Η μνήμη της ανακομιδής του Τιμίου Λειψάνου του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, η οποία εορτάστηκε σήμερα Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2026. Η Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026, εορτάστηκε με τρόπο λαμπρό και χαρμόσυνο για την Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου, καθώς η χαρά της εορτής επιτάθηκε με τη χαρά της χειροτονίας ενός νέου Πρεσβυτέρου. Ο ομώνυμος του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, Διάκονος π. Γεώργιος Μπετικούγιας, αδελφός της Ιεράς Μονής Προφήτου Ηλιού Τυρνάβου, χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμο.
Ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε το πρωί στον Όρθρο και στη συνέχεια τέλεσε τη Θεία Λειτουργία κατά τη διάρκεια της οποίας έλαβε χώρα η χειροτονία του νέου Πρεσβυτέρου. Παρά το εργάσιμο της ημερας, πλήθος λαού συγκεντρώθηκε προκειμένου να αναφωνήσει το «άξιος», ενώ χαρακτηριστική ήταν η παρουσία κάποιων παιδιών του Ιερού, τα οποία προτίμησαν να πάρουν απουσίες από το σχολείο τους, παρά να χάσουν το μεγάλο αυτό γεγονος για τον Τύρναβο. Έτσι, ωφελήθηκαν από την βιωματική συμμετοχή στα τελεσθέντα κατά την χειροτονία και απέκτησαν την εμπειρία του Μυστηρίου της Ιερωσύνης.
Στην προσφώνηση του ο νέος Πρεσβύτερος δόξασε τον Θεό για όσα του χάρισε στη ζωή του κυρίως, για το ότι τον οδήγησε στη μεγάλη αυτή στιγμή. Ευχαρίστησε όλους όσους συνέβαλαν και εργάστηκαν για την προκοπή του, ενώ ιδιαιτέρως μνημόνευσε τους γονείς και την αδελφή του για τη διαρκή υποστήριξή τους στις αποφάσεις της ζωής του. Επίσης, ευχαρίστησε όσους συμπαραστέκονται στην Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού, καθώς και στον ίδιο, και υποσχέθηκε να διακονεί με όλη του την καρδιά τον καθένα.
Αντιφωνώντας ο Σεβασμιώτατος, λαμβάνοντας αφορμή από τη σημερινή εορτή, τόνισε το γενναίο του χαρακτήρα του Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου, καθώς και το θαρραλέο στην αντιμετώπιση των οποίων προκλήσεων. Υπέδειξε ότι αυτά είναι τα σημεία τα οποία πρέπει ο νέος Πρεσβύτερος να αντιγράψει από τον άγιό του, καθώς στις ημέρες μας η Ιερωσύνη ασκείται μέσα σε προκλήσεις πολλές και σε κοινωνία τέτοια που μάλλον δεν καταλαβαίνει την ευεργεσία της Ιερωσύνης και την ευλογία που προκύπτει από αυτήν. Τόνισε ότι χωρίς Ιερωσύνη δεν υπάρχει Εκκλησία και επομένως είναι ωφειλετική η στήριξη όλων προς τους Ιερείς αλλά και προς όσα νέα παιδιά επιθυμούν να ιερωθούν. Λαμβάνοντας αφορμή από την ευαγγελική περικοπή της ημέρας, κατά την οποία ο Χριστός βεβαίωσε πως αφού εδίωξαν τον ίδιο θα διώξουν και τους επιγόνους του, ανέδειξε το γεγονός ότι η Ιερωσύνη είναι σταυρική, με την εξής ιδιοτυπία, δεν επιτρέπεται να μισεί, ή να κρατάει κακία, η να ανταποδίδει τα όμοια σε όσους προσβάλλουν, θίγουν ή περιφρονούν το ράσο. Τούτο δε διότι, κατά το τελευταίο στίχο του ευαγγελίου, θα έρθει η ώρα κατά την οποία όλοι εκείνοι που προσπαθούν να σκοτώσουν τους χριστιανούς, θα μεταστραφούν και με πίστη θα προσφέρουν λατρεία στον Άγιο Θεό. Επομένως, όπως επισήμανε ο Σεβασμιώτατος, ο κάθε άνθρωπος είναι εν δυνάμει αδελφός μας, εν δυνάμει άγιος, τον οποίον περιμένει ο Θεός για να τον αποκαταστήσει στον παράδεισο του. Άρα δεν επιτρέπεται η συμπεριφορά μας να γίνεται αφορμή σκανδαλισμού, ώστε να κλείνει αυτή η οδός προς την αγιότητα, αντίθετα δε πρέπει να καλλιεργούμε στους ανθρώπους στο φρόνημα της μετάνοιας.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε όλους τους παρισταμένους για την προσευχητική και κατανυκτική συμμετοχή τους, καθώς και την τήρηση της τάξης, έτσι ώστε να γίνουν τα «πάντα κατά τάξιν και ευσχημόνως». Ιδίως ευχαρίστησε τους Ιεροψάλτες για τον κόπο τους, καθώς και τις εθελόντριες του Ιερού Ναού για τη θυσιαστική προσφορά τους.
