Λάμπρος Παγούνης, Θεολόγος – Υπ. Διδάκτωρ
Παράδοξο το Τριώδιο. Μια περίοδος κατανυκτική για την Εκκλησία.
Μια περίοδος χωρισμένη σε τρία τμήματα.
Θαρρείς πως είναι κατασκευασμένο αρχιτεκτονικά κατά το πρότυπο ένας Ιερού Ναού.
Οι τέσσερις πρώτες Κυριακές, σε προετοιμάζουν, σε εισάγουν στην πένθιμη μα καί συνάμα λυτρωτική νηστεία της Αγίας Τεσσαρακοστής.
Αποτελούν δηλαδή αυτές οι Κυριακές τον “Νάρθηκα” του Τριωδίου.
Απο την Καθαρά Δευτέρα εισαγόμαστε στον “Κυρίως Ναό”.
Την καθαρτική νηστεία. τεσσαράκοντα ημέρες κατα το πρότυπο της νηστείας του Θεανθρώπου στην έρημο.
Τεσσαράκοντα ημέρες, νήψης και αποταγής από τα γήινα, που καθιστούν τον άνθρωπο χοϊκό. Αυτό το επίγειο φρόνημά του ήταν, και η απληστία,
που τον κατέστησαν χοϊκό.
Που του επέβαλλαν την επιστροφή στη γη εξ ης ελήφθη.
Και μετά απο τις τεσσαράκοντα ημέρες, ερχόμαστε στο “Ιερό” του Τριωδίου.
Την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα. Ο Θεός, σηκώνει στους όμους Του, το βαρύ φορτίο της ανθρωπότητας. Ερχεται πρόσωπο με πρόσωπο με την άβυσσο της κακίας του ανθρώπου, και με την λυτρωτική καί θυσιαστική Του αγάπη, νικά τον θάνατο.
Εδώ όμως, στις δύο τελευταίες περιόδους του Τριωδίου κάτι παράδοξο συμβαίνει.
Η αρχή της Τεσσαρακοστής και το τέλος της Μεγάλης Εβδομάδος, διαδραματίζονται στον ίδιο περιβάλλοντα χώρο.
Είναι σα να θέλει ο Θεός να διορθώσει τις καταστάσεις.
Ένας κήπος το σκηνικό της Καθαράς Δευτέρας.
Ένας άλλος κήπος το σκηνικό του Μεγάλου Σαββάτου.
Ο ένας κήπος, της Εδέμ, φτιαγμένος από τον Θεό και δωρισμένος στον άνθρωπο.
Ο άλλος κήπος, του ευσχήμονος Ιωσήφ, φτιαγμένος από άνθρωπο και δωρισμένος στον Θεό.
Στον πρώτο κήπο, ο λόγος του Θεού στη γυναίκα, κατάρα: “πληθυνῶ τὰς λύπας σου καὶ τὸν στεναγμόν σου· ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα” .
Στον δεύτερο κήπο, ο λόγος του Αναστημενου Χριστού στις Μυροφόρες γυναίκες, χαρά καί ευλογία : “Χαίρετε”.
Στον ένα κήπο, το ξύλο της ζωής, χάριν ανυπακοής του ανθρώπου, οδηγεί στο θάνατο.
Στον άλλο κήπο, το Ξύλο του θανάτου, χάριν υπακοής του Θεού, οδηγεί στη Ζωή.
Στον ένα κήπο, τα βήματα του Θεού, φόβος καί τρόμος.
Στον άλλο κήπο, τα βήματα του Αναστημένου Θεού, χαρά καί αγαλλίαση.
Στον ένα κήπο, άγγελος Κυρίου, κρατά κλειστή την είσοδο.
Στον άλλο κήπο, άγγελος Κυρίου, ανοίγει την είσοδο .
Δύο κήποι αποτελούν την αρχή καί το τέλος.
Καθαρά Δευτέρα εξοριστήκαμε απο τον ένα….
Άραγε, Μέγα Σάββατο θα εισέλθουμε στον έτερο;
