Το Σάββατο 4 Ιουλίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης Παλαιοχωρίου.
Στο τέλος τελέστηκε το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του μακαριστού πατρός Διονυσίου Πιτσικοπούλου.
Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμα του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Οὕτω καί ὑμεῖς λογίζεσθε ἑαυτούς νεκρούς μέν εἶναι τῇ ἁμαρτίᾳ, ζῶντας δέ τῷ Θεῷ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν».
Πολλές φορές ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρεται στή νέκρωση τῆς ἁμαρτίας καί καλεῖ τούς πιστούς, καλεῖ ὅλους ἐμᾶς πού πιστεύουμε στόν Χριστό καί εἴμεθα μέλη τῆς Ἐκκλησίας του, νά νεκρώσουμε μέσα μας τήν ἁμαρτία, νά νεκρώσουμε τά πάθη καί τίς ἀδυναμίες μας, νά νεκρώσουμε τά μέλη μας τά ἐπί τῆς γῆς, νά νεκρώσουμε τόν παλαιό ἄνθρωπο.
Γιατί ὅμως ὁ μέγας ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρεται τόσο συχνά στή νέκρωση, σέ κάτι δηλαδή πού εἶναι ἀντίθετο πρός τή σταθερή ἐπιθυμία τῶν ἀνθρώπων νά ζήσουν;
Ὁ ἀπόστολος Παῦλος δέν ἀναφέρεται βέβαια στή φυσική νέκρωση. Δέν μᾶς ζητᾶ νά πεθάνουμε ἤ νά νεκρώσουμε τά μέλη τοῦ σώματός μας κυριολεκτικά, ἀλλά νά τά νεκρώσουμε σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τήν ἁμαρτία, νά παύσουμε δηλαδή νά ἐνεργοῦμε καί νά ἐπιθυμοῦμε τήν ἁμαρτία, νά παύσουμε νά ἐξαρτώμεθα ἀπό τίς ἐπιθυμίες καί τίς ἀδυναμίες μας καί νά πράττουμε σύμφωνα μέ αὐτές.
Αὐτή εἶναι ἡ νέκρωση πρός τήν ὁποία μᾶς παροτρύνει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, διότι γνωρίζει πώς ἄν δέν νεκρώσουμε ὅλα αὐτά τά στοιχεῖα πού προανέφερα καί τά ὁποῖα συνιστοῦν ἐκεῖνο πού ὀνομάζει ὁ ἴδιος «παλαιόν ἄνθρωπον», τότε δέν θά μπορέσουμε νά ζήσουμε τήν ἐν Χριστῷ ζωή, τότε δέν θά μπορέσουμε νά ἀνακαινίσουμε τόν ἐσωτερικό μας ἄνθρωπο, νά ἀνακαινίσουμε τήν ψυχή μας μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ καί νά ζήσουμε ὡς τέκνα Θεοῦ. Διότι ἡ ἁμαρτία εἶναι αὐτή πού νεκρώνει τήν ψυχή μας καί δέν τήν ἀφήνει νά ζήσει μαζί μέ τόν Θεό. Εἶναι αὐτή πού προοδευτικά μᾶς ἀπομακρύνει ἀπό τόν Θεό, κάνοντάς μας νά ἀδιαφοροῦμε γι᾽ αὐτόν καί ὑποδουλώνοντάς μας στόν διάβολο. Ἔτσι μᾶς στερεῖ ὄχι μόνο τή δυνατότητα νά ζοῦμε σέ αὐτή τή ζωή κοντά στόν Χριστό, ἀλλά μᾶς στερεῖ καί τήν αἰώνια ζωή καθιστώντας τόν θάνατο αἰώνιο.
Ἀντίθετα, ἐάν ἀγωνισθοῦμε νά ἀπαλλαγοῦμε μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ ἀπό ὅσα ἀποτελοῦν ἐμπόδια στό νά ζήσουμε τήν ἀνακαίνιση τῆς ψυχῆς πού μᾶς προσφέρει ὁ Χριστός, τότε θά μπορέσουμε νά ζήσουμε τή ἐν Χριστῷ ζωή, νά ζήσουμε μαζί μέ τόν Χριστό καί σέ αὐτή τή ζωή ἀλλά καί μετά τό τέλος τῆς ἐπιγείου ζωῆς, αἰώνια στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἐκεῖ ὅπου ζοῦν καί εὐφραίνονται οἱ δίκαιοι καί οἱ ἅγιοι.
