• Αρχική
  • Επικαιρότητα
    • Εκκλησία της Ελλάδος
    • Πατριαρχεία – Αυτοκέφαλες Εκκλησίες
    • Η φωνή των Ποιμένων
    • Ελλάδα Κόσμος
  • Συνοπτικός
  • Κηρύγματα
  • Απόψεις – Γνώμες
  • Πνευματικές Διδαχές
    • Ομιλίες
    • Άκου ένα βιβλίο
  • Αφιερώματα
    • Μουσικός Θησαυρός
    • Στρατιωτικοί Ιερείς
    • Προσκυνηματικός Τουρισμός
  • Αιρέσεις
Σάββατο, 21 Νοεμβρίου, 2026
Poimin.gr
  • Αρχική
  • Επικαιρότητα
    • Εκκλησία της Ελλάδος
    • Πατριαρχεία – Αυτοκέφαλες Εκκλησίες
    • Η φωνή των Ποιμένων
    • Ελλάδα Κόσμος
  • Συνοπτικός
  • Κηρύγματα
  • Απόψεις – Γνώμες
  • Πνευματικές Διδαχές
    • Ομιλίες
    • Άκου ένα βιβλίο
  • Αφιερώματα
    • Μουσικός Θησαυρός
    • Στρατιωτικοί Ιερείς
    • Προσκυνηματικός Τουρισμός
  • Αιρέσεις
No Result
View All Result
  • Αρχική
  • Επικαιρότητα
    • Εκκλησία της Ελλάδος
    • Πατριαρχεία – Αυτοκέφαλες Εκκλησίες
    • Η φωνή των Ποιμένων
    • Ελλάδα Κόσμος
  • Συνοπτικός
  • Κηρύγματα
  • Απόψεις – Γνώμες
  • Πνευματικές Διδαχές
    • Ομιλίες
    • Άκου ένα βιβλίο
  • Αφιερώματα
    • Μουσικός Θησαυρός
    • Στρατιωτικοί Ιερείς
    • Προσκυνηματικός Τουρισμός
  • Αιρέσεις
No Result
View All Result
Poimin.gr
No Result
View All Result

Ναυπάκτου Ἱερόθεος: Ρωσία καί Οὐκρανία ἀπό ἱστορικῆς καί θεολογικῆς πλευρᾶς

in Απόψεις - Γνώμες
14 Ιανουαρίου 2023
byPoimin.gr Team
«Μένω στό σπίτι», ἀλλά «τί κάνω στό σπίτι;»
Share on FacebookShare on Twitter

Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

Σέ ἕνα προηγούμενο κείμενό μου μέ τίτλο «Τό ἱστορικό καί ἐθνολογικό μόρφωμα τῆς Οὐκρανίας», ἀναφέρθηκα στό ὅτι ὁ γεωγραφικός χῶρος τῆς σημερινῆς Οὐκρανίας κατοικεῖτο στό παρελθόν ἀπό Σλάβους-Σκανδιναβούς-Ρώσους-Λευκορώσους καί ἦταν ἕνας πολυεθνικός πληθυσμός, στόν ὁποῖο ὑπερεῖχε τό σλαβικό στοιχεῖο. Κατά καιρούς διεκδικεῖτο ἀπό τούς Μογγόλους-Τατάρους, τούς Λιθουανoύς, τούς Πολωνούς, τούς Κοζάκους καί τούς Ρώσους. Ἡ Οὐκρανία ἦταν ἕνας χῶρος διαρκῶν πολέμων καί διεκδικήσεων. Μετά τήν κατάρρευση τῶν Κοζάκων τόν 17ο αἰώνα ἡ Οὐκρανία χωρίσθηκε μεταξύ τῆς Ρωσίας καί τῆς Πολωνίας-Λιθουανίας.

1. Οἱ σχέσεις Πολωνῶν, Οὐκρανῶν καί Ρώσων

Ἡ Οὐκρανία τόν 17ο καί 18ο αἰώνα, προσαρτίσθηκε στήν Ρωσική Αὐτοκρατορία, ἡ ὁποία ἐπιδίωξε μέ διαφόρους τρόπους νά ἐκρωσίση τήν οὐκρανική ταυτότητα καί αὐτό συνεχίσθηκε καί μετά τήν πτώση τῶν Τσάρων, στήν Κομμουνιστική Ρωσία.

Οἱ Οὐκρανοί σέ ὅλες τίς περιπτώσεις ἤθελαν τήν ἐλευθερία τους γιατί τό Οὐκρανικό Ἔθνος εἶναι «ἕνα ἐναλλακτικό ἔθνος ἀπό τήν Ρωσία, καί κατά καιρούς τόσο οἱ Πολωνοί ὅσο καί οἱ Ρῶσοι ἐπεδίωκαν νά ὑπονομεύσουν ἤ νά ἀρνηθοῦν τήν ὕπαρξη τοῦ οὐκρανικοῦ ἔθνους».

Τίς θέσεις αὐτές τίς στήριξα στό βιβλίο τῆς Γιάννας Κατσόβσκα-Μαλιγγούδη μέ τίτλο «Ἡ αὐτοκρατορική Ρωσία (1613-1917) καί στό βιβλίο τῆς Anne Applebaun μέ τίτλο «κόκκινος λιμός».

