Συνέντευξη στην εφημερίδα «Θεσσαλία της Κυριακής» 21/9/2025 και στον δημοσιογράφο Φώτη Σπανό παραχώρησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος. Στην «Θ» ο Μητροπολίτης Ιγνάτιος μίλησε για την ιστορία της Μονής του Σινά, για την κρίση, που ανέκυψε, επ’ εσχάτων με το Αιγυπτιακό Κράτος, για την εσωτερική κρίση στην Μονή, που εγκυμονούσε σοβαρότατους κινδύνους για το παρόν και το μέλλον της, αλλά και για τον κομβικό του ρόλο, που διεδραμάτισε στις εξελίξεις, κατ’ εντολήν της Ιεράς Συνόδου και σε συνεργασία με Κυβερνητικούς παράγοντες, αλλά και με την Σιναϊτική Αδελφότητα, προκειμένου να επέλθει ενότητα και να αναδειχθεί ο νέος Ηγούμενος, που θα οδηγήσει το ιστορικό Μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης στο μέλλον.
Η Συνέντευξη δημοσιεύεται στην «Θεσσαλία της Κυριακής» ως εξής:
«Διαδραματίσαμε ενωτικό ρόλο για να δοθεί μια λύση στο ζήτημα που προέκυψε με την Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης του Θεοβαδίστου Όρους Σινά της Αιγύπτου», τονίζει με συνέντευξή του στη «Θ» ο μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, ο οποίος είχε κομβική θέση στην προσπάθεια για το αίσιο τέλος μιας υπόθεσης που απασχόλησε τους τελευταίους μήνες τόσο την ελληνική κυβέρνηση όσο και την Εκκλησία της Ελλάδας και λίγο έλειψε να θέσει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα του παλαιότερου στον κόσμο μοναστηριού της Ορθοδοξίας.
Ο μητροπολίτης Δημητριάδος εκπροσώπησε την Εκκλησία της Ελλάδας στις συσκέψεις και συναντήσεις που υπήρξαν από πλευράς Ελληνικής Κυβέρνησης για να τερματιστεί η κρίση στο μοναστήρι του Σινά και να βρεθεί ο κατάλληλος διάδοχος του μέχρι πρότινος ηγούμενου Δαμιανού, ο οποίος να διασφαλίζει την ενότητα και την αρμονική συνύπαρξη όλων των μοναχών της Μονής, με στόχο το Μοναστήρι να παραμείνει ως τόπος προσευχής και μοναστικής ζωής.
Για τον νέο ηγούμενο κ. Συμεών Παπαδόπουλο, ο μητροπολίτης κ. Ιγνάτιος, με τον οποίο διατηρεί μια επικοινωνία πολλών ετών, θεωρεί ότι πρόκειται για ένα πολύ συνετό και εγκρατή κληρικό, που μπορεί να εγγυηθεί την πνευματικότητα που χρειάζεται το μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης.
Σεβασμιότατε, παρακολουθήσατε στενά τα γεγονότα στη Μονή Σινά. Πώς εξελίχτηκε η κρίση;
Δημητριάδος Ιγνάτιος: Σοβούσε μια μεγάλη κρίση στο Μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά, λόγω μιας προσφυγής του αιγυπτιακού κράτους στα δικαστήρια σχετικά με την περιουσία της Μονής, αλλά και την ίδια την Ιερά Μονή Σινά. Η Αίγυπτος ενημέρωσε την Ιερά Μονή Σινά ότι η απόφαση θα ήταν δυσμενής για την Ιερά Μονή και πρότεινε έναν εξωδικαστικό συμβιβασμό. Η Ιερά Μονή δέχθηκε και συζητήσει τον εξωδικαστικό συμβιβασμό και με την βοήθεια του ελληνικού κράτους κατέληξαν σε μια συμφωνία