Η ετήσια συνεστίαση για τους συνεργάτες της Μητροπόλεως Βεροίας

Το βράδυ της Κυριακής 4 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε στην κατάμεστη αίθουσα «ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΟ ΜΕΛΑΘΡΟΝ» της Αλεξάνδρειας η ετήσια συνεστίαση των μελών των εκκλησιαστικών συμβουλίων όλων των ενοριών και των συνεργατών της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας.

Στην αρχή ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων έκοψε τη βασιλόπιτα και εν συνεχεία απηύθυνε πατρικούς λόγους για την Μακεδονία μας.

Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος και όλοι οι παρόντες συνεργάτες της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας εξέδωσαν ψήφισμα υπέρ της Μακεδονίας μας.

Ακολούθησε παραδοσιακό μουσικό πρόγραμμα.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου :

Τό νέο ἔτος στό ὁποῖο εἰσήλθαμε πρίν ἀπό μερικές ἑβδομάδες καί τό καθιερωμένο ἔθιμο τῆς κοπῆς τῆς βασιλόπιττας πρός τιμήν τοῦ με­γάλου Πατρός τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, ἀρχιεπι­σκό­που Καισαρείας, τοῦ οὐρανο­φά­ντορος, τοῦ ὁποίου τό ἐκκλη­σιαστικό ἔργο ἀποτελεῖ τό κατ᾽ ἐξο­χήν πρότυπο γιά κάθε ἐκκλη­σια­στική καί ἐνοριακή προσπάθεια μᾶς δίδει καί ἀπόψε τήν εὐκαιρία αὐτῆς τῆς ἑόρτιας συναντήσεως καί συνεστιάσεως, ὅλων ὅσων μέ ποικίλους τρόπους ἐργαζόμασθε καί συνεργαζόμασθε στό γεώργιο τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας ἀλλά καί τῶν οἰκογενειῶν σας σέ μία εὐχάριστη συναναστροφή γιά νά ἀνταλλάξουμε εὐχές καί σκέψεις γιά τή νέα χρονιά ἀλλά καί νά γνωρισθοῦμε καλύτερα μεταξύ μας.

Ἡ Ἱερά μας Μητρόπολη θεωρεῖ αὐτή τήν εὐκαιρία τῆς μεταξύ μας συναντήσεως καί γνωριμίας πολύ σημαντική, καθώς ὅλοι διακο­νοῦ­με στό ἴδιο ἔργο καί ἔχουμε κοινό σκοπό, τήν πρόοδο καί τήν ἐπιτυ­χία του πρός ὄφελος τῶν ἀδελ­φῶν μας ἀλλά καί τή δόξα τοῦ Θεοῦ. Καί πιστεύουμε ὅτι ἡ ἀνταλ­λαγή ἀπόψεων καί ἰδεῶν μεταξύ τῶν ἐνοριῶν καί τῶν μελῶν τῶν ἐκκλησιαστικῶν συμβουλίων ἤ τῶν Φιλοπτώχων ταμείων ἀποτε­λεῖ πηγή ἐμπνεύσεως καί γιά τούς ἄλλους καί συγχρόνως κίνητρο γιά περαιτέρω δραστηριοποίηση καί καλῶς ἐννοούμενο ἀνταγω­νι­σμό.

Διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι ὅλοι ὅσοι συμμετέχετε στό ἐκκλησιαστικό ἔρ­γο καί στηρίζετε τήν προσπά­θεια τῶν κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι τοῦ συνολικοῦ ἔργου πού ἐπιτελεῖται σέ κάθε ἐνορία, συμμετέχετε μέ πολλή ἀγάπη καί μεγάλο ζῆλο καί ἔχει τήν ἐπιθυμία καί τή φιλοδοξία νά προσφέρετε στήν ἐνορία σας ὁ καθένας ἀπό τή δική του θέση εἴτε ὡς μέλη τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ συμβουλίου γιά τήν καλύτερη ὀργάνωση καί τόν ἐξωραϊσμό τοῦ ναοῦ σας εἴτε ὡς μέλη τοῦ Φιλοπτώχου ταμείου γιά τήν ἀποτελεσματικότερη συμπα­ρά­σταση στούς ἀδελφούς μας πού ἔχουν ἀνάγκη.

