Την Τετάρτη 16 Οκτωβρίου εορτάστηκε με λαμπρότητα στην Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας η Σύναξη πάντων των εν Βεροία διαλαμψάντων Αγίων και η 107η επέτειος της απελευθέρωσης της πόλεως.
Το πρωί στον Παλαιό Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Αποστόλων Παύλου και Πέτρου Βεροίας τελέστηκε Όρθρος και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος ο οποίος κήρυξε και τον θείο λόγο.
Στο τέλος τελέστηκε Δοξολογία από τους Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες Βεροίας κ. Παντελεήμονα και Δράμας κ. Παύλο, με την παρουσία του Υφυπουργού Οικονομικών κ. Απόστολου Βεσυρόπουλου και των τοπικών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών.
Ακολούθησε η εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας εντός του Ιερού Ναού, τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων στο ηρώο της πόλεως και μαθητική-στρατιωτική παρέλαση.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΒΕΡΟΙΑΣ
Ἕνας ἀπό τούς πιό λαμπρούς καί φωτεινούς σταθμούς στή μακραίωνη ἱστορία τῆς πόλεώς μας εἶναι ἡ σημερινή ἡμέρα, ἡ ἡμέρα τῶν ἐλευθερίων της ἀπό τόν πολύχρονο τουρκικό ζυγό.
Εἶναι ἡ ἡμέρα κατά τήν ὁποία ἡ πόλη καί ὅλοι οἱ κάτοικοί της μέ αἰσθήματα ἀνεκλάλητης χαρᾶς καί ἐνθουσιασμοῦ ὑποδέχθηκαν μέ σημαῖες καί λάβαρα τόν ἑλληνικό στρατό, πού εἰσῆλθε γιά νά τούς χαρίσει καί πάλι, μετά ἀπό πεντακόσια σχεδόν χρόνια σκλαβιᾶς, τήν ἐλευθερία καί νά τούς ἀπαλλάξει ἀπό τήν καταδυνάστευση τοῦ ἀλλόθρησκου τυράννου.
Εἶναι ἡ ἡμέρα κατά τήν ὁποία στρέφουμε τό βλέμμα στό παρελθόν καί μνημονεύουμε ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐργάσθηκαν, ἀγωνίσθηκαν καί θυσιάσθηκαν γιά νά ἔρθει ἡ ἡμέρα τῆς ἐλευθερίας.
Εἶναι ἡ ἡμέρα κατά τήν ὁποία στρέφουμε μέ εὐγνωμοσύνη τόν νοῦ μας σέ ἐκείνους πού κράτησαν μέ κόπους καί θυσίες πολλές, μέ ἱδρῶτα καί αἷμα, χωρίς νά ὑπολογίσουν τό τίμημα, χωρίς νά ὑπολογίσουν τή ζωή τους, τό Γένος μας ὄρθιο μέσα στά χρόνια τῆς σκλαβιᾶς.
Ποιοί ἦταν ὅμως αὐτοί;
Ἦταν ἡ Ἐκκλησία, οἱ κληρικοί καί οἱ μοναχοί μας, πού κράτησαν ζωντανή τήν ὀρθόδοξη πίστη καί συνέβαλαν μαζί μέ τούς δασκάλους στή διατήρηση τῆς γλώσσας καί τῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως στίς ψυχές τῶν ὑποδούλων Ἑλλήνων.
Ἦταν οἱ μητέρες μας πού φύτευσαν στήν ψυχή τῶν παιδιῶν τους μαζί μέ τήν ἀγάπη στόν Θεό καί τήν Παναγία, τήν ἑλληνική παράδοση καί τήν ἐλπίδα γιά τήν ἐλευθερία.
Ἦταν οἱ πατέρες μας πού ἀγωνίσθηκαν μέ κάθε τρόπο καί κάθε μέσο γιά ἐνάντια στόν κατακτητή, πού ξεσηκώθηκαν καί πολέμησαν ἀψηφώντας τόν κίνδυνο γιά νά χαρίσουν στή γῆ αὐτή καί πάλι τήν ἐλευθερία.