με την Αίγυπτο η οποία επαναλάμβανε το κείμενο που η ίδια η Αίγυπτος κατέθεσε στην UNESCO για την ένταξη της Ιεράς Μονής Σινά στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής σημασίας. Η αιγυπτιακή πλευρά κάλεσε αντιπροσωπεία του ελληνικού κράτους στο Κάιρο για να παρουσιάσει τον εξωδικαστικό συμβιβασμό στον οποίο είχαν καταλήξει με την Ιερά Μονή. Η ελληνική πλευρά ανταποκρίθηκε θετικά και μαζί με τον τότε Αρχιεπίσκοπο Σινά ενημέρωσαν την αιγυπτιακή πλευρά ότι η Ιερά Μονή είναι έτοιμη να υπογράψει τον εξωδικαστικό συμβιβασμό. Και ενώ οι Αιγύπτιοι υπόσχονταν συνεχώς στον τότε Αρχιεπίσκοπο Δαμιανό αλλά και στην Ελλάδα ότι είναι θέμα ημερών η υπογραφή του εξωδικαστικού συμβιβασμού, ξαφνικά και χωρίς καμία προειδοποίηση, αντί να τηρήσουν την υπόσχεσή τους προχώρησαν στην έκδοση μιας δικαστικής απόφασης, σύμφωνα με την οποία όχι μόνο η περιουσία αλλά ακόμα και η ίδια η Ιερά Μονή ανήκει στο αιγυπτιακό δημόσιο. Σύμφωνα με την απόφαση του Εφετείου της Ισμαηλίας, της 28/5/2025, ένα Μοναστήρι που λειτουργεί συνεχώς εδώ και 15 αιώνες δεν έχει την ιδιοκτησία ούτε μιας πέτρας, ούτε καν του ίδιου του εαυτού του. Η ελληνική κυβέρνηση, παρά τον αιφνιδιασμό της, έδειξε γρήγορα αντανακλαστικά και ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με την Αίγυπτο στο πλαίσιο των πολύ καλών σχέσεων μεταξύ των δύο κρατών. Αξίζουν συγχαρητήρια στο ΥΠΕΞ για τον τρόπο που χειρίζεται το θέμα και ειδικά για το γεγονός ότι δέχθηκε να αναλάβει κόστος που δεν του αναλογεί μόνο και μόνο για να πετύχει μια καλή συμφωνία για την Ιερά Μονή. Η Ελλάδα κλήθηκε να διαχειριστεί μια πολύ δύσκολη κατάσταση, αφού τα πράγματα είχαν φθάσει σε αδιέξοδο χωρίς καμία δική της ευθύνη. Και ήταν ακόμα δυσκολότερη η κατάσταση διότι ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Σινά ήταν πλέον 91 ετών, με πολλά προβλήματα υγείας αλλά, ταυτόχρονα, ήταν ο μόνος που διέθετε αιγυπτιακή υπηκοότητα. Καθώς η Αίγυπτος δεν έχει αναγνωρίσει νομική προσωπικότητα στην Ιερά Μονή, ούτε έχει δώσει αιγυπτιακή υπηκοότητα σε άλλον μοναχό, ο πρώην Σιναίου Δαμιανός ήταν ο μόνος που μπορούσε να είναι διάδικος όχι όμως ως εκπρόσωπος ενός νομικού προσώπου αλλά ως φυσικό πρόσωπο. Αυτό είναι μια κρίσιμη παράμετρος που δεν μπορούμε και δεν πρέπει να παραθεωρούμε και ήδη βρισκόμαστε αντιμέτωποι με αυτό το σοβαρό πρόβλημα. Δυστυχώς, μαζί με την μείζονα κρίση για το ιδιοκτησιακό και γενικότερο καθεστώς της Ιεράς Μονής, προέκυψε και η γνωστή εσωτερική κρίση. Η Εκκλησία της Ελλάδος, φυσικά, ενδιαφέρεται ειδικά για τα Παλαίφατα Πατριαρχεία και την Ιερά Μονή Σινά, αλλά προσφέρει τη βοήθειά της μόνο στο μέτρο και με τον τρόπο που της το ζητούν οι ενδιαφερόμενοι και πάντα υπό την προϋπόθεση του σεβασμού του εκκλησιαστικού status quo.
