Ἔν ὄψει τῆς συζητήσεως τοῦ Οὐκρανικοῦ ζητήματος στή Σύνοδο τῆς σεπτῆς Ἱεραρχίας, ὁ Σεβασμ. Μητροπολίτης μας κ. Συμεών μέ ἐπιστολή του πρός τόν Μακαρ. Ἀρχιεπίσκοπο καί τά Μέλη τοῦ ἱεροῦ Σώματος, ἡ ὁποία παραδόθηκε χθές (πρώτη ἡμέρα τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἱεραρχίας), ἐκφράζει τήν ἀγωνία του γιά τήν κατάσταση πού ἔχει δημιουργηθεῖ στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας καί διατυπώνει τόν προσωπικό του προβληματισμό γύρω ἀπό τό οὐκρανικό ζήτημα.
Ἐπειδή πολλοί —κληρικοί καί λαϊκοί— ζήτησαν νά πληροφορηθοῦν τίς ἀπόψεις του, παραθέτουμε ἐδῶ στήν ἱστοσελίδα μας τό κείμενο τῆς ἐπιστολῆς.

«Πρός
τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο
Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο,
Πρόεδρο τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος,
καί τά σεπτά Μέλη της

Μακαριώτατε Πρόεδρε·
Σεβασμιώτατοι ἀδελφοί καί Συνοδικοί Σύνεδροι,

Αἰσθάνθηκα τήν ἀνάγκη —τό χρέος μου, καλύτερα, ὡς ἐπισκόπου τῆς Ἐκκλησίας καί ταπεινοῦ μέλους τοῦ σεπτοῦ σώματος τῆς Ἱεραρχίας μας— νά ἀπευθυνθῶ στήν ἀγάπη Σας μέ τήν ἔναρξη σήμερα τῶν ἐργασιῶν τῆς τακτικῆς συνελεύσεως τοῦ ἱεροῦ Σώματος. Ὁ λόγος εἶναι ἡ πληροφορία πού ἔχει γραφεῖ—χωρίς νά ἔχει ἁρμοδίως διαψευσθεῖ— ὅτι μέλλει νά τεθεῖ ἐνώπιον τοῦ σώματος καί τό λεγόμενο «Οὐκρανικό» θέμα, ἄν καί δέν ἔχει περιληφθεῖ στήν Ἡμερήσια Διάταξη τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἱεραρχίας, ἡ ὁποία καταρτίστηκε ἀπό τήν Δ.Ι.Σ. τῆς ληξάσης περιόδου καί μᾶς ἔχει ἐγκαίρως κατά τά προβλεπόμενα ἀποσταλεῖ.

Ἐπέλεξα τήν ὁδό γιά ἕνα τόσο σοβαρό καί λεπτό ζήτημα νά ἀπευθυνθῶ ἐν Συνόδῳ πρός Ὑμᾶς, διότι φρονῶ ὅτι ὁ ἱερός χῶρος τῆς συνόδου τῶν ἐπισκόπων μιᾶς Ἐκκλησίας εἶναι πρωτίστως καί κυρίως ὁ τόπος ὅπου θά ἔδει νά ἐξετάζονται καί νά συζητοῦνται αὐτῆς τῆς φύσεως θέματα.

1. Τό πρῶτο πού θέλω νά καταθέσω στήν ἀγάπη Σας εἶναι ἡ βαθειά λύπη καί ἡ πολλή ἀγωνία πού συνέχουν τήν ψυχή μου γιά τήν κατάσταση πού ἔχει δημιουργηθεῖ στήν ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Ἡ πολυάνθρωπη ἀδελφή Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας καί ἡ πρωτόθρονη Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τό Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο, νά εὑρίσκονται σέ πρωτοφανῆ ἀντιπαράθεση μέ ἀφορμή τή χορήγηση τοῦ οὐκρανικοῦ αὐτοκεφάλου. Ἡ Μόσχα διέκοψε τήν ἐκκλησιαστική-εὐχαριστιακή κοινωνία μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί προβαίνει σέ ἐνέργειες πού διασαλεύουν τήν ἐκκλησιαστική ἑνότητα καί τόν σεβασμό τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου εὐθύνης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί τῶν κατά τόπους ποιμένων του, ἐπισκόπων καί πρεσβυτέρων. Ἡ ἐν λόγω κατάσταση, ἄν δέν εἶναι σχίσμα στούς κόλπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, ἀνοίγει διάπλατα τήν πόρτα πού ὁδηγεῖ στό σχίσμα. Καί οἱ ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, τά παλαίφατα Πατριαρχεῖα καί οἱ αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες, εἴτε ἐξέφρασαν τήν ἀντίθεσή τους ἐπί τοῦ ἀνακύψαντος προβλήματος εἴτε υἱοθετοῦν στάση ἀναμονῆς. Μέ ἀνησυχεῖ βαθύτατα ἡ ὅλη κατάσταση. Μᾶς ἐκθέτει συνολικά ὡς Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στά μάτια τῶν ἑτεροδόξων χριστιανῶν καί ὁλόκληρου τοῦ κόσμου. Τά ἐθνοφυλετικά κριτήρια, καθώς φαίνεται, θά πρυτανεύσουν στίς ἐπιλογές ὅλων. Καί ὁ κίνδυνος νά δημιουργηθοῦν δύο «μπλόκ» ἑλληνοφώνων καί σλαβοφώνων —κάτι πού ἀπό ἐτῶν ὑπέβοσκε στίς διορθόδοξες ἐκκλησιαστικές μας σχέσεις— εἶναι ὁρατός πλέον καί διά γυμνοῦ ὀφθαλμοῦ.

