«Αν και για ένα διάστημα, υπήρξε φόβος ότι μπορεί να μην έχουμε αρκετούς ψάλτες, καθώς οι ηλικιωμένοι μετανάστες πρώτης γενιάς φεύγουν σταδιακά από την παρούσα ζωή, πλέον μπορούμε να αντικρίζουμε το αύριο με σιγουριά, δοξάζοντας τον Θεό για αυτήν την αναβίωση της ψαλτικής τέχνης, με την ολοπρόθυμη συμμετοχή τόσων πολλών ανθρώπων στο πρόγραμμα σπουδών της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Αρχιεπισκοπής μας».
Τα παραπάνω δήλωσε συγκινημένος ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος, έχοντας ενώπιόν του τους καθηγητές και τους σπουδαστές των παραρτημάτων Μελβούρνης και Νορθ-Κόουτ της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής Αυστραλίας. Η συνάντηση του Αρχιεπισκόπου με το έμψυχο δυναμικό της Σχολής στην Πολιτεία της Βικτώριας, έγινε στο πλαίσιο μιας σεμνής εκδήλωσης για την ολοκλήρωση του ακαδημαϊκού έτους της, η οποία φιλοξενήθηκε στις εγκαταστάσεις της Ιεράς Μονής Άξιον Εστί, στο Νορθ-Κόουτ, την Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου.
Ο Σεβασμιώτατος, παρουσία των Θεοφιλεστάτων Επισκόπων Σωζοπόλεως κ. Κυριακού και Κερασούντος κ. Ευμενίου, απηύθυνε θερμούς πατρικούς λόγους στους παρισταμένους καθηγητές και σπουδαστές, ενώ μοιράστηκε τα αισθήματα υπερηφάνειας τα οποία τον κατακλύζουν, καθώς διαπιστώνει τη διαρκή πρόοδο της Σχολής που ίδρυσε το 2020 με σκοπό τη διατήρηση της ιερής παραδόσεως της βυζαντινής μουσικής.
«Είναι συγκινητικό και ενθαρρυντικό να βλέπεις τόσους πολλούς ανθρώπους -και μάλιστα νέους ανθρώπους», σημείωσε εισαγωγικά, «να ξεκινούν αυτό το ταξίδι με ενθουσιασμό και αφοσίωση, και να αφιερώνονται ολοκληρωτικά σε αυτήν την παράδοση αιώνων». «Η μελέτη της βυζαντινής μουσικής οδηγεί σταδιακά σε μια βαθύτερη κατανόηση του Θεού», υπογράμμισε στη συνέχεια, επισημαίνοντας ότι «καθώς ψάλλετε και αρθρώνετε τις λέξεις των θεόπνευστων ύμνων που γράφτηκαν από τους Αγίους της Εκκλησίας μας, με τη σειρά της αυτή η κατανόηση του περιεχομένου των ύμνων σάς προσφέρει τη δυνατότητα να ενισχυθείτε πνευματικά, για να αντιμετωπίζετε τις καθημερινές προκλήσεις ενός ολοένα και πιο δύσκολου κόσμου, μιας ταραγμένης εποχής».
Εξάλλου, ο Αρχιεπίσκοπος παρατήρησε ότι δύο από τα θέματα που θίγονται στους ύμνους της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και μάλιστα επαναλαμβάνονται με μεγάλη συχνότητα, είναι η απέραντη αγάπη και το άπειρο έλεος του Θεού. «Όταν κάποιος κατανοήσει βαθιά μέσα του την αγάπη του Θεού και το μεγάλο έλεός Του», επισήμανε, «τότε μπορεί να ξεπεράσει κάθε πειρασμό, ακόμα και τον ακραίο πειρασμό της απελπισίας που είναι τόσο κοινός και κυριαρχεί σε αυτόν τον σύγχρονο και υλιστικό κόσμο».
Ο Σεβασμιώτατος σημείωσε ακόμη ότι η ενασχόληση με την ψαλτική τέχνη αναπτύσσει τις αρετές της υπομονής, της επιμονής, του θάρρους και της ελπίδας, ενώ συμπλήρωσε ότι «καθώς ένας άνθρωπος προχωρά στη μελέτη της ψαλτικής, σιγά σιγά βυθίζεται και στην Ορθόδοξη θεολογία, αφού οι ύμνοι είναι κάτι περισσότερο από απλά ευσεβή άσματα».
Κατακλείοντας, ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Μακάριος χαρακτήρισε τη Σχολή Βυζαντινής Μουσικής πολύτιμο κόσμημα για την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας. «Η παρουσία σας κοσμεί τα ψαλτήριά μας και ενθουσιάζει τους πιστούς μας που συμμετέχουν στις ιερές Ακολουθίες», τόνισε χαρακτηριστικά, ενώ ευχαρίστησε εγκάρδια τους δασκάλους που ηγούνται των παραρτημάτων της Σχολής στη Βικτώρια, καθώς και όλους τους σπουδαστές που αγκάλιασαν με ενθουσιασμό και αγάπη τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία της τοπικής Εκκλησίας. Τους παρακάλεσε, δε, να συνεχίσουν με τον ίδιο ενθουσιασμό, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι το θεάρεστο έργο που επιτελούν, θα εμπνεύσει και θα προσελκύσει πολλούς άλλους σε αυτό το όμορφο ταξίδι ενεργού συμμετοχής στην Ορθόδοξη Λατρεία.
Στο τέλος της συγκινητικής ομιλίας του Σεβασμιωτάτου, ο Διευθυντής της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής στην Πολιτεία της Βικτώριας, κ. Στυλιανός Ανδρέου, του προσέφερε ένα αναμνηστικό δώρο και του μετέφερε τις ευχαριστίες όλων για την καθοδήγηση, την υποστήριξη και την ανύστακτη πατρική μέριμνά του για τη Σχολή.
Σημειώνεται ότι προ της εκδηλώσεως, στην Ιερά Μονή Άξιον Εστί τελέστηκε η Ακολουθία του Εσπερινού, χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου κ.κ. Μακαρίου, ο οποίος χειροθέτησε δύο Αναγνώστες, τους κατά σάρκα αδελφούς Κωνσταντίνο και Σπυρίδωνα Ζάρκο. Ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε αμφοτέρους για τον πολύτιμο χρόνο που διαθέτουν, εδώ και πολλά χρόνια, στη διακονία του ιερού ψαλτηρίου, και τους παρακάλεσε να συνεχίσουν αυτή τη διακονία με περισσότερο ζήλο και μεγαλύτερη αφοσίωση, ευχόμενος να έχουν την ευλογία του Θεού στις ζωές τους και στα θεοφιλή τους έργα.
