Πανηγυρικός Εσπερινός της εορτής της Υπαπαντής στην Βέροια

Την Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον πανηγυρικό εσπερινό και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό της Υπαπαντής του Κυρίου Βεροίας.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στον εσπερινό :

«Ἐν χειρί κραταιᾷ ἐξήγαγεν ὑμᾶς Κύριος ἐντεῦθεν. Καί φυλάξασθε τόν νόμον αὐτοῦ».

Τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ πρός τόν Μωυσῆ, τήν ἡμέρα κατά τήν ὁποία ὁ Θεός ἔσωσε τούς Ἰσραηλίτες ἀπό τή δουλεία τοῦ Φαραώ καί τούς ἔβγαλε μέ θαυμαστό τρόπο ἀπό τήν Αἴγυπτο, ἀκούσαμε πρό ὀλί­γου στό ἀνάγνωσμα ἀπό τό βιβλίο τῆς Ἐξόδου.

Καί ποιά εἶναι ἡ ἐντο­λή αὐτή τοῦ Θεοῦ πρός τούς Ἰουδαίους; Εἶναι νά τηροῦν τόν νόμο του.

Αὐτόν τόν νόμο, πού περιγράφει μέ κάθε λεπτομέρεια τί ἔπρεπε νά κάνει ὁ κάθε Ἰσραηλίτης, ἔρχεται νά ἐφαρμόσει καί ὁ ἴδιος ὁ Χριστός μέ τήν παρουσία του στόν ναό τοῦ Θεοῦ σήμερα, τεσσαρακοστή ἡμέ­ρα μετά τή γέννησή του, στήν ἀγκάλη τῆς Παναγίας Μητέρας του, ἡ ὁποία μάλιστα φέρει καί τήν ὁριζόμενη ἀπό τόν νόμο προσ­φορά πρός τόν Θεό.

Καί γιατί τό κάνει αὐτό ὁ Χρι­στός; Γιά νά ἀποδείξει καί σέ μᾶς ἔμπρακτα αὐτό πού ἀργότερα θά ἀποκαλύψει μέ τόν λόγο του στούς μαθητές του, ὅτι, δηλαδή, δέν ἦλθε γιά νά καταργήσει τόν νόμο καί τούς προφῆτες, ἀλλά γιά νά τόν συμπληρώσει: «οὐκ ἦλθον καταλῦσαι τόν νόμον ἤ τούς προ­φῆτας ἀλλά πληρῶσαι».

Καί τό κάνει καί γιά ἕνα ἀκόμη λόγο. Τό κάνει γιά νά μᾶς ὑπενθυ­μίσει καί τή δική μας ὑπο­χρέωση νά τηροῦμε καί τίς ἐντο­λές του, δίνοντάς μας ὁ ἴδιος τό πα­ράδειγ­μα τῆς τηρήσεως τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, παρότι ὁ Χρι­στός ὡς Υἱός τοῦ Θεοῦ δέν δε­σμευόταν ἀπό τίς ἐντολές του πρός τούς ἀνθρώ­πους.

Ποιά ὅμως σχέση ὑπάρχει ἀνά­με­σα στίς ἐντολές πού ἔδωσε τότε ὁ Θεός στούς Ἰσραηλίτες, ὅταν δη­λα­δή τούς ἀπελευθέρωσε ἀπό τή δουλειά τοῦ Φαραώ, μέ τίς ἐντο­λές πού δίδει καί σέ μᾶς σή­με­ρα;

Ἡ ἐφαρμογή τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ τήν ἐποχή ἐκείνη γιά τούς Ἰσραηλίτες ἀποτελοῦσε τήν ἔκ­φρα­ση τῆς εὐγνωμοσύνης τους πρός τόν Θεό πού τούς ἀπάλλαξε ἀπό τήν αἰχμαλωσία τῶν Αἰγυ­πτί­ων, μέ τήν ὁποία ὅμως συγχρόνως πα­ραδεχόταν ὅτι ἤθελαν τήν προ­στασία τοῦ Θεοῦ στό ἔθνος τους.

Κάτι ἀνάλογο συμβαίνει καί μέ τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ πού κα­λού­με­θα νά ἐφαρμόσουμε καί ἐμεῖς, ἀδελφοί μου. Οἱ πατέρες τῆς Ἐκ­κλησίας μας παρομοιάζουν συχνά τήν πτώση τοῦ ἀνθρώπου στήν ἁμαρτία μέ τή δουλεία τοῦ Φα­ραώ. Καί, ὅπως ὁ Θεός ἀπελε­θέ­ρω­σε τούς Ἰουδαίους ἀπό τόν Φαραώ, χρησιμοποιώντας ὡς ὄρ­γανό του τόν Μωυσῆ, ἔτσι ἀπε­λευ­θέρωσε καί ἐμᾶς ἀπό τήν κατα­δυναστεία τοῦ διαβόλου καί τῆς ἁμαρτίας διά τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖ­ος ἦρθε στή γῆ καί θυσιάσθηκε γιά μᾶς προκει­μένου νά μᾶς ἐλευθερώσει ἀπό τή δουλεία τῶν παθῶν καί τῆς ἁμαρ­τίας.