2. Δέν ἐπιθυμῶ νά εἰσέλθω στήν ἱστορική καί κανονική ἐξέταση τοῦ ζητήματος ποῦ ἀνήκει ἡ Μητρόπολη Κιέβου καί κατ᾽ ἐπέκτασιν τοῦ χορηγηθέντος αὐτοκεφάλου. Ἡ διαφορετική κατανόηση τῶν ἱστορικῶν πηγῶν, ἡ ἑρμηνεία τῶν ἱερῶν Κανόνων κατά τρόπο πού νά στηρίζουν διαμορφωμένες ἀπόψεις ἤ σκοπιμότητες καί ἡ ἐπιλεκτική ἐπίκληση τῆς ἐκκλησιαστικῆς πράξεως ἀπό τούς ἄμεσα ἐνδιαφερομένους καί ἀπό ὅσους ἔχουν παρέμβει στό ζήτημα, ἔχουν προκαλέσει τεράστια σύγχυση γύρω ἀπό τό θέμα. Ἄν καί παραδοσιακός στό φρόνημα, αἰσθάνομαι τήν ἀνάγκη νά ἐπισημάνω ὅτι δέν ζοῦμε στόν Δ’ ἤ τόν Ε’ αἰώνα. Οἱ ἐκκλησιαστικές δομές δέν εἶναι αὐτές πού ὑπῆρχαν κάποτε γύρω ἀπό τή Μεσογειακή λεκάνη καί λίγο μακρύτερα. Ὁλόκληρες ἤπειροι ἀνακαλύφθηκαν ἀπό τότε. Ἡ Ἐκκλησία ἁπλώθηκε σέ ὅλο τόν κόσμο. Καί ἀπέναντί της δέν ἔχει πλέον τόν Ἰουδαϊσμό καί τόν ἐθνισμό. Γύρω μας συντελέστηκαν καί ἐξακολουθοῦν νά συντελοῦνται κοσμογονικές μεταβολές. Δικαιούμαστε, ἄραγε, ὅλα αὐτά νά τά ἀγνοοῦμε;

3. Παρά ταῦτα, ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ νά σημειώσω ἐπιγραμματικά ἐπί τοῦ θέματος τά ἀκόλουθα:

α) Τό οὐκρανικό αὐτοκέφαλο καί οἱ συνθῆκες ὑπό τίς ὁποῖες χορηγήθηκε δέν ἔχουν καμιά ὁμοιότητα μέ τά ἄλλα αὐτοκέφαλα πού χορηγήθηκαν παλαιότερα ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο μας. Τά προηγούμενα αὐτοκέφαλα ζητήθηκαν ἀπό τίς κανονικές τοπικές Ἐκκλησίες τῶν νέων κρατῶν, συνηγορούντων σέ πολλές περιπτώσεις καί τῶν φορέων τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας.

