Την μνήμη των ιαματικών Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, υιών Θεοδότης, των εξ Ασίας, εόρτασε πανηγυρικά με τέλεση Δισαρχιερατικής Θ. Λειτουργίας υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Διονυσίου και του Θεοφιλεστάτου Πρωτοσυγκέλλου της Ι. Μητροπόλεως μας Επισκόπου Κεγχρεών κ. Αγαπίου την Τρίτη, 1η Νοεμβρίου 2022, η Τοπική μας Εκκλησία στον ομώνυμο Προσκυνηματικό Ι. Ναό των Αγίων Αναργύρων στην Αρχαία Κόρινθο. Κατά την διάρκεια της Θ. Λειτουργίας έλαβε χώρα και η εις Πρεσβύτερον Χειροτονία του εγγάμου Διακόνου π. Ιωάννη Ρούκη, καταγομένου από την Ξυλοκέριζα Κορινθίας και απασχολούμενου στα Γραφεία της Ι. Μητροπόλεως μας.
Πριν την Χειροτονία ο προχειρισθείς σε Πρεσβύτερο π. Ιωάννης, εμφανώς συγκινημένος, ευχαρίστησε τον Σεβ. Ποιμενάρχη μας για την ύψιστη τιμή, που του επεφύλαξε, προάγοντάς τον στον δεύτερο βαθμό της Ιερωσύνης και ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας, πατρικώ τω τρόπω, του υπενθύμισε πως ο Χριστός δια του Ευαγγελίου Του, της Εκκλησίας και των Ιερών Μυστηρίων αναγεννά τους ανθρώπους και τους οδηγεί στην σωτηρία και στην λύτρωση απ’ την αμαρτία και τον θάνατο. Ο άνθρωπος αναγεννάται δι’ ύδατος και Πνεύματος στην Κολυμβήθρα εντός του Ιερού χώρου της Εκκλησίας. Πεθαίνει ο «παλαιός» άνθρωπος και αναγεννάται καινούργιος, που «κτίζεται» κομμάτι-κομμάτι εν Χριστώ Ιησού, ζώντας δι᾿ Αυτού αιωνίως.
Για να συντελεστεί αυτή η αναγέννηση πρέπει να υπάρξει ο τρόπος και το μέσον, δηλαδή, ο άνθρωπος να αναγεννήσει τον συνάνθρωπό του. Ο Χριστός ήλθε άπαξ, ωστόσο αενάως χορηγεί την Χάρι Του σε ανθρώπους που τους επιλέγει και καλλιεργεί εκ κοιλίας μητρός για την επιτέλεση του κοσμοσωτήριου έργου Του, στο οποίο εμείς μετέχουμε αναξίως. Θα μπορούσε ο Χριστός να έδινε την Χάρι αυτή στους άυλους, καθαρούς και αναμάρτητους Αγγέλους, ωστόσο επέλεξε ανθρώπους ομοιοπαθείς μ’ εμάς «σάρκα φορούντες και τον κόσμο οικούντες» (Ακολουθία των Εξομολογουμένων, Μικρόν Ευχολόγιον), ώστε με το υπούργημα της Ιερωσύνης να σώζονται οι άνθρωποι δια του Αγίου Πνεύματος.
Νουθέτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας τον π. Ιωάννη πνευματικά προτρέποντάς τον να δέεται ένδακρυς για την σωτηρία των ανθρώπων, να μην φοβηθεί να δίδει αφειδώς την Χάρι, που θα λάβει, στους ανθρώπους, καθώς η εποχή που ζούμε είναι τόσο σκληρή και απάνθρωπη και χωρίς Θεό δεν αντέχεται! «Αυτό θα είναι και το έργο σου π. Ιωάννη και πολλές φορές, όταν αισθανθείς μόνος, να γνωρίζεις ότι δεν είσαι, αφού η Χάρις του Θεού και ο Ίδιος ο Θεός θα είναι πάντα μαζί σου στηρίζοντας σε, όπως και ο Επίσκοπός σου, που θα σε ενισχύει και θα σε στερεώνει πάντοτε».
Δραττόμενος της ευκαιρίας της Χειροτονίας ο Ποιμενάρχης μας εξέφρασε στους παρισταμένους την έντονη ανησυχία του, για το ότι στις μέρες μας κάποιοι βλέπουν το μέγα υπούργημα της Ιερωσύνης επιπόλαια και ασεβώς. Οι Χειροτονίες πλέον σπανίζουν, καθώς ψάχνουμε απεγνωσμένα να βρούμε καλούς και πιστούς υποψηφίους Κληρικούς και τα χωριά μας μαραζώνουν χωρίς Ιερείς. Παλαιότερα, αλλά και σε άλλα μέρη θεωρούν μεγάλη τιμή να γίνουν τα παιδιά τους Κληρικοί και μου γεννάται το ερώτημα σήμερα και εδώ στην Πατρίδα μας γιατί να μην είναι τιμή το παιδί σου να καταστή Ιερεύς, χειριστής της Θείας Χάριτος; «Οδηγήστε τα παιδιά σας στην Ιερωσύνη, αφήστε τα να γίνουν Ιερείς και οι θυγατέρες σας Πρεσβυτέρες και γονατίστε προσευχόμενοι θερμά στον Θεό προκειμένου ο π. Ιωάννης να γίνει καλός, έντιμος και άξιος Κληρικός και καλό παράδειγμα, όπως και γι᾿ αυτόν υπήρξε ο αείμνηστος πάππους του π. Θεμιστοκλής Ρούκης, που άφησε μνήμη καλού καγαθού Ιερέως και οικογενειάρχου».
Πριν την απόλυση ο Σεβασμιώτατος, αφού έδωσε στον νεοχειροτονηθέντα το Ι. Αντιμήνσιο, δηλαδή, την γραπτή και προφορική άδεια του Επισκόπου, προκειμένου ο νέος Πρεσβύτερος να τελεί την Θ. Λειτουργία και να μεταδίδει την Χάρι του Θεού στους Πιστούς, ευχαρίστησε τον πνευματικό του πατέρα, Αιδεσ. Πρωτ/ρο π. Παναγιώτη Μαυραγάνη, Προϊστάμενο του Καθεδρικού Ι. Ναού του Αποστόλου Παύλου και Αρχιερατικό Επίτροπο Κορίνθου-Λουτρακίου, που τον προετοίμασε πνευματικά για την διακονία του Ι. Θυσιαστηρίου, ως και την σύζυγο του και Πρεσβυτέρα Ελένη που δέχθηκε με χαρά και σεβασμό να πορευθούν μαζί τον δρόμο της Ιερωσύνης και ευχήθηκε η Ιερωσύνη αυτή να είναι αγία, ευλογημένη, καλλίκαρπη και πολύκαρπη!