Βασική προϋπόθεση ὅμως γιά τήν ἐπιτυχία τοῦ ἐνοριακοῦ ἔργου σέ ὅλους τούς τομεῖς καί σέ ὅλα τά ἐπίπεδα εἶναι ἡ ἁρμονική συνερ­γασία μεταξύ σας καί μέ τούς ἱε­ρεῖς μας πού εἶναι ὑπεύθυνοι γιά τήν ἐνορία. Χωρίς συνεννόηση καί χωρίς συνεργασία, χωρίς καλή διάθεση καί ἀμοιβαία ἐμπιστοσύνη ἀλλά κυρίως χωρίς διάθεση προσ­φορᾶς γιά τό κοινό καλό δέν εἶναι δυνατόν νά προοδεύσει καί νά ἀποδώσει καρπούς κανένα ἔργο, πολύ περισσότερο τό ἐκκλησια­στι­κό ἔργο. Καί ἔχουμε ὅλοι εὐθύνη γι᾽ αὐτό, γιατί τό ἔργο τῆς Ἐκκλη­σίας, τό ἔργο τῆς κάθε ἐνορίας δέν εἶναι προσωπικό μας ἔργο γιά τό ὁποῖο ἔχουμε νά δώσουμε λόγο μόνο στόν ἑαυτό μας. Τό ἐκκλη­σια­στικό καί ἐνοριακό ἔργο εἶναι ἕνα ἔργο γιά τό ὁποῖο εἴμεθα ὑπό­λογοι ἔναντι τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ Θεοῦ καί τῶν ἀδελφῶν μας, γιατί καί μέ τή δική τους βοήθεια καί ἀρωγή καί μέ τά δικά τους χρή­ματα ἐπιτελεῖται αὐτό τό ἔργο. Γι᾽ αὐτό καί πρέπει νά ἔχουμε ὡς πρώτιστη προτεραιότητα τήν κα­λή καί διαφανῆ διαχείριση σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τά οἰκονομικά ζητήματα, στά πρακτικά θέματα τοῦ ναοῦ καί τοῦ φιλανθρωπικοῦ ἔργου, ἀλλά συγχρόνως προσεκτικοί καί ὑπεύ­θυνοι καί σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τό πνευ­μα­τικό ἔργο πού γίνεται σέ κάθε ἐνορία, ὥστε ὅλοι μαζί νά δίδουμε τήν καλή μαρτυρία τοῦ Ἰησοῦ Χρι­στοῦ στούς ἀνθρώπους γύρω μας, νά δίδουμε τή μαρτυρία τῆς ἑνό­τη­τος ἡ ὁποία εἶναι ἀναγκαία καί ἀπαραίτητη πάντοτε, ἰδιαιτέ­ρως ὅμως σήμερα πού ἐκτός τῶν ἄλ­λων ἡ πατρίδα μας ὑφίσταται καί μία πίεση σέ θέματα πού ἀφοροῦν τήν ἴδια τήν ὑπόστασή της, τήν ἴδια τήν ἱστορία της καί στά ὁποῖα ἔχουμε χρέος νά ἀντισταθοῦμε καί νά μήν ἐπιτρέψουμε νά ὑποχωρή­σου­με ἀπεμπολώντας τά δίκαιά μας, τήν ταυτότητά μας, τήν ἱστο­ρία μας καί τό ὄνομά μας γιά τά ὁποῖα θυσιάσθηκαν οἱ πατέρες μας καί ἔχυσαν τό αἷμα τους ὑπομένο­ντας ἄπειρες δοκιμασίες προκειμέ­νου νά τά διατηρήσουμε καί νά τά ἀπολαμβάνουμε ἐμεῖς ἐλεύθεροι.

Ζοῦμε ὅλοι αὐτές τίς τελευταῖες ἑβδομάδες μέ μεγάλη ἔνταση τό θέμα τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδο­νίας μας, ἔνταση πού κορυφώθηκε σήμερα μέ τό παλλαϊκό συλλα­λη­τήριο τῆς Ἀθήνας, ὅπου ὅλοι οἱ Ἕλληνες διαδήλωσαν μέ εἰρηνικό τρόπο τή θέλησή τους νά ἀντιτα­χθοῦν σέ ὅσους θέλουν νά ὑφαρ­πάσουν τό ὄνομα καί τήν ταυ­τό­τητα τῆς Μακεδονίας μας.

