Σε μιαν ήσυχη μικρή πόλη της Ρωσίας γεννήθηκε στα παλιά τα χρόνια, από πιστούς, ορθόδοξους γονείς, ο Ιωάννης. Ο σπόρος της πίστης έπεσε στην τρυφερή καρδιά κι η αγάπη για τον Θεό μεγάλωνε τ’ αγόρι.

Έκανε όλων τα θελήματα κι όλους τους αγαπούσε. Όσες φορές τέλειωναν οι δουλειές κι έτρεχαν τ’ άλλα παιδιά σε ζαβολιές και σε παιχνίδια, ο Ιωάννης έβγαινε στην εξοχή. Έπεφτε ανάσκελα μες στο πυκνό χορτάρι κι έχωνε βαθιά το βλέμμα του πάνω απ’ τα σύννεφα. Γέμιζε ειρήνη τότε η ψυχή του κι άφηνε αμίλητος τη σκέψη του, να φτάνει ως τον Θεό.

Άλλοτε πάλι περπατούσε μέσα στο πυκνό το δάσος μ’ αργά, ανάλαφρα βήματα, σήκωνε ψηλά το πηγούνι, κι ανάμεσα από τα ψηλά κλαριά και τις πυκνές φυλλωσιές έψαχνε για μιαν ακτίνα φως, για λίγο γαλάζιο απ’ ουρανό. Γιατί για ουρανό ήτανε φτιαγμένος ο Ιωάννης.

Μεγάλωνε…

Και όταν παλικάρι πια, ντύθηκε στα στρατιωτικά, κηρύχθηκε ο πόλεμος με την Τουρκία. Χύθηκε αίμα άφθονο. Πληρώσανε με τη ζωή τους οι αθώοι. Παιδιά, γυναίκες, γέροι ανήμποροι, χωριά ολόκληρα παραδόθηκαν στη φωτιά και στο μαχαίρι. Ανήμερα θεριά, οι Τάταροι πιάσαν αιχμάλωτο τον Ιωάννη και τον πουλήσαν, σ’ έναν Τούρκο ίππαρχο, για δούλο. Δεν ξαναείδε από τότε ούτε πατρίδα, ούτε γονιούς. Μόνο, καιρό-καιρό κάποιο πατριώτη που έβλεπε στον δρόμο, σκοτωμένο…

Ο αφέντης του ήτανε κακότροπος άνθρωπος. Άγρια φερσίματα, βρισιές, ξύλο, απειλές και από πάνω πείνα και κρύο, ήτανε καθημερινά πράγματα για τον Ιωάννη. Μα τούτος, παιδί μου, δε νοιαζότανε γι’ αυτά. Μόνο το θέλημα του Θεού είχε στον νου του. Ζούσε στην καλοσύνη της αγάπης Εκείνου. Χόρταινε από τον λόγο Του. Γέμιζε η ψυχή του απ’ τη ζεστασιά της ελπίδας για την αιώνια ζωή. Τι σημασία είχαν τ’ άλλα; Γι’ αυτό και μέσα σ’ όλα τούτα τα κακά, ο Ιωάννης εύρισκε παρηγοριά, ευτυχία.

Μονάχα όταν τον ζόρισε κάποια φορά ο αφέντης του, για να τον κάνει να τουρκέψει, ο γνήσιος δούλος του Θεού, του αποκρίθηκε: «Αφέντη, εσύ το σώμα μου μονάχα εξουσιάζεις. Γι’ αυτό κι εγώ σε υπηρετώ πιστά. Και στη φωτιά να πεις, θα πέσω. Μα η ψυχή μου ανήκει στον Θεό. Τίποτα δε θα με πείσει να αλλαξοπιστήσω. Γι’ αυτό σου λέω: Άσε με στην πίστη μου».

Με τον καιρό μαλάκωσε ο Τούρκος. Άρχισαν κιόλας να τον αγαπούν στ’ αρχοντικό τούτον τον δούλο. Πώς τα κατάφερνε όλα να τα προφταίνει; Χωρίς ξεκούραση, λίγο φαΐ, κουρέλι ρούχο, και να ‘ναι κιόλας τόσο πρόθυμος και γελαστός και ευτυχισμένος; Ήταν γιατί, σαν γύριζε το βράδυ εκεί, στη γωνιά του στάβλου να πλαγιάσει, έφερνε στο μυαλό του τον Χριστό, που είχε κι Εκείνος πρώτο του κρεβάτι το παχνί, σε κάποιον στάβλο. Και κάθε που τον έβριζαν ή τον χτυπούσαν συλλογιζότανε τους εμπαιγμούς και τα ραπίσματα, το μαστίγιο, το αγκάθινο στεφάνι και τον Σταυρό που υπόμεινε ο Χριστός του.

Τις νύχτες, σαν κοιμόντανε όλοι στ’ αρχοντικό, πετιότανε απ’ τη γωνιά του στάβλου ο Ρώσος, ο Ιωάννης κι έτρεχε στην κοντινή την εκκλησία του Αϊ-Γιώργη.  Εκεί, στη θεία λειτουργία εκοινωνούσε τον Χριστό κι επροσευχότανε και για τον άπιστο αφέντη. Έτσι μαλάκων’ η καρδιά του Τούρκου.