Πρόφατα, ὅμως, διάβασα καί ἕνα ἄλλο βιβλίο τῆς Γιάννας Κατσόβσκα-Μαλιγκούδη μέ τίτλο «Ἡ Μεσαιωνική Ρωσία», στό ὁποῖο ἐκθέτονται πολλά ἐνδιαφέροντα στοιχεῖα γιά τίς «πρῶτες ἐπαφές τῶν Ἀνατολικῶν Σλάβων μέ τούς Σκανδιναβούς», γιά τήν «παρουσία καί τήν δράση τού σκανδιναβικοῦ στοιχείου στήν Ρωσία», «τίς ἐσωτερικές διεργασίες μέσα στήν σλαβική κοινωνία», γιά τόν «ἐκσλαβισμό» τῶν Σκανδιναβῶν, γιά τίς ἐμπορικές σχέσεις «μεταξύ Ρώσων καί Βυζαντινῶν», γιά τόν «ἐκχριστιανισμό» τῶν Ρώσων, τόν «θρησκευτικό συγκρητισμό» πού ἀκολούθησε τόν «ἐπίσημο ἐκχριστιανισμό», γιά τήν Ρωσία κατά τήν Μογγολική κυριαρχία, γιά τό ἑνιαῖο Κράτος τῆς Μόσχας, γιά τήν θεωρία «Μόσχα Τρίτη Ρώμη», γιά τήν Ρωσική Ἐκκλησία πού διακρίνεται ἀπό τρεῖς περιόδους, πρῶτον ἀπό τόν ἐκχριστιανισμό τῆς Ρωσίας μέχρι τήν μογγολική κατάκτηση (988-1240), δεύτερον ἀπό τήν μογγολική κτάκτηση μέχρι τήν δημιουργία τοῦ αὐτοκεφάλου (1240-1448) καί τρίτον ἀπό τήν δημιουργία τῆς αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας μέχρι τήν ἵδρυση τοῦ Ρωσικοῦ Πατριαρχείου (1448-1589).

Μέσα σέ αὐτήν τήν ἱστορία συμπεριλαμβάνεται καί τό Κίεβο, δηλαδή ἡ διάλυση τοῦ Κιεβικοῦ Κράτους, ἡ καταστροφή τοῦ Κιέβου ἀπό τούς Μογγόλους, ἡ μεταφορά τῆς ἕδρας τοῦ Κιέβου σέ πόλεις τῆς Βορειοανατολικπης Ρωσίας, ἡ «μεταφορά τῆς Μητροπολιτικῆς ἕδρας ἀπό τό Κίεβο στήν Β Α Ρωσία καί ἡ ταύτιση τῶν μητροπολιτῶν μέ τά πολιτικά συμφέροντα τοῦ μοσχοβίτικου οἴκου». Αὐτά «προκάλεσαν τήν ἐχθρότητα ὄχι μόνον τῶν ὑπολοίπων ρώσων ἡγεμόνων, ἀλλά καί τῆς Λιθουανίας καί ἀργότερα τῆς Πολωνίας, οἱ ὁποῖες εἶχαν ὑπό τόν ἔλεγχό τους τά δυτικά καί νοτιοδυτικά τμήματα τῆς Ρωσίας», μέ ἀποτέλεσμα τήν «ἐμφάνιση ἔντονων τάσεων γιά τήν ἵδρυση νέων, ξεχωριστῶν μητροπόλεων στά ἐδάφη αὐτά».

Φαίνεται, λοιπόν, ὅτι οἱ σχέσεις μεταξύ Πολωνῶν-Λιθουανῶν μέ τούς Οὐκρανούς καί τούς Ρώσους διακυμαίνονταν ὄχι μόνον ἀπό πολιτικῆς πλευρᾶς, ἀλλά καί ἀπό ἐκκλησιαστικῆς πλευρᾶς. Καί αὐτό, ὅπως εἶναι φυσικό, ἐπηρέασε τίς συγκρούσεις μεταξύ Ρωμαιοκαθολικῶν καί Ὀρθοδόξων, ἀλλά καί τίς συγκρούσεις μεταξύ τῆς ὀρθόδοξης θεολογίας και τῆς δυτικῆς θεολογίας, μέ ὅλες τίς συνέπειες καί προεκτάσεις.

2. Ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ γιά τήν ρωσική θεολογία

Ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ, ὡς Οὐκρανός, γεννημένος στήν Ὀδησσό, μελέτησε, μεταξύ τῶν ἄλλων, ἰδιαίτερα τό θέμα τῆς Ρωσικῆς θεολογίας καί μάλιστα «τίς δυτικές ἐπιδράσεις στή ρωσική θεολογία». Χαρακτηριστικά ἀναφέρει τήν γνώμη τοῦ Μητροπολίτου Ἀντωνίου Khrapovitskii (+1936), ὅτι «ἡ ὅλη ἀνάπτυξη τῆς ρωσικῆς θεολογίας ἀπό τοῦ δεκάτου ἑβδόμου αἰῶνος, ὅπως αὐτή διδασκόταν στά σχολεῖα, δέν ἦταν παρά ἕνα ἐπικίνδυνο δάνειο ἀπό ἑτερόδοξες δυτικές πηγές».

Μάλιστα, γράφει ὅτι «οἱ ἀρχαῖοι “Ρώς” ποτέ δέν εἶχαν πλήρως ἀποκοπῆ ἀπό τή Δύση. Κι αὐτή ἡ σχέση μέ τή Δύση ἐπιβεβαιώνεται ὄχι μόνο στήν πολιτική ἤ οἰκονομική σφαῖρα, ἀλλ’ ἐπίσης καί στή σφαῖρα τῆς πνευματικῆς ἀναπτύξεως, ἀκόμα καί στή σφαῖρα τῆς θρησκευτικῆς κουλτούρας». Βεβαίως, οἱ Ρῶσοι ἐκχριστιανίσθηκαν ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη, ἀλλά ἤδη ἀπό τόν δέκατο ἕκτο αἰώνα παρατηρεῖται «μιά ἐξασθένηση τῆς βυζαντινῆς ἐπιδράσεως», «μιά κρίση τοῦ ρωσσικοῦ βυζαντινισμοῦ».

Οἱ δυτικές ἐπιδράσεις φαίνονται καί στίς ἐκκλησιαστικές τέχνες. «Ἡ ρωσική εἰκονογραφία τοῦ δεκάτου πέμπτου καί δεκάτου ἕκτου αἰῶνος ἐπηρεάσθηκε ἐπίσης ἀπό δυτικά πρότυπα καί θέματα». «Οἱ καθεδρικοί ναοί τοῦ Κρεμλίνου κτίσθηκαν ἤ ξανακτίσθηκαν ἐκείνη τήν ἐποχή ἀπό ἰταλούς τεχνίτες».

Βεβαίως, ἐκείνη τήν ἐποχή καί οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες εἶχαν δεχθῆ ἐπιδράσεις στήν θεολογία ἀπό τήν δύση, τόν Ρωμαιοκαθολικισμό καί τόν Προτεσταντισμό καί ἕναν «κεκαλυμένο Λατινισμό».

Ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ μελετώντας τίς δυτικές ἐπιδράσεις στήν Ὀρθόδοξη ρωσική θεολογία κάνει λόγο γιά τήν «ρωμαιοκαθολική ψευδομόρφωση», ἀφοῦ «ὁ σχολαστικισμός ἀπέκρυψε τούς Πατέρας ἀπό τούς Ρώσσους καί τούς ἀπομάκρυνε ἀπό τήν μελέτη τῶν ἔργων τους».

Τήν περίοδο τοῦ Μεγάλου Πέτρου ὑφίστατο ἀκόμη ἡ διάκριση μεταξύ «Μεγάλης Ρωσίας» καί τούς «μικρούς Ρώσους» (Οὐκρανία) μέ ἕδρα τό Κίεβο, τό ὁποῖο εἶχε δεχθῆ θεολογικές λατινικές-ρωμαιοκαθολικές ἐπιδράσεις ἀπό τήν Πολωνία. Ὅλη αὐτή ἡ λατινική-ρωμαιοκαθολική ἐπίδραση στήν θεολογία ἔγινε μέσα ἀπό τίς ἐκκλησιαστικές Θεολογικές Σχολές ἀπό τίς ὁποῖες ἀποφοιτοῦσαν οἱ θεολόγοι καί γίνονταν Κληρικοί καί Μητροπολῖτες καί μετέφεραν αὐτό τό πνεῦμα στό ὀρθόδοξο πλήρωμα, Κληρικούς καί λαϊκούς, καί μέ τίς σχετικές ἀντιδράσεις.

Θά παραθέσω ἕνα χαρακτηριστικό ἀπόσπασμα ἀπό κείμενο τοῦ π. Γεωργίου Φλωρόφσκυ ὁ ὁποῖος ἐρεύνησε ἐπισταμένως αὐτές τίς «δυτικές ἐπιδράσεις στή ρωσική θεολογία» καί «τούς δρόμους τῆς ρωσικῆς θεολογίας». Γράφει:

«Ἐπί Μεγάλου Πέτρου οἱ μεγάλες θεολογικές σχολές ἤ τά σεμινάρια ἱδρύθηκαν ἐπίσης καθ’ ὅλη τή Μεγάλη Ρωσσία ἀκριβῶς σύμφωνα μέ τό πρότυπο τοῦ νότου, τό πρότυπο τοῦ Κιέβου. Αὐτές οἱ σχολές ἦταν ἐξ ὁλοκλήρου λατινικές καί οἱ διδάσκοντες γιά πολύ καιρό ἐστρατολογοῦντο ἀπό τά “Ἰνστιτοῦτα” τῆς νοτιοδυτικῆς Ρωσσίας. Ἀκόμα καί ἡ Σλαβο-Ἑλληνο-Λατινική Ἀκαδημία στή Μόσχα χρησιμοποίησε ὡς πρότυπο καί ὑπόδειγμά της τό Κίεβο. Αὐτή, ὅμως, ἡ μεταρρύθμιση τοῦ Μεγάλου Πέτρου σήμαινε καί μιά “οὐκρανοποίηση” στήν ἱστορία τῶν ἐκκλησιαστικῶν σχολῶν. Ὑπῆρχε, τρόπον τινά, μιά μετανάστευση τῶν νοτίων Ρώσσων πρός βορρᾶν, ὅπου ἐθεωροῦντο σάν ξένοι γιά δυό λόγους: τά σχολεῖα τους ἦσαν “λατινικά” καί οἱ ἴδιοι ἦσαν “ξένοι”».

Στήν συνέχεια ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ παραθέτει ἕνα μεγάλο ἀπόσπασμα τοῦ Znamenskii, στό ὁποῖο γίνεται λόγος ὅτι αὐτοί οἱ δάσκαλοι πήγαιναν στήν «Μεγάλη Ρωσσία», ἀπό «τήν Μικρή Ρωσσία» καί ἐθεωροῦντο ἀπό τούς σπουδαστές ὡς «ξένοι σέ μιά ξένη χώρα», ἀφοῦ ἡ Μικρά Ρωσία «εἶχε τά δικά της ἰδιαίτερα ἔθιμα καί τίς δικές της ἀντιλήψεις καί μιά ξενική ἀκαδημαϊκή μόρφωση. Τή γλώσσα της ἦταν δύσκολο νά τήν καταλάβουν οἱ Ρῶσσοι τῆς Μεγάλης Ρωσσίας καί ἠχοῦσε παράξενα στά αὐτιά τους».

Ἀκόμη, καί αὐτοί οἱ δάσκαλοι «δέν κατέβαλαν ποτέ καμμιά προσπάθεια νά προσαρμοσθοῦν μέ τούς μαθητές τους ἤ μέ τήν χώρα στήν ὁποία εἶχαν προσκληθῆ. Μᾶλλον περιφρονοῦσαν ὁλοφάνερα τούς Ρώσσους τῆς Μεγάλης Ρωσσίας, τούς θεωροῦσαν ἄγριους καί τούς ἐχλέβαζαν. Εὕρισκαν ἐσφαλμένο ὁ,τιδήποτε δέν ἦταν ὅμοιο μέ τίς δικές τους συνήθειες τῆς “Μικρᾶς Ρωσσίας”. Προέβαλλαν τόν δικό τους τρόπο ζωῆς, ἐπιβάλλοντάς τον πάνω σ’ ὅλους σάν τόν σωστό τρόπο ζωῆς. Τότε ἦταν μιά ἐποχή πού μόνο “Μικροί Ρῶσσοι” (Οὐκρανοί) μποροῦσαν νά χειροτονηθοῦν ὡς ἐπίσκοποι ἤ ἀρχιμανδρίτες, γιατί ἡ κυβέρνηση ὑποπτευόταν τούς Μεγάλους Ρώσσους, ὑποθέτοντας ὅτι αὐτοί συμπαθοῦσαν τά ἔθιμα πού ὑπῆρχαν πρίν ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Μ. Πέτρου».