Πώς αντέδρασε η κυβέρνηση στην σοβούσα κρίση;
Δημητριάδος Ιγνάτιος: Μία πολύ σημαντική κίνηση της κυβέρνησης ήταν ότι προέβη στην αναγνώριση νομικής προσωπικότητας δημοσίου δικαίου στην εκπροσώπηση της Μονής του Σινά στην Ελλάδα. Αυτή ήταν μια στρατηγικά ευφυής κίνηση του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, διότι αφενός έδωσε ένα ισχυρό επιχείρημα στην ίδια την Ιερά Μονή να διεκδικεί την αναγνώριση νομικής προσωπικότητας και στην Αίγυπτο και αφετέρου κατοχύρωσε την πλήρη και σωστή ονομασία της Ιεράς Μονής στην ελληνική έννομη τάξη, δημιουργώντας ένα πολύ θετικό προηγούμενο διεθνώς, ενώ κατοχύρωσε και τους Θεμελιώδεις Κανονισμούς της Ιεράς Μονής ως αναπόσπαστο τμήμα της ίδιας της ταυτότητάς της. Αυτό είναι εξαιρετικά κρίσιμο και για τη θέση της Ιεράς Μονής στην Αίγυπτο. Δυστυχώς, όμως, αυτή η στρατηγική κίνηση της Ελλάδας επισκιάστηκε από το γεγονός της εσωτερικής ρήξης στην σιναϊτική αδελφότητα. Οι μοναχοί που ήταν στην Ιερά Μονή δεν είχαν ενημερωθεί από τον πρώην Σιναίου, ενώ οι Θεμελιώδεις Κανονισμοί που συμπεριλήφθηκαν στον νόμο είχαν τροποποιηθεί από τον πρώην Σιναίου, χωρίς να το γνωρίζει η Αδελφότητα. Το αποτέλεσμα ήταν να αντιδράσουν στις αποφάσεις της κυβέρνησης και να υπάρξει εσωτερική σύγκρουση στην Ιερά Μονή, η οποία έλαβε ανεξέλεγκτες διαστάσεις, εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο επέστρεψε ο πρώην Σιναίου στην Ιερά Μονή. Η Αδελφότητα βρέθηκε βαθιά διχασμένη. Σε εκείνη τη φάση το πρόβλημα διογκώθηκε λαμβάνοντας διορθόδοξες διαστάσεις.
Ποιος ήταν ο κίνδυνος για τη Μονή εκείνη τη χρονική στιγμή;
Δημητριάδος Ιγνάτιος: Ο κίνδυνος ήταν πρωτοφανής και ζωτικού χαρακτήρα, καθώς, επειδή η Ιερά Μονή ήταν κλειστή, δημιουργήθηκε ένα σοβαρό πρόβλημα στον τουρισμό της περιοχής με, αποτέλεσμα η αιγυπτιακή κυβέρνηση να απειλεί ότι θα παρέμβει εισβάλλοντας στο ίδιο το Μοναστήρι. Μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλούσε ένα τετελεσμένο παραβίασης του άβατου του μοναστηριού από την αιγυπτιακή αστυνομία, ενώ είναι βέβαιο ότι θα οδηγούσε σε βαθιά κρίση τις ελληνοαιγυπτιακές σχέσεις. Το αδιέξοδο ήταν προφανές και εξαιρετικά επικίνδυνο. Η Ιερά Μονή δεν μπορούσε να συνεχίσει να είναι κλειστή, δεν ήταν δυνατόν να συνεχίσει η μισή Αδελφότητα να παραμένει εκτός Μονής, αλλά ούτε και έπρεπε να γίνουν ενέργειες που θα δημιουργούσαν αρνητικά τετελεσμένα εις βάρος των ελληνοαιγυπτιακών σχέσεων.
Και πώς ξεπεράστηκε το αδιέξοδο;
Δημητριάδος Ιγνάτιος: Η Ελληνική κυβέρνηση έβγαλε τα κάστανα από τη φωτιά, σε συνεννόηση με την αιγυπτιακή κυβέρνηση. Οργάνωσε αστραπιαία μια επιχείρηση μεταφοράς του πρώην Σιναίου και ορισμένων μοναχών στην Ελλάδα, όπως ζήτησαν οι ίδιοι, εξασφάλισε την ομαλή είσοδο των υπόλοιπων μοναχών στην Μονή καθώς και την εκκένωση της Μονής από άσχετους με την Μονή, που βρίσκονταν στο εσωτερικό της, χωρίς να υπάρξει καμία περιπλοκή και πρόβλημα με τις αιγυπτιακές αρχές. Ήταν μια πολύ δύσκολη αποστολή. Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι αυτό που έκαναν η Υφυπουργός Εξωτερικών κα Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου και ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων Γιώργος Καλαντζής, ήταν μια ισορροπία του τρόμου, καθώς οποιοδήποτε λάθος μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση μεταξύ των δύο κρατών ή στον διεθνή διασυρμό της Ορθοδοξίας και των μοναχών μας. Αλλά αυτή η επιχείρηση δεν αρκούσε για να λυθεί το εσωτερικό πρόβλημα της Ιεράς Μονής.
