«Σταλάξατε τά ὄρη γλυκασμόν καί οἱ βουνοί ὡς ἀρνία σκιρτήσατε, ὅτι ἐτέχθη ἐκ τῆς Ἐλισάβετ, ὁ μέλλων ἐφ ̓ ἡμᾶς αὐλίζεσθαι».
Εορτάστηκε με περισσή Θρησκευτική ευλάβεια και Ιερή κατάνυξη το διήμερο 23 και 24 Ιουνίου τ.έ. στο Ιστορικό Παρεκκλήσιο του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, (το οποίο ανήκει στην Ενορία Αγίου Σπυρίδωνος Πύργου και ανάγεται από τους χρόνους της Τουρκοκρατίας), το δεύτερο από τα τρία Γενέθλια που εορτάζει η Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Αυτό του Τιμίου Ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου, του μεγαλύτερου και τελευταίου εκ των Προφητών, ο οποίος ένωσε την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, ενώ σύμφωνα με τον Άγιο Γρηγόριον τον Θεολόγον είναι: «Ἐμψυχον τῆς χάριτος ὄργανον, περιφανὲς καταγώγιον τῶν χαρισμάτων τοῦ πνεύματος καὶ πάσης ἀρετῆς καὶ εὐσεβείας στήλη», ο οποίος κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην Αγία Εκκλησία μας, διότι μεταξύ των άλλων, αξιώθηκε να βαπτίσει τον ίδιο τον Δεσπότη Χριστό. Αυτόν διάλεξε ο Κύριος από όλους τους ανά τούς αιώνας γηγενείς για υπουργό του υπερφυούς μυστηρίου της Βαπτίσεώς Του! Θεωρείται ο κατ’ εξοχήν πρώτος ανάμεσα στους Προφήτες και τους Αποστόλους και όλους τους άλλους γενικά, κλείνοντας τον κύκλο των Προφητών και ανοίγοντας των κύκλο των Αποστόλων. Η Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας, τον ονομάζει Προφήτη γιατί είναι ο τελευταίος των Προφητών, που μίλησε για την έλευση του Μεσσία Ιησού Χριστού, τον ονομάζει Βαπτιστή γιατί αξιώθηκε να βαπτίσει τον Θεάνθρωπο στα ρείθρα του Ιορδάνη, τον ονομάζει Πρόδρομο γιατί προπορεύθηκε του Χριστού στο κήρυγμα της μετανοίας, τον ονομάζει ασκητή διότι αναδείχθηκε πρότυπο ασκητικής ζωής και πολιστής της ερήμου· τον ονομάζει, τέλος, μάρτυρα, διότι αξιώθηκε να μαρτυρήσει για τον έλεγχο των ανομούντων και ασελγών Βασιλέων…
Ο Τίμιος Πρόδρομος βρίσκεται στις κορυφογραμμές της αγιότητας και του προσφέρει ανάλογη τιμή η Αγία Εκκλησία του Χριστού, όπως με την τοποθέτηση της Ιερής εικόνας του, στο τέμπλο δίπλα από τον Σωτήρα Ιησού Χριστό και την εξαγωγή ξεχωριστής μερίδος σε κάθε Θεία Λειτουργία στην Αγία Πρόθεση αφιερωμένη στο όνομά Του. Είναι εκείνος που ήλεγξε ακόμη και τις εξουσίες της εποχής του και συγκεκριμένα τον Ηρώδη, ο οποίος μοίχευε με την γυναίκα του αδελφού του… Για την ακλόνητη πίστη του στον Κύριο ο Άγιος Ιωάννης θυσίασε ακόμη και την ζωή του ομολογώντας μέχρι και την τελευταία στιγμή την αλήθεια και καλώντας ταυτόχρονα τους ανθρώπους σε μετάνοια.
Το απόγευμα της Τρίτης 23 Ιουνίου παραμονή της εορτής, τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασιών υπό του οικείου Εφημερίου π. Νικολάου Κατσηδήμα. Το πρωΐ της Τετάρτης 24 Ιουνίου κυρία ημέρα της εορτής, τελέσθηκε η ακολουθία του Όρθρου και εν συνεχεία η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία υπό του οικείου Εφημερίου. Κατά τις ως άνω Ιερές ακολουθίες, προσήλθε πλήθος φιλακόλουθων και φιλέορτων Χριστιανών της Ενορίας του Αγίου Σπυρίδωνος και εκ της πόλεως του Πύργου, προκειμένου να λάβουν την χάρη και την ευλογία του Αγίου Ιωάννου, ο οποίος υπήρξε: «Φωνὴ τοῦ Λόγου καὶ Λύχνος τοῦ Φωτὸς», δώρο Θεού και καρπός επίπονης αλλά και επίμονης προσευχής ευλαβών γονέων του Ζαχαρίου και της Ελισάβετ, οι οποίοι ως γνωστόν ήταν άνθρωποι στολισμένοι με πολλές αρετές, με φόβο Θεού, με δικαιοσύνη και σωφροσύνη, τηρώντας επιμελώς τις εντολές του Θεού.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας εκ μέρους του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου ο Eφημέριος του Ιερού Ναού, ευχαρίστησε θερμά όσους προσήλθαν στις Θρησκευτικές αυτές εκδηλώσεις, προς τιμήν εκείνου που όχι μόνο αξιώθηκε να Βαπτίσει στα νερά του Ιορδάνη τον Κύριο Ημών Ιησούν Χριστόν καθιστώντας τον, έτσι ως την μεγαλύτερη μορφή της Εκκλησίας μας, κατά την αψευδή μαρτυρία του Ιησού Χριστού, ενώ παράλληλα προετοίμασε τον δρόμο του ερχομού Του, κηρύσσοντας μετάνοια στον κόσμο και δίνοντας το παράδειγμα της ασκητικής ζωής Του, αφού υπήρξε «Το άνθος της ερήμου και ο μάρτυρας της αληθείας».
