Όταν η μακαριστή Μοναχή Ταξιαρχία (Σκουτέλα), εν ασθενεία, παρακαλούσε την Παναγία για την θεραπεία της και Της έταξε την ανέγερση ενός Ι. Ναού αφιερωμένου σε Εκείνη, Θεοτόκος εισάκουσε τη δούλη της και η Ταξιαρχία άρχισε να διανύει τον μακρύ δρόμο, παρακάμπτοντας πλήθος εμποδίων, ώστε να εκπληρώσει το θεοσεβές τάμα της. Πριν την έναρξη των εργασιών, η Μοναχή Ταξιαρχία έλαβε την απαραίτητη ευλογία από την Ηγουμένη της, Μοναχή Τιμοθέα και αναχωρεί, με συμπαραστάτρια την δόκιμη μοναχή Αικατερίνη, νυν Μοναχή Χριστοδούλη και Γερόντισσα, σήμερα, της Ι. Μονής, για τον τόπο της τελικής ανεγέρσεως του Ναού και διέτριψαν σε μεγάλες ασκητικές προσπάθειες. Στις 28 Μαΐου 1965 ο εργολάβος Ν. Σαμπάνης έχει χαράξει τα όρια του Ναού και σκάβει τα θεμέλια, αυτή η εκσκαφή όμως αποκάλυψε το θαμμένο εκεί, για άγνωστο χρονικό διάστημα, ιερό εικόνισμα της Παναγίας! Ως αστραπή διαδίδεται η θαυμαστή εύρεση, η οποία ενδυναμώνει τις δύο μοναχές να συνεχίσουν τον ασκητικό τους αγώνα στο υποτυπώδες κατάλυμά τους και αποδεικνύει ότι όλα κατευθύνονταν και κατευθύνονται από Γοργοεπήκοο Κυρία Θεοτόκο.
Την εξηκοστή-πρώτη ανάμνηση της παραπάνω θαυμαστής ευρέσεως εόρτασε η τοπική μας Εκκλησία, στην Ιερά Μονή Παναγίας Γοργοεπηκόου Ψαχνών, την Κυριακή πριν την ημέρα της ευρέσεως, δηλαδή στις 24 Μαΐου 2026.
Στον Πανηγυρικό Εσπερινό του Σαββάτου, 23 Μαΐου 2026, χοροστάτησε, κήρυξε τον θείο λόγο και προέστη κατά τη λιτανεία ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος.
Την κυριώνυμη ημέρα της εορτής, Κυριακή 26 Μαΐου 2024, χοροστάτησε στον Όρθρο και προεξήρχε στη θεία Λειτουργία ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Σκοπέλου κ. Νικόδημος, ενώ το κήρυγμα διηκόνησε ο ιεροκήρυκας αρχιμ. Νεκτάριος Ευγενικός.
Στην απόλυση, ο Θεοφιλέστατος κ. Νικόδημος ευχαρίστησε κάθε ευσεβή προσκυνητή της Ι. Μονής και συνεχάρη τη Γερόντισσα της Ιεράς Μονής, Μοναχή Χριστοδούλη, η οποία, με την φιλότιμη βοήθεια πολλών εθελοντών και φίλων της Ιεράς Μονής, προετοίμασαν την ιερά πανήγυρη. Κυρίως, όμως, την παρουσίασε ως παράδειγμα προς μίμηση κάθε χριστιανού, διότι όχι μόνο κατά το γήρας, αλλά και σε κάθε διακύμανση του βίου δεν χάνει το χαμόγελό της και το χαρίζει σε όσους την συναναστρέφονται και δεν λείπει από το στόμα και την καρδιά της η ευχαριστιακή δοξολογία «Δόξα τω Θεω»!