Ἡ σημερινή ἡμέρα εἶναι ἡ ἡμέρα τοῦ θανάτου τοῦ μεγάλου ἥρωα τῆς ἑλληνικῆς ἐπαναστάσεως, τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, καί τό γεγονός αὐτό δίδει καί σέ μᾶς πε­ρισσότερη δύναμη γιά νά ἀντι­στα­θοῦμε στά σχέδια τῶν γειτό­νων μας πού μέ τήν ὑποστή­ριξη κυρίως τῶν Ἡνωμένων Πο­λι­τει­ῶν, οἱ ὁποῖες δέν ἐνδιαφέρονται οὔτε γιά τήν ἱστορική ἀλήθεια οὔ­τε γιά τά δι­καιώ­ματα καί τίς εὐ­αι­σθησίες μας, ἀλλά μόνο γιά τά δικά τους συμ­φέ­ροντα, θέλουν νά κλείσουν ἕνα θέμα πού χρονίζει γιά νά δημιουργήσουν, ὅπως ἰσχυρίζο­νται, σταθερό­τητα στήν περιοχή μέ τήν ἔνταξη τῶν Σκο­πίων στό ΝΑΤΟ καί τήν Εὐρω­παϊκή Ἕνωση.

Καί ἴσως ὅλα αὐτά μπορεῖ νά ἀκούονται καλά στά αὐτιά κά­ποιων καί μέσα στή χώρα μας, ἀλλά δέν εἶναι δυνατόν νά ἰσχύ­σουν, δέν εἶναι δυνατόν νά γίνουν ἀποδεκτά ἀπό ἐμᾶς, δέν εἶναι δυ­να­τόν νά ἐξισωθοῦν τά δικαιώ­μα­τα τῶν γειτόνων μας γιά τό ὄνομα τῆς Μακεδονίας, τό ὁποῖο ὑπέ­κλε­ψε, ὅπως εἶναι γνωστό καί ἱστορι­κά ἀποδεδειγμένο πρίν ἀπό 70 χρό­νια ὁ Τίτο, σέ μία ἐποχή πού ἡ Ἑλλάδα βρισκόταν σέ κατάσταση πού δέν μποροῦσε νά ἀντιδράσει, ἀλλά καί σέ μία ἐποχή πού οἱ πε­ρισσότεροι δέν μποροῦσαν νά προ­βλέ­ψουν τίς ἐξελίξεις καί τή διά­λυση τῆς Γιουγκοσλαβίας πού θά συνέβαινε τό 1991 καί θά μᾶς ἔφερ­νε ἀντιμέτωπους μέ ἕνα πρό­βλημα, μέ ἕνα σφετερισμό τοῦ ὀνό­ματος τῆς Μακεδονίας μας ἀπό ἕνα ἀνεξάρτητο πλέον κράτος, τό ὁποῖο γιά νά δημιουργήσει μία ταυτότητα στόν πληθυσμό του ὄχι μόνο ὑπέκλεψε τό ὄνομα τῆς Μα­κεδονίας ἀλλά καπηλεύθηκε καί τήν ἑλληνική ἱστορία της, προπα­γανδίζοντας ψευδέστατα ὅτι αὐτοί εἶναι ἀπόγονοι τοῦ Μεγάλου Ἀλε­ξάν­δρου καί ὅτι δῆθεν ἀποτελοῦν μαζί μέ τόν μεγάλο Ἕλληνα καί Μα­κεδόνα στρατηλάτη τό «μακε­δο­νικό» ἔθνος.