Κάποια φορά, μ’ ακολουθία μεγάλη, κίνησε ο αφέντης του για μακρινό ταξίδι. Μέρες, βδομάδες πέρασαν και η κυρά του κάλεσε φίλους και συγγενείς να φαν, να πιουν, να ευχηθούν για να γυρίσει ο άντρας της με το καλό, γερός από τα ξένα. Εκεί στο φαγοπότι απάνω, έφερε ο δούλος ο πιστός το εκλεκτό, το αχνιστό πιλάφι, όπως του άρεσε τ’ αφέντη του μαγειρεμένο. Αχ! μοσκοβόλησε ο τόπος απ’ το εκλεκτό του βούτυρο, μόλις το ξεκαπάκωσε ο σκλάβος! Και η κυρά θυμήθηκε τον άντρα της και είπε: «Ας είχε και ο αφέντης σου λίγο απ’ το φαΐ που αγαπάει!»

Άκουσε το λόγο ο νέος. Κάνει, ως εκεί κάτω, έναν τεμενά και θαρρετά της λέει: «Δε λες, κυρά μου να μου δώσουνε ένα τέντζερη πιλάφι για να το πάω του αφέντη;». Γελάσαν όσοι τον άκουσαν. Ακούς εκεί; Για βλάκες μας επέρασε ο γκιαούρης; Δε λέει πως πεινάει ο ίδιος, μον’ βρήκε να πει τούτη τη χαζομάρα; Να πάει, λέει, στον αφέντη του φαΐ, που ‘ναι χιλιάδες μίλια μακριά του! Ε, άμα τ’ άκουσε και η κυρά, τον εσπλαχνίστηκε θαρρείς, και λέει να γεμίσουνε το ασημένιο τάσι του αφέντη, απ’ το σερβίτσιο το καλό πούχουνε και τ’ όνομά του χαραγμένο. Το δώσανε στον δούλο… Και οι άλλοι όλοι εγελούσαν.

Πέρασαν κάμποσες ακόμα εβδομάδες. Γύρισε ο ίππαρχος, κατάκοπος απ’ το ταξίδι κι ευθύς το πρώτο που είπε, μόλις έφτασε, ήτανε τούτο: Σαν εγύρισε, λέει, κουρασμένος στην κάμαρή του κάποια μέρα, είδε απάνω στο τραπέζι του ένα μεγάλο τάσι με ζεστό, μοσχομυριστό πιλάφι. Ποιος και πώς να το είχε φέρει, αφού ήτανε κλειδωμένη ίσαμε πριν από λίγο η πόρτα; Το έφαγε, το φχαριστήθηκε κι ήτανε νόστιμο, σαν να ΄ταν του σπιτιού του. Και τότε είδε: Είδε το τάσι του, που είχε χαραγμένο πάνω του το όνομά του. Και βγάζει από τον μποξά το τάσι και το δίνει στη σαστισμένη του γυναίκα.

Άλλαξε από τότε του Ρώσου του Ιωάννη η ζωή. Άρχισαν όλοι τους να τον τιμούν, να τον υπολογίζουν. Εκείνος όμως, ταπεινός, συνέχισε όπως πρώτα να ζει, μέσα στον στάβλο, και στις δουλειές, στην εκκλησία του Αϊ-Γιωργιού και στα θελήματα.

Και μια φορά αρρώστησε ο Ιωάννης. Ζήτησε να του φέρουνε τα άχραντα μυστήρια, να κοινωνήσει τον Χριστό. Κι ύστερα αγνή και καθαρή άφησε στον Θεό του την ψυχή του. Πέταξε ο σκλάβος στην ελευθερία. Ήταν 27 Μαΐου 1730 και ήταν περίπου 40 ετών.

Θάψανε οι χριστιανοί το άγιο σώμα του και σαν ξεσπιτωθήκαν κι ήρθανε πρόσφυγες στην Εύβοια, φέραν μαζί με τα μωρά και τους μποξάδες τους και τ’ άγιο λείψανό του. Κι εκεί, στο Νέο Προκόπι της Εύβοιας μοσχοβολάει και θαυματουργεί. Δέεται απ’ τον ουρανό ο άγιος για δούλους, για αφεντάδες, για άντρες, γυναίκες, πλούσιους και φτωχούς, για όλα τα παιδιά του κόσμου.

Η μνήμη του οσίου, ομολογητού, Ιωάννου του Ρώσου γιορτάζεται στις 27 Μαΐου.

Σ.Γ.Α.

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο [email protected] άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

O Εσπερινός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στην Πάρο

Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός τελέσθηκε την Παρασκευή 20-5-2022 το απόγευμα στο Πανηγυρίζον Ιερό Προσκύνημα Παναγίας Εκατονταπυλιανής Πάρου, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Καλλινίκου. Ο Σεβασμιώτατος...