Και τότε υπήρξε η επιλογή του π. Συμεών Παπαδόπουλου ως νέου ηγουμένου;
Δημητριάδος Ιγνάτιος: Σε αυτή την τόσο κρίσιμη καμπή, υπήρξε μια παρέμβασή μου, προκειμένου να βρεθεί ένα πρόσωπο κοινής εμπιστοσύνης. Και, επειδή γνωρίζαμε τον νέο ηγούμενο, αρχιμανδρίτη Συμεών Παπαδόπουλο, ο οποίος κρατούσε μια πολύ καλή στάση με όλους τους μοναχούς του μοναστηριού, αλλά είχε και ειλικρινή σεβασμό για τα 51 έτη διακονίας του πρώην Σιναίου, προτάθηκε και στις δύο πλευρές της αδελφότητας να σκεφθούν αυτό το πρόσωπο ως μια λύση επανεκκίνησης και επανεύρεσης της ενότητάς της. Ταυτόχρονα, έπρεπε να λυθεί το ζήτημα δυσπιστίας από μερίδα μοναχών απέναντι στην κυβέρνηση. Και αυτό λύθηκε με τις κατάλληλες κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης και την υποστήριξη της Εκκλησίας της Ελλάδος, με γέφυρα τον σημερινό ηγούμενο. Ήταν μια διαδικασία που ήταν υπό συνεχή διακινδύνευση λόγω της οξύτατης εσωτερικής σύγκρουσης, που μάλιστα εξελισσόταν στο έδαφος ενός άλλου κράτους. Ο Θεός έδωσε και φτάσαμε στο σημερινό αποτέλεσμα. Η κρίσιμη στιγμή ήταν, όταν οι μεν και οι δε πείστηκαν ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν ενδιαφερόταν υπέρ κάποιου ή κατά κάποιου προσώπου αλλά μόνο για τη διασφάλιση του μέλλοντος της Ιεράς Μονής. Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι αποδείχθηκε πόσο χρήσιμη είναι η αρχή της συναλληλίας Πολιτείας και Εκκλησίας. Την στιγμή της κρίσης αποδείχθηκε, επίσης, πόσο σημαντικό ήταν για το μέλλον και την σταθερότητα της Ιεράς Μονής, η δημιουργία νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου για την εκπροσώπησή της στην Ελλάδα και η δημοσίευση των Θεμελιωδών Κανονισμών της, έστω και με το περιεχόμενο που είχαν. Χωρίς τον ν.5224/2025 η κρίση αυτή θα είχε ολέθριες συνέπειες. Με την ευκαιρία αυτή να σημειωθεί και το εξής. Ο ν.5224/2025 δεν θα μπορούσε να είχε υπάρξει χωρίς το άρθρο 3 του Συντάγματος και το γεγονός ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ελλάδα οργανώνεται με την μορφή νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου.
Εσείς, συνεπώς, διαδραματίσατε κομβικό ρόλο στην εξεύρεση της λύσης…
Δημητριάδος Ιγνάτιος: Επειδή κατέχω τη θέση του προέδρου της Συνοδικής Επιτροπής Διορθόδοξων και Διαχριστιανικών Σχέσεων και είμαι μέλος της Ιεράς Συνόδου, ορίστηκα από τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο και τα υπόλοιπα μέλη της Ιεράς Συνόδου εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδας στις συσκέψεις για το θέμα του Σινά. Βρέθηκα έτσι δύο φορές στο υπουργείο Εξωτερικών και ήρθα σε επαφή με το πρόβλημα κατά τη διάρκεια των υπουργικών συσκέψεων. Να σημειώσουμε ότι στις συσκέψεις αυτές συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Εξωτερικών κ. Γιώργος Γεραπετρίτης, ο οποίος είναι κορυφαίος νομικός και αυτό ήταν πολύ σημαντικό για τη διαχείριση της υπόθεσης, η υπουργός Παιδείας κ. Σοφία Ζαχαράκη, η υφυπουργός Εξωτερικών κ. Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου και ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων κ. Γιώργος Καλαντζής. Μεταξύ όλων, υπήρξε μια πολύ γόνιμη συνεργασία, ένα πρότυπο για το πώς πρέπει να συνεργάζονται το ελληνικό κράτος και η Εκκλησία της Ελλάδος για την στήριξη των Παλαίφατων Πατριαρχείων. Ήταν κρίσιμες εκείνες οι στιγμές και κατανοεί κανείς το βάρος που φέρει, όταν συμμετέχει σε μια απόφαση που όμως δεν είναι πάντοτε δεδομένο ότι θα είναι και η καλύτερη. Ο Θεός, όμως, έδωσε μια σωστή λύση που φέρει και πάλι την ενότητα και την εμπιστοσύνη. Και όταν λύθηκαν τα θέματα της ελλιπούς πληροφόρησης και της καχυποψίας, τότε όλοι ενώθηκαν για να διασωθεί η Μονή. Παράλληλα, ο ρόλος της Εκκλησίας της Ελλάδας ήταν να φέρει σε επαφή τον νέο ηγούμενο με τους μοναχούς, που ξέραμε ότι έχει τις προϋποθέσεις για να γίνει διάδοχος και με το κύρος του να γίνει αποδεκτός από όλες τις πλευρές. Ενδεικτικό είναι ότι εξελέγη παμψηφεί από όλους τους μοναχούς.