Πόσο χονδροειδῆ ψέμματα εἶναι ὅλα αὐτά τό ἔχει ἀποδείξει περί­τρα­να ἡ ἐπιστήμη, ἡ ἱστορία καί ἡ ἀρχαιολογία. Γιατί ὅλοι αὐτοί πού μιλοῦν γιά δῆθεν μακεδονική, σλα­βική, ταυτότητα, γλώσσα καί ἱστορία, τήν ὁποία προσπαθοῦν νά ἀποδείξουν μέ ἀγάλματα καί ὀνό­ματα ἀεροδρομίων καί πλατειῶν ἀφιερωμένων στόν Μέγα Ἀλέξαν­δρο, γνωρίζουν καί οἱ ἴδιοι στό βά­θος ὅτι δέν ἀνταποκρίνονται στήν ἀλήθεια καί τά λένε ἁπλῶς γιατί βρίσκονται κάποιοι πού τά ἀπο­δέ­χονται γιά τό δικό τους συμφέρον, καί γιατί ἀκόμη χειρότερα βρισκό­μα­στε ἐμεῖς, οἱ Ἕλληνες, πού συ­χνά εἴμαστε ἐξαιρετικά ὑποχω­ρη­τικοί καί εἴμαστε διατεθειμένοι νά διαπραγματευθοῦμε; Γιατί νά δια­πραγματευθοῦμε ὅμως; Γιατί μᾶς ἔκλεψαν τό ὄνομα καί θέλουν νά μᾶς κλέψουν καί τήν ἱστορία καί τήν ταυτότητα; Γιατί νά δια­πραγ­ματευθοῦμε; Γιατί ὁ στόχος τους ἦταν ἐδῶ καί ἑβδομήντα χρό­νια νά δημιουργήσουν μιά σλα­βική «Μακεδονία τοῦ Αἰγαίου», κα­τα­λαμβάνοντας τήν ἑλληνική Μακε­δονία μέ τό πρόσχημα ὅτι δῆ­θεν μᾶς ἐλευθερώνουν ἀπό τούς Ἕλ­ληνες κατακτητές μας; Πῶς εἶναι δυνατόν νά διαπραγμα­τευ­όμαστε μέ ἀνθρώπους πού ὑπο­στηρίζουν τέτοια ἀνιστόρητα ψεύ­δη, προπα­γαν­δίζοντάς τα     μέ τήν ἀνοχή μας ἑβδομήντα χρόνια τώ­ρα. Πῶς εἶ­ναι δυνατόν νά δεχόμασθε μία δια­πραγμάτευση μέ μεσολαβητή ἕναν διπλωμάτη, τόν Μάθιου Νί­μιτς, ὁ ὁποῖος γιά πε­ρισσότερα ἀπό εἰκοσιπέντε χρόνια, σάν πο­νηρή ἀλεποῦ, ἀντί νά συμβάλλει ἀμε­ρό­ληπτα σέ μιά δίκαιη λύση, ὑπο­στηρίζει μεροληπτικά, ἀπροκά­λυ­πτα καί μέ κάθε τρόπο, ὅπως φά­νη­κε καί ἀπό τίς ὀνομασίες πού πρότεινε πρόσφατα ἀλλά καί μέ τά ὅσα δηλώνει γιά τό ὄνομα τῆς Μα­κεδονίας καί τῆς ταυτότητός της, τήν ἄλλη πλευρά;

