Η γαλήνη του μεσημεριού της Τετάρτης σκίστηκε από τη θλιβερή είδηση που ανακοίνωσε η Μητρόπολη Σταγών και Μετεώρων: ο εμβληματικός Γέροντας των Μετεώρων, Αρχιμανδρίτης Ισίδωρος Τσιατάς, πρώην Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Βαρλαάμ, αναπαύθηκε εν Κυρίω.
Έφυγε ένας ταπεινός εργάτης του Θεού. Άφησε πίσω του, όμως, έναν ολόκληρο κόσμο φως, πίστης, έργων, προσφοράς.
Ο νέος κτήτορας της Μονής Βαρλαάμ
Ο Γέροντας Ισίδωρος δεν ήταν απλά ένας μοναχός. Ήταν ο άνθρωπος που αναγέννησε τη Μονή Βαρλαάμ, την στόλισε, την ανέδειξε, την παρέδωσε ξανά ζωντανή στον σύγχρονο προσκυνητή. Επί των ημερών του ανακαινίστηκε εκ βάθρων το ιστορικό μοναστήρι, εξωραΐστηκε με σεβασμό στην παράδοση και μεράκι για το μέλλον, και δικαίως αποκαλούνταν ως ο νέος κτήτορας της Μονής.
Σημαντικό σταθμό στο έργο του αποτελεί η ανέγερση της Βαρλαμείου Εστίας, που φιλοξενεί τις διοικητικές υπηρεσίες και το γραφείο του εκάστοτε Μητροπολίτη Σταγών και Μετεώρων. Το 1992, με πατρική φροντίδα και βαθύ σεβασμό στην τοπική πνευματική κληρονομιά, προχώρησε στην οικοδόμηση ενός περικαλλούς ενοριακού ναού προς τιμήν των Οσίων και Αγίων Μετεωριτών Πατέρων. Λίγα χρόνια αργότερα συνέβαλε καθοριστικά στην ανέγερση του ενοριακού ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στην Καλαμπάκα.
Φύλακας της Ιστορίας, οδηγός του μέλλοντος
Χάρη στις πρωτοβουλίες του, σήμερα ο επισκέπτης της Μονής Βαρλαάμ έχει την ευκαιρία να θαυμάσει ένα σπάνιο πολιτιστικό και πνευματικό θησαυρό: ένα νέο, πρότυπο σκευοφυλάκιο που φιλοξενεί ξυλόγλυπτους σταυρούς, μοναδικές φορητές εικόνες από τη βυζαντινή και μεταβυζαντινή περίοδο, χειρόγραφα (297 κώδικες), παλαίτυπα (132 τόμοι από τον 15ο ως τον 19ο αιώνα) και άλλα πολύτιμα κειμήλια της μοναστικής ζωής των Μετεώρων. Δεν κράτησε μόνο ζωντανή την πίστη, κράτησε ζωντανή και τη μνήμη.
Ο Γέροντας της Αγάπης και της Σιωπής
Ο Γέροντας Ισίδωρος υπήρξε ταπεινός μέχρι το τέλος. Σπάνια μιλούσε για όσα έκανε – όχι γιατί δεν ήταν σημαντικά, αλλά γιατί τα θεωρούσε απλό καθήκον. Όμως, το έργο του μιλούσε και θα συνεχίσει να μιλάει για εκείνον.
Στήριξε δεκάδες οικογένειες με ανάγκες, φοιτητές με όνειρα, δημόσιες υπηρεσίες με λειτουργικά έξοδα, προσέφερε ασθενοφόρο στο Κέντρο Υγείας Καλαμπάκας, στήριξε έργα κοινής ωφέλειας στο Καστράκι, ανέδειξε τη Μονή σε σπουδαστήριο νέων ιερέων και προστάτη της πνευματικής ζωής της περιοχής μας.
Ένας άνθρωπος που αγαπούσε τους ανθρώπους
Ο πατέρας Ισίδωρος δεν είχε ανάγκη από τίτλους. Είχε χαμόγελο, συγχώρεση, αυτιά ανοιχτά και καρδιά πλατιά. Δεν έκανε διακρίσεις. Έβλεπε στον καθένα το καλό, το ανθρώπινο, το θεϊκό. Συγχωρούσε, άκουγε, καθοδηγούσε. Ήταν πατέρας – με όλη τη βαρύτητα της λέξης.
“Έφυγε όπως έζησε”
Ήσυχα, ταπεινά, γεμάτος προσευχή και φως, όπως έζησε, έτσι και έφυγε. Δεν άφησε πίσω του απλά ένα μοναστήρι. Άφησε ένα ίχνος ζωής που δεν θα σβήσει ποτέ. Οι προσευχές του, οι σιωπές του, οι πράξεις του, τα λόγια του – όλα θα ηχούν για πάντα μέσα μας.
Αιωνία σου η μνήμη, πατέρα μας
Ο εμβληματικός μας Γέροντας μπορεί να αναπαύεται πλέον εν Κυρίω, αλλά το έργο του θα συνεχίζει να εμπνέει και θα συνεχίζεται μέσα από τα ‘παιδιά του’, τους μοναχούς της Μονής. Η παρουσία του, ακόμα κι απούσα, θα είναι φως στον δρόμο μας.
Αιωνία σου η μνήμη, Γέροντα Ισίδωρε.
Καλό Παράδεισο, πατέρα μας.
Σ’ ευχαριστούμε για όλα.
