Του Περικλή Σταυριανάκη, Ποινικολόγου
Με την ανδρώα Ιερά Μονή του Τρικόρφου Φωκίδας με συνδέουν ισχυροί πνευματικοί και καρδιακοί δεσμοί, αφού επί σειρά πολλών ετών την επισκέπτομαι, έχοντας αναπτύξει βαθιά εκτίμηση για την αδελφότητα και τον Ηγούμενο Γέροντα Νεκτάριο Μουλατσιώτη, που είναι και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος.
Ωστόσο, μετά την τελευταία μου επίσκεψη στο Τρίκορφο, η συγκίνησή μου για το θαυμαστό έργο που επιτελείται και οι μνήμες δεκαετιών της γνωριμίας μου με τον Γέροντα Νεκτάριο, με ώθησε σ’ αυτή την μικρή κατάθεση ψυχής, ωφέλιμη για κάθε άνθρωπο που αναζητά πνευματικούς οδηγούς.
Θυμάμαι ότι ο π. Νεκτάριος από τα πρώτα του βήματα ως κληρικού αποτελούσε «σημείο αντιλεγόμενο» εξαιτίας του δυναμικού χαρακτήρα και της δράσης του. Όσοι τoν γνώρισαν, ξέρουν ότι, πως δεν υπήρξε παπάς καριέρας, αλλά η καρδιά του φλεγόταν από θείο έρωτα για τον Χριστό και αγάπη θυσιαστική για την Εκκλησία.
Πολλαπλά χαρισματικός, με ολοζώντανη πίστη, κηρυγματική δεινότητα, απλούς τρόπους, αφοπλιστική ειλικρίνεια, άψογος ηθικά, ανιδιοτελής, άξιος να εμπνεύσει, πρόθυμος να μαρτυρήσει την αλήθεια, ν’ αγωνιστεί για τη δόξα του Θεού, συχνά παρεξηγήθηκε και διώχθηκε, όπως ακριβώς ο προστάτης του Άγιος Νεκτάριος.
Για τις συκοφαντίες, τους ξυλοδαρμούς και τις διώξεις που δέχθηκε θίγοντας άνομα συμφέροντα ή προκαλώντας ζηλοφθονία, ούτε παραπονέθηκε ούτε εκδικήθηκε, αλλά αντιμετώπισε με ανυπόκριτη αγάπη όσους τον πολέμησαν ή τον αδίκησαν.
Πρωτοστάτησε στους αγώνες της Εκκλησίας ενάντια, στο αυτόματο διαζύγιο, στον πολιτικό γάμο, στη νομιμοποίηση των εκτρώσεων, στην ηλεκτρονική ταυτότητα, στη Συνθήκη Σένγκεν, στη διάλυση της Ελληνικής Παιδείας και προειδοποίησε πολλάκις προφητικά για τα σημερινά, θλιβερά φαινόμενα της εθνικής και πνευματικής μας κρίσης.
Η αγωνία του για να οδηγήσει κοντά στο Χριστό και την Εκκλησία Του ψυχές μικρών, νέων και μεγάλων τον έκανε να επιδοθεί ακούραστα σε ένα τεράστιο κηρυγματικό και ιεραποστολικό έργο, χρησιμοποιώντας και σύγχρονα μέσα για να διδάξει έτσι Χριστό και Ορθοδοξία, ξεκινώντας από άμβωνες, κατηχητικά, κατασκηνώσεις, κασέτες, ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, μέχρι το διαδίκτυο, αλλά και εκδίδοντας χριστιανικά περιοδικά και δεκάδες πνευματικά βιβλία.
Δημιούργησε δύο αξιοθαύμαστα κοινόβια μοναστήρια επανδρώνοντάς τα με δεκάδες νέους ανθρώπους και επιστήμονες, που τους ενέπνευσε και τους καθοδηγεί. Το επιβλητικό κτιριακό έργο που δεσπόζει στο Τρίκορφο, είναι σαφώς έργο συλλογικό που βέβαια ανήκει στην Εκκλησία, προϊόν όμως ανθρώπινης προσφοράς όλων όσων εκτίμησαν την καθημερινή αρωγή που παρέχει ο π. Νεκτάριος σε πολυάριθμες ταλαιπωρημένες ψυχές, σε αναξιοπαθούντες, σε αρρώστους, σε απεγνωσμένους, σε δοκιμαζόμενες οικογένειες, σε φυλακισμένους κλπ. και τον βρίσκουν στήριγμά τους.
Πλήθος θαυμαστών σημείων τον αξίωσε και τον αξιώνει ο Θεός να τελεί με την προσευχή του και το σταύρωμά του σε ασθενείς και άτεκνους και πάμπολλοι μάρτυρες αναδεικνύουν τον π. Νεκτάριο όχι απλώς λειτουργό του υψίστου, «θεραπευτή ψυχών και σωμάτων» συνεχίζοντας την παράδοση των αγίων ιερέων της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας.
Βέβαια όσοι δεν σκέπτονται με το πνεύμα του Θεού, δεν κατανοούν τη δημιουργικότητα, την εξυπνάδα και την ακτινοβολία της ανυπόκριτης αγάπης με την οποία τον προίκισε ο Θεός τον π. Νεκτάριο και μπορεί να φτάσουν στην άδικη συκοφαντία, αγνοώντας πως το όλο έργο του, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η δόξα του Θεού και της Εκκλησίας Του.
Ασφαλώς Θεία πρόνοια οδήγησε τον πεφωτισμένο Μητροπολίτη Φωκίδος κ.κ. Θεόκτιστο, στην απόφαση να τον επιλέξει ως Πρωτοσύγκελλό του και βεβαίως είναι άξιος συγχαρητηρίων και γι’ αυτή του την επιλογή.
Σήμερα ολόκληρη η Φωκίδα από άκρη σε άκρη χαίρεται την παρουσία, κάθε ηλικίας, αξιόλογων ρασοφόρων – πνευματικών τέκνων του Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη που εργάζονται καρποφόρα, ενώ εμείς ευγνωμονούμε και δοξάζουμε τον Θεό, διότι εξακολουθεί ν΄ αναδεικνύει τέτοιες πνευματικές μορφές στην Εκκλησία μας, στις πονηρές μέρες που ζούμε…
