Στο πλούσιο φιλανθρωπικό του έργο αρχικά στον Έβρο και στη συνέχεια στη Θεσσαλονίκη αναφέρθηκαν στους επικήδειους, όσοι μίλησαν μετά την εξόδιο ακολουθία για τον Μητροπολίτη πρώην Θεσσαλονίκης Άνθιμο.
Ιδιαίτερα στάθηκαν στη βαθιά πνευματικότητά του και στην αγάπη του για την εκκλησία και το ποίμνιο, κάνοντας λόγο για «ισχυρή προσωπικότητα, που άφησε το αποτύπωμά του στη Βόρεια Ελλάδα»
Ο εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, ο Μητροπολίτης Βρυούλων κ. Παντελεήμονας αναφέρθηκε στο έργο του Μητροπολίτης πρώην Θεσσαλονίκης στην εκκλησία της Θεσσαλονίκης, αλλά και στη Θράκη και σημείωσε πως «ο κυρός Άνθιμος εκοιμήθη και γράφεται τώρα ο επίλογος ενός βιβλίου ζωής και το τέλος της ιστορίας μιας μεγάλης προσωπικότητας και μιας ζωής πλούσιας σε έργα».
Εκ μέρους της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο Α΄ Γραμματέας, αρχιμανδρίτης Δαμασκηνός Πετράκος, στον επικήδειό του είπε πως όλη η πορεία του κυρού Ανθίμου διαπνέονταν «από την αγάπη του για την πίστη και την εκκλησία» και τόνισε πως είχε δύο βασικά γνωρίσματα «που τον συνοδεύουν κατά την έξοδό του από την επίγεια ζωή: θεωρία και πράξη, πίστη και έργα». «Ο λόγος του ήταν ουσιαστικός και διδακτικός συνάμα και οι παρεμβάσεις του καίριες», ανέφερε για να προσθέσει πως το σκήνωμά του θα μείνει στη γη, αλλά τα έργα θα μείνουν στις καρδιές του κόσμου.
Τα συλλυπητήρια του Πατριάρχη Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής κ. Θεοδώρου μετέφερε ο Μητροπολίτης Γέρων Καισαρείρας Θεοφύλακτος λέγοντας πως «από όπου και αν διήλθε ο κυρός Άνθιμος άφησε τη δική του σφραγίδα η οποία θα μείνει ανεξίτηλη».
Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος που δεν έφυγε στιγμή από το κεφάλι του σκηνώματος και από εκεί εκφώνησε τον επικήδειό του, αποχαιρέτησε τον προκάτοχό του λέγοντας πως «αυτό που με κέρδισε ήταν η ευγένειά του, ευγένεια στους τρόπους, στον χαρακτήρα, ευγένεια στην ψυχή». Ο κ. Φιλόθεος, είπε πως ο μακαριστός Άνθιμος «αγωνιζόταν να είναι ενάρετος», «ενέπνεε τους άλλους στην οδό της αρετής».
«Ένα μακρύ ταξίδι που ξεκίνησε από τα άγια χώματα της Ηλείας, συνεχίστηκε στην ακριτική Αλεξανδρούπολη και κατέληξε στη Θεσσαλονίκη, έφτασε στο τέλος», είπε στο επικήδειο ο υφυπουργός Εσωτερικών αρμόδιος για τη Μακεδονία και τη Θράκη, Κωνσταντίνος Γκιουλέκας. «Σήμερα θρηνεί η Μακεδονία και η Θράκη για την απώλεια του σεπτού ιεράρχη της», συνέχισε ο κ. Γκιουλέκας και αναφέρθηκε στον «φλογερό Έλληνα και πατριώτη», για τον οποίο είπε πως υπήρξε «βιγλάτορας στην Αλεξανδρούπολη των θρησκευτικών αξιών και των εθνικών ιδανικών» και ύψωνε «στεντόρεια τη φωνή του κάθε φορά που η πατρίδα μας αντιμετώπιζε σοβαρά εθνικά ζητήματα». «Ξεκουράσου πατέρα μας καλό ταξίδι στην αιωνιότητα», κατέληξε συγκινημένος ο κ. Γκιουλέκας, μεταφέροντας και τα συλλυπητήρια του πρωθυπουργού.
Η Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, Αθηνά Αηδονά ανέφερε πως «ο μακαριστός Μητροπολίτης υπήρξε μια προσωπικότητα κύρους, που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την αγάπη του και τους αγώνες του για τη Θεσσαλονίκη και τη Μακεδονία. Υπηρέτησε την Εκκλησία και τις ιδέες του με αξιομνημόνευτο σθένος και πάθος, ενώ μεταλαμπάδευσε τη βαθύτατη πίστη του σε πολλές γενιές και κυρίως σε πολλούς νέους. Το έργο του για όλους εμάς ήταν θεάρεστο και πηγή της δύναμής του ήταν η πίστη του στα ιδανικά της Ορθοδοξίας και στην ανυπέρβλητη φιλοπατρία του».
