Έναν νέο Πρεσβύτερο απέκτησε η μεγάλη ιερατική οικογένεια της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, την Κυριακή μετά τα Φώτα, 11 Ιανουαρίου 2026. Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Δαμασκηνός, κατά την Θεία Λειτουργία που τέλεσε στον Ιερό Ναό Γενεσίου Τιμίου Προδρόμου στο Δοκίμι, χειροτόνησε στο βαθμό του Πρεσβυτέρου, τον Διάκονο, π. Αλέξανδρο Μουζόπουλο.
Ο νέος Πρεσβύτερος, κατά την προσφώνησή του, αναφέρθηκε στο μυστήριο της Ιερωσύνης και ευχαρίστησε τα πρόσωπα εκείνα που στάθηκαν δίπλα του όλα αυτά τα χρόνια, καλλιεργώντας την αγάπη του για τον Χριστό και την Εκκλησία, την σύζυγό και την οικογένειά του, τους φίλους και τους συγγενείς του, τον πνευματικό του πατέρα, Αρχιμ. Σιλουανό Ψιλλιά και όλους τους συμμετέχοντες στο μυστήριο της χειροτονίας του. Ιδιαιτέρως ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας κ. Δαμασκηνό για την αγάπη, την στήριξη και την εμπιστοσύνη προς τον ίδιο και την οικογένειά του.
Ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας, κατά την ομιλία του, έλαβε αφορμή από το ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας και απηύθυνε πατρικές συμβουλές και νουθεσίες προς τον νέο πρεσβύτερο, υπογραμμίζοντας του τρία σημεία:
Τόνισε, ότι «ο ιερέας πρέπει να είναι αυτό το φως, που ο ιερός Ευαγγελιστής λέει, ότι ανέτειλε με την διδασκαλία του Κυρίου μας και φώτισε τους «εν σκότει και σκιά θανάτου» καθημένους. Η έλευση του Σωτήρος στον κόσμο σηματοδοτεί τον φωτισμό και πάλι ολοκλήρου του ανθρωπίνου γένους, την απαλλαγή του ανθρώπου από το σκοτάδι της αμαρτίας και του θανάτου, της φθοράς και της πτώσεως.
Αυτό το φως της αγάπης και της ειρήνης, ο ιερέας καλείται να το παραλάβει και να το μεταλαμπαδεύσει σε όλους τους ανθρώπους. Αυτό είναι το πρώτιστο έργο του. Να γίνει πρώτα ο ίδιος φως και να φωτίσει τους «εν σκότει και σκιά θανάτου» καθημένους».
«Και εσύ μπορεί να γίνεις φως, όσο θα διατηρείς την αγνότητα των προθέσεών σου, την καθαρότητα του βίου σου και την ανιδιοτέλεια της ιερατική σου προσφοράς», τόνισε στον χειροτονούμενο και συνέχισε: «Θα γίνεσαι φως, όσο θα παραμένεις ταπεινός, υπομονετικός, κήρυκας της αγάπης, της ειρήνης και της καταλλαγής. Θα γίνεσαι φως, όσο η ζωή σου θα είναι πλήρως εναρμονισμένη με τις ευαγγελικές επιταγές, όσο η ιερατική σου διακονία θα είναι θεμελιωμένη στην παράδοση των Αγίων και των Πατέρων της Εκκλησίας μας. Και στη συνέχεια το φως αυτό, της δικής σου ζωής και ένωσης με το Θεό, το φως της θυσίας και της προσφοράς θα το μεταλαμπαδεύεις και θα το προσφέρεις στα μέλη της ευχαριστιακής σου κοινότητας. Αυτό έχει ανάγκη σήμερα ο άνθρωπος από τους πνευματικούς του πατέρες. Να λαμβάνουν το φως της ελπίδος της παρουσίας του Χριστού στη ζωή τους, το φως της αγάπης του Θεού που θα τους ενδυναμώνει στον δρόμο της μετάνοιας, το φως της ταπείνωσης που θα εξαλείφει το σκοτάδι της υπερηφάνειας και της αλαζονείας, το φως της ζωής που θα είναι το αντίδοτο στο σκοτάδι του θανάτου, της πτώσεως και της φθοράς».