β) Ἡ ἀναγνώριση ἐν τάχει (χωρίς νά ἐκφράσουν μεταμέλεια) τῶν σχιματικῶν καί τῶν λεγομένων «αὐτοχειροτονήτων», —παρακαμπτομένης τῆς κανονικῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας ὑπό τοῦ ὁποίου καταδικάστηκαν οἱ σχισματικοί— καί ἡ χορήγηση τοῦ αὐτοκεφάλου στή νέα ἐκκλησιαστική δομή γεννᾶ εὔλογα ἐρωτηματικά καί προκαλεῖ ἀντιδράσεις. Παραβλέπεται, δυστυχῶς, τό γεγονός ὅτι αὐτή τή στιγμή στήν ἴδια πόλη ἔχουμε δύο Μητροπολίτες Κιέβου καί δύο παράλληλες τοπικές Ἐκκλησίες. Καί τό Κίεβο καί ἡ Οὐκρανία, ἐπιτέλους, δέν εἶναι χῶρος διασπορᾶς ἀλλά ἑνιαία ἐθνική ὀντότητα.

γ) Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ζεῖ ἐντός τοῦ κόσμου καί πορεύεται μέσα στήν ἱστορία. Εἶναι φυσικό, ἑπομένως, ἡ ζωή της νά ἐπηρεάζεται ἀπό κοινωνικές ἐξελίξεις καί ποικίλες ἄλλες μεταβολές. Αὐτό ἰσχύει γιά ὅλες τίς τοπικές Ἐκκλησίες. Γιά τήν Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας αὐτό ἴσχυσε στό παρελθόν πολύ περισσότερο, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ἡ ἱστορία.

Τό φαινόμενο, καθώς βλέπουμε, ἐξακολουθεῖ νά ἰσχύει καί σήμερα. Ἡ Οὐκρανία ἀποτελεῖ ἔδαφος στό ὁποῖο ἀντιπαρατίθενται γεωπολιτικές ἐπιδιώξεις ἀνατολῆς καί δύσεως.

Καί διερωτᾶται κανείς: Τή χορήγηση τοῦ αὐτοκεφάλου ἐπεδίωξαν καί οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες τῆς Ἀμερικῆς καί γι᾽ αὐτό μετά τή χορήγησή του ἐξέφρασαν ἐπανειλημμένα τήν ἱκανοποίησή τους; Ἡ ἀντίδραση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας εἶναι μόνο ἐκκλησιαστικοῦ χαρακτήρα ἤ ἐκφράζει καί τήν προσπάθεια τῆς Μόσχας νά διατηρήσει ὑπό τή δική της ἐπιρροή τή Δημοκρατία τῆς Οὐκρανίας, ὅπως γινόταν μέχρι πρότινος;

Εἶναι νοητό, ὅμως, ἐμεῖς οἱ ὑπεύθυνοι ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας πού ὑπέρ πᾶν ἄλλο ὀφείλουμε νά ἀγωνιζόμαστε γιά τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, νά συμμαχοῦμε ἤ νά ὑποκύπτουμε στούς σχεδιασμούς καί τούς ἀνταγωνισμούς τῶν ἀρχόντων τοῦ κόσμου τούτου;

4. Ὑποστηρίζεται ὅτι ἡ χορήγηση τοῦ αὐτοκεφάλου θά συνέτεινε στήν ὑπέρβαση τῶν σχισμάτων, τήν ἐκκλησιαστική ἑνοποίηση τῶν ὀρθοδόξων καί τήν εἰρήνευση ἐξ ἐπόψεως ἐκκλησιαστικῆς τῆς Οὐκρανίας. Αὐτό, καθώς τά πράγματα δείχνουν, δέν ἐπετεύχθη. Παρατηρήθηκαν —ὅσο τουλάχιστον στήν ἐξουσία ἦταν ὁ τέως πρόεδρος Ποροσένκο— διωγμοί πιστῶν καί ἁρπαγές ναῶν ἀνηκόντων σέ ἐνορίες τῆς ὑπό τόν Μητροπολίτη Ὀνούφριο Ἐκκλησίας. Ἐπιχειρήθηκε ἡ διά νόμου ἀλλαγή τοῦ ὀνόματος τῆς Ἐκκλησίας του, ἡ ὁποία τελικά ἀκυρώθηκε δικαστικά. Ἀλλά καί ἡ νέα ἐκκλησιαστική δομή πού ἔλαβε τό αὐτοκέφαλο διασπάστηκε. Ὁ «ἐπίτιμος πατριάρχης» Φιλάρετος ἀποχώρησε ἀπό αὐτήν ἀκολουθούμενος ἀπό δεκαπεντάδα ἐπισκόπων καί ἐκτοξεύοντας παράλληλα —ὁ ἴδιος ἤ οἱ ἐπίσκοποί του— βαρύτατες κατηγορίες κατά πάντων.

