Τη Δευτέρα 2 Ιανουαρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ στο Χιονοδρομικό Κέντρο στο ορεινό Σέλι.
Στη Θεία Λειτουργία παρευρέθηκαν ο Βουλευτής Ημαθίας κ. Αναστάσιος Μπαρτζώκας, ο Πρόεδρος και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Χιονοδρομικού Κέντρου, αρκετοί χιονοδρόμοι και ευλαβείς προσκυνητές, ενώ στο τέλος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων τέλεσε μνημόσυνο για τους αειμνήστους χιονοδρόμους και συμβούλους του Χιονοδρομικού Κέντρου.
Στη συνέχεια στις εγκαταστάσεις του χιονοδρομικού κέντρου ευλόγησε τη βασιλόπιτα του Χιονοδρομικού Κέντρου, παρακάθισε στην εόρτια τράπεζα που παρέθεσε το διοικητικό συμβούλιο και ευχήθηκε ο προστάτης των Χιονοδρόμων, Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ, να τους προστατεύει και να ευλογεί το έργο τους ώστε και η φετινή χιονοδρομική χρονιά να τύχει της ίδιας επισκεψιμότητας και διάρκειας με την περσινή.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του κατά την Θεία Λειτουργία ανέφερε μεταξύ άλλων: Δεύτερη ἡμέρα τοῦ νέου ἔτους καί, ὅπως κάθε χρόνο, τιμοῦμε ἐδῶ στό Σέλι τόν προστάτη τῶν χιονοδρόμων, τόν ἅγιο Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ, ἕναν ἅγιο, ὁ ὁποῖος, ἄν καί ἔζησε τρεῖς χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά ἀπό τόν τόπο μας, εἶναι ἕνας ἀπό τούς πιό γνωστούς καί προσφιλεῖς νεώτερους ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας χάρη στή θαυμαστή ζωή του πού συγκινεῖ ὅποιον τήν διαβάζει.
Ἔζησε ὁ ἅγιος Σεραφείμ μιά ζωή ἀπόλυτα ἀφοσιωμένη στόν Θεό καί στήν ἄσκηση ἀλλά καί μία ζωή γεμάτη θαύματα καί θεῖες ἐμπειρίες. Ἔζησε μία ζωή τήν ὁποία ἀσφαλῶς εἶναι δύσκολο νά ζήσουμε ἐμεῖς μέσα στόν κόσμο. Ὅμως ὑπάρχουν στοιχεῖα τῆς ζωῆς του, τά ὁποῖα μποροῦμε νά μιμηθοῦμε ὅλοι μας, κληρικοί καί λαϊκοί, μικροί καί μεγάλοι, μέ ὅ,τι καί ἐάν ἀσχολούμεθα στή ζωή μας. Γιατί δέν πρέπει νά ξεχνοῦμε ὅτι οἱ ἐντολές τοῦ Θεοῦ εἶναι κοινές γιά ὅλους μας. Ὁ Χριστός δέν ἔδωσε ἄλλες ἐντολές γιά τούς μαθητές καί ἀποστόλους του, ἄλλες γιά τούς ἱερεῖς, ἄλλες γιά τούς μοναχούς, ἄλλες γιά ὅσους ζοῦν μέσα στήν οἰκογένεια καί στόν κόσμο, γιατί αὐτό θά ἦταν ἀδύνατο.
Ὁ Χριστός μᾶς ἔδωσε τίς ἐντολές του, οἱ ὁποῖες εἶναι κοινές, εἶναι ἴδιες, γιά ὅλους ὅσους τόν πιστεύουμε, προκειμένου νά μᾶς βοηθήσει νά ἐπιτύχουμε τόν σκοπό γιά τόν ὁποῖο μᾶς δημιούργησε. Καί αὐτός δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τό νά ὁμοιάσουμε μέ τόν Θεό, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔπλασε κατ᾽ εἰκόνα καί καθ᾽ ὁμοίωσίν του.
Ὁ Θεός ἑπομένως ζητᾶ ἀπό ὅλους νά ὁμοιάσουμε μαζί του ἀκολουθώντας τίς ἐντολές του. Καί περιμένει ἀπό ὅλους μας νά κάνουμε τήν προσπάθεια πού μπορεῖ ὁ καθένας μας. Δέν ἔχει τίς ἴδιες ἀπαιτήσεις ἀπό ὅλους μας, γιατί γνωρίζει ὅτι ὁ καθένας ἔχει διαφορετικές δυνατότητες ἀπό τόν ἄλλο ἄνθρωπο καί ζεῖ σέ διαφορετικές συνθῆκες.
Δέν ζητᾶ π.χ. ἀπό ἕναν ἀσκητή τήν ἴδια προσπάθεια μέ αὐτήν πού περιμένει ἀπό ἕναν ἄνθρωπο πού ζεῖ μέσα στόν κόσμο ἤ ἀπό ἕνα παιδί. Περιμένει ὅμως ὁ καθένας νά προσπαθήσει ὅσο μπορεῖ γιά τήν ἐφαρμογή τῶν ἐντολῶν του, γιά τίς ὁποῖες δέν ὑπάρχουν ἐξαιρέσεις καί διακρίσεις.
Καί ὅταν ὁ Θεός βλέπει ὅτι ἐμεῖς προσπαθοῦμε ὅσο μποροῦμε, τότε αὐτός ἀναπληρώνει τά ἐλλείποντα, συμπληρώνει μέ τή χάρη του ὅ,τι δέν μποροῦμε νά κάνουμε ἐμεῖς μέ τίς ἀσθενεῖς μας δυνάμεις καί ἔτσι μᾶς σώζει.