Ἦταν οἱ νεομάρτυρες πού μέ τήν ὁμολογία καί τή θυσία τους δίδαξαν ὅτι ἡ πίστη στόν Θεό δέν ξεπουλιέται γιά κάποια πρόσκαιρα καί ἐφήμερα ἀγαθά.
Ἦταν ὁ ἑλληνικός στρατός πού ἀψηφώντας τίς κακουχίες ξεκίνησε μέ ἐνθουσιασμό τόν ὑπέρ πάντων ἀγώνα γιά τήν ἀπελευθέρωση τῆς Μακεδονίας μας καί τῆς πόλεώς μας.
Ὅμως αὐτή τή λαμπρή καί χαρμόσυνη ἡμέρα δέν ἀρκεῖ ἡ ἔκφραση τῆς εὐγνωμοσύνης μας μέ λόγια. Δέν ἀρκεῖ ἡ τιμή πού ἐκφράζεται μέ μνημόσυνα καί καταθέσεις στεφάνων. Δέν ἀρκεῖ ἡ συγκίνηση καί ὁ ἐνθουσιασμός πού αἰσθανόμασθε ψάλλοντας τόν ἐθνικό μας ὕμνο ἤ παρακολουθώντας τήν παρέλαση. Χρειάζονται καί αὐτά. Εἶναι ἀπαραίτητα, γιατί συντηροῦν ζωντανή τή μνήμη καί τήν αἴσθηση τῆς εὐθύνης μας καί τή μεταδίδουν στίς νεότερες γενεές.
Αὐτό ὅμως πού εἶναι ἀνάγκη νά κάνουμε εἶναι νά ἀποδειχθοῦμε ἀντάξιοι τῆς ἐλευθερίας πού μᾶς χάρισαν οἱ πατέρες μας μέ τίς θυσίες τους, τιμώντας ὄχι μόνο τούς ἀγῶνες τους στά πεδία τῶν μαχῶν ἀλλά καί στήν καθημερινότητά τους κάτω ἀπό δύσκολες καί ἀντίξοες συνθῆκες.
Εἶναι ἀνάγκη νά ἀγωνισθοῦμε καί ἐμεῖς σήμερα γιά νά μείνουμε ὡς ἄτομα καί ὡς Ἔθνος σταθεροί στήν πίστη μας στόν Χριστό καί ἑνωμένοι ἀδιάρρηκτα μέ τήν Ἐκκλησία μας.
Εἶναι ἀνάγκη νά ἔχουμε καί ἐμεῖς τό θάρρος νά ὁμολογοῦμε ὅτι πιστεύουμε στόν Θεό καί δέν θά ἀρνηθοῦμε τήν πίστη μας γιά κανένα λόγο, γιατί χωρίς αὐτήν θά εἴχαμε ἀφομοιωθεῖ μέ τόν κατακτητή καί δέν θά εἴχαμε ἀποκτήσει ποτέ τήν ἐλευθερία μας.
Εἶναι ἀνάγκη νά τιμοῦμε τήν ἱστορία χωρίς ἀλλοιώσεις καί παρερμηνεῖες καί νά τήν διδάσκουμε στά παιδιά μας μαζί τήν ἑλληνική μας γλώσσα.
Εἶναι ἀνάγκη νά καλλιεργοῦμε τήν ἀγάπη μας πρός τήν πατρίδα, γιατί σέ αὐτήν ὀφείλουμε ὅ,τι εἴμαστε σήμερα, ἀλλά καί γιατί αὐτή εἶναι ἡ κινητήριος δύναμη γιά τήν πρόοδο καί τήν προκοπή τοῦ Ἔθνους μας.
Καί ἄν οἱ πατέρες μας πού τιμοῦμε σήμερα, ἑορτάζοντας τήν ἐπέτειο τῶν Ἐλευθερίων τῆς πόλεώς μας, κατόρθωσαν μέ ἐλάχιστα μέσα νά μᾶς χαρίσουν τήν ἐλευθερία, ἦταν γιατί πάνω ἀπό ὅλα, πάνω καί ἀπό τόν ἴδιο τόν ἑαυτό τους καί τήν ἴδια τή ζωή τους, ἔβαλαν τήν πατρίδα, ἔβαλαν τό κοινό καλό. Καί εἶναι δικό μας χρέος καί δική μας εὐθύνη νά τούς μιμηθοῦμε.
