Την Κυριακή του Παραλύτου ο παρεπιδημών στην Κύπρο Σεβασμιώτατος Μητροπολιτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Ορθρο και προεξήρχε της Θ. Λειτουργίας στον Ι. Ναό Αγ. Αποστόλου Βαρνάβα στην Λευκωσία πλαισιωμένος από τους ιερείς του Ναού.
Την φράση ” άνθρωπον ουκ έχω ” του παραλύτου, είπε ο Σεβασμιώτατος, επαναλαμβάνουν συνεχώς πολλοί άνθρωποι,που βιώνουν την μοναξιά. Άλλωστε ο άνθρωπος είναι το μόνο πλάσμα στον κόσμο,που έχει συνείδηση της μοναδικότητας και μοναχικότητάς του.
Ο άνθρωπος αισθάνεται μόνος,όταν οι άνθρωποι,που αγαπά φεύγουν,αποχωρίζονται από αυτόν ή πεθαίνουν. Αισθάνεται μοναξιά,όταν δεν βρίσκει ανταπόκριση στην αγάπη που προσφέρει. Όμως η αγάπη είναι δώρο. Το δώρο μπορείς να το προσφέρεις,δεν μπορείς να το αξιώσεις. Αισθανόμαστε ακόμα μόνοι μπροστά στην όποια ενοχή μας. Μόνοι τέλος είμαστε μπροστά στο θάνατο. Όταν θα αποχωριζόμαστε από όλους και όλα.
Πολλές συμπεριφορές του ανθρώπου είναι απεγνωσμένες προσπάθειες απόδρασης από την μοναξιά. Η προσκόλληση σε πρόσωπα ή πράγματα. Η συνεχής αναζήτησή σεξουαλικής ικανοποιήσεως. Η αυτοκαταστροφική αναζήτησή στις παραισθήσεις των ναρκωτικών.
Ματαίως ! Η μοναξιά δεν ξεπερνιέται. Μόνο μπορούμε να την μεταμορφώσουμε σε δημιουργική μοναξιά. Πώς ; Ας παρακολουθήσουμε τον Χριστό. Στην μοναξιά της ερήμου αντιμετώπισε τους πειρασμούς του Διαβόλου ( Μάρκ. α, 13 ). Και εμείς στην μοναξιά αντιμετωπίζουμε τις επιθέσεις και από μέσα μας. Βλέπουμε τον ” έσω άνθρωπο” Συνειδητοποιούμε τις απωθήσεις μας και ωριμάζουμε.
Στην μοναξιά ακόμη επικοινωνούμε με τον Θεό. Γράφει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος για τον Κύριο : ” Ανέβη εις το όρος κατ ‘ ιδίαν προσεύξασθαι. Οψίας δε γενομένης μόνος ην εκεί ” (Ματθ. ιδ, 23 ). Όταν βραδιάζει συνειδητοποιούμε εντονότερα την μοναξιά. Όμως εκεί μακριά από θορύβους επικοινωνούμε με τον Θεό ” αθολώτως ” , όπως λέγει ο Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος.
Και όταν επικοινωνήσουμε με τον Θεό, τότε ξαναβρίσκουμε και τους ανθρώπους ” εν Χριστώ “. Συμβαίνει αυτό το παράδοξο : Να ζούμε ανάμεςα σε ανθρώπους και να αιςθανόμαςτε μόνοι και ένας ερημίτης,που επικοινωνεί ” μόνος μόνω Θεώ ” να αγκαλιάζει τους ανθρώπους με αγάπη,και να τους νοιώθει κοντά του. Αλλωςτε μέςα στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησια είμαςτε ” συμπολίται των Αγίων και οικείοι του Θεού “. Ανήκουμε στην οικογένεια του Θεού. Οι Άγιοι είναι οι φίλοι μας, ο διπλανός μας είναι ο αδελφός μας. Και ακούμε τον Χριστό να μας λέει : ” Εγώ πατήρ ,εγώ μήτηρ,εγώ αδελφός. Πάντα εγώ. Τι πλέον θέλεις ; ” ( Ι. Χρυσόστομος).
Έτσι στην φαινομενική φτώχεια της μοναξιάς κρύβονται όλοι οι θησαυροί. Ωριμάζουμε ως άνθρωποι,επικοινωνούμε με τον Θεό και ξαναβρίσκουμε τους ανθρώπους ” εν Χριστώ “. ” Χριστός γαρ εστίν ο της ενότητος σύνδεσμος ” ( Ι. Χρυσόστομος ), κατέληξε ο Μητροπολίτης Κορωνείας .
Εκ του Μ.Κ.