Αὐτή τήν προτροπή τοῦ ἀποστόλου Παύλου, τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, ἀκολούθησε καί ὁ μακαριστός π. Διονύσιος, τοῦ ὁποίου τελοῦμε σήμερα τό τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο. Ἀγωνίσθηκε σέ ὅλη τή ζωή του καί ἰδιαιτέρως στή μακρά ἱερατική του διακονία γιά νά κάνει πράξη τή νέκρωση τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου, ὥστε νά γίνεται πρότυπο καί γιά τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων πού τοῦ ἐμπιστεύθηκε ἡ Ἐκκλησία νά ποιμάνει. Καί τίς ποίμανε καί τίς διακόνησε μέ ἀγάπη καί ἀφοσίωση, μέ τήν ἁπλότητα καί τήν εὐσέβειά του, τίς διακόνησε μέσα ἀπό τή λειτουργική καί μυστηριακή ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας, τίς διακόνησε μέ τό παράδειγμά του ὡς ἑνός ἀγαθοῦ λευΐτου καί ἑνός στοργικοῦ ποιμένος, κατά τό πρότυπο τοῦ καλοῦ ποιμένος τοῦ Εὐαγγελίου, ὁ ὁποῖος καί γνώριζε καί μεριμνοῦσε στό μέτρο τῶν δυνάμεών του γιά τό λογικό του ποίμνιο, καί ἦταν αὐτός ὁ ὁποῖος ἄρχισε τό ἔργο τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ ἱεροῦ αὐτοῦ ναοῦ πρός τιμήν τῶν ἁγίων νεοφανῶν μαρτύρων Ραφαήλ, Νικολάου καί Εἰρήνης, καί τό ὁποῖο ταπεινῶς εὔχομαι καί ἐλπίζω νά ὁλοκληρωθεῖ σύντομα πρός δόξαν τοῦ Θεοῦ καί τῶν θαυματουργῶν ἁγίων του.
Ἔχοντας ὁλοκληρώσει τή διακονία του, ὁ Θεός τόν κάλεσε κοντά του γιά νά τόν ἀναπαύσει ἀπό τούς κόπους τῆς προσκαίρου ζωῆς, καί πιστεύουμε καί ἐλπίζουμε καί προσευχόμεθα, καί γιά νά τοῦ ἀποδώσει τόν μισθό τῶν πιστῶν οἰκονόμων τῶν μυστηρίων του, ὥστε νά εὐφραίνεται στόν οὐρανό καί νά παρίσταται ὡς συλλειτουργός στό ἐπουράνιο θυσιαστήριο.
Τό πιστεύουμε, τό ἐλπίζουμε καί τό εὐχόμεθα, γιατί, ὅπως ἀκούσαμε καί τόν ἀπόστολο Παῦλο νά μᾶς λέγει, ὅποιος αἰσθάνεται τόν ἑαυτό του νεκρό γιά τήν ἁμαρτία, αὐτός ζεῖ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ καί ζεῖ αἰωνίως, διότι ἡ ζωή τοῦ Χριστοῦ δέν τελειώνει ποτέ. Διότι ὁ Χριστός μέ τόν θάνατο καί τήν ἀνάστασή του, νίκησε τόν θάνατο γιά ὅλους ὅσους τόν πιστεύουν καί θέλουν νά ζήσουν μαζί του, καί μᾶς χάρισε τήν αἰώνια ζωή, γιά τήν ὁποία ἀρχικά μᾶς εἶχε πλάσει ὁ Θεός καί τήν ὁποία μᾶς στέρησε ἡ ἁμαρτία.
Αὐτή τή ζωή εὐχόμεθα καί προσευχόμεθα νά ἀπολαμβάνει καί ὁ ἀείμνηστος καί μακαριστός π. Διονύσιος στόν οὐρανό, γιά νά εὔχεται καί γιά τούς οἰκείους του καί γιά τά πνευματικά του τέκνα καί γιά ὅλους ὅσους τόν ἀγάπησαν καί αἰσθάνονται τήν ἀπουσία του, ὥστε ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ νά τούς στηρίζει καί νά τούς καθοδηγεῖ στήν ἐν Χριστῷ ζωή, στήν ὁποία καί ὁ ἴδιος ἀγωνίσθηκε νά ζήσει καί νά τούς ὁδηγήσει, ἐκεῖ πού εἶναι ἡ πραγματική ζωή.
