Την ιερά Σύναξη των Αγ. Αθανασίου και Κυρίλλου, Πατριαρχών Αλεξανδρείας, εόρτασε με λαμπρότητα και η Εκκλησία των Σερρών. Σήμερα, Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2025, ημέρα κατά την οποία, η αγία Ορθόδοξος Εκκλησία μας τιμά λειτουργικώς την ιερά Σύναξη των δύο αυτών μεγάλων Ιεραρχών της πίστεώς μας, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος ιερούργησε στην πανηγυρική θ. Λειτουργία, που τελέσθηκε στον εορτάζοντα ιερό Ναό Αγ. Αθανασίου Χρυσού.
Ο Σεβ. Ποιμενάρχης της των Σερρών και Νιγρίτης Εκκλησίας κ. Θεολόγος, με λόγο χριστοκεντρικό και επίκαιρο, οικοδόμησε πνευματικώς και ενεθάρυνε τους εκκλησιασθέντες πιστούς, υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων, ότι οι σήμερον τιμώμενοι άγιοι Πατέρες, οι πολύφωτοι αστέρες του νοητού στερεώματος της Εκκλησίας, τα μυρίπνοα άνθη του Παραδείσου αγωνίσθησαν έως εσχάτων για να κρατήσουν την άπαξ παραδοθείσαν στην Εκκλησία πίστιν του Χριστού, ανόθευτη και αψεγάδιαστη από την λύμη των αιρετικών διδασκαλιών.
«Μας αξίωσε, αγαπητοί μου αδελφοί, το έλεος του αγίου Θεού, είπε ο Σεβασμιώτατος, να συναχθούμε και πάλιν στο Πανάγιο Όνομά Του, στην ευχαριστιακή αυτή λειτουργική Σύναξη της Εκκλησίας μας, για να τιμήσουμε λειτουργικώς την Σύναξη της αγιολέκτου ξυνωρίδος της Αλεξανδρινής Εκκλησίας, τους μεγίστους Πρωθιεράρχες, Αθανάσιο και Κύριλλο, τους εκκλησιαστικούς άνδρες και απλανείς διδασκάλους της αληθείας του Χριστού, τους προμάχους και υπερασπιστές της πίστεώς μας.
Η αγία μητέρα μας Εκκλησία, ιδιαιτέρως τιμά σήμερον, με ευγνωμοσύνη και πνευματική αγαλλίαση τον προστάτη και έφορο της ευλογημένης αυτής ενορίας, Άγ. Αθανάσιο, ο οποίος έζησε 16 συνολικά χρόνια εξόριστος και εν διωγμώ, σε καιρούς σκληρούς, όπου η πίστις στον Χριστό εδοκιμάζετο από την δριμύτητα της αντιθέου αρειανικής αιρέσεως. Ο μικρός τω δέμας και μέγας κατά το πνευματικό ανάστημα, Αθανάσιος, έθεσε τον εαυτό του στην υπηρεσία της Εκκλησίας, ως ‘’στύλος’’ ακλόνητος ορθοδοξίας και ορθοπραξίας, ομολογώντας με θάρρος, αφόβως και με πνευματική ανδρεία την Ευαγγελική αλήθεια, που σώζει και αγιάζει τον άνθρωπο! Ο μέγας και θεοφόρος Αθανάσιος, έζησε στην μεγάλη πόλη της Αλεξανδρείας τον 4ο μ.Χ. αιώνα. Ως διάκονος ακόμη, συνοδεύοντας τον Πατριάρχη Αλεξανρείας Αλέξανδρο, στην Νίκαια της Βιθυνίας, το 325 μ.Χ., με ακλόνητη πίστη και θαρραλέα στάση κατενίκησε, μαζί με τους υπολοίπους 318 θεοφόρους Πατέρες τις αιρετικές δοξασίες του ασεβούς Αρείου, εθεολόγησε περί του θεότητος του δευτέρου προσώπου της Αγ. Τριάδος, του Υιού και Λόγου του Θεού, εκήρυξε την ορθότητα των ιερών δογμάτων περί της θείας Ενανθρωπήσεως και συνέβαλε τα μέγιστα στη διατύπωση των επτά πρώτων άρθρων του αγιώτατου Συμβόλου της Πίστεως, από την Α’ Οικουμενική Σύνοδο».
Σε συνάφεια του λόγου του, ο Σεβασμιώτατος, ετόνισε επίσης, την ανάγκη ενημερώσεως και πνευματικής θωρακίσεως του πεπιστευμένου λαού του Θεού, στις δράσεις των διαφόρων αιρετικών ομάδων. «Θωρακισθείτε πνευματικώς και φυλαχθείτε από τις αιρέσεις!», είπε μεταξύ άλλων ο Σεβασμιώτατος, καλώντας τους παρευρισκομένους πιστούς σε συναγερμό πνευματικής εγρηγόρσεως, απέναντι σε κάθε ξένη προς την πατροπαράδοτη Ορθόδοξη πίστη και ζωή διδασκαλία και πρακτική, που κάτω από μια ελκυστική επιφάνεια υποκρύπτουν το ψυχοκτόνο δηλητήριο των αιρετικών διδασκαλιών. «Μείνατε, αδελφοί, μέσα στην αγία Ορθόδοξο του Χριστού Εκκλησία, την μία και μόνη Εκκλησία, διότι εκτός Εκκλησίας σωτηρία δεν υπάρχει», σημείωσε χαρακτηριστικώς ο Σεβασμιώτατος.
