Η μέριμνα για τον κατά Θεόν πλουτισμό, ξεκινάει από τη μνήμη του θανάτου, συνεχίζεται με την εργασία των αρετών και ολοκληρώνεται με την πορεία της θεογνωσίας.
Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου / Ι. Ν. Ευαγγελιστρίας Πειραιώς
Ιερά αγρυπνία τελέστηκε την Πέμπτη 31 Οκτωβρίου (Κοσμά και Δαμιανού των αναργύρων και της μητρός αυτών Θεοδότης, Δαυiδ οσίου του εν Εύβοία, Ιακώβου ιερομάρτυρος του εν Αιτωλία και των μαθητών αυτού), στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Αρχιμανδρίτης π. Βαρνάβας Θεοχάρης, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Η αγρυπνία και η ομιλία εντάσσονται στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει».
Οι Άγιοι Ανάργυροι, θησαύρισαν θησαυρό εν ουρανοίς, ένα θησαυρό που κανείς δεν μπορεί να τον συλήσει, είπε στο κήρυγμα του ο π. Βαρνάβας, μεταφέροντας τα λόγια του πρώτου τροπαρίου του Εσπερινού της εορτής των Αγίων.
Η μητέρα τους, Αγία Θεοδότη, τους ανέθρεψε εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου και κατάγονταν από την Μ. Ασία. Οι Άγιοι μερίμνησαν για να πλουτίσουν κατά Θεόν και ο π. Βαρνάβας μίλησε στη συνέχεια για τον κατά Θεόν πλουτισμό και πως μπορεί να τον επιτύχει ο σύγχρονος άνθρωπος.
«Η μέριμνα για τον κατά Θεόν πλουτισμό, ξεκινάει από τη μνήμη του θανάτου, συνεχίζεται με την εργασία των αρετών και ολοκληρώνεται με την πορεία της θεογνωσίας.»
Εξηγώντας τα στάδια αυτής της προσπάθειας, ο π. Βαρνάβας μίλησε αρχικά για τη μνήμη του θανάτου, τονίζοντας ότι ο άνθρωπος οφείλει να μη λησμονεί ότι είναι θνητός, δηλαδή ότι έχει αρχή και τέλος. Ο παρών βίος είναι ένα χρονόμετρο το οποίο μηδενίζεται κάποια στιγμή και κάθε λεπτό και ημέρα που περνάει μας οδηγεί προς το τέλος της παρούσης ζωής.
Η μνήμη του θανάτου δεν πρέπει να καταθλίβει τον άνθρωπο, αλλά να τον βοηθάει να καταλαβαίνει πως η ζωή είναι σύντομη και οφείλει να χαίρεται κάθε στιγμή, χωρίς να αμαρτάνει και δοξάζοντας τον Θεό που παρέχει τόσες φανερές και αφανείς ευεργεσίες καθημερινά.
«Η μνήμη του θανάτου αντισταθμίζει όλες τις ανοησίες της καθημερινότητας και μας απαλλάσσει από την μέριμνα των φθαρτών και προσκαίρων, δίνοντας μας να καταλάβουμε πως ότι δεν αντέχει στον θάνατο, είναι μάταιο και δεν πρέπει να αγχωνόμαστε γι’ αυτό. Μας απελευθερώνει από τη φρικτή αγωνία για το μέλλον και μας οδηγεί στο να χαιρόμαστε το τώρα, την παρούσα στιγμή.»
Το δεύτερο βήμα, συνέχισε ο π. Βαρνάβας, είναι να μεριμνούμε καθημερινά για την αρετή γιατί έτσι πλουτίζουμε σε αγάπη. Η περιουσία που συγκεντρώνεται μέσα από τη μέριμνα της αρετής περνάει από τρία στάδια. Είναι η καθαρότητα της καρδιάς, η δικαιοσύνη στη συμπεριφορά μας και η ανδρεία στο φρόνημα.
«Αυτά μας οδηγούν στη τέλεια αγάπη και η αγάπη είναι ένας θησαυρός ο οποίος νικάει τον θάνατο. Αυτή ήταν και η ζωή των Αγίων Αναργύρων που μοίραζαν παντού το καλό αφειδώλευτα, πλούτιζαν κατά Θεόν και ηρεμούσαν κατά τον κόσμον.»
Το τρίτο στάδιο στο οποίο αναφέρθηκε ο π. Βαρνάβας ολοκληρώνοντας το κήρυγμα του, ήταν η θεογνωσία. Η γνώση του Θεού, όπως επεσήμανε, δεν είναι η συλλογή πληροφοριών για τον Θεό. Η θεογνωσία αποκτάται μερικώς μέσα από την προσευχή, την συμμετοχή στα άχραντα μυστήρια, την πνευματική άσκηση.
«Η κούραση του σώματος, οι πειρασμοί του κόσμου, οι περισπασμοί του νοός, είναι ικανοί να μας αποπροσανατολίσουν από το σκοπό μας που είναι η απόκτηση της θεογνωσίας. Αλλά εμείς εξακολουθούμε να μένουμε ενωμένοι με τον Θεό και να κάνουμε τον αγώνα μας.
Είναι πολύ σημαντικό να μελετούμε τους βίους των αγίων και να προσπαθούμε να μιμούμαστε, όσο γίνεται, τη ζωή τους. Οι Άγιοι Ανάργυροι έχουν να μας διδάξουν αγάπη τελεία στο Θεό και το συνάνθρωπο, πως να αποκτήσουμε τον κατά Θεόν πλούτο.»
