«Ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε»
Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ἀναμφίβολα τό πιό μεγάλο καί συγκλονιστικό γεγονός. Αὐτή ἔδωσε νόημα καί περιεχόμενο στήν πίστη μας καί στή ζωή μας. Καί ὅλες τοῦτες οἱ ἡμέρες εἶναι πλημμυρισμένες ἀπό τό φῶς της… Καί τό σημερινό ἱερό Εὐαγγέλιο ἀναφέρεται σέ γεγονότα σχετιζόμενα μ’ αὐτή.
* * *
α) Ἡ ταφή τοῦ Κυρίου.
- Οἱ ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ, ἱκανοποιημένοι τόν εἶδαν νά πεθαίνει πάνω στό Σταυρό. Ἔκαναν αὐτό πού ἤθελαν. Ἔτσι ἥσυχοι ἀποτραβήχτηκαν. Κάποιοι ἄλλοι ὅμως, ὁ Ἰωσήφ καί ὁ Νικόδημος, πῆραν τήν ἄδεια καί φρόντισαν γιά τήν ταφή τοῦ Κυρίου. Ὁ Ἰωσήφ ἀγόρασε ὕφασμα, ἀκριβά ἀρώματα, καί τόν ἐνταφίασε σέ δικό του τάφο πού τόν ἀσφάλισε μέ μιά μεγάλη πέτρα.
- Ἦταν μιά πράξη πολλῆς ἀγάπης καί ἀφοσιώσεως. Κάτι πού καί οἱ μαθητές δίστασαν νά κάνουν. Ἔδειξαν μιά τόλμη πού ξεπέρασε τό φόβο καί τό ἐχθρικό κλίμα, ἀλλά καί τούς προσωπικούς δισταγμούς.
β) Οἱ μυροφόρες.
- Ὅμως μιά τέτοια δυνατή τόλμη, ἔδειξαν καί κάποιες γυναῖκες. Ἦταν ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνή, ἡ Μαρία τοῦ Ἰωσῆ καί ἡ Σαλώμη. Παρακολουθοῦσαν ὅλα τά γεγονότα, καί ἀπό μακρυά ἔβλεπαν ὅσα ἔκαναν ὁ Ἰωσήφ καί ὁ Νικόδημος. Καί κατέστρωσαν ἕνα σχέδιο: Νά ἔλθουν στόν Τάφο! Καί ἑτοιμάστηκαν…
- Ἔδειξαν ἔτσι κι αὐτές μεγάλη ἀφοσίωση στό Χριστό. Δέ σκέφτηκαν τί ἔκαναν «οἱ φίλοι καί οἱ πλησίον», οὔτε τούς σταμάτησε ἡ ἐχθρότητα τῶν πολεμίων, οὔτε οἱ προσωπικές τους φοβίες, οὔτε ἡ ἀσθενής τους φύση. Σκέφτονταν μόνο τό «τίς ἀποκυλίσει τήν πέτραν»;
γ) Ἡ Ἀνάσταση.
- Καί δικαιώνονται. Φτάνοντας ἐκεῖ, διαπιστώνουν μέ ἔκπληξή τους, πώς ἡ πέτρα ἔχει φύγει. Μέ φόβο κι ἀπορία μπαίνουν προσεκτικά μέσα στό μνημεῖο. Ἐκεῖ ἀντικρύζουν ἕναν ἄγγελο πού τίς καθησυχάζει: «Ἰησοῦν ζητεῖτε…», ἔχει ἀναστηθεῖ, δέν εἶναι πιά ἐδῶ… Τίς βεβαιώνει καί τίς στέλνει νά κηρύξουν…
- Καί γίνονται ἔτσι οἱ πρῶτοι κήρυκες τῆς Ἀναστάσεως. Παίρνουν οἱ ἴδιες τό μήνυμα καί ξεκινοῦν νά τό διαλαλήσουν. Ἀκόμα καί στούς μαθητές. Καί ἡ Ἀνάσταση γίνεται τό γεγονός τῆς ζωῆς τους…
* * *
Εἴκοσι αἰῶνες κύλησαν ἀπό τότε, ἀδελφοί μου. Καί ἡ Ἀνάσταση, ἀποτελεῖ τό ἴδιο κεντρικό γεγονός στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας, στή ζωή τῶν πιστῶν. Τό «Χριστός ἀνέστη», ἀντηχεῖ συνεχῶς. Πέρα ὅμως ἀπό αὐτά, εἶναι ἀνάγκη ἡ Ἀνάσταση νά γίνει μέσα μας. Νά γίνουμε ἄνθρωποι ἀναστημένοι.
