιχείων, τα οποία σε διάφορες στιγμές της ζωής, κάνουν τους ανθρώπους που υποστηρίζουν ότι πιστεύουν να βιώνουν αμφισβήτηση έναντι του Θεού.
                Αμφισβητείται η αγάπη του Θεού και η πρόνοιά Του για τα πρόσωπά μας. Νομίζουμε ότι ο Θεός είναι υποχρεωμένος να εκπληρώνει τα θελήματά μας ως ανταπόδοση για τη θρησκευτικότητά μας. Να κάνει τους άλλους να σκέφτονται όπως θέλουμε εμείς. Να μας προφυλάσσει από τα προβλήματα που οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν. Και να δίδει μαγικές λύσεις στις δυσκολίες μας, για να μας αποδείξει ότι υπάρχει και ότι είναι παρών στη ζωή μας. Κι αν ο Θεός δεν παρεμβαίνει με τον τρόπο που εμείς επιζητούμε, επέρχεται η θλίψη, η απογοήτευση και η απόρριψή Του.  Όμως ο Θεός δρα με κριτήριο την σωτηρία μας. Το αληθινό όφελος της ύπαρξής μας, που δεν μπορεί να περιοριστεί στην εκπλήρωση των μικροθελημάτων μας για να μας έχει ευχαριστημένους. Από την άλλη, μας βολεύει να μην αναλαμβάνουμε τις ευθύνες για τη δική μας ζωή και να της αποδίδουμε στο Θεό. Έτσι, για το κακό και την αποτυχία δεν φταίμε ποτέ εμείς, αλλά και δεν χρειάζεται να αναλάβουμε το κόστος των επιλογών μας και να ξεκινήσουμε να τις διορθώσουμε, όσο είναι εφικτό, με τη φώτιση του Θεού και το πνεύμα της μετανοίας.
                   Αμφισβητείται η αιωνιότητα και η ανάσταση που ο Θεός μας παρέχει. Μπροστά στο θάνατο μας καταλαμβάνει η απελπισία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορούμε στην ψυχή μας  να κάνουμε το επόμενο βήμα που έγκειται στην πίστη ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος για να μας οδηγήσει στην αιώνια κοινωνία κοντά Του, με την υπέρβαση της αμαρτίας και του θανάτου. Ο υλιστικός τρόπος ζωής και ο πολιτισμός της τεχνολογίας και της ψευδαίσθησης ότι μπορούμε να αναστείλουμε τη φθορά και να παρατείνουμε της ζωή μας από μόνοι μας, σκληραίνει την καρδιά μας, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να αντέξουμε το γεγονός του θανάτου ούτε να το δούμε ως Πάσχα, ως πέρασμα στην αιώνια κοινωνία με το Θεό. Γι’  αυτό την καρδιά μας την κατατιτρώσκουν τα βέλη των θλίψεων και το βίωμα των Αγίων που διασώζεται στην Εκκλησία φαντάζει πολύ μακριά από τη δική μας πραγματικότητα.
                 Αμφισβητείται ενίοτε και ο τρόπος που ο Θεός επέλεξε για να μας καθιστά γνωστό τόσο το θέλημά Του όσο και τη ζωή που μας προτείνει, δηλαδή η Εκκλησία. Σκάνδαλο για την ύπαρξή μας τα πρόσωπα. Άλλοτε τα θεοποιούμε, με αποτέλεσμα να ταυτιζόμαστε μαζί τους και να απογοητευόμαστε όταν δεν μας φέρονται όπως θα θέλαμε και άλλοτε είμαστε ευεπίφοροι στις κριτικές εις βάρος τους και εις βάρος της θεσμικής τους υπόστασης και λειτουργίας. Μας ενδιαφέρει το υλικό κομμάτι της σχέσης μαζί τους ή το ηθικό. Ψάχνουμε να βρούμε ψεγάδια, για να αναπαύσουμε το λογισμό μας για τις δικές μας ατέλειες ή  για να αυτοδικαιωθούμε. Έτσι, η Εκκλησία από τρόπος και χώρος κοινωνίας με το Θεό και τον συνάνθρωπο, γίνεται σημείον αντιλεγόμενον.
                  Το χειρότερο ενίοτε έχει να κάνει με το φθόνο που καλλιεργείται μέσα στην ύπαρξή μας για το ότι ο Θεός προσφέρει σε άλλους αυτά που δεν φαίνεται ή δεν θέλουμε να προσφέρει σε μας.  Εκεί, την απογοήτευσή μας συνοδεύει η οργή, φανερή ή κεκαλυμμένη εναντίον Του.  Και η οργή γίνεται συκοφαντία, διαστροφή του μηνύματος του Ευαγγελίου, άρνηση της δυνατότητάς μας να κοινωνήσουμε μαζί Του και, κυρίως, υπερτονισμός του δικού μας τρόπου σκέψης, του «εγώ»  μας. Γινόμαστε το αυτοκριτήριο της αυθεντικότητας. Γινόμαστε διορθωτές του ίδιου του Θεού και του Ευαγγελίου Του. Και, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, βλασφημούμε τελικά το όνομά Του.
                     Όταν ο Χριστός θεράπευσε δύο τυφλούς και έναν κωφό δαιμονιζόμενοι, οι Φαρισαίοι, βιώνοντας όλη αυτή την αμφισβήτηση προς το πρόσωπό Του, αρνήθηκαν να δεχτούν ότι είναι ο Υιός του Θεού και έσπευσαν να Τον κατηγορήσουν ότι «εν τω άρχοντι των δαιμονίων εκβάλλει τα δαιμόνια» (Ματθ. 9, 34).  Συνταυτίστηκαν οι ίδιοι με τον άρχοντα των δαιμονίων και κατέστησαν το «εγώ»  τους κριτήριο ερμηνείας του κόσμου και του Θεού. Και επειδή Εκείνος δεν χωρούσε σ’  αυτό, Τον απέρριψαν. Μήπως τελικά ο κόσμος μας, ιδίως σήμερα, μοιάζει απελπιστικά σ’  αυτόν τον τρόπο θεώρησης;