Πανηγυρικός Εσπερινός των Αγίων Θεοστέπτων Βασιλέων στη Βέροια

Την Παρασκευή 20 Μαΐου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Εσπερινό και κήρυξε τον θείο λόγο...

Ο πανηγυρικός Εσπερινός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο Συκούριο

Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Συκουρίου χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Μεγάλο Εσπερινό ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος. Ο Σεβασμιώτατος...

Το πυροσβεστικό όχημα της Μητροπόλεως Ταμασού σε κατάσβεση δύο πυρκαγιών

Μελη της Μητροπόλεώς μας, οι Ανδρέας Γεωργίου, Παναγιώτης Χαραλάμπους και Αλέξανδρος Δημοσθένους, οι οποίοι εκπαιδεύτηκαν για την κατάσβεση πυρκαγιών, έσπευσαν σήμερα Παρασκευή, 20 Μαΐου...

Απότμημα Τιμ. Ξύλου και Λείψανα των Αγ. Κων/νου και Ελένης υποδέχθηκε η Καλαμάτα

Με λαμπρότητα και κατάνυξη η πόλη της Καλαμάτας υποδέχθηκε απόψε απότμημα εκ του Τιμίου Σταυρού και αποτμήματα Λειψάνων των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, τα...

Σερρών Θεολόγος: »Η Οδύσσεια των ιερών κειμηλίων της Μακεδονίας»

Του Σεβ. Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγου Με αφορμή την πρόσφατη ανακοίνωση της Unesco, ότι αρχίζουν επίσημα συνομιλίες ανάμεσα στα Υπουργεία Πολιτισμού του Ηνωμένου...

Φθιώτιδος Συμεών: «Οικουμενικότητα – Συνοδικότητα – Θρησκευτική Ελευθερία είναι οι πυλώνες του μηνύματος των εορταζομένων Αγίων μας»

Πανηγυρικός Δισαρχιερατικός Εσπερινός τελέσθηκε απόψε με ιδιαίτερη λαμπρότητα στον καλλιμάρμαρο Πανηγυρίζοντα Ναό των Αγίων Θεοστέπτων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου & Ελένης στην ομώνυμη παραθαλάσσια πόλη...

Πανήγυρις Ενορίας Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Λουτροτόπου Άρτης

Την Παρασκευή 20 Μαΐου 2022, το απόγευμα, στον πανηγυρίζοντα Ενοριακό Ιερό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, Λουτροτόπου Άρτης, ετελέσθη Πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του...

Πανηγυρικός Εσπερινός του Αγίου Θαλλελαίου στη Νάξο

Με την συμμετοχή πλήθους προσκυνητών, τελέσθηκε το απόγευμα της Πέμπτης 19-9-2022, ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός του Αγίου Ενδόξου Ιερομάρτυρος Θαλλελαίου του Ιαματικού, χοροστατούντος του...

Μέγας Κωνσταντίνος: Ο Μεγάλος της Εκκλησίας και της Ιστορίας

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού Στις 21 Μαΐου η Εκκλησία μας εορτάζει και πανηγυρίζει λαμπρά τη μνήμη των αγίων ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης. Τόσο...

Η εορτή της Αγίας Λυδίας της Φιλιππησίας στο Ιερό Βαπτιστήριο παρά τους αρχαίους Φιλίππους

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και μέσα στην μεταπασχάλια εαρινή περίοδο που διανύουμε, πραγματοποιήθηκε ο εφετινός εορτασμός της Ισαποστόλου Αγίας Λυδίας της Φιλιππησίας στο Ιερό Προσκύνημα-Βαπτιστήριο...

Θυρανοίξια εξωκκλησίου στο Παλαιοχωράκι Δημαριού Άρτης

Την Παρασκευή 20 Μαΐου 2022, το πρωί, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Άρτης κ. Καλλίνικος ετέλεσε τα Θυρανοίξια εξωκκλησίου της ενορίας Παλαιοχωρακίου Δημαριού Άρτης, τιμωμένου επ'...

Ο Μητρ. Καλαβρύτων στην σχολική εκδήλωση για τα 100 χρόνια από τον Μικρασιατικό ξεριζωμό 1920-2022

Μία υπέροχη και άρτια οργανωμένη εκδήλωση Τιμής και Μνήμης για τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική τραγωδία είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν η μαθητιώσα...

Τιμήθηκε η επέτειος της Μάχης στο Μανιάκι

Σε κλίμα συγκίνησης και εθνικής υπερηφάνειας τιμήθηκε και φέτος η επέτειος της Μάχης του Μανιακίου και η θυσία του Ήρωος Αρχιμανδρίτου Γρηγορίου Δικαίου ή...

Η εορτή της Μετακομιδής των Ιερών Λειψάνων Αγ. Νικολάου στη Λιμίνη Άρτης

Την Πέμπτη 19 Μαΐου 2022, το απόγευμα, στον πανηγυρίζοντα ενοριακό Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Λιμίνης Άρτης, ετελέσθη Μέγας Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου...