Την Τρίτη 27 Οκτωβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στον Σχοινά επί τη εορτή του Αγίου Νέστορος.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Δημητρίου καταυγασθείς, ταῖς φωτοβόλοις διδασκαλίαις, τῆς Ἑλλήνων ματαιότητος, τήν ἀχλύν διέφυγες, καί μαρτυρίου φέγγος ἀπήστραψας».
Χθές ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑόρτασε τόν διδάσκαλο, τόν ἀθληφόρο καί μεγαλομάρτυρα ἅγιο Δημήτριο. Σήμερα τιμᾶ τόν μαθητή του, τόν ἅγιο μάρτυρα Νέστορα, ὁ ὁποῖος ἀποδεικνύει μέ τήν τόλμη καί γενναιότητά του πόσο καλός μαθητής τοῦ καλοῦ διδασκάλου του ὑπῆρξε.
Τόλμη καί γενναιότητα, διέθετε ὁ ἅγιος μεγαλομάρτυς Δημήτριος, ὁ ὁποῖος ἄν καί κατεῖχε ὡς ἀνθύπατος τῆς Ἑλλάδος, ὡς τοποτηρητής δηλαδή τοῦ Ρωμαίου αὐτοκράτορoς, ἕνα ὑψηλότατο ἀξίωμα, τολμοῦσε νά διδάσκει στίς στοές τῆς ἀγορᾶς τῆς Θεσσαλονίκης, στόν χῶρο πού ὀνομαζόταν Καταφυγή, τούς νέους τῆς πατρίδος του, τῆς Θεσσαλονίκης, τήν πίστη στόν Χριστό.
Τόλμη καί γενναιότητα διέθετε ὁ μέγας Δημήτριος, γιατί γνώριζε ὅτι ὁ αὐτοκράτορας ἀπαγόρευε τή διδασκαλία τῆς χριστιανικῆς πίστεως καί τιμωροῦσε ὅποιον παραβίαζε τήν ἐντολή του, ὅμως ἡ ἀγάπη του γιά τόν Χριστό τόν ἔκανε νά μήν ὑπολογίσει οὔτε τό ἀξίωμά του οὔτε τή ζωή του, προκειμένου νά κερδίσει ἀνθρώπους, καί ἰδίως νέους, γιά τόν Χριστό.
Τόλμη καί γενναιότητα διέθετε ὁ μεγαλώνυμος μάρτυς Δημήτριος, πού τίς ἀντλοῦσε ἀπό τήν πίστη του στόν Χριστό, καί αὐτές μετέδωσε μαζί μέ τήν πίστη καί στόν μαθητή του, τόν ἅγιο Νέστορα. Γιατί ἡ πίστη δέν εἶναι μόνο αὐτή πού ἐξασφαλίζει τή νίκη, σέ ὅσους τήν ἔχουν στήν ψυχή τους, ἀλλά εἶναι «ἡ νίκη, ἡ νικήσασα τόν κόσμον», ὅπως μᾶς διαβεβαιώνει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ θεολόγος καί εὐαγγελιστής, καί νικητής δέν εἶναι ἄλλος «εἰ μή ὁ πιστεύων».
Μέ αὐτή τή βεβαιότητα καί τήν εὐχή τοῦ διδασκάλου του ἀντιμετώπισε ὁ νεαρός Νέστορας τόν Λυαῖο, ἀντιμετώπισε ὄχι μόνο τή δύναμη ἑνός ἔμπειρου καί καταξιωμένου μονομάχου, ἀλλά καί τίς προκλήσεις του ἐναντίον τῶν χριστιανῶν.
Πῆγε ὁ νεαρός Νέστορας γιά νά νικήσει κάποιον πού σύμφωνα μέ τά ἀνθρώπινα κριτήρια ἦταν ἀδύνατον νά νικήσει, καί δέν θά ἔπρεπε οὔτε κἄν νά ἐπιχειρήσει νά ἀγωνισθεῖ, γιατί δέν ἀγωνιζόταν μόνο γιά τόν ἑαυτό του ἀλλά καί γιά τήν πίστη του. Ἀκριβῶς ὅμως γι᾽ αὐτό ὁ νεαρός μαθητής τοῦ ἁγίου Δημητρίου δέν ἀμφέβαλλε οὔτε στιγμή γιά τή νίκη του. Ἤξερε πώς δέν θά ἀγωνιζόταν μόνος του, ἀλλά ὅτι θά εἶχε μαζί του «τόν Θεό τοῦ Δημητρίου». Ἤξερε πώς ἀγωνιζόταν μέ τήν πίστη του καί γιά τήν πίστη του. Καί ἦταν βέβαιος ὅτι ἡ πίστη του θά νικοῦσε τόσο τή σωματική ὑπεροχή τοῦ Λυαίου ὅσο καί τήν πίστη του στούς ψεύτικους θεούς τῶν εἰδώλων.
Καί δέν διαψεύσθηκε. Νίκησε ὁ ἅγιος Νέστορας «τήν ἀχλύ τῆς Ἑλλήνων ματαιότητος», ὅπως ψάλλει ὁ ἱερός ὑμνογράφος, καί κατηύγασε μέ τό φῶς τῆς διδασκαλίας τοῦ ἁγίου Δημητρίου, μέ τό φῶς τῆς πίστεως, ὁλόκληρο τό στάδιο τῆς Θεσσαλονίκης, στό ὁποῖο ἀγωνίσθηκε.
Νίκησε ὁ ἅγιος Νέστορας μία μεγάλη καί περιφανῆ νίκη, ὄχι μόνο γιατί κατόρθωσε νά ἐξουδετερώσει ἕναν ἰσχυρό ἀντίπαλο, τόν Λυαῖο, ἀλλά καί γιατί μέ τόν ἀγώνα του κατατρόπωσε καί τόν ἰσχυρότερο τοῦ Λυαίου, «τόν κοσμοκράτορα τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου». Ἔτσι κέρδισε γιά τή νίκη του ὄχι τόν φθαρτό στέφανο τοῦ ἐπιγείου βασιλέως, ἀλλά τόν ἀμαράντινο στέφανο τοῦ ἀγωνοθέτου καί ἀθλοθέτου Χριστοῦ, μέ τή δύναμη τοῦ ὁποίου ἀγωνίσθηκε καί χάριν τοῦ ὁποίου θυσίασε τή ζωή του, μαρτυρώντας γιά τήν πίστη καί τήν ἀγάπη του.
Ἑορτάζοντας καί τιμώντας καί ἐμεῖς σήμερα τόν ἅγιο μάρτυρα Νέστορα, καί μεθέορτα τόν διδάσκαλό του, τόν ἅγιο μεγαλομάρτυρα καί μυροβλύτη Δημήτριο, τόν προστάτη καί ἔφορο τῆς ἐνορίας σας, ἄς γίνουμε καί ἐμεῖς μαθητές, ὅπως καί ἐκεῖνος. Μαθητές στό σχολεῖο τῆς πίστεως καί τῶν δύο μεγάλων αὐτῶν ἁγίων μαρτύρων. Μαθητές στό μάθημα τῆς τόλμης καί γενναιότητος, πού ἐμπνέει στήν ψυχή τοῦ χριστιανοῦ ἡ πίστη καί ἐμπιστοσύνη στή δύναμη τοῦ Χριστοῦ, καί γιά τίς ὁποῖες διακρίθηκαν καί ὁ ἅγιος Δημήτριος καί ὁ ἅγιος Νέστωρ. Μαθητές στό μάθημα τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ, στό ὁποῖο ἐκεῖνοι ἀρίστευσαν, θυσιάζοντας τή ζωή τους γιά χάρη του.
Ἄς γίνουμε καί ἐμεῖς μαθητές σάν τόν ἅγιο Νέστορα καί ἄς διδαχθοῦμε ἀπό τό παράδειγμά του νά ἀγωνιζόμεθα ἐναντίον τῶν πειρασμῶν καί τῶν προκλήσεων τοῦ κόσμου καί τῆς ἁμαρτίας, ἐπικαλούμενοι τή βοήθεια τοῦ Χριστοῦ, ἐπικαλούμενοι τίς πρεσβεῖες τῶν ἁγίων μας. Καί νά εἴμεθα βέβαιοι ὅτι θά νικήσουμε καί ἐμεῖς μέ τή δύναμη τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος θά προστατεύσει καί τόν καθένα μας ἀλλά καί τήν πατρίδα μας τόσο ἀπό τούς ὁρατούς ὅσο καί ἀπό τούς ἀοράτους ἐχθρούς καί ἀπό ὅλους τούς πειρασμούς, πού ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι μᾶς ταλανίζουν αὐτή τήν ἐποχή, καί δέν θά μᾶς ἀφήσει μόνους, ἐφόσον ἐμεῖς τόν πιστεύουμε, τόν ἀγαποῦμε καί ἀγωνιζόμεθα νά ζοῦμε σύμφωνα μέ τό θέλημά του, ὅπως καί ὁ ἅγιος Νέστωρ.
Στό χέρι τοῦ καθενός μας εἶναι, ἐάν πράγματι θέλουμε νά γίνουμε καί ἐμεῖς μαθητές τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἁγίου καί διδασκάλου, τοῦ ἁγίου Δημητρίου, ὅπως ἔγιναν τόσοι νέοι ἀλλά καί μεγάλοι στή Θεσσαλονίκη, ἀπό τίς ἡμέρες του μέχρι καί σήμερα, ἔγινε ὁ διδάσκαλος ἁγίων, τοῦ ἁγίου Νέστορος, τοῦ ἁγίου Λούπου, τῶν ἁγίων Ἀγάπης, Εἰρήνης καί Χιονίας, καθώς τόν ἔχουμε ἐδῶ προστάτη τῆς ἐνορίας μας, δέν ἔχουμε παρά νά γίνουμε μαθητές του, νά μάθουμε τό μάθημα τῆς ἀγάπης, νά ἀγαποῦμε τόν Χριστό, νά μάθουμε τό μάθημα τῆς ὁμολογίας, νά ὁμολογοῦμε τόν Χριστό, ὅπου καί ἄν βρισκόμεθα. Ἔτσι πράγματι θά τιμήσουμε τόν ἅγιο Δημήτριο καί τόν ἅγιο Νέστορα καί ὅλους αὐτούς τούς ἁγίους, οἱ ὁποῖοι ἐμαθήτευσαν κοντά στόν μεγάλο ἅγιο καί διδάσκαλο ἀλλά καί κατηχητή τῆς Θεσσαλονίκης, τόν ἅγιο Δημήτριο τόν μυροβλύτη.