«Η παραμονή του στη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης συνέπεσε άλλωστε με μεγάλες προκλήσεις, με μεγάλες δυσκολίες και με κρίσιμες στιγμές της ίδιας της πόλης και της ευρύτερης περιοχής. Φλογερός πατριώτης και αγωνιστής ο ίδιος δεν σιώπησε, αντίθετα όρθωσε το ανάστημά του για ό,τι θεωρούσε δίκαιο, κρατώντας πάντα σταθερό το τιμόνι της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, της Εκκλησίας μας», συνέχισε η κ. Αηδονά για να προσθέσει πως στα εκκλησιαστικά καθήκοντά του ένας συνετός και ταπεινός υπηρέτης του Κυρίου. Που κράτησε την Εκκλησία της Θεσσαλονίκης ενωμένη και με παρέμβαση στην καθημερινότητα της πόλης. Ο λόγος του ήταν μεστός και έγραφε βαθιά στην ψυχή των πιστών που παρακολουθούσαν τα κηρύγματά του».
«Υπήρξε αναμφισβήτητα μία αυθεντική προσωπικότητα που βάδισε με αυτοπεποίθηση και απόλυτο σεβασμό στα θρησκευτικά θέματα και διαποίμανε με άκαμπτη προσήλωση στις αρχές της ορθόδοξης πίστης», είπε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Στέλιος Αγγελούδης.
Συμπλήρωσε ακόμη ότι «το πέρασμά του ήταν έντονο, βαθύ και δημιουργικό. Ανεξάρτητα από το αν συμφωνούσε ή αν διαφωνούσε κανείς μαζί του, άπαντες του αναγνώριζαν την αγωνιστικότητα, την αποφασιστικότητα και τη διεκδικητικότητα» και ότι «ο ίδιος έκρινε πως η Εκκλησία έχει και οφείλει να έχει φωνή, άποψη, ρόλο και λόγο».
Ο κ. Αγγελούδης ανέφερε ακόμη πως «η Ορθοδοξία, το Έθνος και το Ποίμνιό του αποτελούσαν τα τρία πάθη της ζωής του. Ασυμβίβαστος σε θέματα Πίστης και Πατρίδας, ο Ποιμενάρχης της Εκκλησίας των Θεσσαλονικέων αγαπούσε χωρίς όρια την Ελλάδα, παραμένοντας μέχρι τέλος σταθερά προσηλωμένος στην ανάδειξη της ιστορικής αλήθειας για τη Μακεδονική γη» και κατέληξε: «Είναι αλήθεια πως ο μακαριστός Άνθιμος βρέθηκε πολλές φορές με τη στάση του στο σύνορο της αμφισβήτησης. Οι παρεμβάσεις του, όμως, δεν είχαν μόνο θεολογική βαρύτητα, αλλά και ισχυρότατο κοινωνικό αντίκτυπο. Τον αποχαιρετούμε με αγάπη, εκτίμηση και σεβασμό».
Ο πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, αρχιμανδρίτης, Ιάκωβος Αθανασίου, περιέγραψε το φιλανθρωπικό έργο του μακαριστού Άνθιμου και τόνισε πως «δέχτηκε πολεμική και κριτική για τις θέσεις του, για τις αντιλήψεις του και τις πρωτοβουλίες του αλλά προέρχονταν από αντιχριστιακές και αντεθνικές φωνές». Πρόσθεσε επίσης πως «με καμία ενέργειά του δεν διακινδύνεψε την ενότητα του εκκλησιαστικού σώματος», ενώ σημείωσε πως «δεν μπορεί κανείς να τον χαρακτηρίσει ως ακραιφνώς προοδευτικό ιεράρχη, αλλά δεν θα μπορούσαμε να τον χαρακτηρίσουμε και συντηρητικό. Έφερνε τις αντιλήψεις και τις νοοτροπίες της εποχής του, μαζί και κάποιες ανασφάλειες και κάποιες φοβίες».
Ο αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Αθανασίου τον χαρακτήρισε «έντιμο επίσκοπο, καλό ποιμένα, τίμιο κοινωνικό εργάτη στον αμπελώνα του Κυρίου και άριστο ιερουργό».
Ο ανιψιός του, δικηγόρος Αθηνών, Θεμιστοκλής Μαμάκος, συντετριμμένος τον αποχαιρέτησε δακρυσμένος λέγοντας πως «η μεγαλοπρεπής Θεσσαλονίκης θρηνεί τον ποιμενάρχη της», αλλά και η Αλεξανδρούπολη και η Ηλεία. «Θρηνούμε για εσένα που στερήθηκες τον γήινο αέρα εισπνέοντας οξυγόνο αιωνιότητας, όταν οι ουρανοί αγάλλονται καλωσορίζοντάς σε», είπε.
Η ταφή του κεκοιμημένου πολιού Ιεράρχου, κατόπιν προσωπικής του επιθυμίας, πραγματοποιήθηκε στο κενοτάφιο του μακαριστού Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης Γενναδίου, στον αύλειο χώρο του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.
Η αποστολική Εκκλησία των Θεσσαλονικέων καυχάται εν Κυρίω για τον εις τύπον και τόπον Χριστού χαρισθέντα σε αυτήν Επίσκοπό της, τον πολλά προσενεγκόντα και αόκνως κοπιάσαντα στον Αμπελώνα της Εκκλησίας προς δόξαν Θεού και σωτηρίαν ψυχών.
Ευχόμαστε για τον μεταστάντα Επίσκοπό μας, ο Τριαδικός Θεός μας, να τον κατατάξει «εν σκηναίς δικαίων», να τον αναπαύσει «εν κόλποις Αβραάμ» και να τον συναριθμήσει «μετά των Αγίων».
