Τήν Δευτέρα, 20 Ἰουλίου 2026, ἑορτή τοῦ Προφήτου Ἠλιοῦ τοῦ Θεσβίτου, πανηγύρισε τό ὁμώνυμο Παρεκκλήσιο πού βρίσκεται στήν κορυφή τοῦ Ἐνετικοῦ Κάστρου τῆς Ναυπάκτου, δίπλα στήν ἀκρόπολη.
Τήν ἴδια ἡμέρα ἑορτάζει καί ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης μας κ. Ἱερόθεος τήν ἐπέτειο τῆς εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονίας του, ὁ ὁποῖος συμπλήρωσε 31 ἔτη ὡς Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου.
Τήν παραμονή τό ἀπόγευμα, Κυριακή 19 Ἰουλίου, τελέσθηκε ὁ πανηγυρικός Ἑσπερινός χοροστατοῦντος τοῦ Σεβ. κ. Ἱεροθέου. Στήν ἀκολουθία συμμετεῖχαν οἱ Ἱερεῖς: Ἀρχιμ. π. Πολύκαρπος Θεοφάνης, Ἱεροκήρυξ, Ἀρχιμ. π. Παΐσιος Παρασκευᾶς, Ἱεροκήρυξ, π. Ἀθανάσιος Νικόπουλος, π. Ἀντώνιος Ἀντωνιάδης καί ὁ Διάκονος π. Ἱερόθεος Καλλίας.
Παρόντες στήν πανήγυρη ἦταν ὁ Βουλευτής Αἰτωλοακαρνανίας κ. Θανάσης Παπαθανάσης, ὁ Δήμαρχος Ναυπακτίας κ. Βασίλειος Γκίζας, Ἀντιδήμαρχοι, Δημοτικοί Σύμβουλοι καί Πολιτευτές.
Τελέσθηκε ἀρτοκλασία ὑπέρ ὑγείας τοῦ Προέδρου καί τῶν μελῶν τῆς Ἀδελφότητος Ναυπακτίων Ἀττικῆς “Ὁ Ἔπαχτος”.
Στό κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος εἶπε ὅτι ὁ Προφήτης Ἠλίας ἀντιμετώπισε τήν θρησκεία τοῦ Ἀχαάβ καί τῆς Ἰεζάβελ μέ τήν ὁποία παρέσυρε τόν λαό. Ἐκεῖνος ἔδειξε τόν ἀληθινό Θεό πού ὑπάρχει.Ἔπειτα εἶπε ὅτι ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι θρησκεία, ἀλλά θά πρέπει νά δοῦμε τά ἰδιαίτερα γνωρίσματα τῆς θρησκείας, ἀφοῦ γέμισε σήμερα ἡ κοινωνία μας ἀπό θρησκεῖες.
Τά τρία κοινά σημεῖα εἶναι ἡ πίστη στόν Θεό ἤ τούς Θεούς πού μεταφέρεται σέ δογματικά σύμβολα, ἡ λατρεία ἀφοῦ ἡ πίστη στόν Θεό ἐκφράζεται μέ προσευχές, καί τό ἦθος, δηλαδή ἡ συμμόρφωση τῆς ζωῆς τοῦ κάθε θρησκευόμενου στίς ἀπαιτήσεις τοῦ Θεοῦ. Αὐτά τά τρία στοιχεῖα ὑπάρχουν καί στήν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἔχει πίστη, λατρεία καί ἰδιαίτερο ἦθος, τρόπο ζωῆς.
Ἔπειτα εἶπε ὅτι, δυστυχῶς, σήμερα γίνεται διάσπαση μεταξύ αὐτῶν. Ἄλλοι πιστεύουν στόν Θεό, χωρίς νά ἐκκλησιάζονται καί νά συμμορφώνουν τόν ἑαυτό τους μέ τίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ. Ἄλλοι ἐκκλησιάζονται χωρίς νά ξέρουν τί πιστεύουν καί πῶς νά ἀλλάζουν τήν ζωή τους. Καί ἄλλοι συμμορφώνονται τυπικά πρός τήν ἐκκλησιαστική ζωή χωρίς νά γνωρίζουν τήν πίστη καί χωρίς νά ἐκκλησιάζονται.
Κατέληξε ὅτι δέν πρέπει νά ζοῦμε διασπαστικά, ἀλλά ἑνωτικά, μεταξύ πίστεως, λατρείας καί τρόπου ζωῆς.
Ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς, Δευτέρα 20 Ἰουλίου, τελέσθηκε ὁ πανηγυρικός Ὄρθρος καί ἡ Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου κ. Ἱεροθέου. Μαζί του συλλειτούργησαν οἱ Ἱερεῖς: π. Θωμᾶς Βαμβίνης, Γενικός Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος, Ἀρχιμ. π. Παΐσιος Παρασκευᾶς, Ἱεροκήρυξ, π. Ἀθανάσιος Νικόπουλος, π. Ἀντώνιος Ἀντωνιάδης καί ὁ Διάκονος π. Ἱερόθεος Καλλίας.
Ὁ Σεβασμιώτατος στό κήρυγμά του εἶπε ὅτι ὁ Προφήτης Ἠλίας ἔκανε ἕνα «πείραμα» γιά νά ἀποδειχθῆ ὁ ἀληθινός Θεός ἀπό τούς ψεύτικους Θεούς. Κατασκευάσθηκαν δύο βωμοί, ὅπου θά γίνονταν θυσίες. Ἡ εἰδωλολατρική θυσία δέν πραγματοποιήθηκε, ἐνῶ ὁ Θεός ἔστειλε πῦρ στό θυσιαστήριο τοῦ Προφήτη Ἠλία καί «κατέφαγε» καί τό σφάγιο καί τόν βωμό.
Ἔπειτα εἶπε ὅτι αὐτή ἡ ἀποστολή τοῦ οὐρανίου πυρός, τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ, συμβαίνει μέ πολλούς τρόπους. Στήν θεία Λειτουργία τό Ἅγιο Πνεῦμα μεταβάλλει τόν Ἄρτον καί τόν Οἶνον σέ Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ. Στήν τελετή τῆς Ἱερωσύνης τό Ἅγιο Πνεῦμα ἐνδύει τόν Ἱερέα καί τόν Ἐπίσκοπο μέ μεγάλη Χάρη, «Εὐλογητός ὁ Θεός ὁ ἐκχέων τήν Χάριν Αὐτοῦ ἐπί τούς Ἱερεῖς Αὐτοῦ». Στήν προσευχή ἔρχεται ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ στήν καρδιά, ὅπου τελεῖται μία θεία Λειτουργία. Κατέληξε ὅτι αὐτά εἶναι θέματα ἐμπειρικά καί πρέπει νά τά γευθοῦμε.
Πρό τοῦ «Δι΄ εὐχῶν» ὁ Σεβασμιώτατος εἶπε ὅτι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἔχουν κάποιες ἡμέρες ἰδιαιτέρως σημαντικές στήν ζωή τους. Ἔτσι καί αὐτός ἔχει ὡς σημαντικές ἡμέρες τήν ἡμέρα τῆς γεννήσεώς του, στήν συνέχεια τήν ἡμέρα τῆς βαπτίσεώς του, ἀργότερα τήν ἡμέρα τῆς χειροτονίας του εἰς Διάκονον καί Πρεσβύτερον ἀπό τόν ἅγιο Καλλίνικο καί σάν σήμερα τήν ἡμέρα τῆς εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονίας του καί θά ἀκολουθήση ἡ σημαντική ἡμέρα πού ἡ ψυχή θά ἐξέλθη ἀπό τό σῶμα. Ζήτησε νά εὔχονται ὅλοι, ὅπως εὔχεται καί αὐτός γιά ὅλους, νά διακονήσουμε καλῶς καί νά τελειώσουμε καλῶς τήν ζωή μας.
Ἐκ μέρους τοῦ Κλήρου καί τοῦ λαοῦ τῆς Μητροπόλεως, ὁ Γενικός Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος π. Θωμᾶς Βαμβίνης εὐχήθηκε στόν Σεβασμιώτατο νά συνεχίση νά ποιμαίνη καί νά διακονῆ τόν λαό γιά ἔτη πολλά, καί τόν εὐχαρίστησε διότι ὅλα αὐτά τά χρόνια μέσα ἀπό τήν διδασκαλία του, τήν ποιμαντική του καί τό παράδειγμά του ξυπνᾶ συνειδήσεις γιά νά ζοῦμε ἐκκλησιαστική ζωή καί μᾶς προετοιμάζει, ὥστε ἡ ἡμέρα τῆς ἐξόδου τῆς ψυχῆς ἀπό τό σῶμα νά γίνη γιά τόν καθένα μία ἔνδοξη ἡμέρα, μία εἴσοδος στήν ἔνδοξη Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