5. Καί ἔρχομαι στά καθ᾽ ἡμᾶς. Κατά τήν ταπεινή μου γνώμη ἡ ἀναγνώριση ἤ μή τοῦ νέου αὐτοκεφάλου δέν εἶναι τῆς ἀποκλειστικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Προέδρου οὔτε τῆς Δ.Ι.Σ. ἀλλά τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας. Ἡ Ἐκκλησία μας δέν διοικεῖται ὑπό πατριαρχικό ἀλλά συνοδικό καθεστώς. Τό ἄρθρο 4α τοῦ Καταστατικοῦ μας Χάρτου εἶναι περισσότερο ἀπό σαφές.

Τό ζήτημα εἶναι ἄκρως σοβαρό. Ἡ παρελθοῦσα Δ.Ι.Σ., ἐάν ἔκρινε ὅτι ἐπεβάλλετο νά ἐξετασθεῖ, θά ἔπρεπε νά τό εἶχε συμπεριλάβει στήν Ἡμερήσια Διάταξη τῆς παρούσης Τακτικῆς Συνελεύσεως.

Φρονῶ ὅτι γιά τό ἐν λόγω θέμα, ἐάν τό ἱερό Σῶμα ἀποφασίσει ὅτι ἐπιβάλλεται νά ἀντιμετωπισθεῖ, νά συγκληθεῖ ἐπί τούτω ἐκτάκτως ἡ Ἱεραρχία. Νά ὁρισθεῖ εἰσηγητής, ἕνας ἤ καί περισσότεροι τοῦ ἑνός. Καί νά λάβουν γνώση οἱ Ἱεράρχες τῶν ὑφισταμένων ἐπισήμων ἐγγράφων, καθώς καί τοῦ περιεχομένου τῶν σχετικῶν ἐπαφῶν τοῦ Μακαριωτάτου γύρω ἀπό τό θέμα. Ἡ βεβιασμένη καί «στό πόδι» ἀντιμετώπιση τοῦ ζητήματος θά μᾶς ἐκθέσει καί θά ἐμπλέξει τήν Ἐκκλησία μας σέ περιπέτειες. Εἶναι λάθος νά πιστεύουμε ὅτι μιά τέτοιου εἴδους ἀντιμετώπιση τοῦ θέματος συνιστᾶ στήριξη πρός τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο.

6. Εἶναι ἀνάγκη νά πέσουν οἱ τόνοι ἀπό ὅλους καί ὅλες τίς πλευρές. Καί φυσικά καί ἀπό ἐκείνους οἱ ὁποῖοι σπεύδουν νά καταθέσουν γραπτῶς τίς ἀπόψεις τους. Τό πάθος σκοτίζει τόν νοῦ καί ἡ ἐπιθετικότητα κατά τοῦ ἄλλου τραυματίζει τήν ἐν Χριστῷ ἀγάπη. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι (καί) κοινωνία ἀγάπης. Ὡς χριστιανοί «ὀφείλομεν ἀλλήλους ἀγαπᾶν» (Α’ Ἰω. 4,11). Ρῶσοι, Σέρβοι, Ρουμάνοι, Ἕλληνες, εὐρωπαῖοι, ἀσιάτες, ἀφρικανοί, ἀμερικανοί, ὅλοι εἴμαστε τίμια μέλη τοῦ ἁγίου σώματος τοῦ Χριστοῦ, «ὅ ἐστιν ἡ Ἐκκλησία» (Κολ. 1,24). Ἀκόμη καί ὅταν κρίνουμε πώς ἔχουμε χρέος νά ὑπερασπιστοῦμε ὁτιδήποτε, αὐτό ὀφείλουμε νά τό κάνουμε ὅσο μποροῦμε «ἀπαθῶς». «Δοῦλον Κυρίου οὐ δεῖ μάχεσθαι, ἀλλ᾽ ἤπιον εἶναι πρός πάντας» (Β’ Τιμ. 2,24).

Ἡ Ἐκκλησία δέν μᾶς ἀνήκει. Ἐμεῖς ἀνήκουμε στήν Ἐκκλησία, χάριτι Κυρίου. Ἐκεῖνος, ὁ Κύριος Ἰησοῦς, εἶναι ἡ κεφαλή της, ὄχι ἐμεῖς· ὅποιο κι ἄν εἶναι τό λειτούργημα πού ἀσκοῦμε μέσα στήν Ἐκκλησία κατά θεία συγκατάβαση.