Κέρκυρα, 11 Αυγούστου 2013

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο [email protected] άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Οι ευσεβείς Θεσσαλονικείς τίμησαν τον Ιδρυτή της Εκκλησίας τους στα Κάστρα της Άνω Πόλης

Ο Σεβασμιώτατος κ. Δωρόθεος Β΄, με την άδεια και ευλογία του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου, ιερούργησε σήμερα το πρωί στον Ιερό Ναό του...

Ο Φθιώτιδος Συμεών στις φυλακές Δομοκού

Στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Δομοκού μετέβη σήμερα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών κατόπιν προσκλήσεως του Διευθυντού του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Φυλακών κ. Νικολάου...

Εξάμηνο Μνημόσυνο Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμά

Με τη συμπλήρωση έξι μηνών από την εκδημία του Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κυρού Κοσμά, την Κυριακή 3 Ιουλίου 2022 στον Ιερό...

Φθιώτιδος Συμεών: «Έχουμε αγάπη; Έχουμε τα πάντα!»

Με λαμπρότητα εορτάσθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος  η Ιερά μνήμη των Αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ. Συμεών...

Η εορτή των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην Ελευθερούπολη

Με εκκλησιαστική τάξη και λαμπρότητα εορτάσθηκε και φέτος με λατρευτικές εκδηλώσεις η Μνήμη των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο ομώνυμο παρεκκλήσιο της Ελευθερούπολης...

Ἡ Σύναξις τῶν Ἁγίων ἐνδόξων καὶ πανευφήμων Ἀποστόλων τῶν ΙΒ’

Τὴν ἡμέρα αὐτὴ ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει μὲ ξεχωριστὴ λαμπρότητα τὴ Σύναξη τῶν Δώδεκα Ἀποστόλων. Βεβαίως ὑπάρχουν καὶ οἱ μνῆμές τους σὲ διάφορες ἡμερομηνίες τοῦ...

Η εορτή των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην Ι.Μ.Αιτωλίας και Ακαρνανίας

Με λαμπρότητα εορτάσθηκε η μνήμη των αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, σε όλους τους Ιερούς Ναούς που τιμώνται...

Η εορτή των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην Ι.Μ. Λαγκαδά

Μέσα σε μία πανηγυρική ατμόσφαιρα τελέσθηκε το απόγευμα της Τετάρτης 29 Ιουνίου ε.έ., ο μεθεόρτιος Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός με τον οποίον και κορυφώθηκαν οι...

Με λαμπρότητα τελέσθηκε η πανήγυρις των πολιούχων των Γιαννιτσών Αποστόλων Πέτρου και Παύλου

Με λαμπρότητα τελέσθηκε η πανήγυρις των πολιούχων της πόλεως των Γιαννιτσών, Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, στον ομώνυμο ιερό ενοριακό ναό προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου...

Εσπερινός στον Ιερό Βράχο του Αρείου Πάγου σε ανάμνηση του κηρύγματος του Αποστόλου των Εθνών Παύλου

Για ακόμη μια χρονιά τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός στον Ιερό Βράχο του Αρείου Πάγου σε ανάμνηση του κηρύγματος του Αποστόλου Παύλου. Μεγάλη απουσία του...

Με τη συμμετοχή Αρχιερέων των Ορθοδόξων Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών τα αποκαλυπτήρια του μνημείου των Ηρωΐδων Αγίων Γυναικών της...

Την Τετάρτη 29 Ιουνίου το μεσημέρι πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο των ΚΗ΄ Παυλείων, τα αποκαλυπτήρια του μνημείου των Ηρωΐδων Αγίων Γυναικών και παίδων της Αράπιτσας...

Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο για τον ιδρυτή της Εκκλησίας των Βεροιέων

Την Τετάρτη 29 Ιουνίου το πρωί στον πανηγυρίζοντα παλαιό Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Παύλου και Πέτρου Βεροίας τελέστηκε με λαμπρότητα Πολυαρχιερατικό...

Λόγος στούς Δώδεκα Ἀποστόλους

Ἁγίου Νεοφύτου τοῦ Ἐγκλείστου Αδελφοί και πατέρες, ιδού τα εμφορώτατα κλήματα της αγίας και αθάνατης και αποτελούσης την αρχή της ζωής αμπέλου, που είναι ο...

Πανήγυρις Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στον Βαθύκαμπο Άρτης

Την Τετάρτη 29 Ιουνίου 2022, το πρωΐ, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό των Αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, στον Βαθύκαμπο Άρτης, ελειτούργησε ο Σεβασμιώτατος...

«Στα βήματα του Αποστόλου Παύλου» Η εορτή του Πολιούχου και Φωτιστού της Πρωταποστολικής Εκκλησίας της Ι.Μ. Φιλιππων

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα πραγματοποιήθηκε ο εφετινός εορτασμός του Αγίου Αποστόλου Παύλου στην πόλη της Καβάλας, η οποία εορτάζει και τα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» της, στον πανηγυρίζοντα...