Καί ἐάν τότε ὁ Θεός ἔδωσε στούς Ἰσραηλίτες τόν νόμο καί τίς ἐντο­λές του διά τοῦ Μωυσέως, τώρα μᾶς τίς ἔδωσε διά τοῦ Υἱοῦ του, πού ἦρθε στόν κόσμο γιά νά μᾶς λυτρώσει, ἀλλά καί γιά νά μᾶς δεί­­­ξει τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο θά μπορέσουμε νά ἀποφύγουμε τήν ἁμαρτία καί νά μήν γίνουμε καί πάλι ὑπόδουλοί της.

Αὐτός εἶναι, ἀδελφοί μου, ὁ λό­γος γιά τόν ὁποῖο ὁ Χριστός μᾶς ἔδωσε τόν νόμο καί τίς ἐντολές του. Δέν μᾶς τίς ἔδωσε γιά νά μᾶς δυσκολεύσει τή ζωή, ἀλλά γιά νά μᾶς διευκολύνει· γιά νά μᾶς δώσει μέσα ἀπό τήν τήρησή τους τή δυ­νατότητα νά ζοῦμε ἀπαλλαγμέ­νοι καί ἐλεύθεροι ἀπό τήν ἁμαρτία καί τό κακό, νά ζοῦμε ὡς πραγ­μα­τικά καί ἀληθινά τέκνα τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἦρθε στόν κόσμο καί θυ­σιάσθηκε γιά νά μᾶς ἐλευθερώ­σει ἀπό τήν ἁμαρτία καί τά δεσμά τοῦ διαβόλου· ἀλλά καί ἦρθε στόν κό­σμο καί μᾶς ἔδωσε μέ τήν ὑπακοή του στό θέλημα τοῦ Θεοῦ παρά­δειγμα ὑπα­κοῆς στόν Θεό.

Εἴμαστε, λοιπόν, χρεῶστες αὐτῆς τῆς δωρεᾶς καί αὐτῆς τῆς ἐλευ­θερίας πού μᾶς χάρισε ὁ Θεός διά τοῦ Υἱοῦ του. Καί δέν θά πρέπει νά ξε­χνοῦμε ποτέ ὅτι ὀφείλουμε καί ἐμεῖς νά ἐκφρά­ζουμε τήν εὐγνω­μοσύνη μας στόν Θεό, γιατί μᾶς ἀπελευθέρωσε ἀπό τήν ἁμαρτία μέ τήν ἐνανθρώπισή του, ἐφαρμό­ζο­ντας στή ζωή μας τόν νόμο καί τίς ἐντολές του. Καί ἀκόμη δέν θά πρέπει ποτέ νά ξεχνοῦμε ὅτι ζώ­ντας σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ θά βρισκόμασθε πάντοτε ὑπό τήν κραταιά προστασία του καί δέν θά κινδυνεύουμε νά γίνουμε «θη­ριά­λωτοι ὑπό τοῦ νοητοῦ λύ­κου», δέν θά κινδυνεύουμε νά αἰ­χμαλω­τι­σθοῦμε ἀπό τήν ἁμαρ­τία, γιατί οἱ ἐντολές του θά μᾶς προ­φυλάσ­σουν καί ἡ χάρη του θά μᾶς σώ­ζει ἀπό τίς ἐπιθέσεις τοῦ δια­βόλου καί τούς πειρασμούς μέ τούς ὁποίους ἐκεῖνος θά προσπα­θεῖ νά μᾶς παρασύρει, ὥστε νά χά­σουμε τή σωτηρία μας.

Ἀδελφοί μου, ἑορτάζοντας τή με­γάλη αὐτή δεσποτική καί θεομη­το­­ρική ἑορτή τῆς Ὑπαπαντῆς μέ τήν ὁποία ὁ ἴδιος ὁ Χριστός καί ἡ Παναγία Μητέρα του μᾶς δίδουν τό μάθημα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ, ἄς προσπαθοῦμε καί ἐμεῖς πάντοτε νά ρυθμί­ζου­με τή ζωή μας σύμφωνα μέ τόν νόμο τοῦ Θεοῦ γιά νά ἔχουμε τή χάρη καί τήν προστασία του.