Ἡ ἀγάπη καί ἡ μέριμνα τοῦ Κυρίου γιά τήν Ἐκκλησία Του εἶναι ἀσυγκρίτως μεγαλύτερη ἀπό τή δική μας. Γι᾽ αὐτό, πέρα ἀπό τά «διατεταγμένα», τά ὁποῖα ὀφείλουμε ὡς «ἀχρεῖοι» δοῦλοι νά κάνουμε (Λουκ. 17,10), προσευχόμαστε θερμά Ἐκεῖνος νά στηρίζει τήν Ἐκκλησία Του καί νά φωτίζει κι ἐμᾶς τούς δούλους Του νά ἐννοοῦμε ὀρθῶς καί νά ἐκπληρώνουμε καλῶς τό χρέος μας ἔναντι τῆς κοινῆς Μητέρας ὅλων μας, τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ.

7. Θέλω νά πιστεύω ὅτι ὁ παναγιώτατος Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, ἐκκλησιαστικός ἄνδρας ἐκτάκτων χαρισμάτων —πάντως ὄχι ἀλάθητος!— μέ τό βαθύ αἴσθημα εὐθύνης πού τόν διακρίνει γιά τό λειτούργημα πού τοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Θεός καί τήν πολλή ἀγάπη πού τρέφει πρός τήν Ἐκκλησία, θά πράξει ὅ,τι εἶναι δυνατόν γιά νά ἐξέλθει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ἀπό τό ἀδιέξοδο στό ὁποῖο φαίνεται νά ἔχει περιέλθει. Ἡ ταπεινότης μου ἐν ὀνόματι τοῦ σεβασμοῦ, τῆς τιμῆς καί τῆς πολλῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης πού τρέφει πρός τό σεπτό πρόσωπό Του (αἴσθήματα τά ὁποῖα καί ὁ Ἴδιος γνωρίζει) γονυκλινής τόν παρακαλεῖ πρός τοῦτο.

Μακαριώτατε,
Σεβασμιώτατοι ἀδελφοί,

Τό Οὐκρανικό εἶναι ἐνδεχόμενο, ἄν ἡ περαιτέρω ἀντιμετώπισή του δέν εἶναι ἐποικοδομητική, νά πλήξει καίρια τήν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας. Κάποιος εἶπε —καθ᾽ ὑπερβολήν προφανῶς— ὅτι μᾶς ὑπενθυμίζει ἡμέρες τοῦ 1054!

Παρακαλῶ ἐν ταπεινώσει νά μή σπεύσουμε νά λάβουμε θέση. Καλόν εἶναι τέτοια ζητήματα νά προλαμβάνονται, διότι ἐάν τελικά δημιουργηθοῦν ἡ ἀντιμετώπισή τους καί εὔκολη δέν εἶναι καί χρόνος θά ἀπαιτηθεῖ γι᾽ αὐτό.

Ἰδιαιτέρως παρακαλῶ τόν Μακαριώτατο νά ἀναλάβει κάθε πρωτοβουλία πού χρειάζεται καί νά προβεῖ σέ ὅποια παρέμβαση κρίνει ἐπωφελῆ γιά τήν εἰρηνική ἀντιμετώπιση τοῦ ζητήματος. Τόν βοηθεῖ, ἄλλωστε, σ᾽ αὐτό τό ταπεινό φρόνημα πού τόν διακρίνει καί ὁ ἤπιος χαρακτήρας του.

Πάνω ἀπ᾽ ὅλα, ἄς ἀναπέμπουμε τό αἴτημά μας «ὑπέρ εὐσταθείας τῶν ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν καί τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως» συχνότερα καί θερμότερα.

Ἐλάχιστος ἐν Χριστῷ ἀδελφός
†  ὁ  Νέας Σμύρνης Συμεών»

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Δεκαπενταύγουστος και πανδημία

Του Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτη   Όπως για πρώτη φορά ζήσαμε τη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα με ένα οδυνηρό τρόπο, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, που...

Ας γιορτάσουμε όλοι μαζί τον θάνατο

Είναι η μοναδική φορά στην ανθρώπινη ιστορία που γιορτάζεται ο θάνατος. Και αυτό, βέβαια, συμβαίνει μέσα στο χριστιανικό χώρο και τόπο, γιατί ο θάνατος...

