Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί,
«ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε· ἀλλά θαρσεῖτε, ἐγώ νενίκηκα τόν κόσμον».
Μέ αὐτά τά λόγια, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, τήν τελευταία νύκτα τῆς ἐπίγειας ζωῆς Του – λίγο πρίν τήν προδοσία – ἀποχαιρέτησε τούς μαθητές Του. Τούς προειδοποίησε, ὅτι ἡ ζωή στόν κόσμο εἶναι γεμάτη θλίψεις. Νά μήν φοβοῦνται ὅμως. Νά ἔχουν θᾶρρος, διότι Αὐτός θά νικήσει τον κόσμο.
Ἡ νίκη, πού τούς ὑποσχέθηκε, δέν ἄργησε. Ἡ Ἀνάστασή Του, νίκησε τόν κόσμο, τίς θλίψεις, τήν φθορά καί τόν θάνατο.
Μιά τέτοια θλίψη, ἀδελφοί μου, ἦλθε καί ἄλλαξε τήν ζωή ὅλων μας. Ἡ πανδημία, μᾶς ἀναγκάζει φέτος, νά μείνουμε σπίτια μας. Μακριά ἀπό τίς Ἱερές Ἀκολουθίες, οἱ ὁποῖες πλημμυρίζουν πάντοτε τίς καρδιές μας, μέ θεϊκή μυσταγωγία καί κατάνυξη. Κυρίως ὅμως, μᾶς αναγκάζει να μείνουμε μακριά ἀπό τό Μυστήριο τῆς Ζωῆς, τήν Θεία Κοινωνία. Ὁ ὕπουλος καί ἀόρατος ἐχθρός, ἀδελφοί μου, φαίνεται σάν νά μήν θέλει, νά χαροῦμε, σάν νά μήν θέλει, νά πανηγυρίσουμε, τήν νίκη τοῦ Χριστοῦ μας, σάν νά μήν θέλει, νά γιορτάσουμε τήν Ἀνάσταση τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς ζωῆς μας.
Τίποτε ὅμως, δέν μπορεῖ, νά μᾶς στερήσει αὐτήν τήν χαρά. Διότι, ἡ Ανάσταση τοῦ Κυρίου μας, εἶναι στάση ζωῆς, εἶναι βίωμα καί ὄχι γιορτή μιᾶς ἡμέρας.
Γιά τόν Παντοδύναμο Νικητή τοῦ θανάτου, γιά τόν Ἀναστημένο Ἰησοῦ Χριστό, τίποτε δέν μπορεῖ, νά σταθεῖ ἐμπόδιο· Οὔτε οἱ κλειστές πόρτες τῶν Ἱερῶν Ναῶν μας, διότι Αὐτός «ἐξῆλθε ἐσφραγισμένου τοῦ τάφου» καί «εἰσῆλθε τῶν θυρῶν κεκλεισμένων».
Ἄς πανηγυρίσουμε λοιπόν, ἀδελφοί μου, μένοντας φέτος, κατ’ ἀνάγκην, στά σπίτια μας· ἀλλά ἀνοίγοντας τήν καρδιά μας διάπλατα, νά εἰσέλθει σέ αὐτήν τό Ἀνέσπερο Φῶς τῆς Ἀναστάσεως. Ἄς γιορτάσουμε προσευχόμενοι, γιά τήν ἴαση τῶν ἀνθρώπων, πού τούς ἐπισκέφθηκε ἡ ἀσθένεια, οἱ ὁποῖοι μπορεῖ, νά εἶναι ἄνθρωποι τῆς διπλανῆς πόρτας. Ἄς γιορτάσουμε προσευχόμενοι, γιά τούς μαχόμενους ἰατρούς καί του νοσηλευτές. Ἄς γιορτάσουμε προσευχόμενοι, γιά τούς νέους μας, οἱ ὁποῖοι μέσα ἀπό αὐτήν τήν δυσκολία τῆς πανδημίας, μποροῦν νά ὠριμάσουν συνειδητοποιώντας, πώς τίποτε δέν εἶναι αὐτονόητο σέ αὐτόν τόν κόσμο. Ἄς γιορτάσουμε προσευχόμενοι, γιά τούς ἀποδήμους Ἀρτινούς, πού φέτος δέν θά μπορέσουν, νά ἔλθουν στήν ἰδιαίτερη πατρίδα τους, ἀλλά θά γιορτάσουν τό Πάσχα μακριά. Οἱ προσευχές ὅλων μας, ἰδιαίτερα αὐτές τίς ἡμέρες, θά φέρουν σύντομα τήν λύτρωση. Θά φέρουν σύντομα, τήν Ἀνάσταση ὁλόκληρης τῆς ἀνθρωπότητας.
Ἀδελφοί μου, ἔχετε θᾶρρος καί πίστη στήν δύναμη τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Σύντομα, ὅλη αὐτή ἡ δοκιμασία θά εἶναι παρελθόν. Ὁ Ἀναστάς Ἰησοῦς Χριστός «νενίκηκε τον κόσμον».
Ἔτη πολλά καί εὐλογημένα.
Μέ τήν ἀγάπη τοῦ Ἄναστημένου Ἰησοῦ Χριστοῦ
Ὁ Μητροπολίτης
† ὁ Ἄρτης Καλλίνικος