Ἐπίσης,γράφεται ὅτι ὁ λαός δέχθηκε μέ δισταγμό καί δυσπιστία αὐτές τίς σχολές, ἀλλά καί «οἱ ἴδιοι ἀκόμα οἱ μαθητές συχνά δραπέτευαν».

Ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ παρατηρεῖ ὅτι οἱ γονεῖς καί τά παιδιά ἐκλάμβαναν αὐτές τίς σχολές ὡς «καταραμένες σχολές βασανισμοῦ», στίς ὁποῖες μποροῦσε νά χάση κανείς «ἄν ὄχι τήν πίστη του, τουλάχιστον τήν ἐθνικότητά του». Στήν Ἐκκλησία ὁ σπουδαστής προσευχόταν «στήν μητρική σλαβική γλώσσα» του, ἐνῶ στίς σχολές ἄκουγε τίς «ἁγιογραφικές λέξεις» στήν «διεθνῆ λατινική γλώσσα» καί «σκεφτόταν στά λατινικά», ὁπότε ἐπικρατοῦσε ἕνας διχασμός. Ἔτσι, ἐγκαταστάθηκε στήν «Μεγάλη Ρωσσία», προερχόμενη ἀπό τήν «Μικρή Ρωσσία», μιά δυτική θεολογία, μιά «σχολή θεολογίας», ἡ ὁποία «δέν εἶχε ρίζες στή ζωή». Κτίστηκε ἕνα «ὑπεροικοδόμημα» «πάνω στό κενό». Δέν εἶχε «φυσικά θεμέλια», ἀλλά «στηριζόταν μόνο σέ ὑποστηρίγματα». Αὐτό σημαίνει ὅτι τόν δέκατο ὄγδοο αἰώνα δυτικοποιήθηκε ἠ θεολογία στήν Ρωσία καί ἦταν μιά «θεολογία μέ δεκανίκια».

Βεβαίως, στήν συνέχεια ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ γράφει ὅτι ἀκολούθησε ἡ ἐπίδραση στή ρωσική θεολογία τοῦ «προτεσταντικοῦ σχολαστικισμοῦ», ὁπότε «στά περισσότερα θεολογικά σεμινάρια καί τίς περισσότερες ἀκαδημίες ἡ διδασκαλία τό δεύτερο ἥμισυ τοῦ δεκάτου ὀγδόου αἰῶνος βασιζόταν στά δυτικά προτεσταντικά ἐγχειρίδια». Παρά ταῦτα «ἡ θεολογική διδασκαλία στίς σχολές παρέμεινε ἀκόμα λατινική στόν χαρακτήρα καί ὅταν ὁ “ρωμαιοκαθολικός” προσανατολισμός ἀντικαταστάθηκε ἀπό τόν προσανατολισμό πρός τήν Μεταρ-ρύθμιση ἤ πιό σωστά, ἀπό τήν ἐπίδραση τοῦ πρώτου προτεσταντικοῦ σχολαστικισμοῦ».

Ἀργότερα αὐτή «ἡ “λατινική αἰχμαλωσία” θά μποροῦσε εὔκολα νά ἀντικατασταθῆ ἀπό μιά γερμανική ἤ ἀγγλική “αἰχμαλωσία”, μόνο στή θέση τοῦ σχολαστικισμοῦ ἐμφανίσθηκε ὁ κίνδυνος τοῦ ἀορίστου μυστικισμοῦ καί τῆς γερμανικῆς θεοσοφίας».

Ἔτσι, μιλώντας γιά ρωσική θεολογία κάνει λόγο γιά μιά «δημιουργική σύγχυση», γιά μιά «περιπλανώμενη θεολογία», γιά τήν «θεολογική ψευδομόρφωση», «ὅταν ἡ φυσική γλῶσσα χάνεται καί ἡ θεολογία γίνεται ξένη καί ἀλλόκοτη» (σελ. 208), εἶναι «μιά θεολογία μέ δεκανίκια».

3. Ὁ Οὐκρανός μοναχός ἅγιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ

Κάνοντας λόγο γιά τήν «θεολογική ψευδομόρφωση» στήν «Μικρά Ρωσία» (Οὐκρανία) καί τήν «Μεγάλη Ρωσία» ἀπό δυτικές θεολογικές ἐπιδράσεις καί ἐπιρροές πρέπει νά γίνη ἀναφορά στόν ὅσιο Παΐσιο Βελιτσκόφσκυ (1722-1794), σύμφωνα μέ τά κείμενα πού δημοσίευσε ὁ Καθηγητής Ἀντώνιος-Αἰμίλιος Ταχιάος, ὁ ὁποῖος ἀσχολήθηκε ἰδιαίτερα καί μέ τήν περίπτωσή του.

Ὁ ἅγιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ (1722-1794), σύμφωνα μέ τήν αὐτοβιογραφία του, γεννήθηκε καί ἀνατράφηκε «στήν πανένδοξη πόλη τῆς Μικρᾶς Ρωσίας, τήν Πολτάβα» καί ὁ προπάππος του ἀπό τόν πατέρα του ἦταν «πλούσιος Κοζάκος». Ὅταν μεγάλωσε σπούδασε «στήν Ἀκαδημία τοῦ Κιέβου», γιά νά λάβη «τήν θύραθεν παιδεία».

Στό Κίεβο διέκρινε τήν διαφορά μεταξύ τῶν θεολογικῶν μαθημάτων στήν Ἀκαδημία τῆς πόλεως καί τοῦ μοναχισμοῦ πού ζοῦσαν οἱ μοναχοί στήν Λαύρα τοῦ Κιέβου καί σέ ἄλλες μοναστικές Κοινότητες.

Τά μαθήματα στήν Ἀκαδημία τοῦ Κιέβου ἦταν ἐπηρεασμένα ἀπό τήν σχολαστική θεολογία καί ἐπίσης βασίζονταν σέ θέσεις προτεσταντῶν θεολόγων, ὅπως φαίνεται στόν Σίλβεστρο Κουλιαμπκά πού ἦταν διευθυντής τῆς Σχολῆς, Ἀρχιμανδρίτης τῆς Μονῆς τῆς Ἀδελφότητος τῆς Ἐπιφανείας καί ἀργότερα καί Μητροπολίτης Πετρουπόλεως.