Ολοκληρώθηκαν οι Παρακλήσεις της Παναγίας στην Ι.Μ. Λαγκαδά

Ολοκληρώθηκαν το εσπέρας της Πέμπτης 13 Αυγούστου ε.έ., οι Ιερές Ακολουθίες των Παρακλήσεων προς την Υπεραγία Θεοτόκο, εις την Ιερά Μητρόπολη Λαγκαδά, Λητής και...

Ο Μητροπολίτης Σύμης χοροστατών των Ιερών Παρακλήσεων

Καθ’ ὄλη τὴν διάρκεια τοῦ Δεκαπενταύγουστου, σέ ὅλες τίς ἐνορίες, τελοῦνταν οἱ ἱερές Παρακλήσεις πρός τιμήν τῆς Ὑπεραγίας καὶ ἐνδόξου Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ...

Ο Μητρ. Λαρίσης στον Ι.Ν. Γενεσίου της Θεοτόκου Σπηλιάς για την Παράκληση της Παναγίας

Στην ακολουθία του Εσπερινού και ακολούθως, της Ιεράς Παρακλήσεως προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος, στον...

Μητροπολίτης Aιτωλίας: Mὴν ἀπομακρυνθοῦμε ἀπὸ τὸν ἐκκλησιασμό. Ὅποιοι κι ἄν μᾶς ζητήσουν… μὴν τοὺς ἀκούσουμε!

Ἀγαπητοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί, Μιὰ «ὄασι» εἶναι ἡ ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου τὴν ὁποία ζοῦμε σήμερα. Μιὰ «ὄασι» δροσερή καί πνευματικὴ, ἡ ὁποία μέσα...

Η ακολουθία των Εγκωμίων του Επιταφίου της Υπεραγίας Θεοτόκου στη Νάουσα

Την Πέμπτη 13 Αυγούστου το απόγευμα στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ναούσης, ξεκίνησαν όπως κάθε χρόνο στην Ημαθία οι λατρευτικές εκδηλώσεις για την...

«…και Παραμυθίαν ουκ έχω πλην σου…»

ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ & ΑΛΜΥΡΟΥ, κ.κ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ, ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 2020 Αγαπητοί μου πατέρες και αδελφοί, παιδιά μου εν Κυρίω αγαπημένα,  «…ΚΑΙ...

«Συ γαρ ει της όντως αληθινής Ζωής η μήτηρ»

Ιεροδιακόνου της Ιεράς Μητροπόλεως Ταμασού και Ορεινής Ραφαήλ Μισιαούλη «Χαίρε, πύλη, η μόνω των Βασιλεί, εις την είσοδον της καθ’ ημάς αφωρισμένη ζωοπλαστίας,  των κλείθρων σοι...

«Νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὅροι, ἐν σοὶ Παρθένε ἄχραντε»

(Προσέγγιση του μυστηρίου της Θεομήτορος) ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού Η μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι (θα πρέπει να είναι) ευκαιρία για...

Ολοκληρώθηκε η περιοδεία του Φθιώτιδος Συμεών για τις Παρακλήσεις της Παναγίας

Ολοκληρώθηκαν με ευλάβεια οι Ιερές Παρακλήσεις της Παναγίας μας απ' άκρου εις άκρον και στην Ιερά Μητρόπολή μας. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Συμεών όλες...

Στον Ι.Ν. Εισοδίων της Θεοτόκου στο Γαλατάκι ο Μητρ. Κορίνθου για την Παράκληση της Παναγίας

Στον Ι. Ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου στο Γαλατάκι τέλεσε την Ι. Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο ο σεπτός Ποιμενάρχης μας κ. Διονύσιος, ομιλώντας στους...

Τί πρέπει νά γνωρίζουμε γιά τή Γιόγκα

Τά τελευταῖα χρόνια παρατηρεῖται στήν πατρίδα μας ἡ ἐξάπλωση τοῦ φαινομένου τῆς Γιόγκα, γιά τήν ὁποία ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας μας ἔχει ἐπανειλημμένως...

Νέα Μοναχή στην Ιερά Μονή Παναγίας Λαμπηδώνος

Ολοκληρώθηκε ο κύκλος της περιοδείας του Σεβ. Ποιμενάρχου μας κ. Ιγνατίου, τον φετινό Δεκαπενταύγουστο, κατά τον οποίο χοροστάτησε στις ακολουθίες των Παρακλητικών Κανόνων στην Υπεραγία Θεοτόκο,...

Τό Θεοτοκάριον

τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου Ἡ ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου εἶναι μεγάλη Θεο­μητορική ἑορτή πού δείχνει τό μεγαλεῖο καί τήν δόξα...