Στον Ιερό Ναό Αναλήψεως του Χριστού Βόλου λειτούργησε σήμερα, Κυριακή των Βαΐων, ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, παρουσία μεγάλου πλήθους πιστών, ξεκινώντας την Λειτουργική πορεία προς το Θείο Πάθος.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος παρατήρησε ότι «το γεύμα της χαράς και της ευγνωμοσύνης προς τον Χριστό για την ανάσταση του Λαζάρου, στην οικία του, από τον ίδιο και τις αδελφές του, ήταν προτύπωση του Δείπνου της Θείας Ευχαριστίας, που τελούμε σε κάθε Θεία Λειτουργία. Ανάλογη έκφραση ευγνωμοσύνης ήταν και η πράξη της αδελφής του Λαζάρου, Μαρίας, η οποία αγόρασε ακριβό άρωμα, με αυτό έπλυνε τα πόδια του Διδασκάλου και τα σκούπισε με τα μαλλιά της. Ήταν πράξη μεγάλης αγάπης προς τον Ιησού». Από την άλλη, ο Ιούδας διαμαρτυρήθηκε για την δήθεν σπατάλη των χρημάτων, από τα οποία θα μπορούσαν να ωφεληθούν οι πτωχοί. «Φαινόταν λογική η σκέψη του», παρατήρησε ο Σεβασμιώτατος. «Ίσως κι εμείς να σκεπτόμαστε με τον ίδιο τρόπο. Όμως, η πράξη της ήταν συμβολική και προφητική, καθώς παρέπεμπε στον ενταφιασμό Του. Η πράξη της αγάπης και της ευγνωμοσύνης είναι μοναδική και ανεπανάληπτη. Αυτή δίδει νόημα στην ζωή. Όταν νιώθουμε ευγνωμοσύνη στον Θεό, δινόμαστε σ’ Αυτόν. Ό,τι όμορφο και πολύτιμο προσφέρεται στον Ναό είναι έκφραση αγάπης και ευγνωμοσύνης προς τον Θεό».
Ακολούθως, ο Ποιμενάρχης μας αναφέρθηκε στην είσοδο του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα και στην θριαμβευτική Του υποδοχή από έναν λαό που είχε εντυπωσιαστεί από την έγερση του Λαζάρου. «Γι’ αυτό, επειδή οι εκδηλώσεις ήταν στηριγμένες στην επιφάνεια ενός θαύματος και όχι στην αγάπη, γρήγορα ο λαός μεταλλάχθηκε και από το «Ωσσανά» απαίτησε το «Σταύρωσον». Ο Ιησούς έρχεται με απλότητα και ταπείνωση. Όχι ως ισχυρός Θεός. Πολλές φορές κι εμείς αναζητούμε έναν δυνατό Θεό, που θα θαυματουργεί, θα ικανοποιεί κάθε μας αίτημα και θα κατατροπώνει τους εχθρούς μας. Ο Χριστός εισήλθε ταπεινός στα Ιεροσόλυμα, εκούσια πορεύεται στο Πάθος και θα φθάσει στον Σταυρό ως η απόλυτα ταπεινή αγάπη που φάνηκε ποτέ στη γη. Ένας Θεός σταυρωμένος από τους ανθρώπους. Αυτός είναι ο Χριστός μας, που καλούμαστε ν’ ακολουθήσουμε και τούτες τις μέρες. Ας μην αφήσουμε το συναίσθημα να μας καταβάλει, ούτε να μείνουμε στην λογική των πραγμάτων, αλλά να Τον προσεγγίσουμε με την αγάπη της καρδιάς μας. Καλούμαστε ν’ αποφασίσουμε ανάμεσα στην Αγάπη και στον θάνατο. Ο Χριστός, από αγάπη κατήργησε τον θάνατο και περιμένει την δική μας αγάπη, για να λάβουμε μέρος στην Ανάστασή Του. Η αγάπη νικάει τον θάνατο. Μόνον έτσι θα μπορέσουμε να ζήσουμε την Μεγάλη Εβδομάδα».
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην διαρκή εγρήγορση της Τοπικής μας Εκκλησίας, για να μην νιώσει κανείς μόνος και χωρίς την απαραίτητη υλική βοήθεια, κάλεσε δε τον λαό μας να επιδείξει το απαραίτητο ενδιαφέρον για τους εμπερίστατους αδελφούς. Ζήτησε να βάλουμε στην προσευχή μας τους εμπόλεμους λαούς, τους Χριστιανούς που μαρτυρούν στην Συρία και ο Θεός να φέρει και πάλι την ειρήνη στον κόσμο.