Γνωρίζετε τον νέο ηγούμενο;
Δημητριάδος Ιγνάτιος: Τον νέο ηγούμενο τον γνωρίζω από τα νεανικά μου χρόνια και είμαστε σχεδόν συνομήλικοι. Υπηρετήσαμε μαζί στη μητρόπολη Πειραιά και ήξερα τον πνευματικό του, τον αείμνηστο Καστορίας Γρηγόριο Πανουτσόπουλο. Είναι πολύ συνετός, εγκρατής, με ολοκληρωμένη προσωπικότητα, που μπορεί να εγγυηθεί την πνευματικότητα που χρειάζεται το μοναστήρι και θα συνεργαστεί με όλους για το καλύτερο αποτέλεσμα. Όταν πήγε στο Σινά, αισθανθήκαμε ότι η Εκκλησία της Ελλάδας «έχασε» έναν κληρικό της, αλλά τον κέρδισε το Σινά. Και να, που χρειάστηκε να αναλάβει μια τόσο σημαντική ευθύνη όντας ηγούμενος.
Τί πρέπει να γίνει από δω και πέρα;
Δημητριάδος Ιγνάτιος: Ο νέος ηγούμενος έχει δύο κύρια καθήκοντα που θα κρίνουν και το μέλλον της Ιεράς Μονής. Να διασφαλίσει την ενότητα της Σιναϊτικής Αδελφότητας και να συνεργαστεί με την ελληνική και την αιγυπτιακή κυβέρνηση για να υπάρξει μια διακρατική συμφωνία που θα διασφαλίζει το status quo της Ιεράς Μονής. Αυτό σημαίνει τα εξής: α) αναγνώριση από την Αίγυπτο της νομικής προσωπικότητας της Ιεράς Μονής Σινά, β) απόδοση της αιγυπτιακής υπηκοότητας στον εκάστοτε Αρχιεπίσκοπο Σινά και μακρόχρονες άδειες διαμονής στους μοναχούς καθώς και την απόδοση αιγυπτιακής υπηκοότητας σε μοναχούς που έχουν συμπληρώσει ένα ελάχιστο όριο διαμονής στην Ιερά Μονή, γ) διασφάλιση του ελληνορθόδοξου χαρακτήρα της Ιεράς Μονής, δ) διασφάλιση ότι η ίδια η Ιερά Μονή, αλλά και όλοι οι χώροι θρησκευτικής σημασίας, καθώς και οι κήποι και τα πηγάδια της, θα ανήκουν στην Ιερά Μονή και ε) τα κειμήλια ως ιδιωτική συλλογή και περιουσία της Ιεράς Μονής υπόκεινται στον αιγυπτιακό νόμο περί προστασίας των αρχαιοτήτων, αλλά τα θρησκευτικού χαρακτήρα κειμήλια ή λειτουργικά σκεύη και πολύ περισσότερο τα Ιερά Λείψανα θα αντιμετωπίζονται πρωτίστως ως αντικείμενα θρησκευτικού χαρακτήρα με τον δέοντα σεβασμό και ελευθερίες και όχι απλώς ως πολιτιστικοί θησαυροί της Αιγύπτου. Φυσικά, είναι αυτονόητο ότι το Μοναστήρι, πέρα από χώρος επίσκεψης, πρέπει να παραμείνει και τόπος προσευχής και μοναστικής ζωής. Συνεπώς, από δω και πέρα ξεκινά ένας αγώνας για να υπάρξει διακρατική συμφωνία και να συνεχίσει η Μονή να λειτουργεί, όπως λειτουργούσε όλους τους αιώνες, και βεβαίως έπεται η χειροτονία του νέου ηγουμένου από τον πατριάρχη Ιεροσολύμων, όπως προβλέπει και η παράδοση. Οφείλουμε, επίσης, να πούμε ότι ο Πρόεδρος Σίσι είναι ένας ηγέτης που αντιλαμβάνεται την αξία της θρησκευτικής ελευθερίας και επί της προεδρίας του, οι θρησκευτικές μειονότητες απολαμβάνουν ασφάλεια αλλά και υποστήριξη. Γι’ αυτό και πιστεύουμε ότι ο ίδιος προσωπικά θα συμβάλλει αποφασιστικά στην θετική κατεύθυνση εξεύρεσης μιας λύσης.