Καί δέν εἴμασθε μόνο ἐμεῖς πού ἀναφερόμασθε στά ἀνυπόστατα αὐ­­τά ψεύδη τῆς προπαγάνδας τοῦ Σκοπίων καί τῶν ὑποστηρικτῶν τους πού ἔχουν τήν ἀρχή τους στήν πολιτική τοῦ Τίτο. Οἱ ἴδιοι οἱ προκάτοχοι αὐτῶν πού τά ὑποστη­ρί­ζουν τώρα, μιλοῦσαν ἤδη ἀπό χρόνια γιά τίς ἀνακρίβειες αὐτῆς τῆς προπαγάνδας.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε εὐρύ­τα­τα τηλεγράφημα τοῦ ἀμερικανοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Ἔντου­αρντ Στετίνιους πού στάλθηκε σέ πολλές ἀμερικανικές πρεσβεῖες τόν Δεκέμβριο τοῦ 1944. Ὁ ἀμε­ρι­κανός ὑπουργός Ἐξωτερικῶν ἐνη­μέ­ρωνε τότε τούς διπλωμάτες ὅτι «ἡ κυβέρνηση τῶν Ἡνωμένων Πο­λιτειῶν θεωρεῖ ὅτι ἀναφορές ὅπως μακεδονικό ἔθνος, μακεδο­νι­κή πατρίδα ἤ μακεδονική συνεί­δηση συνιστοῦν ἀδικαιολόγητη δημαγωγία πού δέν ἀντικα­το­πτρίζει καμία πολιτική πραγματι­κό­τητα καί βλέπει σέ αὐτές τήν ἀναγέννηση ἑνός πιθανοῦ μανδύα πού θά ὑποκρύπτει ἐπιθετικές βλέ­ψεις ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος». Καί συνέχιζε ὅτι «τό Ὑπουργεῖο Ἐξω­τε­ρικῶν τῆς Ἀμερικῆς παρατηρεῖ μέ μεγάλη ἀνησυχία τίς αὐξανόμε­νες προπαγανδιστικές φῆμες καί δηλώσεις πρός ὄφελος μιᾶς αὐτό­νομης Μακεδονίας,, μέ τήν ἔνδειξη ὅτι ἡ ἑλληνική ἐπικράτεια θά μπο­ροῦσε νά συμπεριληφθεῖ σέ αὐτή τήν κατάσταση.

Μάλιστα ὁ Ἀμερικανός ὑπουργός ἀναφέρεται στήν ἐπίσημη πολι­τι­κή τῆς ἀμερικανικῆς κυβερνήσεως πού εἶχε ἀποφασίσει τότε «νά ἀντι­ταχθεῖ σέ κάθε ἀναβίωση τοῦ μακεδονικοῦ ζητήματος πού σχε­τίζεται μέ τήν Ἑλλάδα». Καί συνέχιζε λέ­γο­ντας ὅτι ἡ ἀμερικανική κυβέρνηση «θεωρεῖ ὑπεύθυνη κάθε κυβέρνη­ση ἤ ὁμάδα κυβερνήσεων πού ἀνέ­χονται ἤ ἐνθαρρύνουν ἀπειλητι­κές ἤ ἐπιθετικές πράξεις «μακεδο­νι­κῶν δυνάμεων» κατά τῆς Ἑλλά­δος».

Αὐτά ἔγραφε τό 1944 ὁ Ἀμερικα­νός ὑπουργός τῶν Ἐξωτερικῶν Στε­τίνιους, ἐκφράζοντας τήν ἀλή­θεια γιά τά γεγονότα καί τή Μα­κε­δονία.

Δέν εἶναι μόνο ὁ Ἀμερικανός ὅμως ἐπίσημος πού ἀναφέρεται στίς προθέσεις τῶν Σκοπιανῶν πού ἐξυπηρετοῦν τίς ἐπεκτατικές καί ἀλυτρωτικές βλέψεις τους. Εἶ­ναι καί ὅσα ὁμολόγησε στίς 3 Ἰου­νίου τοῦ 1992 ὁ πρώην πρόε­δρος τῆς χώρας ὁ Κίρο Γκλιγκό­ροφ γιά τήν ἐθνική ταυτότητα τῶν Σκο­πίων καί, φυσικά, δέν ἐπι­δέχεται καμία ἀμφισβήτηση. «Εἴ­μα­σθε Σλά­βοι», ἔλεγε, «καί ἤρθα­με στόν τόπο αὐτό, στή Μακεδονία, αἰῶνες μέ τούς ἀρχαίους Μακεδό­νες καί τόν Μέγα Ἀλέξανδρο. Δέν ἔχουμε καμία σχέση μέ αὐτόν οὔτε καί μέ τήν ἱστορία του. Ἐμεῖς εἴ­μασθε σλαβικῆς καταγωγῆς καί θά πρέ­πει νά τό κατανοήσουμε ὅλοι, για­τί διαφορετικά θά βρεθοῦμε νά ὑποστηρίζουμε ὅτι καί οἱ πρωτό­πλα­στοι εἶναι «δῆθεν Μακεδόνες» καί ὁ παράδεισος μᾶς ἀνήκει».

