Διδυμοτείχου Δαμασκηνός: Τα τίμια λείψανα των αγίων μας είναι πηγή αγιασμού των πιστών

Επί τη εορτή της ανακομιδής των ιερών λειψάνων του Αγίου Γεωργίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός, το Σάββατο 3 του μηνός Νοεμβρίου ε.ε., ιερούργησε στον Ιερό Ενοριακό Ναό Αγίου Γεωργίου Μάνης – Διδυμοτείχου, όπου φυλάσσεται απότμημα των ιερών  λειψάνων του Μεγαλομάρτυρος αγίου. Ο Σεβασμιώτατος απευθυνόμενος στους πιστούς εξ αφορμής του γεγονότος, μεταξύ άλλων, επεξήγησε την απόδοση τιμής στα ιερά λείψανα των αγίων· «Τα τίμια λείψανα των αγίων μας είναι πηγή αγιασμού των πιστών. Ως ορθόδοξοι πιστοί όχι μόνο δεν μας προκαλεί αποστροφή, η προσκύνηση των ιερών λειψάνων, αλλά το αντίθετο χαρά, ιλαρότητα, ηρεμία και προπαντός ελπίδα. Οι «Αποστολικές Διαταγές» (4ος αιών.) συστήνουν στους πιστούς: «μη βδελύσεσθε τα τούτων (των μαρτύρων) λείψανα» (ΣΤ, 5-7). Τιμώντας τα ιερά λείψανα, τιμάμε το Θεό, τον δημιουργό των σωμάτων. Τιμάμε το Χριστό και τα κύτταρα του αγίου σώματός Του. Τιμάμε το Άγιο Πνεύμα του Οποίου η χάρη είναι εναποθηκευμένη σε αυτά, διότι τα σώματα των αγίων «ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματος εστιν» (Α΄ Κορ. 5,19). Γιʼ αυτό και μας παραγγέλλει ο απόστολος Παύλος: «δοξάσατε δη τον Θεόν εν τω σώματι υμών και εν τω πνεύματι υμών, άτινά εστι του Θεού» (Α΄ Κορ. 5,20). Τιμάμε επίσης στα ιερά λείψανα τη θεοδημιούργητη κοινή μας ανθρώπινη φύση. Κι ακόμη στα ιερά λείψανα τιμάμε την υλική κτίση, της οποίας αυτά είναι ομοούσια και τεθεωμένα μέρη. Tα τίμια λείψανα των αγίων μας είναι «τιμιώτερα λίθων πολυτελών και δοκιμώτερα υπέρ χρυσίον» (Μαρτ. αγ. Πολυκ. P.G. 5,1044Α), «θησαυρός ατίμητος… τη αγία Εκκλησία καταληφθέντα» (Μαρτ. αγ. Ιγνατίου, ΘΗΕ, τόμ.8, στ.113), ως μέλη Χριστού, και «ενώσει αφάτω» με το δικό Του σώμα κατά τον άγιο Συμεών το νέο Θεολόγο. Είναι θεοποιημένα και αφθαρτοποιμένα σώματα και μέλη, εις τύπον του ενδόξως Αναστημένου σώματος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού (Α´ Κορ.15,44), ο Οποίος φέρει «εν εαυτώ κινουμένην ζωήν… αΐδιον και μηδενί θανάτω περατουμένην», κατά τον άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή (P.G. 91,1144C)» .