Τί συμβολίζει το Μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης για την Ορθοδοξία;
Δημητριάδος Ιγνάτιος: Το μοναστήρι παρέμεινε πάντοτε αυτόνομο, κυρίαρχο, μηδενί θρόνω υποκειμένω, χωρίς να μπορεί κανείς να παρέμβει σε αυτό, έχοντας επίσκοπο ηγούμενο που είναι και ο αρχιεπίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας του όρους Σινά. Το μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης είναι το αρχαιότερο χριστιανικό μοναστήρι στον κόσμο, το μοναδικό που δεν διέκοψε ποτέ, επίσης έχει κατάθεση βυζαντινή, και αιώνες την λειτουργία του ως μοναστήρι και διασώζει πολύτιμο αρχείο με χειρόγραφα και εικόνες αποτελώντας πανχριστιανικό προσκύνημα, πράγμα που θέλει η Αίγυπτος να αξιοποιήσει και ας ελπίσουμε, με απόλυτο σεβασμό στην ιερότητα του τόπου. Μάλιστα, ο τόπος αυτός είναι ιερός και για τους Εβραίους, καθώς εκεί παραδόθηκαν οι Δέκα Εντολές στον Μωυσή, ενώ και μέσα στο μοναστήρι διασώζεται ακόμη μιναρές, καθώς ο ίδιος ο Μωάμεθ έχει εγγυηθεί κατά τρόπο μοναδικό, με δική του διαθήκη, που σφράγισε με την παλάμη του, την αυτονομία της Μονής. Βεβαίως, το Θεοβάδιστο Όρος Σινά είναι ιερός τόπος και για τους μουσουλμάνους και για μας τους Χριστιανούς για τον ίδιο λόγο που είναι και για τους Εβραίους.
Έχετε επισκεφθεί το Μοναστήρι του Σινά;
Δημητριάδος Ιγνάτιος: Έχω επανειλημμένως επισκεφτεί το μοναστήρι στο Σινά, τόσο όταν βρισκόμουν στον Πειραιά, όσο και ως Μητροπολίτης Δημητριάδος, ενώ η τελευταία φορά ήταν πριν ένα χρόνο περίπου, όπου και είχα διαπιστώσει κάποια προβλήματα. Ομολογώ ότι δεν είχα φανταστεί ότι θα φτάναμε σε τόσο κρίσιμο σημείο και δοξάζουμε τον Θεό, γιατί, μέσα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων μας και με την εντολή της Συνόδου διαδραματίσαμε ένα ενωτικό ρόλο που μαζί με όλους τους άλλους και τη συνετή συμμετοχή του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, φτάσαμε στο σωστό αποτέλεσμα.
Τελικά, η Εκκλησία της Ελλάδας έχει φωνή και κύρος στα ορθόδοξα τεκταινόμενα και εκτός χώρας;
Δημητριάδος Ιγνάτιος: Η Εκκλησία της Ελλάδος. με τις εκατοντάδες υποτροφίες που έχει δώσει σε ορθόδοξους φοιτητές, για να σπουδάσουν θεολόγοι στην Ελλάδα, έχει δημιουργήσει μια ελληνομάθεια σε όλη την Ορθοδοξία. Αυτό της έχει δώσει ένα πολύ μεγάλο κύρος τόσο στα θεολογικά όσο και στα εκκλησιαστικά θέματα, καθώς υπήρξε μια Εκκλησία φιλοξενούσα, μια Εκκλησία που όπου πήγαιναν εκπρόσωποί της μετέφεραν την αλήθειας της ορθοδοξίας. Είναι πολύ σημαντική η αδελφική αγάπη μεταξύ των ιεραρχών για την τελική ενότητα της Ορθοδοξίας. Ας μην ξεχνάμε ότι τα αλεξανδρινά ελληνικά είναι η γλώσσα του Ιερού Ευαγγελίου αλλά και των Πατέρων. Χωρίς την άριστη γνώση των Ελληνικών, ένας Θεολόγος θα παραμένει πάντα μετέωρος και χωρίς την ικανότητα προσέγγισης και κατανόησης των πηγών του Χριστιανισμού.