Ὁ ἴδιος ὁ π. Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ στήν αὐτοβιογραφία του παρουσιάζει τήν συνειδησιακή του σύγκρουση μεταξύ τοῦ πόθου του γιά τήν ἡσυχαστική του ζωή καί τήν παρακολούθηση τῶν μαθημάτων στήν Ἀκαδημία τοῦ Κιέβου. Γράφει:

«Ἀπό τή θύραθεν παιδεία δέν ἀποκομίζω γιά τήν ψυχή μου καμία ὠφέλεια, διότι, ἀκούοντας σ’ αὐτήν τακτικά νά μνημονεύονται ἑλληνικοί θεοί, καί θεές, καί μῦθοι ποιητικοί, μίσησα ἀπό τό βάθος τῆς ψυχῆς μου αὐτή τήν παιδεία. Διότι, ἔστω καί στή θύραθεν παιδεία, ἄν οἱ διδάσκαλοι χρησιμοποιοῦσαν τούς λόγους τῶν θεοφόρων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, αὐτῶν πού διδάχτηκαν τήν πνευματική γνώση ἀπό τό πανάγιο Πνεῦμα, τότε οἱ μαθητές θά ἀξιώνονταν νά ὠφεληθοῦν διπλά, καί ἀπό τήν πνευματική γνώση καί ἀπό τήν θύραθεν παιδεία. Ἀλλά, ὅπως εἶναι γραμμένο στό Πνευματικό Ἀλφάβητο, σήμερα διδάσκονται τή γνώση ὄχι ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα, παρά ἀπό τόν Ἀριστοτέλη, τόν Κικέρωνα, τόν Πλάτωνα καί τούς λοιπούς ἐθνικούς φιλοσόφους καί γι’ αὐτό τυφλώθηκαν ἀπό τό ψέμα καί πλανήθηκαν ἀπό τόν σωστό δρόμο, τόσο στή γνώση ὅσο καί στούς λόγους∙ μόνο νά ρητορεύουν μαθαίνουν, καί μέσα στήν ψυχή ὑπάρχει καταχνιά καί σκοτάδι, ὅλη μάλιστα ἡ σοφία τους ὑπάρχει στή γλώσσα. Ἔτσι, σύμφωνα μ’ αὐτή τή μαρτυρία, μή νιώθοντας μέσα μου καμία ὠφέλεια ἀπό τέτεοια μόρφωση, ἔχοντας μάλιστα καί τόν φόβο μήπως, ὅπως συνέβη σέ πολλούς, ὑποπέσω καί σέ διαστροφή τοῦ μυαλοῦ μου, ἀποφάσισα νά τήν ἐγκαταλείψω».

Ὁ Ἀντώνιος-Αἰμίλιος Ταχιάος σημειώνει ὅτι ἡ Ἀκαδημία τοῦ Κιέβου ἱδρύθηκε τό 1632 ἀπό τόν Μητροπολίτη Κιέβου Πέτρο Μογίλα (1633-1647), ὁ ὁποῖος ἐκείνη τήν ἐποχή «ἐνεργοῦσε ὡς ἀρχιμαδρίτης τοῦ Κιέβου». Αὐτός ἀναδιοργάνωσε μία προγενέστερα ὑπάρχουσα σχολή, ἡ ὁποία εἶχε δημιουργηθεῖ ἀπό τήν Ἀδελφότητα τοῦ Κιέβου καί τό Καταστατικό της εἶχε ἐπικυρωθεῖ ἀπό τόν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων Θεοφάνη τόν Μάρτιο τοῦ 1620. Ὁ Μογίλας ἀνέβασε πολύ τό ἐπίπεδο τῆς σχολῆς, ἀλλά τῆς ἔδωσε περισσότερο δυτικόστροφη κατεύ-θυνση, προσπαθώντας νά ἀνταγωνιστεῖ τή μόρφωση Πολωνῶν Καθολικῶν καί τῶν Οὐκρανῶν Οὐνιτῶν».

Ὁ ἅγιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ μετά τήν ἀποχώρησή του ἀπό τήν Ἀκαδημία τοῦ Κιέβου περιῆλθε πολλές μοναστικές κοινότητες βορείως τοῦ Κιέβου, πέρασε τά σύνορα, προφανῶς ἀπό τό τμῆμα τῆς Οὐκρανίας, πού βρισκόταν ἑνωμένο μέ τήν Ρωσία, πῆγε στό τμῆμα τῆς Οὐκρανίας πού ἦταν κάτω ἀπό τήν πολωνο-λιθουανική κατοχή, πού δέν τό ὀνόμαζε Οὐκρανία, γι’ αὐτό ὕστερα ἐπανῆλθε στήν Οὐκρανία.

Ὅταν βρισκόταν στό τμῆμα πού ἦταν κάτω ἀπό πολωνολιθουανική κατοχή, γράφει: «Ἐγώ δέ ὄντας ἀπό τή φύση μου δειλός δέν τολμοῦσα μόνος μου νά πάω πουθενά, κυρίως ἀπό τόν φόβο τῶν ἐχθρῶν τῆς ἁγίας πίστης, διότι ἡ χώρα ἐκείνη κυβερνᾶτο ἀπό αὐτούς».

Σέ μοναστήρια τῆς περιοχῆς αἰσθάνθηκε τόν διωγμό ἀπό τόν ἡγεμόνα τῆς Χώρας, Βασιλέα τῆς Πολωνίας Αὔγουστο Γ΄ ἀρχιδούκα τῆς Σαξωνίας, ὁ ὁποῖος δίωκε τούς Ὀρθοδόξους μοναχούς καί ἤθελε νά τούς στρέψη «πρός τή δική του κακοδοξία». Γι’ αὐτό γράφει ὁ ἅγιος Παΐσιος:

«Ὅταν εἶδα καί ἐγώ τέτοιο διωγμό ἀπό τούς κακοδόξους ἐναντίον τῆς ὀρθόδοξης πίστης, ἔλαβα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τήν ἀπόφαση ποτέ πιά νά μήν ζήσω σέ χῶρες ὅπου συμβαίνουν διωγμοί ἀπό τούς κακοδόξους κατά τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ καί τῆς ὀρθόδοξης πίστης. Ἡ ἐπιθυμία μου ἦταν νά ἔρθω στήν ὀρθόδοξη καί θεοφύλακτη χώρα τῆς Μολδαβίας, ἀλλά ἀπό τή μιά μεριά λόγω τοῦ φόβου τῶν ἐχθρῶν τῆς ἁγίας πίστης, καί ἀπό τήν ἄλλη ἐπειδή δέν ἕβρισκα ἄνθρωπο πού θά μποροῦσε νά μέ ὁδηγήσει ἐκεῖ, μοῦ ἀποκόπηκε αὐτή ἡ ἐπιθυμία. Παρακάλεσα τόν Κύριο, μέ ὅποιον τρόπο αὐτός γνωρίζει, νά μέ ὁδηγήσει στόν δρόμο Του».