Γι᾽ αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία μας διδάσκει ὅτι δέν μᾶς σώζει ἡ ἀρετή μας ἤ οἱ καλές μας πράξεις ἀλλά ἡ χάρη καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἀρκεῖ ἐμεῖς νά ἀγωνιζόμεθα καί νά προσπαθοῦμε.
Ἔτσι, λοιπόν, ἑορτάζοντας καί τιμώντας σήμερα τή μνήμη τοῦ ὁσίου Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ, μποροῦμε νά ἀγωνισθοῦμε καί νά προσπαθήσουμε νά μιμηθοῦμε κάτι γιά τό ὁποῖο διακρινόταν ὁ ἅγιος Σεραφείμ. Καί αὐτό ἦταν ἡ προσευχή.
Γιά δεκαέξι χρόνια, διαβάζουμε στόν βίο του, βαθειά μέσα στό δάσος, ἀγωνιζόταν νά ἀνεβαίνει ἡμέρα μέ τήν ἡμέρα τήν κλίμακα πού ὁδηγεῖ στόν οὐρανό, καί τότε ἔκανε τήν ἄσκηση τῶν χιλίων νυκτῶν προσευχῆς. Ἐπί χίλιες νύκτες, ἐπί σχεδόν δηλαδή τρία χρόνια, ὁ ἅγιος Σεραφείμ πάνω σέ μία μεγάλη πέτρα, σέ ἕναν βράχο, ξαγρυπνοῦσε προσευχόμενος. Καί ὅλα αὐτά συνέβαιναν στά παγωμένα δάση τῆς Ρωσίας, γιατί ἡ ἀγάπη του γιά τόν Θεό καί ὁ πόθος του νά βρίσκεται καί νά συνομιλεῖ μαζί του θέρμαιναν τήν ψυχή του, ὥστε δέν αἰσθανόταν τό κρύο τῆς νύκτας καί τήν κούραση τῆς ἀγρυπνίας, ἀλλά τό μόνο πού ἐπεδίωκε ἦταν νά κάνει πράξη στή ζωή του τήν προτροπή τοῦ ἀποστόλου Παύλου πρός τούς Θεσσαλονικεῖς: «ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε … τοῦτο γάρ ἐστί τό θέλημα τοῦ Θεοῦ».
Ἀσφαλῶς αὐτό πού ἔκανε ὁ ἅγιος Σεραφείμ εἶναι δύσκολο νά τό μιμηθοῦμε ἐμεῖς μέ τίς ἀσθενεῖς μας δυνάμεις. Μποροῦμε ὅμως καί ὀφείλουμε νά προσπαθοῦμε νά προσευχόμεθα ὅσο περισσότερο μποροῦμε, ὄχι μόνο κατά τίς τακτές ὧρες τῆς προσευχῆς, δηλαδή κατά τή θεία λειτουργία ἤ καί κατ᾽ ἰδίαν, ἀλλά καί κατά τή διάρκεια τῆς ἡμέρας, ἐνῶ ἐργαζόμεθα, ἐνῶ περπατοῦμε, ἐνῶ ὁδηγοῦμε, ἐνῶ ἀσχολούμεθα μέ ἄλλα καθημερινά πράγματα, πού δέν ἀπαιτοῦν προσήλωση τοῦ νοῦ μας. Μποροῦμε καί πρέπει νά στρέφουμε τόν νοῦ καί τήν ψυχή μας στόν Θεό, νά ἐπικαλούμεθα τή χάρη του γι᾽ αὐτό πού κάνουμε, νά ζητοῦμε τή βοήθειά του γιά νά ἐπιτύχουμε αὐτό πού ἐπιδιώκουμε, νά τόν εὐχαριστοῦμε γιά τίς δωρεές του, νά τόν παρακαλοῦμε γιά τούς οἰκείους μας, γιά ὅσους γνωρίζουμε ὅτι ἔχουν ἀνάγκη, γιά ὅ,τι μᾶς ἀπασχολεῖ.
Καθώς εὑρισκόμεθα στήν ἀρχή τοῦ νέου χρόνου καί προγραμματίζουμε τή ζωή μας, ἄς προσπαθήσουμε νά βάλουμε καί ἐμεῖς σ᾽ αὐτήν περισσότερη προσευχή, μιμούμενοι τό παράδειγμα τοῦ ἁγίου Σεραφείμ, τόν ὁποῖο ἑορτάζουμε σήμερα, γιά νά ἔχουμε πλούσια τή χάρη τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος δέν τήν στερεῖ ἀπό ἐκείνους οἱ ὁποῖοι καταφεύγουν σέ Ἐκεῖνον καί τήν ζητοῦν. Εὔχομαι ἀπό καρδίας νά χαρίσει καί σέ ὅλους μας διά πρεσβειῶν τοῦ ἁγίου Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ πλούσια τήν εὐλογία του καί τό δῶρο αὐτό, γιατί εἶναι ἕνα δῶρο ἡ προσευχή. Δέν εἶναι εὔκολο, ἐάν κανείς δέν προσηλωθεῖ καί δέν δώσει τόν ἑαυτό του σέ αὐτό τό ὁποῖο κάνει, νά τόν ἀποσπάσει ἀπό ὅλα τά ἄλλα καί νά μείνει προσηλωμένος καί προσευχόμενος στόν Θεό. Εὔχομαι καί πάλι ὁ Θεός νά χαρίσει σέ ὅλους μας αὐτή τή μεγάλη δωρεά.