Στη συνέχεια της ομιλίας του ο Σεβασμιώτατος υπενθύμισε στον νέο πρεσβύτερο ότι «ο ιερέας οφείλει να συνεχίζει το κήρυγμα του Χριστού και να καλεί τους πιστούς σε μετάνοια» και ανέλυσε τί είναι η αμαρτία και τί προσφέρει η μετάνοια
«Η αμαρτία είναι κυρίως και προπάντων η άρνηση της αγάπης του Θεού, ο εγκλωβισμός στην αυτοθέωση και στην αυταρέσκεια. Είναι το χάσμα, το μεγάλο, που ο άνθρωπος δημιουργεί ανάμεσα στον ίδιο και στον πλάστη και δημιουργό του Θεό, κάθε φορά που αρνείται την αγάπη Του και τη ζωή Του, αλλά και το χάσμα που δημιουργεί μεταξύ των ανθρώπων και που η αμαρτία το μεγεθύνει και το μονιμοποιεί, προκαλώντας, δυστυχώς, την ιδιοτέλεια, την καχυποψία και την εκμετάλλευση στις ανθρώπινες σχέσεις.
Οφείλεις να προτρέπεις τα μέλη της ευχαριστιακής σου κοινότητας να μετανοούν διαρκώς, διότι η μετάνοια δεν είναι κάτι στιγμιαίο και εφήμερο, αλλά είναι ένας νέος τρόπος ζωής. Είναι η αλλαγή του νου του ανθρώπου. Είναι μια νέα επιλογή, ένας καινούριος προσανατολισμός. Κέντρο της ζωής του ανθρώπου που μετανοεί είναι μόνο ο Χριστός. Ο άνθρωπος που μετανοεί διαρκώς αγωνίζεται με τη χάρη του Θεού και όχι με τις δικές του δυνάμεις. Αποστρέφεται τον εγωισμό του, θεραπεύει την φιλαυτία του, μεταβαίνει από το «εγώ» στο «εμείς». Επιθυμεί την κοινωνία με τον Θεό, δηλαδή την μετοχή του στην ευχαριστιακή τράπεζα και μεταλαμβάνει Σώμα και Αίμα Χριστού “εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον”».
Σε άλλο σημείο της ομιλία του τόνισε στον π. Αλέξανδρο, ότι ο ιερέας καλείται να κάνει την δική του έξοδο, όπως την έκανε ο Κύριός μας μετά την Βάπτισή Του στον Ιορδάνη Ποταμό. Να εξέλθει από τα όρια του “εγώ” του και να εισέλθει μέσα στα όρια της Χάριτος του Παναγίου Πνεύματος.
«Μην φοβηθείς να αναζητήσεις το πλανώμενο πρόβατο, όπως ο Χριστός στην Καπερναούμ. Μην φοβηθείς τον ξένο, τον αλλόθρησκο, τον αλλοεθνή. Ο κάθε άνθρωπος είναι ζωντανή εικόνα του Θεού. Εσύ θα πρέπει να αναζητήσεις τους μακράν και να τους επαναφέρεις στην ποίμνη και να μην επαναπαύεσαι στους λιγοστούς, στους εγγύς.
Υπάρχουν πολλοί που σκανδαλίζονται, όταν η Εκκλησία εξέρχεται για να αναζητήσει το πλανώμενο πρόβατο. Εσύ να θυμάσαι πάντα, ότι χειροτονήθηκες Πρεσβύτερος την Κυριακή που άκουσες τον Ιερό Ευαγγελιστή να διαβεβαιώνει, ότι ο Χριστός, δια της Εκκλησίας Του, πάντοτε θα εξέρχεται μέσα στον κόσμο για να τον καλέσει σε μεταμόρφωση, για να τον αλλάξει, να τον φωτίσει, να τον αγιάσει, να του προσφέρει την προοπτική της αιωνιότητας, της Βασιλείας των ουρανών και του παραδείσου».
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του ανέφερε στο νέο κληρικό: «Αν ενθυμείσαι αυτά τα τρία βασικά στοιχεία, τότε με την βοήθεια του πνευματικού σου πατέρα, του π. Σιλουανού, των συγγενών σου που σε αγαπούν και σε στηρίζουν, αλλά και όλων των μελών της ιερατικής οικογένειας της τοπικής μας Εκκλησίας, αλλά και με την αγάπη και την εμπιστοσύνη την δική μου, μπορείς να ξεκινήσεις την ιερατική σου διακονία, την διαδρομή και την πορεία σου προς τον προσωπικό σου Γολγοθά της Σταυρώσεως, η οποία όμως θα σου προσφέρει και την χαρά της Αναστάσεως».
Ο νέος Πρεσβύτερος θα υπηρετήσει στην Ενορία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Άνω Κερασόβου, της Αρχιερατικής Περιφέρειας Μακρυνείας.