Ἔτσι, ἐπέστρεψε «στή θεόσωστη πόλη τοῦ Κιέβου» καί ἐγκαταβίωσε «στή ἁγία Σπηλαιώτικη Λαύρα». Ἔπειτα, ἀπό ἕνα χρονικό διάστημα πῆρε τόν δρόμο πρός τήν Μολδαβία καί μετά ἔφθασε στό Ἅγιον Ὄρος, ἀναζητώντας ἡσυχία καί προσευχή, ὅπου ἔπειτα ἀπό τήν ἐρημική ζωή ἵδρυσε τήν σκήτη τοῦ Προφήτου Ἠλία, ἔμαθε τήν ἑλληνική γλώσσα, διάβαζε πατερικά κείμενα, ἀσχολήθηκε ἰδιαίτερα μέ τήν νοερά προσευχή, ἀνεκάλυψε κείμενα τῆς φιλοκαλίας πού ἄρχισε νά μεταφράζη στήν σλαβονική γλώσσα.

Μετά ἀπό χρόνια ἀναχώρησε ἀπό τό Ἅγιον Ὄρος γιά τήν Μολδαβία, ὅπου ἐγκαταστάθηκε στήν Μονή Ντραγκομίρνα, ἔπειτα στήν Μονή Σέκου καί τήν Μονή Νεάμτς.

Μέσα σέ μεγάλες δυσκολίες, μεταξύ διαφόρων πολεμικῶν συγκρούσεων ὁ ἅγιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ μετέδωσε τόν γνήσιο ὀρθόδοξο ἡσυχαστικό μοναχισμό, καί ἀνέτρεψε ἐν πολλοῖς τόν λατινικό ρωμαιοκαθολικό σχολαστικισμό καί τόν ἀντίστοιχο προτεσταντικό σχολαστικισμό, ὅπως καί τόν γερμανικό ἰδεαλισμό.

Τό συμπέρασμα εἶναι ὅτι ἡ χώρα τῆς «Μικρᾶς Ρωσίας», δηλαδή τῆς Οὐκρανίας, ὑπῆρξε χῶρος διεκδικήσεως πολλῶν καί διαφόρων λαῶν καί αὐτό ἐπηρέασε καί τίς ἐκκλησιαστικές καί θεολογικές παραδόσεις τῆς περιοχῆς καί τῶν κατοίκων τους. Φαίνεται, λοιπόν, ὅτι ἡ Οὐκρανική Ἐθνότητα ἔχει σημαντικές διαφορές ἀπό τήν Ρωσική Ἐθνότητα, πού δέν εἶναι εὔκολο νά ἑρμηνευθῆ ἄν δέν ἀνακύψη κανείς μέ σοβαρότητα στίς ἱστορικές καί θεολογικές πηγές.

Πρόσφατα Άρθρα

Εγκαίνια Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ηρακλείου Αττικής
Εκκλησία της Ελλάδος

Εγκαίνια Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ηρακλείου Αττικής

21 Νοεμβρίου 2026

Με την δέουσα εκκλησιαστική λαμπρότητα εορτάσθηκε η μεγάλη Θεομητορική εορτή των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Κοιμήσεως...

Read more
Η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου  στην Ι. Μ. Αιτωλοακαρνανίας
Εκκλησία της Ελλάδος

Η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου στην Ι. Μ. Αιτωλοακαρνανίας

21 Νοεμβρίου 2026

Με λαμπρότητα εορτάσθηκε η θεομητορική εορτή των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, το Σάββατο 21...

Read more
Ιστορική πανήγυρις των Εισοδίων στην Αμφίκλεια της Φθιώτιδος
Εκκλησία της Ελλάδος

Ιστορική πανήγυρις των Εισοδίων στην Αμφίκλεια της Φθιώτιδος

21 Νοεμβρίου 2026

Στον επιβλητικό Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου στην όμορφη Αμφίκλεια της πάλαι ποτε διαλαμψάσης Ιεράς Επισκοπής Ταλαντίου και...

Read more
Με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια εορτάστηκαν τα Εισόδια της Θεοτόκου στη Λιβαδειά
Εκκλησία της Ελλάδος

Με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια εορτάστηκαν τα Εισόδια της Θεοτόκου στη Λιβαδειά

21 Νοεμβρίου 2026

Τη μεγάλη Θεομητορική εορτή των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου εις τα Άγια των Αγίων τίμησε η Λιβαδειά σήμερα, Σάββατο 21...

Read more
Άρτης Καλλίνικος: «Η υπακοή στον Θεό γεννά αγιότητα και μακαριότητα»
Εκκλησία της Ελλάδος

Άρτης Καλλίνικος: «Η υπακοή στον Θεό γεννά αγιότητα και μακαριότητα»

21 Νοεμβρίου 2026

Το πρωί του Σαββάτου 21 Νοεμβρίου 2026, επί τη εορτή των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό των...

Read more
Με λαμπρότητα η Νάξος τίμησε την Πολιούχο της Παναγία Χρυσοπολίτισσα
Εκκλησία της Ελλάδος

Με λαμπρότητα η Νάξος τίμησε την Πολιούχο της Παναγία Χρυσοπολίτισσα

21 Νοεμβρίου 2026

Με λαμπρότητα και κάθε επισημότητα τιμήθηκε το Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026, εορτή των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου, η Πολιούχος της...