Σε άλλο σημείο του λόγου του, ο Σεβασμιώτατος εμπνεόμενος από από την Β’ προς Θεσσαλονικείς Επιστολή του Αποστόλου Παύλου: «Τὸ γὰρ μυστήριον ἤδη ἐνεργεῖται τῆς ἀνομίας, μόνον ὁ κατέχων ἄρτι ἕως ἐκ μέσου γένηται·» (Β’ Θεσ. β’, 7), αναφέρθηκε και στα εξόχως θλιβερά και λίαν ανησυχητικά φαινόμενα απιστίας, αντιθεΐας, αποστασίας από το θέλημα του Θεού, όπως αυτά εκδηλώνονται στον σύγχρονο ταραγμένο κόσμο, σημειώνοντας μεταξύ άλλων και τα εξής:
«Βλέπουμε, δυστυχώς, να καλλιεργούνται και να προβάλλονται παγκοσμίως, αλλά και στην αποξενωμένη πλέον του χριστιανικού λόγου και ήθους, Ευρώπη, οι συνθήκες εκείνες, που διαφημίζουν έναν τρόπο ζωής χωρίς Θεό, χωρίς αξίες, χωρίς κανόνες και αρχές, χωρίς σεβασμό, χωρίς μέτρο, χωρίς ποιότητα ζωής, χωρίς ομορφιά, χωρίς προοπτική, χωρίς άρωμα Παραδείσου. Αρχές και αξίες, που δίδαξε στον κόσμο η Ελλάδα.
Προβάλλεται, δυστυχώς, συστηματικώς σήμερα, ένας τρόπος ζωής, όπου ο αυτοαναφορικός και εμπαθής άνθρωπος γίνεται αυταξία, είδωλο, κακέκτυπο του ιδίου εαυτού του. Η ασυδοσία ονομάζεται ελευθερία και η ασέβεια βαπτίζεται δικαίωμα έκφρασης. Αναδύεται, σήμερα, από την σκοτεινή άβυσσο των ανθρωπίνων παθών ένας κόσμος, όπου κυριαρχεί η έκπτωση των ηθών, το στυγνό συμφέρον, η υλοφροσύνη, η καταπάτηση των θείων ακόμη και των νόμων της φύσεως, η παραβατικότητα, ο αμοραλισμός, ο μηδενισμός, η ισοπέδωσις των πάντων, η έλλειψις στοιχειώδους σεβασμού. Όλα αυτά δημιουργούν και εμπεδώνουν στην σύγχρονη πραγματικότητα μια βαθιά παρακμή.
Σήμερα, όμως, ο κόσμος έχει τόσο ανάγκη, πρωτίστως από αγιασμένα, ακέραια και ισορροπημένα πρότυπα, που θα φωτίζονται από το Φως του Χριστού, που θα εμπνέονται από ποιότητα και σεβαστικό ήθος, από καθαρή ψυχή και λόγο, από διάθεση ειλικρινούς μετανοίας, ενσυναίσθησης και αλληλοκατανοήσεως. Από τέτοια υγιή πρότυπα έχει ανάγκη η ανθρωπότητα, ιδίως σήμερα. Από τις ύψιστες αρχές της φιλοθεΐας και της φιλανθρωπίας, όπως τις έζησαν και τις εδίδαξαν αυθεντικώς οι άγιοι της πίστεώς μας, οι ουράνιοι άνθρωποι και οι επίγειοι άγγελοι!».
Στο τέλος της ομιλίας του, ο Σεβασμιώτατος χαιρέτισε, με συγκίνηση το ελπιδοφόρο άκουσμα του διαφαινομένου τερματισμού, μετά την επιτευχθείσα συμφωνία των δύο εμπλεκομένων μερών, των πολεμικών συγκρούσεων στο Ισραήλ και την Γάζα. Ο πόλεμος, ετόνισε ο Σεβασμιώτατος, είναι μία πραγματική τραγωδία, αναιρετική του θείου θελήματος και της ανθρωπίνης αξίας. Ευχήθηκε, μάλιστα, με την βοήθεια του Θεού σύντομα να τερματισθεί και ο έτερος οδυνηρότατος πόλεμος στην Ουκρανία, που έχει προκαλέσει μεγάλο πόνο στην περιοχή και δυσπαραμύθητη θλίψη, ιδιαιτέρως στην πανορθόδοξη οικογένειά μας.
