Την Κυριακή 31 Ιουλίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θεί Λόγο στον Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου στην Καστανιά Ημαθίας.
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος τόνισε:
«Πιστεύετε ὅτι δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι;»
Δύο θαύματα τοῦ Κυρίου μας περιγράφει στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα ὁ ἱερός εὐαγγελιστής Ματθαῖος. Περιγράφει τή θεραπεία δύο τυφλῶν καί ἑνός κωφοῦ καί δαιμονιζομένου ἀνθρώπου. Περιγράφει τήν ἀποκατάσταση τῆς σωματικῆς καί τῆς ψυχικῆς ὑγείας τῶν ταλαίπωρων ἐκείνων ἀνθρώπων, πού τόν προσήγγισαν ἀναζητώντας τήν ἴαση καί τήν ἀπαλλαγή ἀπό τή δοκιμασία τήν ὁποία ὑπέμεναν.
Ὁ Χριστός πού ἀναγνωρίζει τό πρόβλημά τους καί ἀντιλαμβάνεται πόσο δύσκολη εἶναι ἡ ζωή γιά τούς ἀνθρώπους πού στεροῦνται τό φῶς τῶν ὀφθαλμῶν τους καί δέν μποροῦν νά δοῦν καί νά ἀπολαύσουν ὅσα ὑπάρχουν γύρω τους καί νά κινηθοῦν ἐλεύθερα, ἀλλά καί πόσο δύσκολη εἶναι ἡ ζωή τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὁποῖος ἄγεται καί φέρεται ἀπό τόν δαίμονα καί δέν μπορεῖ νά ἀκούσει τίποτε ἄλλο παρά μόνο τή φωνή τοῦ πονηροῦ πού τόν χειραγωγεῖ, τούς θεραπεύει μέ ἀγάπη καί τούς ἀπαλλάσσει ἀπό τήν ταλαιπωρία ἀπό τήν ὁποία ὑπέφεραν ἐπί χρόνια.
Ἀντίθετα ἀπό τούς κοινούς ἰατρούς πού ζητοῦν νά μάθουν τό ἱστορικό κάθε ἀσθενοῦς, ὁ ὁποῖος προσέρχεται ζητώντας τή θεραπεία, ὁ Χριστός ὡς παντογνώστης δέν ρωτᾶ σχεδόν τίποτε. Μία μόνο ἐρώτηση θέτει καί αὐτήν ὄχι ἐπειδή δέν γνωρίζει τήν ἀπάντηση, ἀλλά ἐπειδή θέλει γιά ἀκόμη μία φορά νά διδάξει τούς ἀνθρώπους ὅτι τό θαῦμα δέν εἶναι κάτι μαγικό, κάτι πού γίνεται μέ ἕναν ἀκατάληπτο γιά τούς ἀνθρώπους τρόπο, ἀλλά εἶναι τό ἀποτέλεσμα τῆς συνεργείας τῆς πίστεως τοῦ ἀνθρώπου μέ τή δύναμη τοῦ Θεοῦ. Γι᾽ αὐτό καί ὁ Χριστός ἐρωτᾶ τούς δύο τυφλούς: «Πιστεύετε ὅτι δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι;» Πιστεύετε ὅτι μπορῶ νά κάνω αὐτό πού μοῦ ζητᾶτε;
Καί ὅταν ἀκούει τήν ἀνεπιφύλακτη ἀπάντηση τῶν δύο τυφλῶν ὅτι πιστεύουν ἀκράδαντα στή δύναμή του νά κάνει αὐτό τό θαῦμα, τότε προχωρεῖ στή θεραπεία τους καί τούς χαρίζει τήν ὅραση τήν ὁποία στεροῦντο.
Οἱ θεραπεῖες τοῦ σημερινοῦ εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος δέν εἶναι βεβαίως οἱ μόνες πού ἐπιτέλεσε ὁ Χριστός κατά τήν ἐπίγεια ζωή του. Οἱ ἱεροί εὐαγγελιστές τίς κατέγραψαν γιά νά ἀποδείξουν τή θεότητα τοῦ Ἰησοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει τή δύναμη νά θεραπεύει ὅλες τίς ἀσθένειες τοῦ ἀνθρώπου, ἐφόσον ὁ ἴδιος, ὡς ἕνα ἀπό τά πρόσωπα τῆς Παναγίας Τριάδος, ὑπῆρξε συνδημιουργός του.