Read more
Η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου και της Εσφαγμένης στο μοναστήρι του Τρικόρφου Φωκίδος
Εκκλησία της Ελλάδος

Η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου και της Εσφαγμένης στο μοναστήρι του Τρικόρφου Φωκίδος

21 Νοεμβρίου 2026

Προεξάρχοντος του Γέροντος Νεκταρίου και κληρικών της Ιεράς Μονής Τρικόρφου τελέστηκε πανηγυρικά η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου και της...

Read more
Η εορτή των Εισοδίων και των Ενόπλων Δυνάμεων στην Καλαμάτα
Εκκλησία της Ελλάδος

Η εορτή των Εισοδίων και των Ενόπλων Δυνάμεων στην Καλαμάτα

21 Νοεμβρίου 2026

Με λαμπρότητα εορτάστηκε, το πρωί του Σαββάτου 21 Νοεμβρίου 2026, η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου και  η Ημέρα των...

Read more
Εισόδια της Θεοτόκου: Η Παναγία ως πρότυπο πίστεως και αφοσιώσεως στον Θεό
Εκκλησία της Ελλάδος

Εισόδια της Θεοτόκου: Η Παναγία ως πρότυπο πίστεως και αφοσιώσεως στον Θεό

21 Νοεμβρίου 2026

 Το Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026, κατά την πανηγυρική εορτή των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Τιμόθεος...

Read more
ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΟΝ ΕΥΑΝΔΡΟ ΣΤΑΝΟ
Εκκλησία της Ελλάδος

ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΟΝ ΕΥΑΝΔΡΟ ΣΤΑΝΟ

21 Νοεμβρίου 2026

Με καθολική συμμετοχή στις Ιερές Ακολουθίες τίμησε ο εύανδρος Στανός τη Θεομητορική Εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου στον Νομικό Ναό...

Read more
Μητροπολίτης Φλωρίνης Ειρηναίος: Η Παναγία μας οδηγεί πάντοτε στο Χριστό
Εκκλησία της Ελλάδος

Μητροπολίτης Φλωρίνης Ειρηναίος: Η Παναγία μας οδηγεί πάντοτε στο Χριστό

21 Νοεμβρίου 2026

Το Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026, εορτή των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου, κατά την οποία έχει καθιερωθεί να τιμώνται και οι...

Read more
Ο εορτασμός των Εισοδίων της Θεοτόκου και των Ενόπλων Δυνάμεων στη Σπάρτη
Εκκλησία της Ελλάδος

Ο εορτασμός των Εισοδίων της Θεοτόκου και των Ενόπλων Δυνάμεων στη Σπάρτη

21 Νοεμβρίου 2026

Τα Εισόδια της Θεοτόκου τίμησε το Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026 η Εκκλησία μας και παράλληλα εόρτασαν οι Ένοπλες Δυνάμεις της...

Read more
Θυρανοίξια Παρεκκλησίου του Αγίου Φανουρίου  στη Μεσορράχη
Εκκλησία της Ελλάδος

Θυρανοίξια Παρεκκλησίου του Αγίου Φανουρίου στη Μεσορράχη

21 Νοεμβρίου 2026

Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου Μεσορράχης χοροστάτησε κατά την Ακολουθία του Πανηγυρικού Εσπερινού ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και...

Read more
Με λαμπρότητα στη Βέροια και τη Νάουσα ο εορτασμός των Εισοδίων της Θεοτόκου και της Ημέρας των Ενόπλων Δυνάμεων
Χωρίς κατηγορία

Με λαμπρότητα στη Βέροια και τη Νάουσα ο εορτασμός των Εισοδίων της Θεοτόκου και της Ημέρας των Ενόπλων Δυνάμεων

21 Νοεμβρίου 2026

Το Σάββατο 21 Νοεμβρίου εορτάστηκε στην Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας η Θεομητορική Εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου και...

Read more
Μια ανθρώπινη στιγμή με ξεχωριστό αποτύπωμα από τον Μητροπολίτη Συμεών
Συνοπτικός

Μια ανθρώπινη στιγμή με ξεχωριστό αποτύπωμα από τον Μητροπολίτη Συμεών

21 Νοεμβρίου 2026

Δεν χρειάζονται πάντα μεγάλα λόγια για να αναδειχθεί η ανθρώπινη πλευρά της Εκκλησίας. Ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος Συμεών, υποδεχόμενος τον Αντώνη...

Read more

ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων
Εισόδια της Θεοτόκου

«Εις τα Εισόδια της Θεοτόκου» Μητροπολίτου Πατρών (†) Νικοδήμου Βαλληνδρά

20 Νοεμβρίου 2026

Tου μακαριστού Μητροπολίτη Πατρών (†) Νικοδήμου Βαλληνδρά* «Μακαρία η  κοιλία η βαστάσασά σε και μαστοί ους εθήλασας» (Λουκ. ια' 27) Χρέος...

π.  Ιωάννης Σουρλίγγας​ “Η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου”

«Σήμερον τω Ναώ προσάγεται η πανάμωμος Παρθένος»

20 Νοεμβρίου 2025
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Ἁγγελοι καί ἄνθρωποι τῆς Παρθένου τήν εἴσοδον τιμήσωμεν

20 Νοεμβρίου 2025
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Τα Εισόδια της Θεοτόκου. Τι, ακριβώς, γιορτάζουμε στις 21 Νοεμβρίου

20 Νοεμβρίου 2025
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

20 Νοεμβρίου 2025
«Ο καθαρώτατος ναός του Σωτήρος»

Τα Εισόδια της Θεοτόκου

21 Νοεμβρίου 2021
«Ο καθαρώτατος ναός του Σωτήρος»

«Ο καθαρώτατος ναός του Σωτήρος»

21 Νοεμβρίου 2020
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Σήμερον της ευδοκίας Θεού το προοίμιον και της των ανθρώπων σωτηρίας η προκήρυξις

21 Νοεμβρίου 2020
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Προοίμιο – Προκήρυξη – Εκπλήρωση

21 Νοεμβρίου 2019
Η εορτή των Ενόπλων Δυνάμεων κάτω από την Σκέπη της Παναγίας Θεοτόκου

«Πύλαι τοῦ Ἱεροῦ, εἰσδέξασθε Παρθένον, εἰς Ἅγια Ἁγίων»

21 Νοεμβρίου 2019
Η προσωπικότητα της Παναγίας διαμορφώθηκε και από την ανατροφή Της

Η προσωπικότητα της Παναγίας διαμορφώθηκε και από την ανατροφή Της

20 Νοεμβρίου 2019
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Εν ναώ του Θεού τρανώς η Παρθένος δείκνυται

20 Νοεμβρίου 2019
Ομιλία του Στρατιωτικού Ιερέως Αρχιμ. Αλέξιου Ιστρατόγλου για τα Εισόδια της Θεοτόκου- Ένοπλες Δυνάμεις 2019

Ομιλία του Στρατιωτικού Ιερέως Αρχιμ. Αλέξιου Ιστρατόγλου για τα Εισόδια της Θεοτόκου- Ένοπλες Δυνάμεις 2019

20 Νοεμβρίου 2019
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Λόγος πανηγυρικός είς τα Εισόδια της Θεοτόκου

20 Νοεμβρίου 2019
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Ο Άρτος με τον οποίο τρεφόταν η Παναγία στα Άγια των Αγίων

19 Νοεμβρίου 2019
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Η εν τω Ναώ είσοδος της Θεομήτορος

20 Νοεμβρίου 2018
Η εορτή των Ενόπλων Δυνάμεων κάτω από την Σκέπη της Παναγίας Θεοτόκου

Η καθαρότητα της Θεοτόκου ορόσημο στην ανθρώπινη ζωή

21 Νοεμβρίου 2017
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Τα Εισόδια της Θεοτόκου και τα δικά μας εισόδια….

21 Νοεμβρίου 2016
Η προσωπικότητα της Παναγίας διαμορφώθηκε και από την ανατροφή Της

Η της Παρθένου εις τον Ναό Είσοδος σιωπή τιμάσθω!

21 Νοεμβρίου 2016
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Ο Θεός ακούει τις προσευχές των δικαίων και τους δίνει ότι επίμονα και με πόνο ψυχής ζητούν.

20 Νοεμβρίου 2016
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Λήδρας: “Τά Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου μέσα ἀπό τήν ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας μας”

16 Νοεμβρίου 2023
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ «Λόγος εἰς τὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου»

16 Νοεμβρίου 2023
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Κήρυγμα εις τα Εισόδια της Θεοτόκου

20 Νοεμβρίου 2016
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Η εορτή των Εισοδίων έχει ως στόχο να μας διδάξει πολύ υψηλές έννοιες!

20 Νοεμβρίου 2016
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Με αφορμή τα Εισόδια της Θεοτόκου

20 Νοεμβρίου 2016
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Ἡ ἐν τῷ Ναῷ Εἴσοδος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

16 Νοεμβρίου 2023
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Τα Εισόδια της Θεοτόκου (21 Νοεμβρίου) κήρυγμα επί της εορτής

20 Νοεμβρίου 2016
Η Εορτή των Εισοδίων ως υπόμνησις, κλήσις και προσδοκία.

Η Εορτή των Εισοδίων ως υπόμνησις, κλήσις και προσδοκία.

20 Νοεμβρίου 2016
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Τα Εισόδια της Θεοτόκου. (21 Νοεμβρίου)

20 Νοεμβρίου 2016
Τα Εισόδια της Θεοτόκου και το προανάκρουσμα της εορτής των Χριστουγέννων

Εις τα Εισόδια της Θεοτόκου

20 Νοεμβρίου 2016
Next Post
Ευλογία της Βασιλόπιτας του Συνδέσμου Ιεροψαλτών και της Σχολής Βυζ. Μουσικής της Ι.Μ. Δημητριάδος

Ευλογία της Βασιλόπιτας του Συνδέσμου Ιεροψαλτών και της Σχολής Βυζ. Μουσικής της Ι.Μ. Δημητριάδος

Χριστούγεννα στην προσφυγιά

Χριστούγεννα στην προσφυγιά

Παρουσία του Αρχιεπισκόπου τα εγκαίνια του Πολιτιστικού – Πνευματικού Κέντρου της Ι.Μ. Χαλκίδος

Παρουσία του Αρχιεπισκόπου τα εγκαίνια του Πολιτιστικού – Πνευματικού Κέντρου της Ι.Μ. Χαλκίδος

Συνάντηση Μητρ. Θεσσαλιώτιδος  με τους Διευθυντές Πρωτοβαθμίου και Δευτεροβαθμίου Εκπαιδεύσεως

Συνάντηση Μητρ. Θεσσαλιώτιδος με τους Διευθυντές Πρωτοβαθμίου και Δευτεροβαθμίου Εκπαιδεύσεως

«Στις ιερές εικόνες να καθρεφτίζουμε και να ελέγχουμε τον εαυτό μας»

Πρόγραμμα εορτασμού των Ονομαστηρίων του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Μακαρίου

Poimin.gr © 2023

  • Ταυτότητα
  • Επικοινωνία
  • Όροι Χρήσης
  • Πολιτική Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων
  • Πολιτική Cookies
  • Δήλωση Συμμόρφωσης με τη Σύσταση (ΕΕ) 2018/334

Follow Us

No Result
View All Result
  • Αρχική
  • Επικαιρότητα
    • Εκκλησία της Ελλάδος
    • Πατριαρχεία – Αυτοκέφαλες Εκκλησίες
    • Η φωνή των Ποιμένων
    • Ελλάδα Κόσμος
  • Συνοπτικός
  • Κηρύγματα
  • Απόψεις – Γνώμες
  • Πνευματικές Διδαχές
    • Ομιλίες
    • Άκου ένα βιβλίο
  • Αφιερώματα
    • Μουσικός Θησαυρός
    • Στρατιωτικοί Ιερείς
    • Προσκυνηματικός Τουρισμός
  • Αιρέσεις

Poimin.gr © 2023

Welcome Back!

Login to your account below

Forgotten Password?

Retrieve your password

Please enter your username or email address to reset your password.

Log In

Add New Playlist