Αὐτά ἔλεγε ὁ Κίρο Γκλιγκόροφ καί αὐτά εἶναι ἡ ὁμολογία τῆς ἀλή­­θειας ἀπό ἕναν πολιτικό πού καταρρίπτει ἀπό μόνος του ὅσα γιά χρόνια ἐπιχειροῦσε νά ἐπιβά­λει ἡ σκοπιανή προπαγάνδα.

Πῶς, λοιπόν, εἶναι δυνατόν νά δε­χθοῦμε ἐμεῖς μία ὀνομασία σύν­θετη γιά τή γειτονική χώρα μέ συν­θετικό ἕνα ὄνομα μέ τό ὁποῖο δέν ἔχουν καμία σύνδεση παρά μόνο ἀλυτρωτικές φιλοδοξίες, μέ τό ὄνομα τῆς Μακεδονίας μας; Δέν εἶναι δυνατόν νά τό δεχθοῦμε, οὔ­τε τό ὄνομα «Μακεδονία» γιά τό γειτονικό κράτος μέ ὁποιοδήποτε προσδιορισμό, οὔτε τή μακεδονική ταυτότητα, οὔτε τή μακεδονική γλώσσα, οὔτε τίποτε ἀπό ὅλα αὐτά, γιατί ὅλα αὐτά καπηλεύονται τή δική μας ταυτότητα καί τή δική μας ἱστορία καί ἀποβλέπουν μόνο στό νά γίνουν αὐτοί οἱ κυρίαρχοι τοῦ ὀνόματος καί τῆς ταυτότητος τῆς Μακεδονίας, καί ἐμεῖς πού ἀγω­νισθήκαμε γιά ὅλα αὐτά καί οἱ πατέρες μας θυσιάσθηκαν καί ἔχυσαν τό αἷμα τους νά γίνουμε ἕνα μέρος τῆς Μακεδονίας τό ὁποῖο θά ἐποφθαλμιοῦν μέ ψευδῆ ἐπιχειρήματα γιά νά ἱκανοποιή­σουν τά ὑποχθόνια σχέδιά τους, ἀκρωτηριάζοντας τήν πατρίδα μας.

Αὐτό θά πρέπει νά τό συνειδητο­ποιήσουμε καί νά τό ἀπαιτήσουμε ἀπό ὅλους τούς πολιτικούς μας. Ὅποια λάθη καί ἐάν ἔγιναν στό παρελθόν, δέν ὑπάρχει λόγος νά συνεχίζονται. Δέν ἔχουμε λόγο καί δέν πρέπει νά ὑποχωρήσουμε στό θέμα αὐτό τῆς Μακεδονίας. Δέν εἶναι δυνατόν νά προδώσουμε τήν ταυτότητα καί τήν ἱστορία μας γιά τά συμφέροντα κάποιων ἄλ­λων. Αὐτό θά πρέπει ἐπιτέλους νά τό κατανοήσουμε καί νά ὑψώσου­με τό ἀνάστημά μας γιά τό ὄνομα καί τήν ἱστορία τῆς Μακεδονίας μας, ἐάν θέλουμε νά συνεχίσουμε νά ὑπάρχουμε ὡς ἔθνος, ὡς Ἕλληνες καί ὡς Μακεδόνες.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΒΕΡΟΙΑΣ, ΝΑΟΥΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΜΠΑΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ

1. Ἡ Μακεδονία εἶναι ἑλληνική. Δέν χαρίζουμε σέ κανένα οὔτε τό ὄνομά της οὔτε παράγωγό του καί ἀρνούμεθα κάθε σύν­θετη ὀνομασία.

2. Συνεχίζουμε τόν ἀγώνα γιά τά δίκαια τῆς Μακεδονίας μας πι­στοί στήν ἱστορία καί τήν παρά­δοση τῶν πατέρων μας καί τῆς Ἐκκλησίας μας, πού ἦταν πά­ντο­τε στήν πρωτοπορία τοῦ ἀγώνα γιά τή Μακεδονία καί πότισε τό χῶμα της μέ τό αἷμα τῶν παιδιῶν της καί τῶν κλη­ρι­κῶν της.

3. Ἡ Μακεδονία εἶναι καί θά πα­ρα­μείνει ἑλληνική.