Τίς ἀναφέρουν ὅμως καί γιά ἕναν ἄλλο λόγο. Τίς ἀναφέρουν προκειμένου νά διδάξουν ὅτι μποροῦμε καί πρέπει νά καταφεύγουμε καί ἐμεῖς στόν Χριστό ζητώντας του νά θεραπεύσει τίς ἀσθένειές μας, τόσο τοῦ σώματος ὅσο καί τῆς ψυχῆς μας, ἐφόσον πιστεύουμε σέ Αὐτόν, ἐφόσον πιστεύουμε στή δύναμή του, ὅπως πίστευαν καί οἱ δύο τυφλοί τοῦ σημερινοῦ εὐαγγελίου, διότι ἡ πίστη εἶναι ἡ ἀναγκαία καί ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιά τή θεραπεία μας.
Δέν πρέπει ἀκόμη νά ξεχνοῦμε ὅτι ἐμεῖς εὑρισκόμεθα σέ πιό προνομιακή θέση ἀπό τούς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς τοῦ Χριστοῦ, γιατί ἐκεῖνοι εἶχαν μόνο τόν Χριστό πού θαυματουργοῦσε. Ἐμεῖς ἔχουμε σήμερα καί ὅλους τούς ἁγίους, στούς ὁποίους ὁ Χριστός ἔδωσε τή δύναμή του καί τή χάρη του, γιά νά θεραπεύουν τίς ἀσθένειές μας καί νά μᾶς ἀνακουφίζουν ἀπό τούς πόνους μας καί τούς σωματικούς ἀλλά καί τούς ψυχικούς, ἀρκεῖ νά ζητοῦμε τή θεία χάρη, νά ζητοῦμε τήν ἴαση μέ βαθειά πίστη.
Δέν θά πρέπει ὅμως νά ἐνδιαφερόμεθα καί νά μεριμνοῦμε μόνο γιά τή σωματική μας ὑγεία καί νά ἐπιδιώκουμε τήν ἀποκατάστασή της, ὅταν ἀσθενοῦμε. Θά πρέπει νά ἐνδιαφερόμεθα καί γιά τήν πνευματική καί ψυχική μας ὑγεία. Διότι ἐνδέχεται νά ἔχουμε ὑγιεῖς τούς σωματικούς μας ὀφθαλμούς, ἀλλά τυφλούς τούς ὀφθαλμούς τῆς ψυχῆς μας καί νά μήν βλέπουμε τό φῶς καί τή χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἐνδέχεται νά ἔχουμε ἀνοικτά τά αὐτιά μας καί νά ἀκοῦμε τίς φωνές τοῦ κόσμου καί τίς ὁμιλίες τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά ἡ ψυχή μας νά ταλαιπωρεῖται ἀπό πνευματική κώφωση καί νά μήν ἀκούει τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ εὐαγγελίου του, τόν λόγο τῶν ἐντολῶν του, καί ἔτσι νά παραπαίουμε στή ζωή μας.
Αὐτό, λοιπόν, πού μᾶς διδάσκει σήμερα, ἐκτός τῶν ἄλλων, ἡ εὐαγγελική περικοπή, εἶναι ἡ ἀνάγκη νά μεριμνοῦμε γιά τήν ψυχική μας ὑγεία καί νά φροντίζουμε ἐκτός ἀπό τά σωματικά καί γιά τά πνευματικά μας αἰσθητήρια. Καί ἄν διαπιστώσουμε ὅτι πάσχουν, ὅτι ἀσθενοῦν, ὅτι δέν λειτουργοῦν ὅπως πρέπει, ὥστε νά ἀνταποκρίνονται στίς ἀνάγκες μας, τότε ἄς σπεύδουμε καί ἐμεῖς στόν ἰατρό καί θεραπευτή τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων, τόν Κύριό μας, καί ἄς τοῦ ζητοῦμε μέ πίστη, μέ τήν πίστη τῶν δύο τυφλῶν, νά θεραπεύσει τήν πνευματική τύφλωση ἤ κώφωσή μας. Ἄς καταφεύγουμε στήν Ἐκκλησία μας καί στά ἱερά μυστήριά της διά τῶν ὁποίων ἐνεργεῖ ἡ χάρη τοῦ Χριστοῦ, ὥστε νά θεραπευόμεθα καί ἐμεῖς γιά νά συνεχίζουμε τή ζωή μας ἀλλά καί τόν πνευματικό μας ἀγώνα ἀπαλλαγμένοι ἀπό τά ἐμπόδια καί τά προσκόμματα πού δημιουργεῖ ἡ ἁμαρτία καί νά δοξάζουμε τόν Θεό γιά τή θεραπεία πού μᾶς χαρίζει, ὅποτε τήν ζητοῦμε μέ πίστη.
